Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library

Codex Iuris Canonici

IntraText CT - Text

  • LIBER I: DE NORMIS GENERALIBUS (Cann. 1 – 6)
        • TITULUS I DE LEGIBUS ECCLESIASTICIS (Cann. 7 – 22)
Previous - Next

Click here to hide the links to concordance

TITULUS I DE LEGIBUS ECCLESIASTICIS (Cann. 722)
 
Can. 7 - Lex instituitur cum promulgatur.
 
Can. 8 - § 1. Leges ecclesiasticae universales promulgantur per editionem in Actorum 
Apostolicae Sedis commentario officiali, nisi in casibus particularibus alius promulgandi 
modus fuerit praescriptus, et vim suam exserunt tantum expletis tribus mensibus a die qui 
Actorum numero appositus est, nisi ex natura rei illico ligent aut in ipsa lege brevior aut 
longior vacatio specialiter et expresse fuerit statuta
§ 2. Leges particulares promulgantur modo a legislatore determinato et obligare incipiunt 
post mensem a die promulgationis, nisi alius terminus in ipsa lege statuatur.
 
Can. 9 - Leges respiciunt futura, non praeterita, nisi nominatim in eisde praeteritis caveatur.
 
Can. 10 - Irritantes aut inhabilitantes eae tantum leges habendae sunt, quibus actum esse 
nullum aut inhabilem esse personam expresse statuitur.
 
Can. 11 - Legibus mere ecclesiasticis tenentur baptizati in Ecclesia catholica vel in eandem 
recepti, quique sufficienti rationis usu gaudent et, nisi aliud iure expresse caveatur, septimum 
aetatis annum expleverunt.
 
Can. 12 - § 1. Legibus universalibus tenentur ubique terrarum omnes pro quibus latae sunt
§ 2. A legibus autem universalibus, quae in certo territorio non vigent, eximuntur omnes qui 
in eo territorio actu versantur. § 3. Legibus conditis pro peculiari territorio ii subiciuntur 
proquibus latae sunt, quique ibidem domicilium vel quasi-domicilium habent et simul actu 
commorantur, firmo praescripto can. 13.
 
Can. 13 - § 1. Leges particulares non praesumuntur personales, sed territoriales nisi aliud 
constet
§ 2. Peregrini non adstringuntur
  1_ legibus particularibus sui territorii quamdiu ab eo absunt, nisi aut earum transgressio in 
proprio territorio noceat, aut leges sint personales; 
  2_ neque legibus territorii in quo versantur, iis exceptis quae ordini publico consulunt, aut 
actuum sollemnia determinant, aut res immobiles in territorio sitas respiciunt
§ 3. Vagi obligantur legibus tam universalibus quam particularibus quae vigent in loco in quo 
versantur.
 
Can. 14 - Leges, etiam irritantes et inhabilitantes, in dubio iuris non urgent; in dubio autem 
facti Ordinarii ab eis dispensare possunt, dummodo, si agatur de dispensatione reservata, 
concedi soleat ab auctoritate cui reservatur.
 
Can. 15 - § 1. Ignorantia vel error circa leges irritantes vel inhabilitantes earundem effectum 
non impediunt, nisi aliud expresse statuatur
§ 2. Ignorantia vel error circa legem aut poenam aut circa factum proprium aut circa factum 
alienum notorium non praesumitur; circa factum alienum non notorium praesumitur, donec 
contrarium probetur.
 
Can. 16 - § 1. Leges authentice interpretatur legislator et is cui potestas authentice 
interpretandi fuerit ab eodem commissa
§ 2. Interpretatio authentica per modum legis exhibita eandem vim habet ac lex ipsa et 
promulgari debet; si verba legis in se certa declaret tantum, valet retrorsum; si legem 
coarctet vel extendataut dubiam explicet, non retrotrahitur
§ 3. Interpretatio autem per modum sententiae iudicialis aut actus administrativi in re 
peculiari, vim legis non habet et ligat tantum personas atque afficit res pro quibus data est.
 
Can. 17 - Leges ecclesiasticae intellegendae sunt secundum propriam verborum 
significationem in textu et contextu consideratam; quae si dubia et obscura manserit, ad 
locos parallelos, si qui sint, ad legis finem ac circumstantias et ad mentem legislatoris est 
recurrendum.
 
Can. 18 - Leges quae poenam statuunt aut liberum iurium exercitum coarctant aut 
exceptionem a lege continent, strictae subsunt interpretationi.
 
Can. 19 - Si certa de re desit expressum legis sive universalis sive particularis praescriptum; 
aut consuetudo, causa, nisi sit poenalis, dirimenda est attentis legibus latis in similibus, 
generalibus iuris principiis cum aequitate canonica servatis, iurisprudentia et praxi Curiae 
Romanae, communi constantique doctorum sententia.
 
Can. 20 - Lex posterior abrogat priorem aut eidem derogat, si id expresse edicat aut illi sit 
directe contraria, aut totam de integro ordinet legis prioris materiam; sed lex universalis 
minime derogat iuri particulari aut speciali, nisi aliud in iure expresse caveatur.
 
Can. 21 - In dubio revocatio legis praeexistentis non praesumitur, sed leges posteriores ad 
priores trahendae sunt et his, quantum fieri potest, conciliandae.
 
Can. 22 - Leges civiles ad quas ius Ecclesiae remittit, in iure canonico iisdem cum effectibus 
serventur, quatenus iuri divino non sint contrariae et nisi aliud iure canonico caveatur.
 




Previous - Next

Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library

Best viewed with any browser at 800x600 or 768x1024 on Tablet PC
IntraText® (V89) - Some rights reserved by Èulogos SpA - 1996-2007. Content in this page is licensed under a Creative Commons License