Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library
Alphabetical    [«  »]
aio 6
aiom 1
air 1
ait 1200
aiunt 5
ala 9
alab 1
Frequency    [«  »]
1219 13
1212 terra
1203 ergo
1200 ait
1187 ab
1177 14
1174 erat
Hieronymus
Vulgata

IntraText - Concordances

ait

1-500 | 501-1000 | 1001-1200

     Book Chapter:Verse
1 Gen 1:11| 11 et ait germinet terra herbam virentem 2 Gen 1:26| 26 et ait faciamus hominem ad imaginem 3 Gen 1:28| benedixitque illis Deus et ait crescite et multiplicamini 4 Gen 3:10| 10 qui ait vocem tuam audivi in paradiso 5 Gen 3:14| 14 et ait Dominus Deus ad serpentem 6 Gen 3:22| 22 et ait ecce Adam factus est quasi 7 Gen 4:9 | 9 et ait Dominus ad Cain ubi est 8 Gen 8:21| Dominus odorem suavitatis et ait ad eum nequaquam ultra maledicam 9 Gen 9:25| 25 ait maledictus Chanaan servus 10 Gen 14:19| 19 benedixit ei et ait benedictus Abram Deo excelso 11 Gen 15:5 | 5 eduxitque eum foras et ait illi suspice caelum et numera 12 Gen 15:8 | 8 at ille ait Domine Deus unde scire possum 13 Gen 16:6 | cui respondens Abram ecce ait ancilla tua in manu tua 14 Gen 16:11| 11 ac deinceps ecce ait concepisti et paries filium 15 Gen 17:19| 19 et ait Deus ad Abraham Sarra uxor 16 Gen 18:23| 23 et adpropinquans ait numquid perdes iustum cum 17 Gen 18:27| 27 respondens Abraham ait quia semel coepi loquar 18 Gen 18:28| quinque universam urbem et ait non delebo si invenero ibi 19 Gen 18:29| inventi fuerint quid facies ait non percutiam propter quadraginta ~ 20 Gen 18:31| 31 quia semel ait coepi loquar ad Dominum 21 Gen 19:6 | tergum adcludens ostium ait ~ 22 Gen 20:3 | Abimelech per somnium noctis et ait ei en morieris propter mulierem 23 Gen 20:4 | vero non tetigerat eam et ait Domine num gentem ignorantem 24 Gen 20:5 | mihi soror mea est et ipsa ait frater meus est in simplicitate 25 Gen 20:10| 10 rursusque expostulans ait quid vidisti ut hoc faceres ~ 26 Gen 20:15| 15 et ait terra coram vobis est ubicumque 27 Gen 21:7 | 7 rursumque ait quis auditurum crederet 28 Gen 22:2 | 2 ait ei tolle filium tuum unigenitum 29 Gen 24:17| occurritque ei servus et ait pauxillum mihi ad sorbendum 30 Gen 24:33| conspectu eius panis qui ait non comedam donec loquar 31 Gen 24:40| 40 Dominus ait in cuius conspectu ambulo 32 Gen 24:56| 56 nolite ait me retinere quia Dominus 33 Gen 24:58| ire cum homine isto quae ait vadam ~ 34 Gen 24:65| 65 et ait ad puerum quis est ille 35 Gen 25:22| utero eius parvuli quae ait si sic mihi futurum erat 36 Gen 25:23| 23 qui respondens ait duae gentes in utero tuo 37 Gen 25:30| 30 ait da mihi de coctione hac 38 Gen 25:33| 33 ait Iacob iura ergo mihi iuravit 39 Gen 26:2 | apparuitque ei Dominus et ait ne descendas in Aegyptum 40 Gen 26:9 | 9 et accersito ait perspicuum est quod uxor 41 Gen 27:13| ad quem mater in me sit ait ista maledictio fili mi 42 Gen 27:24| 24 ait tu es filius meus Esau respondit 43 Gen 27:27| illius flagrantiam benedicens ait ecce odor filii mei sicut 44 Gen 27:33| quam credi potest admirans ait quis igitur ille est qui 45 Gen 27:34| clamore magno et consternatus ait benedic etiam mihi pater 46 Gen 27:35| 35 qui ait venit germanus tuus fraudulenter 47 Gen 27:36| patrem numquid non reservasti ait et mihi benedictionem ~ 48 Gen 28:16| evigilasset Iacob de somno ait vere Dominus est in loco 49 Gen 29:5 | quos interrogans numquid ait nostis Laban filium Nahor 50 Gen 29:18| 18 quam diligens Iacob ait serviam tibi pro Rahel filia 51 Gen 29:33| concepit et peperit filium et ait quoniam audivit Dominus 52 Gen 29:35| concepit et peperit filium et ait modo confitebor Domino et 53 Gen 30:1 | esset invidit sorori et ait marito suo da mihi liberos 54 Gen 30:8 | 8 pro quo ait Rahel conparavit me Deus 55 Gen 30:15| mandragoras filii mei tuleris ait Rahel dormiat tecum hac 56 Gen 30:18| 18 et ait dedit Deus mercedem mihi 57 Gen 30:20| 20 et ait ditavit me Deus dote bona 58 Gen 30:27| 27 ait ei Laban inveniam gratiam 59 