Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library
Caius Petronius
Satyricon

IntraText - Concordances

(Hapax - words occurring once)


abdit-arces | archi-ceras | cerdo-conte | conti-deser | desid-excep | excid-frigo | frond-impri | impro-lamel | lamen-mensu | mente-nutri | nymph-perve | pervi-prude | pruin-rugas | rugis-spond | spong-trica | trice-volun | volup-zona

     Caput
1 LXXXIX | decenni proelio~irata virtus abditur, stipant graves~recessus 2 CXIX | peragebantur; si quis sinus abditus ultra,~si qua foret tellus, 3 CXI | persequentem non parentes potuerunt abducere, non propinqui; magistratus 4 CXIV | maxima sarcinarum parte abduxere certissimae morti. ~Applicitus 5 XCII | errantem circumdedit ac domum abduxit, credo, ut tam magna fortuna 6 LXVII | Au! au!" illa proclamavit aberrante tunica super genua. Composita 7 CXXVI | quidem pedum extra mensuram aberrantia, nisi quod formam prostituis 8 CXXXVI | Deinde convicium verens, abeundi formavi consilium, collectoque 9 LXXIV | aliquis in vicinia animam abiciat. Longe a nobis! Itaque quisquis 10 XXXIV | super mensam semel iterumque abiecisset, et catenatio mobilis aliquot 11 XXI | Vtcunque ergo lassitudine abiecta cenatoria repetimus et in 12 XXVI | osculis verberabat. <. . .> ~Abiecti in lectis sine metu reliquam 13 LXXX | loco peregrino destituit abiectum. ~Nomen amicitiae, sic, 14 XCVIII | turbam puer fugit, nec quo abierit suspicari possum. Per fidem, 15 CXI | magistratus ultimo repulsi abierunt, complorataque singularis 16 LXXXIX | classes mare~pulsumque marmor abiete imposita gemit.~Respicimus: 17 XLVI | hodie famem a labris non abigeret. Modo, modo, collo suo circumferebat 18 XV | deversorium praecipites abimus, praeclusisque foribus ridere 19 XVIII | qui non iugulat, victor abire solet. ~Complosis deinde 20 LXIV | adicere melicam. Heu, heu, abistis dulces caricae. — Iam, inquit 21 LXXIV | inquit, adhuc non cenastis? Abite, ut alii veniant ad officium." 22 CIX | ira remaneret, praeterita aboleri osculis placet. Exhortantibus 23 CXXIV | imago.~Quas inter Furor, abruptis ceu liber habenis,~sanguineum 24 CXXII | intremuit nubes elisosque abscidit ignes.~Subsedit pater umbrarum, 25 LXXX | vel hoc gladio contemptus abscindam". Idem ego ex altera parte 26 CX | decorem puerum gaudebam, abscondebam tamen frequentius vultum, 27 CVII | fecisti, ut quos tuebaris absconderes? Ex quo apparet casu incidisse 28 CXXXVI | Quid porro tu, inquit, me absente fecisti, aut ubi est faba?" 29 CXXIII | deploratumque relinquit~limen, et absentem votis interficit hostem.~ 30 LXXI | REQVIESCIT~HVIC SEVIRATVS ABSENTI DECRETVS EST~CVM POSSET 31 XCIV | peteret, iramque meam prudenti absentia extinxit. Paululum ergo 32 XXXIII | triclinium venire, sed ne diutius absentivos morae vobis essem, omnem 33 XLII | quam bullae. Et quid si non abstinax fuisset! Quinque dies aquam 34 XC | toto die me ab hoc cibo abstinebo. — Immo, inquam ego, si 35 CXV | cibus avidum strangulavit, abstinentem frugalitas. Si bene calculum 36 CXI | Itaque mulier aliquot dierum abstinentia sicca passa est frangi pertinaciam 37 CVIII | liberaque voce clamavi, ni abstineret a Gitone iniuriam mulier 38 LXXXVI | immortales, si ego huic dormienti abstulero coitum plenum et optabilem, 39 XXXVI | superioremque partem repositorii abstulerunt. Quo facto, videmus infra 40 XXIX | Praesto erat Fortuna cornu abundanti copiosa et tres Parcae aurea 41 XXIII | Profluebant per frontem sudantis acaciae rivi, et inter rugas malarum 42 LVII | nasci tam facile est quam 'Accede istoc'. Quid nunc stupes 43 VI | fatigatus et sudore iam madens accedo aniculam quandam, quae agreste 44 CXXVI | servum te et humilem fateris, accendis desiderium aestuantis. Quaedam 45 CVIII | navigio sola verberanda. Accenditur audacia mea iratior Lichas, 46 CXXIV | voces:~'Sumite nunc gentes accensis mentibus arma,~sumite et 47 XLV | de magna turba 'Adhibete' acceperant: plane fugae merae. 'Munus 48 XLIV | patrimonium habet. Iam scio unde acceperit denarios mille aureos. Sed 49 XLII | Quid si non illam optime accepisset? Sed mulier quae mulier 50 CVIII | indutias faceret. Data ergo acceptaque ex more patrio fide, protendit 51 CXXXVII | anserem omnibus matronis acceptissimum. Itaque ne te putes nihil 52 LXV | scyphum, quaesivitque quomodo acceptus esset. "Omnia, inquit, habuimus 53 CXXI | regna tuarum~atque animas accerse novas. Vix navita Porthmeus~ 54 CXXXIX | mecum esset locuta et me accersito sermone lassasset, ultimo 55 XXXIII | solent quae incubant ova. Accessere continuo duo servi et symphonia 56 XL | Statim pueri ad sportellas accesserunt quae pendebant e dentibus, 57 XXXV | tristiores ad tam viles accessimus cibos: "Suadeo, inquit Trimalchio, 58 LII | nisi Fortunata ad aurem accessisset; et credo, dixerit non decere 59 CV | totae ad oculos legentium acciderent. Inter cetera apud communem 60 CI | deasque se neque scire quid acciderit, nec ullum dolum malum consilio 61 VIII | scires, inquit, quae mihi acciderunt. — Quid novi?" inquam ego. 62 XIX | interpellatione a vobis acciperem." Vt haec dixit Quartilla, 63 XXV | iniuriam in secreto frater acciperet, consurrexi ad officium 64 CXV | lacerabunt: tanquam melius ignis accipiat! Immo hanc poenam gravissimam 65 XXX | prima procurator rationes accipiebat. Et quod praecipue miratus 66 XXXIII | si adhuc sorbilia sunt." Accipimus nos cochlearia non minus 67 CIII | forte ex vectoribus, qui acclinatus lateri navis exonerabat 68 IX | paulo ante in conductum accucurrit, coepitque mihi velle pudorem 69 XXXVI | erubui eum qui supra me accumbebat, hoc ipsum interrogare. 70 LXXXIX | miseros mutuo perdit metu.~Accumulat ecce liberum funus parens,~ 71 XXXIV | Potantibus ergo nobis et accuratissime lautitias mirantibus larvam 72 CXXXV | segrego. At illa inertiam meam accusans improba tollit, dentibusque 73 CXIX | certaverat ostro;~Hinc Numidae accusant, illinc nova vellera Seres~ 74 CXXXIV | tremulis vocibus coepit accusare, donec intervenit sacerdos: " 75 XVI | Nolite perturbari. Nec accusat errorem vestrum nec punit, 76 LXXXVIII| audemus cognoscere, sed accusatores antiquitatis vitia tantum 77 LXXXII | magni facies erit, omnia acervans~qui timet et sicco concoquit 78 LVI | allata est perna, supra quam acetabula erant posita. "Cervical": 79 CXXIX | pars corporis, qua quondam Achilles eram". <. . .