Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library
Alphabetical    [«  »]
triduo 3
triginta 1
trimachionem 1
trimalchio 77
trimalchione 2
trimalchionem 2
trimalchioni 2
Frequency    [«  »]
80 itaque
79 quidem
78 nos
77 trimalchio
72 nam
71 ille
71 tanquam
Caius Petronius
Satyricon

IntraText - Concordances

trimalchio

   Caput
1 XXVI | nescitis hodie apud quem fiat? Trimalchio, lautissimus homo. Horologium 2 XXVII | loquebatur Menelaus cum Trimalchio digitos concrepuit, ad quod 3 XXVIII | ad frigidam eximus. Iam Trimalchio unguento perfusus tergebatur, 4 XXVIII | plurimum rixantes effunderent, Trimalchio hoc suum propinasse dicebat. 5 XXIX | titulis pictis, et ipse Trimalchio capillatus caduceum tenebat 6 XXXII | his eramus lautitiis, cum Trimalchio ad symphoniam allatus est, 7 XXXIII | Convertit ad hanc scenam Trimalchio vultum et: "Amici, ait, 8 XXXIV | XXXIV] Iam Trimalchio eadem omnia lusu intermisso 9 XXXIV | sustulisset, animadvertit Trimalchio colaphisque obiurgari puerum 10 XXXIV | titulos perlegimus, complosit Trimalchio manus et: "Eheu, inquit, 11 XXXIV | aliquot figuras exprimeret, Trimalchio adiecit: ~Eheu nos miseros, 12 XXXV | accessimus cibos: "Suadeo, inquit Trimalchio, cenemus; hoc est ius cenae". ~ 13 XXXVI | aggredimur. Non minus et Trimalchio eiusmodi methodio laetus: " 14 XXXVI | Ingerebat nihilo minus Trimalchio lentissima voce: "Carpe! 15 XXXVII | non amat, non amat. Ipse Trimalchio fundos habet, quantum milvi 16 XXXIX | Interpellavit tam dulces fabulas Trimalchio; nam iam sublatum erat ferculum, 17 XL | cuique iussisset referri, Trimalchio adiecit: "Etiam videte, 18 XLI | Ad quem sonum conversus Trimalchio: "Dionyse, inquit, liber 19 XLI | capitique suo imposuit. Tum Trimalchio rursus adiecit: "Non negabitis 20 XLI | perbasiamus. ~Ab hoc ferculo Trimalchio ad lasanum surrexit. Nos 21 XLVII | Eiusmodi tabulae vibrabant, cum Trimalchio intravit et detersa fronte 22 XLVII | portenta aliqua facturos. Sed Trimalchio expectatione discussa: " 23 XLVIII | XLVIII] Trimalchio autem miti ad nos vultu 24 XLVIII | inimici erant. . .", ait Trimalchio: "Quid est pauper? — Vrbane", 25 XLVIII | controversiam euit. Statim Trimalchio: "Hoc, inquit, si factum 26 XLIX | fuerat. Deinde magis magisque Trimalchio intuens eum: "Quid? quid? 27 XLIX | exinterare: "Quid, oblitus? Trimalchio exclamat, putes illum piper 28 XLIX | piscem praeterisset." At non Trimalchio, qui relaxato in hilaritatem 29 L | propius consideraret, ait Trimalchio: "Solus sum qui vera Corinthea 30 LII | proiecit. Ad quem respiciens Trimalchio: "Cito, inquit, te ipsum 31 LII | vinum intro " clamavit <Trimalchio>. Excipimus urbanitatem 32 LII | cenam. Ceterum laudatus Trimalchio hilarius bibit et iam ebrio 33 LIII | Nastae vilici. — Quid, inquit Trimalchio, quando mihi Pompeiani horti 34 LIII | nondum venerunt." Excanduit Trimalchio et: "Quicunque, inquit, 35 LIII | saltuariorum testamenta, quibus Trimalchio cum elogio exheredabatur; 36 LIII | sustinere. Mirabatur haec solus Trimalchio dicebatque ingratum artificium 37 LIV | alienum mortuum plorare. Ipse Trimalchio cum graviter ingemuisset 38 LV | sermone garrimus."Ita, inquit Trimalchio, non oportet hunc casum 39 LV | commorata est <. . .