Gen 30:31| Laban quid dabo tibi at ille ait nihil volo sed si feceris 60 Gen 31:8 | quando vero e contrario ait alba quaeque accipies pro 61 Gen 31:12| 12 qui ait leva oculos tuos et vide 62 Gen 31:35| 35 ait ne irascatur dominus meus 63 Gen 31:36| tumensque Iacob cum iurgio ait quam ob culpam meam et ob 64 Gen 32:2 | 2 quos cum vidisset ait castra Dei sunt haec et 65 Gen 32:27| 27 ait ergo quod nomen est tibi 66 Gen 33:5 | mulieres et parvulos earum et ait quid sibi volunt isti et 67 Gen 33:9 | 9 et ille habeo ait plurima frater mi sint tua 68 Gen 33:12| 12 ait gradiamur simul eroque socius 69 Gen 34:11| patrem et ad fratres eius ait inveniam gratiam coram vobis 70 Gen 35:2 | convocata omni domo sua ait abicite deos alienos qui 71 Gen 37:9 | somnium quod narrans fratribus ait vidi per somnium quasi solem 72 Gen 37:14| 14 praesto sum ait vade et vide si cuncta prospera 73 Gen 37:30| vestibus pergens ad fratres ait puer non conparet et ego 74 Gen 37:33| quam cum agnovisset pater ait tunica filii mei est fera 75 Gen 37:35| consolationem recipere et ait descendam ad filium meum 76 Gen 38:16| 16 ingrediensque ad eam ait dimitte me ut coeam tecum 77 Gen 38:18| 18 ait Iudas quid vis tibi pro 78 Gen 38:23| 23 ait Iudas habeat sibi certe 79 Gen 38:26| 26 qui agnitis muneribus ait iustior me est quia non 80 Gen 39:7 | oculos suos in Ioseph et ait dormi mecum ~ 81 Gen 39:14| vocavit homines domus suae et ait ad eos en introduxit virum 82 Gen 39:17| 17 et ait ingressus est ad me servus 83 Gen 40:16| prudenter somnium dissolvisset ait et ego vidi somnium quod 84 Gen 41:9 | reminiscens pincernarum magister ait confiteor peccatum meum ~ 85 Gen 41:15| 15 cui ille ait vidi somnia nec est qui 86 Gen 42:9 | somniorum quae aliquando viderat ait exploratores estis ut videatis 87 Gen 42:14| 14 hoc est ait quod locutus sum exploratores 88 Gen 42:18| tertio eductis de carcere ait facite quod dixi et vivetis 89 Gen 42:22| 22 e quibus unus Ruben ait numquid non dixi vobis nolite 90 Gen 42:33| 33 qui ait nobis sic probabo quod pacifici 91 Gen 43:29| fratrem suum uterinum et ait iste est frater vester parvulus 92 Gen 43:31| egressus continuit se et ait ponite panes ~ 93 Gen 44:15| 15 quibus ille ait cur sic agere voluistis 94 Gen 44:18| propius Iudas confidenter ait oro domine mi loquatur servus 95 Gen 45:4 | accessissent prope ego sum ait Ioseph frater vester quem 96 Gen 45:24| suos et proficiscentibus ait ne irascamini in via ~ 97 Gen 45:28| 28 et ait sufficit mihi si adhuc Ioseph 98 Gen 46:3 | 3 ait illi Deus ego sum Fortissimus 99 Gen 48:3 | 3 et ingresso ad se ait Deus omnipotens apparuit 100 Gen 48:4 | 4 et ait ego te augebo et multiplicabo 101 Gen 48:15| benedixitque Ioseph filio suo et ait Deus in cuius conspectu 102 Gen 48:19| 19 qui rennuens ait scio fili mi scio et iste 103 Gen 48:21| 21 et ait ad Ioseph filium suum en 104 Gen 49:1 | autem Iacob filios suos et ait eis congregamini ut adnuntiem 105 Exo 1:9 | 9 et ait ad populum suum ecce populus 106 Exo 1:18| quibus ad se accersitis rex ait quidnam est hoc quod facere 107 Exo 2:6 | parvulum vagientem miserta eius ait de infantibus Hebraeorum 108 Exo 2:9 | locuta filia Pharaonis accipe ait puerum istum et nutri mihi 109 Exo 2:14| Aegyptium timuit Moses et ait quomodo palam factum est 110 Exo 3:4 | vocavit eum de medio rubi et ait Moses Moses qui respondit 111 Exo 3:6 | 6 et ait ego sum Deus patris tui 112 Exo 3:7 | 7 cui ait Dominus vidi adflictionem 113 Exo 3:13| 13 ait Moses ad Deum ecce ego vadam 114 Exo 3:14| ad Mosen ego sum qui sum ait sic dices filiis Israhel 115 Exo 4:1 | 1 respondens Moses ait non credent mihi neque audient 116 Exo 4:3 | 3 ait proice eam in terram proiecit 117 Exo 4:7 | 7 retrahe ait manum in sinum tuum retraxit 118 Exo 4:10| 10 ait Moses obsecro Domine non 119 Exo 4:14| iratus Dominus in Mosen ait Aaron frater tuus Levites 120 Exo 4:18| videam si adhuc vivunt cui ait Iethro