> ~Veritus 80 LIX | Iphigeniam, filiam suam, Achilli dedit uxorem. Ob eam rem 81 LXXVI | ea, quae oblitus eram; ab acia et acu mi omnia euit; intestinas 82 LXVIII | Nullus sonus unquam acidior percussit aures meas; nam 83 XCII | poculo negat sibi unquam acidius fuisse." Nam et dum lavor, 84 XXXI | Paratissimus puer non minus me acido cantico excepit, et quisquis 85 LVI | ubicunque dulce est, ibi et acidum invenies." ~Iam etiam philosophos 86 CVIII | praeciderat. Stante ergo utraque acie, cum appareret futurum non 87 CVIII | ancillarum quidem clamor aciem destituit, uno tantum gubernatore 88 CXXXVII | Danaen ipsumque licebit~Acrisium iubeat credere quod Danaen.~ 89 LXXVIII | turpissima gravis novum acroama, cornicines, in triclinium 90 LIII | cornicines; reliqua, animalia, acroemata, tricas meras esse." Nam 91 CXXXV | passis uva racemis:~qualis in Actaea quondam fuit hospita terra,~ 92 CXXI | Nile, gementia claustra,~Actiacosque sinus et Apollinis arma 93 CXXIV | totis similis Tirynthius actis.~Intremuere tubae, ac scisso 94 CXXXV | facili vilis rota finxerat actu.~Hinc molli stillae lacus 95 XV | praeclusisque foribus ridere acumen non minus cocionum quam 96 LXXIX | pedes, tandem expliciti acumine Gitonis sumus. Prudens enim 97 XCVI | caput miserantis stricto acutoque articulo percussi. Et ille 98 CX | coepit iactare: quam facile adamarent, quam cito etiam filiorum 99 CVIII | novaculam infestam, minatus se adbscissurum tot miseriarum causam, inhibuitque 100 LXIX | Risit Trimalchio et: "Adcognosco, inquit, Cappadocem: nihil 101 XIV | discederet, vel minoris pallium addicere placuit ut pretium maioris 102 CXVII | animasque religiosissime addicimus. Post peractum sacramentum 103 LXXXIX | ictusque resilit et dolis addit fidem.~Iterum tamen confirmat 104 XXIII | spatalocinaedi,~pede tendite, cursum addite, convolate planta,~femore 105 CXXIV | Caesaris acta sui ducit, comes additur illi~Pallas, et ingentem 106 XII | emptorem splendor vestis posset adducere. Nec diu moratus rusticus 107 CXIV | inhorruit mare, nubesque undique adductae obruere tenebris diem. Discurrunt 108 XLVII | albi sues in triclinium adducti sunt capistris et tintinnabulis 109 LXIV | Nec mora, ingentis formae adductus est canis catena vinctus, 110 XCIV | continuo limen egressus adduxit repente ostium cellae, meque 111 CVIII | voce sed etiam manibus. Aderat interpellanti mercennarius 112 XXV | sufficere huic petulantiae adfirmavi, nec puellam eius aetatis 113 II | pestilenti quodam sidere adflavit, semelque corrupta regula 114 CXI | noctibus diebusque coepit. Sic adflictantem se ac mortem inedia persequentem 115 CXI | fabula erat: solum illud adfulsisse verum pudicitiae amorisque 116 XCVII | ut olim Vlixes pro arieti adhaesisset, extentus infra grabatum 117 CII | maculam, nec vestem atramento adhaesuram, quod frequenter etiam non 118 XLV | sunt; adeo de magna turba 'Adhibete' acceperant: plane fugae 119 CI | ullum dolum malum consilio adhibuisse, sed mente simplicissima 120 CXVI | etiam innocentes habentur. Adibitis, inquit, oppidum tanquam 121 LXIV | canturire belle deverbia, adicere melicam. Heu, heu, abistis 122 LXXI | est. Et ideo ante omnia adici volo: HOC MONUMENTUM HEREDEM 123 CXXXVI | quae staturae altitudinem adiecerat, anumque pondere suo deiectam 124 XVII | ne tunc quidem nos ullum adiecimus verbum, sed attoniti expectavimus 125 LXIV | qui ad pedes sedebant, adiecta exceptione: "Si quis, inquit, 126 XI | perfunctorie verberare, adiectis etiam