> donec Trimalchio: "Rogo, inquit, magister, 40 LIX | respondere convicio, sed Trimalchio delectatus colliberti eloquentia: " 41 LIX | hastisque scuta concrepuit. Ipse Trimalchio in pulvino consedit, et 42 LIX | explicabit." Haec ut dixit Trimalchio, clamorem Homeristae sustulerunt, 43 LXI | valitudinem sibi optarunt, Trimalchio ad Nicerotem respexit et: " 44 LXIII | Salvo, inquit, tuo sermone, Trimalchio, si qua fides est, ut mihi 45 LXIV | triclinium esse mutatum, cum Trimalchio: "Tibi dico, inquit, Plocame, 46 LXIV | esse affirmabat. Nec non Trimalchio ipse cum tubicines esset 47 LXIV | saginabat. Quo admonitus officio Trimalchio Scylacem iussit adduci " 48 LXIV | ante mensam se posuit. Tum Trimalchio iactans candidum panem: " 49 LXIV | aliquot convivas respersit. Trimalchio, ne videretur iactura motus, 50 LXIV | Repressus ergo aliquamdiu Trimalchio camellam grandem iussit 51 LXV | ambitiosissime <a> nobis Trimalchio petiit dicens exossatas 52 LXV | poposcit. Delectatus hac Trimalchio hilaritate et ipse capaciorem 53 LXVI | LXVI] — Tamen, inquit Trimalchio, quid habuistis in cena? — 54 LXVII | Quomodo nosti, inquit, illam, Trimalchio, nisi argentum composuerit, 55 LXVII | esse dicebat. Notavit haec Trimalchio iussitque afferri omnia 56 LXVIII | spatio cum secundas mensas Trimalchio iussisset afferri, sustulerunt 57 LXVIII | pulverem tritum. Statim Trimalchio: "Poteram quidem, inquit, 58 LXIX | curabo stigmam habeat." Risit Trimalchio et: "Adcognosco, inquit, 59 LXIX | avium: "<Amici> , inquit Trimalchio, quicquid videtis hic positum, 60 LXX | Necdum finieram sermonem, cum Trimalchio ait: "Ita crescam patrimonio, 61 LXX | amphoras habebant. Cum ergo Trimalchio ius inter litigantes diceret, 62 LXX | plaudebat quam loquebatur, cum Trimalchio: "Permitto, inquit, Philargyre 63 LXXI | Diffusus hac contentione Trimalchio: "Amici, inquit, et servi 64 LXXI | tibi videtur: ~C. POMPEIVS TRIMALCHIO MAECENATIANVS HIC REQVIESCIT~ 65 LXXII | LXXII] Haec ut dixit Trimalchio, flere coepit ubertim. Flebat 66 LXXII | coeperam etiam ego plorare, cum Trimalchio: "Ergo, inquit, cum sciamus 67 LXXIII | frigidariae simile, in qua Trimalchio rectus stabat. Ac ne sic 68 LXXIII | conspectu sacco defluens. Tum Trimalchio: "Amici, inquit, hodie servus 69 LXXIV | cantavit. Qua voce confusus Trimalchio vinum sub mensa iussit effundi 70 LXXIV | gallus allatus est, quem Trimalchio iussit ut aeno coctus fieret. 71 LXXIV | respiciens ad familiam Trimalchio: "Quid vos, inquit, adhuc 72 LXXIV | intrasset ministros, invasit eum Trimalchio et osculari diutius coepit. 73 LXXIV | etiam adiecit: "canis!". Trimalchio contra offensus convicio 74 LXXIV | ac flere coepit. Contra Trimalchio: "Quid enim, inquit, ambubaia 75 LXXV | Non tenuit ultra lacrimas Trimalchio et: "Rogo, inquit, Habinna, 76 LXXVIII| triclinium attulit. <Vitalia Trimalchio accepit> iussitque nos temptare, 77 LXXVIII| res ad summam nauseam, cum Trimalchio ebrietate turpissima gravis


Best viewed with any browser at 800x600 or 768x1024 on Tablet PC
IntraText® (V89) - Some rights reserved by Èulogos SpA - 1996-2007. Content in this page is licensed under a Creative Commons License