vade in pace ~ 121 Exo 4:25| tetigitque pedes eius et ait sponsus sanguinum tu mihi 122 Exo 5:4 | 4 ait ad eos rex Aegypti quare 123 Exo 5:17| 17 qui ait vacatis otio et idcirco 124 Exo 5:22| reversusque Moses ad Dominum ait Domine cur adflixisti populum 125 Exo 6:30| 30 et ait Moses coram Domino en incircumcisus 126 Exo 8:25| Pharao Mosen et Aaron et ait eis ite sacrificate Deo 127 Exo 8:26| 26 et ait Moses non potest ita fieri 128 Exo 8:29| 29 et ait Moses egressus a te orabo 129 Exo 9:29| 29 ait Moses cum egressus fuero 130 Exo 10:9 | 9 ait Moses cum parvulis nostris 131 Exo 10:25| 25 ait Moses hostias quoque et 132 Exo 11:4 | 4 et ait haec dicit Dominus media 133 Exo 12:31| vocatisque Mosen et Aaron nocte ait surgite egredimini a populo 134 Exo 13:3 | 3 et ait Moses ad populum mementote 135 Exo 14:13| 13 et ait Moses ad populum nolite 136 Exo 14:26| 26 et ait Dominus ad Mosen extende 137 Exo 16:8 | 8 et ait Moses dabit Dominus vobis 138 Exo 16:15| ignorabant enim quid esset quibus ait Moses iste est panis quem 139 Exo 16:23| 23 qui ait eis hoc est quod locutus 140 Exo 17:1 | qui iurgatus contra Mosen ait da nobis aquam ut bibamus 141 Exo 17:4 | 5 ait Dominus ad Mosen antecede 142 Exo 18:4 | alter vero Eliezer Deus enim ait patris mei adiutor meus 143 Exo 18:10| 10 et ait benedictus Dominus qui liberavit 144 Exo 18:14| scilicet quae agebat in populo ait quid est hoc quod facis 145 Exo 19:3 | eum Dominus de monte et ait haec dices domui Iacob et 146 Exo 19:9 | 9 ait ei Dominus iam nunc veniam 147 Exo 19:15| 15 ait ad eos estote parati in 148 Exo 19:24| 24 cui ait Dominus vade descende ascendesque 149 Exo 20:20| 20 et ait Moses ad populum nolite 150 Exo 24:8 | respersit in populum et ait hic est sanguis foederis 151 Exo 24:14| 14 senioribus ait expectate hic donec revertamur 152 Exo 32:1 | congregatus adversus Aaron ait surge fac nobis deos qui 153 Exo 32:9 | 9 rursumque ait Dominus ad Mosen cerno quod 154 Exo 32:26| stans in porta castrorum ait si quis est Domini iungatur 155 Exo 32:27| 27 quibus ait haec dicit Dominus Deus 156 Exo 32:29| 29 et ait Moses consecrastis manus 157 Exo 32:31| 31 reversusque ad Dominum ait obsecro peccavit populus 158 Exo 33:15| 15 et ait Moses si non tu ipse praecedes 159 Exo 33:18| 18 qui ait ostende mihi gloriam tuam ~ 160 Exo 33:20| 20 rursumque ait non poteris videre faciem 161 Exo 34:1 | 1 ac deinceps praecide ait tibi duas tabulas lapideas 162 Exo 34:6 | quo transeunte coram eo ait Dominator Domine Deus misericors 163 Exo 34:9 | 9 ait si inveni gratiam in conspectu 164 Exo 35:4 | 4 et ait Moses ad omnem catervam 165 Lev 8:5 | 5 ait iste est sermo quem iussit 166 Lev 9:6 | 6 ait Moses iste est sermo quem 167 Lev 10:4 | filios Ozihel patrui Aaron ait ad eos ite et colligite 168 Lev 10:16| filios Aaron qui remanserant ait ~ 169 Num 3:40| 40 et ait Dominus ad Mosen numera 170 Num 7:4 | 4 ait autem Dominus ad Mosen ~ 171 Num 11:4 | pariter filiis Israhel et ait quis dabit nobis ad vescendum 172 Num 11:11| 11 et ait ad Dominum cur adflixisti 173 Num 11:21| 21 et ait Moses sescenta milia peditum 174 Num 11:28| Mosi et electus e pluribus ait domine mi Moses prohibe 175 Num 12:11| 11 ait ad Mosen obsecro domine 176 Num 13:31| qui oriebatur contra Mosen ait ascendamus et possideamus 177 Num 14:13| 13 et ait Moses ad Dominum ut audiant 178 Num 14:28| 28 dic ergo eis vivo ego ait Dominus sicut locuti estis 179 Num 16:15| 15 iratusque Moses valde ait ad Dominum ne respicias 180 Num 16:20| Dominus ad Mosen et Aaron ait ~ 181 Num 16:23| 23 et ait Dominus ad Mosen ~ 182 Num 16:28| 28 et ait Moses in hoc scietis quod 183 Num 21:2 | voto se Domino obligans ait si tradideris populum istum 184 Num 21:5 | locutusque contra Deum et Mosen ait cur eduxisti nos de Aegypto 185 Num 22:8 | apud Balaam venit Deus et ait ad eum ~ 186 Num 22:20| Deus ad Balaam nocte et ait ei si vocare te venerunt 187 Num 22:30| umquam fecerim tibi