petulantibus dictis: " 127 LXVIII | praeter errantis barbariae aut adiectum aut deminutum clamorem, 128 CXXII | descendunt rupes et se patiuntur adiri,~est locus Herculeis aris 129 LXII | venisses, saltem nobis adiutasses; lupus enim villam intravit 130 XVIII | tertianam deus illi monstrasset, adiuvaturos nos divinam providentiam 131 CII | sum, si nos descendentes adiuverit casus. — Non imprudens, 132 CXXXVII | Nescis quam magnum flagitium admiseris: occidisti Priapi delicias, 133 XVI | reclusaeque subito fores admiserunt intrantem. Mulier autem 134 XX | enim tam magnum facinus admisimus, ut debeamus torti perire." 135 XVII | Imprudentes enim, ut adhuc puto, admisistis inexpiabile scelus. Ipsa 136 LXXIX | et nos per eandem festram admisit. <. . .> ~Qualis nox fuit 137 LI | vitream, quae non frangebatur. Admissus ergo Caesarem est cum suo 138 CXXXIII | Dryadumque voluptas,~et timidas admitte preces. Non sanguine tristi~ 139 LXXXV | quis praedator corporis admitteretur in domum. ~Forte cum in 140 CXVI | cenas, non ad spectacula admittitur, sed omnibus prohibetur 141 CXLI | suam faciant peiorem. His admoneo amicos meos, ne recusent 142 CXI | Ipsum te iacentis corpus admonere debet ut vivas.' "Nemo invitus 143 LXVI | habebo convicium. Bene me admonet domina mea. In prospectu 144 XLVII | Et cocum quidem potentiae admonitum in culinam obsonium duxit. ~ 145 LXIV | est canis catena vinctus, admonitusque ostiarii calce ut cubaret, 146 CVI | navigium, et quid fecissent, admonuerunt pari somniorum consensu. 147 XXV | inquit Quartilla, bene admonuisti. Cur non, quia bellissima 148 CXXXI | praecantatos purpura involuerat, admotisque manibus temptare coepit 149 LXXIX | ingurgitata ne ignem quidem admotum sensisset, et forsitan pernoctassemus 150 CXXXIII | non templis impius hostis~admovi dextram, sed inops et rebus 151 XVIII | lite dimitto. Quod si non adnuissetis de hac medicina quam peto, 152 CXV | inimicis collatus manibus adolebat. Eumolpus autem dum epigramma 153 CXXVII | quid prohibet et sororem adoptare? Eoden gradu venio. Tu tantum 154 CXXVII | Invenies religiosum, si te adorari permiseris. Ac ne me iudices 155 CXXXIII | viridisque Thasos, quem Lydus adorat~septifluus, templumque tuis 156 XCIX | erat in alutam compono, et adoratis sideribus intro navigium. <. . .> ~ 157 LXXXIII | kthmon appellant, etiam adoravi. Tanta enim subtilitate 158 CX | corymbioque dominae pueri adornat caput. Immo supercilia etiam 159 XXVI | per rimam improbe diductam adplicuerat oculum curiosum, lusumque 160 XXV | annis maioribus me pueris adplicui, donec ad hanc aetatem perveni. 161 XXIV | vocatumque ad se in osculum adplicuit. Mox manum etiam demisit 162 XXXII | risum. Pallio enim coccineo adrasum excluserat caput, circaque 163 XVII | nobis et ad neutram partem adsentationem flectentibus intravit ipsa, 164 CXI | sine alimento trahebat. Adsidebat aegrae fidissima ancilla, 165 LXXX | partes, ~vera redit facies, adsimulata perit. ~ 166 XXVII | manus, digitosque paululum adspersos in capite pueri tersit. ~ 167 CXIX | litore tantum~solae desertis adspirant frondibus aurae.