at ille ait numquam ~ 188 Num 22:35| 35 ait angelus vade cum istis et 189 Num 23:5 | posuit verbum in ore eius et ait revertere ad Balac et haec 190 Num 23:16| posuissetque verbum in ore eius ait revertere ad Balac et haec 191 Num 23:18| ille adsumpta parabola sua ait sta Balac et ausculta audi 192 Num 23:26| 26 et ille nonne ait dixi tibi quod quicquid 193 Num 23:27| 27 et ait Balac ad eum veni et ducam 194 Num 24:3 | 3 adsumpta parabola ait dixit Balaam filius Beor 195 Num 24:10| Balaam conplosis manibus ait ad maledicendum inimicis 196 Num 24:15| sumpta igitur parabola rursum ait dixit Balaam filius Beor 197 Num 24:20| Amalech adsumens parabolam ait principium gentium Amalech 198 Num 24:21| Cineum et adsumpta parabola ait robustum est quidem habitaculum 199 Num 25:4 | 4 ait ad Mosen tolle cunctos principes 200 Num 31:15| 15 ait cur feminas reservastis ~ 201 Num 32:20| 20 quibus Moses ait si facitis quod promittitis 202 Deu 1:34| vestrorum iratus iuravit et ait ~ 203 Deu 1:42| 42 ait mihi Dominus dic ad eos 204 Deu 5:5 | ascendistis in montem et ait ~ 205 Deu 5:28| quod cum audisset Dominus ait ad me audivi vocem verborum 206 Deu 9:13| 13 rursumque ait Dominus ad me cerno quod 207 Deu 18:17| 17 et ait Dominus mihi bene omnia 208 Deu 31:14| 14 et ait Dominus ad Mosen ecce prope 209 Deu 31:23| praecepitque Iosue filio Nun et ait confortare et esto robustus 210 Deu 32:20| 20 et ait abscondam faciem meam ab 211 Deu 33:2 | 2 et ait Dominus de Sina venit et 212 Deu 33:8 | 8 Levi quoque ait perfectio tua et doctrina 213 Deu 33:12| 12 et Beniamin ait amantissimus Domini habitabit 214 Deu 33:13| 13 Ioseph quoque ait de benedictione Domini terra 215 Deu 33:18| 18 et Zabulon ait laetare Zabulon in exitu 216 Deu 33:20| 20 et Gad ait benedictus in latitudine 217 Deu 33:22| 22 Dan quoque ait Dan catulus leonis fluet 218 Deu 33:24| 24 Aser quoque ait benedictus in filiis Aser 219 Ios 1:12| dimidiae tribui Manasse ait ~ 220 Ios 2:4 | mulier viros abscondit et ait fateor venerunt ad me sed 221 Ios 2:8 | mulier ascendit ad eos et ait ~ 222 Ios 3:6 | 6 et ait ad sacerdotes tollite arcam 223 Ios 4:5 | 5 et ait ad eos ite ante arcam Domini 224 Ios 5:2 | 2 eo tempore ait Dominus ad Iosue fac tibi 225 Ios 5:13| gladium perrexitque ad eum et ait noster es an adversariorum ~ 226 Ios 5:15| pronus in terram et adorans ait quid dominus meus loquitur 227 Ios 6:7 | 7 ad populum quoque ait vadite et circuite civitatem 228 Ios 7:19| 19 et ait ad Achan fili mi da gloriam 229 Ios 9:8 | sumus quibus Iosue quinam ait estis et unde venistis ~ 230 Ios 10:18| qui praecepit sociis et ait volvite saxa ingentia ad 231 Ios 10:24| vocavit omnes viros Israhel et ait ad principes exercitus qui 232 Ios 10:25| 25 rursum ait ad eos nolite timere nec 233 Ios 17:15| 15 ad quos Iosue ait si populus multus es ascende 234 Ios 18:3 | 3 ad quos Iosue ait usquequo marcetis ignavia 235 Ios 24:16| responditque populus et ait absit a nobis ut relinquamus 236 Ios 24:23| 23 nunc ergo ait auferte deos alienos de 237 Iud 1:3 | 3 et ait Iudas Symeoni fratri suo 238 Iud 2:1 | Galgal ad locum Flentium et ait eduxi vos de Aegypto et 239 Iud 2:20| furor Domini in Israhel et ait quia irritum fecit gens 240 Iud 6:12| 12 apparuit ei et ait Dominus tecum virorum fortissime ~ 241 Iud 6:14| respexitque ad eum Dominus et ait vade in hac fortitudine 242 Iud 6:15| 15 qui respondens ait obsecro Domine mi in quo 243 Iud 6:22| quod esset angelus Domini ait heu mihi Domine Deus quia 244 Iud 7:7 | 7 et ait Dominus ad Gedeon in trecentis 245 Iud 7:15| reversus ad castra Israhel ait surgite tradidit enim Dominus 246 Iud 8:7 | 7 quibus ille ait cum ergo tradiderit Dominus 247 Iud 8:19| 19 quibus ille ait fratres mei fuerunt filii 248 Iud 8:23| 23 quibus ille ait non dominabor vestri nec 249 Iud 9:37| 37 rursumque Gaal ait ecce populus de umbilico 250 Iud 9:54| vocavit cito armigerum suum et ait ad eum evagina gladium tuum 251 Iud 11:35| scidit vestimenta sua et ait heu filia mi decepisti me 252 Iud 13:7 | oravit itaque Manue Deum et ait obsecro Domine ut vir Dei 253 Iud 14:18| et quid leone fortius qui ait ad eos si non arassetis 254 Iud 15:7 | 7 quibus ait Samson licet haec feceritis 255 Iud 15:11| facere voluisti quibus ille ait sicut fecerunt mihi feci 256 Iud 15:16| 16 et ait in maxilla asini in mandibula 257 Iud 15:18| valde clamavit ad Dominum et ait tu dedisti in manu servi 258 Iud 16:28| at ille invocato Domino ait Domine Deus memento mei 259 Iud 16:30| 30 ait moriatur anima mea cum Philisthim 260 Iud 19:5 | voluit quem tenuit socer et ait ad eum gusta prius pauxillum 261 Iud 19:23| egressusque est ad eos senex et ait nolite fratres nolite facere 262 Iud 20:28| nostros an quiescere quibus ait Dominus ascendite cras enim 263 Rut 1:19| 20 quibus ait ne vocetis me Noemi id est 264 Rut 2:8 | 8 et ait Booz ad Ruth audi filia 265 Rut 2:13| 13 quae ait inveni gratiam ante oculos 266 Rut 2:20| mortuis rursumque propinquus ait noster est homo ~ 267 Rut 3:9 | 9 et ait illi quae es illaque respondit 268 Rut 3:17| 17 et ait ecce sex modios hordei dedit 269 Rut 3:17| modios hordei dedit mihi et ait nolo vacuam te reverti ad 270 1Sa 1:17| 17 tunc Heli ait ei vade in pace et Deus 271 1Sa 1:23| 23 et ait ei Helcana vir suus fac 272 1Sa 1:26| 26 et ait obsecro mi domine vivit 273 1Sa 1:28| Dominum et oravit Anna et ait ~~~~~~~ 274 1Sa 2:27| autem vir Dei ad Heli et ait ad eum haec dicit Dominus 275 1Sa 2:30| 30 propterea ait Dominus Deus Israhel loquens 276 1Sa 3:4 | Dominus Samuhel qui respondens ait ecce ego ~ 277 1Sa 3:9 | 9 et ait ecce ego quia vocasti me 278 1Sa 3:9 | Dominus vocaret puerum et ait ad Samuhel vade et dormi 279 1Sa 3:10| secundo Samuhel Samuhel et ait Samuhel loquere quia audit 280 1Sa 3:16| Samuhel fili mi qui respondens ait praesto sum ~ 281 1Sa 4:16| acie fugi hodie cui ille ait quid actum est fili mi ~ 282 1Sa 4:22| 22 et ait translata est gloria ab 283 1Sa 7:3 | 3 ait autem Samuhel ad universam 284 1Sa 8:11| 11 et ait hoc erit ius regis qui imperaturus 285 1Sa 8:22| constitue super eos regem et ait Samuhel ad viros Israhel 286 1Sa 9:6 | 6 qui ait ei ecce est vir Dei in civitate 287 1Sa 9:8 | puer respondit Sauli et ait ecce inventa est in manu 288 1Sa 9:17| aspexisset Samuhel Saulem Dominus ait ei ecce vir quem dixeram 289 1Sa 9:18| Samuhelem in medio portae et ait indica oro mihi ubi est 290 1Sa 9:21| 21 respondens autem Saul ait numquid non filius Iemini 291 1Sa 10:1 | eius et deosculatus eum ait ecce unxit te Dominus super 292 1Sa 10:16| 16 et ait Saul ad patruum suum indicavit 293 1Sa 10:18| 18 et ait ad filios Israhel haec dicit 294 1Sa 10:24| 24 et ait Samuhel ad omnem populum 295 1Sa 10:24| clamavit cunctus populus et ait vivat rex ~ 296 1Sa 11:5 | sequens boves de agro et ait quid habet populus quod 297 1Sa 11:12| 12 et ait populus ad Samuhel quis 298 1Sa 11:13| 13 et ait Saul non occidetur quisquam 299 1Sa 12:6 | 6 et ait Samuhel ad populum Dominus 300 1Sa 13:9 | 9 ait ergo Saul adferte mihi holocaustum 301 1Sa 14:8 | 8 et ait Ionathan ecce nos transimus 302 1Sa 14:12| ostendimus vobis rem et ait Ionathan ad armigerum suum 303 1Sa 14:17| 17 et ait Saul populo qui erat cum 304 1Sa 14:18| 18 et ait Saul ad Ahiam adplica arcam 305 1Sa 14:19| paulatim et clarius reboabat et ait Saul ad sacerdotem contrahe 306 1Sa 14:28| respondensque unus de populo ait iureiurando constrinxit 307 1Sa 14:33| comedens cum sanguine qui ait praevaricati estis volvite 308 1Sa 14:36| videtur in oculis tuis fac et ait sacerdos accedamus huc ad 309 1Sa 14:40| 40 et ait ad universum Israhel separamini 310 1Sa 14:42| 42 et ait Saul mittite sortem inter 311 1Sa 14:43| indicavit ei Ionathan et ait gustans gustavi in summitate 312 1Sa 14:44| 44 et ait Saul haec faciat mihi Deus 313 1Sa 15:15| 15 et ait Saul de Amalech adduxerunt 314 1Sa 15:17| 17 et ait Samuhel nonne cum parvulus 315 1Sa 15:18| misit te Dominus in via et ait vade et interfice peccatores 316 1Sa 15:20| 20 et ait Saul ad Samuhelem immo audivi 317 1Sa 15:22| 22 et ait Samuhel numquid vult Dominus 318 1Sa 15:26| 26 et ait Samuhel ad Saul non revertar 319 1Sa 15:28| 28 et ait ad eum Samuhel scidit Dominus 320 1Sa 15:30| 30 at ille ait peccavi sed nunc honora 321 1Sa 15:33| 33 et ait Samuhel sicut fecit absque 322 1Sa 16:2 | 2 et ait Samuhel quomodo vadam audiet 323 1Sa 16:2 | Saul et interficiet me et ait Dominus vitulum de armento 324 1Sa 16:5 | 5 et ait pacificus ad immolandum 325 1Sa 16:6 | ingressi essent vidit Heliab et ait num coram Domino est christus 326 1Sa 16:9 | autem Isai Samma de quo ait etiam hunc non elegit Dominus ~ 327 1Sa 16:10| filios suos coram Samuhel et ait Samuhel ad Isai non elegit 328 1Sa 16:11| parvulus et pascit oves et ait Samuhel ad Isai mitte et 329 1Sa 16:12| aspectu decoraque facie et ait Dominus surge ungue eum 330 1Sa 16:17| 17 et ait Saul ad servos suos providete 331 1Sa 16:18| respondens unus de pueris ait ecce vidi filium Isai Bethleemitem 332 1Sa 17:26| 26 et ait David ad viros qui stabant 333 1Sa 17:28| iratus est contra David et ait quare venisti et quare dereliquisti 334 1Sa 17:33| 33 et ait Saul ad David non vales 335 1Sa 17:37| 37 et ait David Dominus qui eruit 336 1Sa 17:55| egredientem contra Philistheum ait ad Abner principem militiae 337 1Sa 17:56| 56 et ait rex interroga tu cuius filius 338 1Sa 17:58| 58 et ait ad eum Saul de qua progenie 339 1Sa 18:18| 18 ait autem David ad Saul quis 340 1Sa 18:23| David omnia verba haec et ait David num parum vobis videtur 341 1Sa 20:3 | iuravit rursum David et ille ait scit profecto pater tuus 342 1Sa 20:4 | 4 et ait Ionathan ad David quodcumque 343 1Sa 20:9 | 9 et ait Ionathan absit hoc a te 344 1Sa 20:11| 11 et ait Ionathan ad David veni egrediamur 345 1Sa 20:12| 12 ait Ionathan ad David Domine 346 1Sa 20:29| 29 et ait dimitte me quoniam sacrificium 347 1Sa 20:32| Ionathan Sauli patri suo ait quare moritur quid fecit ~ 348 1Sa 20:36| 36 et ait ad puerum suum vade et adfer 349 1Sa 20:37| Ionathan post tergum pueri et ait ecce ibi est sagitta porro 350 1Sa 21:2 | 2 et ait David ad Ahimelech sacerdotem 351 1Sa 21:4 | respondens sacerdos David ait ei non habeo panes laicos 352 1Sa 21:9 | est alius hic absque eo et ait David non est huic alter 353 1Sa 21:14| 14 et ait Achis ad servos suos vidistis 354 1Sa 22:7 | 7 ait ad servos suos qui adsistebant 355 1Sa 22:12| 12 et ait Saul audi fili Achitob qui 356 1Sa 22:14| respondensque Ahimelech regi ait et quis in omnibus servis 357 1Sa 22:17| 17 et ait rex emissariis qui circumstabant 358 1Sa 22:18| 18 et ait rex Doec convertere tu et 359 1Sa 22:22| 22 et ait David ad Abiathar sciebam 360 1Sa 23:2 | percutiam Philistheos istos et ait Dominus ad David vade et 361 1Sa 23:4 | Dominum qui respondens ei ait surge et vade in Ceila ego 362 1Sa 23:7 | venisset David in Ceila et ait Saul tradidit eum Deus in 363 1Sa 23:10| 10 et ait David Domine Deus Israhel 364 1Sa 23:11| Israhel indica servo tuo et ait Dominus descendet ~ 365 1Sa 25:10| autem Nabal pueris David ait quis est David et quis est 366 1Sa 25:13| 13 tunc David ait viris suis accingatur unusquisque 367 1Sa 25:21| 21 et ait David vere frustra servavi 368 1Sa 25:32| 32 et ait David ad Abigail benedictus 369 1Sa 25:39| audisset David mortuum Nabal ait benedictus Dominus qui iudicavit 370 1Sa 25:41| adoravit prona in terram et ait ecce famula tua sit in ancillam 371 1Sa 26:6 | 6 ait David ad Ahimelech Cettheum 372 1Sa 26:14| Abner et respondens Abner ait quis es tu qui clamas et 373 1Sa 26:15| 15 et ait David ad Abner numquid non 374 1Sa 26:18| 18 et ait quam ob causam dominus meus 375 1Sa 26:21| 21 et ait Saul peccavi revertere fili 376 1Sa 26:22| 22 et respondens David ait ecce hasta regis transeat 377 1Sa 26:25| 25 ait ergo Saul ad David benedictus 378 1Sa 27:1 | 1 et ait David in corde suo aliquando 379 1Sa 28:2 | facturus est servus tuus et ait Achis ad David et ego custodem 380 1Sa 28:8 | veneruntque ad mulierem nocte et ait divina mihi in pythone et 381 1Sa 28:9 | 9 et ait mulier ad eum ecce tu nosti 382 1Sa 28:11| quem suscitabo tibi qui ait Samuhelem suscita mihi ~ 383 1Sa 28:13| noli timere quid vidisti et ait mulier ad Saul deos vidi 384 1Sa 28:14| qualis est forma eius quae ait vir senex ascendit et ipse 385 1Sa 28:15| inquietasti me ut suscitarer et ait Saul coartor nimis siquidem 386 1Sa 28:16| 16 et ait Samuhel quid interrogas 387 1Sa 28:21| itaque mulier ad Saul et ait conturbatus enim erat valde 388 1Sa 28:23| 23 qui rennuit et ait non comedam coegerunt autem 389 1Sa 29:3 | sibi volunt Hebraei isti et ait Achis ad principes Philisthim 390 1Sa 29:6 | vocavit ergo Achis David et ait ei vivit Dominus quia rectus 391 1Sa 30:7 | 7 et ait ad Abiathar sacerdotem filium 392 1Sa 30:13| vel unde quo pergis qui ait ei puer aegyptius ego sum 393 1Sa 30:15| ducere ad istum cuneum qui ait iura mihi per Deum quod 394 2Sa 1:3 | eum David unde venis qui ait ad eum de castris Israhel 395 2Sa 1:4 | factum est indica mihi qui ait fugit populus e proelio 396 2Sa 1:6 | 6 ait adulescens qui narrabat 397 2Sa 1:14| 14 et ait ad eum David quare non timuisti 398 2Sa 1:15| vocansque David unum de pueris ait accedens inrue in eum qui 399 2Sa 1:16| 16 et ait ad eum David sanguis tuus 400 2Sa 2:1 | unam de civitatibus Iuda et ait Dominus ad eum ascende dixitque 401 2Sa 2:20| Abner post tergum suum et ait tune es Asahel qui respondit 402 2Sa 2:26| exclamavit Abner ad Ioab et ait num usque ad internicionem 403 2Sa 2:27| 27 et ait Ioab vivit Dominus si locutus 404 2Sa 3:8 | propter verba Hisboseth ait numquid caput canis ego 405 2Sa 3:13| 13 qui ait optime ego faciam tecum 406 2Sa 3:24| ingressus est Ioab ad regem et ait quid fecisti ecce venit 407 2Sa 3:28| audisset David rem iam gestam ait mundus ego sum et regnum 408 2Sa 3:33| 33 plangensque rex Abner ait nequaquam ut mori solent 409 2Sa 6:20| filia Saul in occursum David ait quam gloriosus fuit hodie 410 2Sa 9:3 | 3 et ait rex num superest aliquis 411 2Sa 9:4 | est et Siba ad regem ecce ait in domo est Machir filii 412 2Sa 9:7 | 7 et ait ei David ne timeas quia 413 2Sa 10:11| 11 et ait Ioab si praevaluerint adversum 414 2Sa 11:5 | mittensque nuntiavit David et ait concepi ~ 415 2Sa 11:10| ivit Urias ad domum suam et ait David ad Uriam numquid non 416 2Sa 11:11| 11 et ait Urias ad David arca et Israhel 417 2Sa 11:12| 12 ait ergo David ad Uriam mane 418 2Sa 12:22| 22 qui ait propter infantem dum adhuc 419 2Sa 13:6 | venisset rex ad visitandum eum ait Amnon ad regem veniat obsecro 420 2Sa 13:11| cibum adprehendit eam et ait veni cuba mecum soror mea ~ 421 2Sa 13:24| 24 venitque ad regem et ait ad eum ecce tondentur oves 422 2Sa 13:26| 26 et ait Absalom si non vis venire 423 2Sa 14:5 | 5 et ait ad eam rex quid causae habes 424 2Sa 14:8 | 8 et ait rex ad mulierem vade in 425 2Sa 14:10| 10 et ait rex qui contradixerit tibi 426 2Sa 14:11| 11 quae ait recordetur rex Domini Dei 427 2Sa 14:11| interficient filium meum qui ait vivit Dominus quia non cadet 428 2Sa 14:12| dominum meum regem verbum et ait loquere ~ 429 2Sa 14:19| 19 et ait rex numquid manus Ioab tecum 430 2Sa 14:19| istis respondit mulier et ait per salutem animae tuae 431 2Sa 14:21| 21 et ait rex ad Ioab ecce placatus 432 2Sa 15:14| 14 et ait David servis suis qui erant 433 2Sa 15:22| 22 et ait David Ethai veni et transi 434 2Sa 16:3 | 3 et ait rex ubi est filius domini 435 2Sa 16:4 | 4 et ait rex Sibae tua sint omnia 436 2Sa 16:10| 10 et ait rex quid mihi et vobis filii 437 2Sa 16:11| 11 et ait rex Abisai et universis 438 2Sa 16:21| 21 et ait Ahitofel ad Absalom ingredere 439 2Sa 17:5 | 5 ait autem Absalom vocate et 440 2Sa 17:6 | venisset Husai ad Absalom ait Absalom ad eum huiuscemodi 441 2Sa 17:15| 15 et ait Husai Sadoc et Abiathar 442 2Sa 18:4 | 4 ad quos rex ait quod vobis rectum videtur 443 2Sa 18:11| 11 et ait Ioab viro qui nuntiaverat 444 2Sa 18:14| 14 et ait Ioab non sicut tu vis sed 445 2Sa 18:19| Achimaas autem filius Sadoc ait curram et nuntiabo regi 446 2Sa 18:21| 21 et ait Ioab Chusi vade et nuntia 447 2Sa 18:23| quid enim si cucurrero et ait ei curre currens ergo Achimaas 448 2Sa 18:26| et vociferans in culmine ait apparet mihi homo currens 449 2Sa 18:27| speculator autem contemplor ait cursum prioris quasi cursum 450 2Sa 18:27| Achimaas filii Sadoc et ait rex vir bonus est et nuntium 451 2Sa 18:28| coram eo pronus in terram ait benedictus Dominus Deus 452 2Sa 18:29| 29 et ait rex estne pax puero Absalom 453 2Sa 18:30| 30 ad quem rex transi ait et sta hic cumque ille transisset 454 2Sa 18:31| apparuit Chusi et veniens ait bonum adporto nuntium domine 455 2Sa 19:22| 22 et ait David quid mihi et vobis 456 2Sa 19:23| 23 et ait rex Semei non morieris iuravitque 457 2Sa 19:26| 26 qui respondens ait domine mi rex servus meus 458 2Sa 19:29| 29 ait ergo ei rex quid ultra loqueris 459 2Sa 19:34| 34 et ait Berzellai ad regem quot 460 2Sa 19:43| Israhel ad viros Iuda et ait decem partibus maior ego 461 2Sa 20:1 | iemineus et cecinit bucina et ait non est nobis pars in David 462 2Sa 20:6 | 6 ait autem David ad Abisai nunc 463 2Sa 20:17| qui cum accessisset ad eam ait illi tu es Ioab et ille 464 2Sa 20:20| 20 respondensque Ioab ait absit absit hoc a me non 465 2Sa 20:21| recedemus a civitate et ait mulier ad Ioab ecce caput 466 2Sa 21:4 | homo de Israhel ad quos ait quid ergo vultis ut faciam 467 2Sa 21:6 | quondam electi Domini et ait rex ego dabo ~ 468 2Sa 22:2 | 2 et ait Dominus petra mea et robur 469 2Sa 23:15| desideravit igitur David et ait si quis mihi daret potum 470 2Sa 24:16| Dominus super adflictione et ait angelo percutienti populum 471 2Sa 24:21| prono vultu in terra et ait quid causae est ut veniat 472 2Sa 24:21| ad servum suum cui David ait ut emam a te aream et aedificem 473 2Sa 24:22| 22 et ait Areuna ad David accipiat 474 2Sa 24:24| 24 cui respondens rex ait nequaquam ut vis sed emam 475 1Re 1:17| 17 quae respondens ait domine mi tu iurasti per 476 1Re 1:29| 29 iuravit rex et ait vivit Dominus qui eruit 477 1Re 1:41| et Ioab audita voce tubae ait quid sibi vult clamor civitatis 478 1Re 2:14| sermo mihi est ad te cui ait loquere et ille ~ 479 1Re 2:17| 17 et ille ait precor ut dicas Salomoni 480 1Re 2:18| 18 et ait Bethsabee bene ego loquar 481 1Re 2:21| 21 quae ait detur Abisag Sunamitis Adoniae 482 1Re 2:30| haec dicit rex egredere qui ait non egrediar sed hic moriar 483 1Re 3:6 | 6 et ait Salomon tu fecisti cum servo 484 1Re 3:17| 17 quarum una ait obsecro mi domine ego et 485 1Re 3:23| 23 tunc rex ait haec dicit filius meus vivit 486 1Re 3:27| 27 respondens rex ait date huic infantem vivum 487 1Re 5:7 | Salomonis laetatus est valde et ait benedictus Dominus hodie 488 1Re 8:12| 12 tunc ait Salomon Dominus dixit ut 489 1Re 8:15| 15 et ait benedictus Dominus Deus 490 1Re 8:18| 18 et ait Dominus ad David patrem 491 1Re 8:23| 23 et ait Domine Deus Israhel non 492 1Re 9:13| 13 et ait haecine sunt civitates quas 493 1Re 11:31| 31 et ait ad Hieroboam tolle tibi 494 1Re 12:5 | 5 qui ait eis ite usque ad tertium 495 1Re 12:6 | patre eius dum adviveret et ait quod mihi datis consilium 496 1Re 13:2 | altare in sermone Domini et ait altare altare haec dicit 497 1Re 13:6 | 6 et ait rex ad virum Dei deprecare 498 1Re 13:13| 13 et ait filiis suis sternite mihi 499 1Re 13:14| sedentem subtus terebinthum et ait illi tune es vir Dei qui 500 1Re 13:16| 16 qui ait non possum reverti neque


1-500 | 501-1000 | 1001-1200

Best viewed with any browser at 800x600 or 768x1024 on Tablet PC
IntraText® (V89) - Some rights reserved by Èulogos SpA - 1996-2008. Content in this page is licensed under a Creative Commons License