~Nec minor 168 XCI | amicitiam, toto pectore adstrinxi. ~ 169 LXXXIII | praecingitur auro;~vilis adulator picto iacet ebrius ostro, ~ 170 III | relinquentur'. Sicut ficti adulatores cum cenas divitum captant, 171 CXXXIV | inquit, Oenothea, hunc adulescentem quem vides, malo astro natus 172 III | Nam nisi dixerint quae adulescentuli probent, ut ait Cicero, ' 173 LIX | et tu, Hermeros, parce adulescentulo. Sanguen illi fervet, tu 174 I | terrarum delatos. Et ideo ego adulescentulos existimo in scholis stultissimos 175 CXXII | cecidisse putes: non solis adulti~mansuescit radiis, non verni 176 CVI | artibus petiti sumus et adumbrata inscriptione derisi". Volebat 177 CV | notae quoque litterarum non adumbratae comarum praesidio totae 178 XLIV | Is quacunque ibat, terram adurebat. Sed rectus, sed certus, 179 CIX | areaque attritis ridet adusta pilis.~O fallax natura deum: 180 CXIX | mortes pretiosa; fame premit advena classes,~tigris et aurata 181 XL | homines non fuisse, donec advenerunt ministri ac toralia praeposuerunt 182 XC | aliquid, intravi, hac me adventicia excipere frequentia solet. 183 CII | tranquillitas nos tenuerit aut adversa tempestas? quid facturi 184 LVIII | Quod cum animadvertisset adversarius Ascylti, flexit convicium 185 XV | mulierique placebat permutatio, advocati tamen iam paene nocturni, 186 XCVI | quodam cibo me replebam advocationemque commendabam, cum procurator 187 CX | Eumolpos, et periclitantium advocatus et praesentis concordiae 188 CXXVIIII| vexatam solo vestem raptimque aedem Veneris intravit. Ego contra 189 LIII | hortis Pompeianis, ortum ex aedibus Nastae vilici. — Quid, inquit 190 XXIX | in angulo vidi, in cuius aedicula erant Lares argentei positi 191 CXX | censum in damna furentem.~Aedificant auro sedesque ad sidera 192 LXXI | inquit, amice carissime? Aedificas monumentum meum quemadmodum 193 LXXVI | qui patroni mei fuerant. Aedifico domum, venalicia coemo, 194 XLIV | vituli. Sed quare nos habemus aedilem trium cauniarum, qui sibi 195 XLIV | Iam annum esuritio fuit. Aediles male eveniat, qui cum pistoribus 196 LIII | vetuo." Iam etiam edicta aedilium recitabantur et saltuariorum 197 CXXIX | proripuit se et in partem aedium interiorem fugit. <. . .> ~ 198 CXXXI | locus: testis silvestris aedon~atque urbana Procne, quae 199 XCVI | nam erat etiam pedibus aeger. Is ut rabiosa barbaraque 200 CXI | alimento trahebat. Adsidebat aegrae fidissima ancilla, simulque 201 CVIII | non tralaticium bellum, aegre expugnavit gubernator ut 202 CXLI | adeo quidem ut obiurgentur aegri frequenter, quod carnem 203 CI | Licham non utique circuiturum aegrorum cubilia: quomodo possumus 204 II | alium exitum fecit, postquam Aegyptiorum audacia tam magnae artis 205 XXXV | sustinebat. Circumferebat Aegyptius puer clibano argenteo panem. <. . .> 206 XCIX | esse potestate furiosam aemulationem. Daturum tamen operam ne 207 LXXIII | supra lucernas <vidi . . .> aeneolosque piscatores notaverim et 208 XLI | indicare potest: non enim aenigma est, sed res aperta. Hic 209 CVIII | dedecus superciliorum etiam aequalis cum fronte calvities, ut 210 LXX | circumtulit. Has lautitias aequavit ingeniosus cocus; in craticula 211 LXXIV | Itaque Fortunata, ut ex aequo ius firmum approbaret, male 212 LVII | capite aperto ambulo; assem aerarium nemini debeo; constitutum 213 L | possideam: quia scilicet aerarius, a quo emo, Corinthus vocatur. 214 CXXIV | lumina flebant,~stabant aerati scabra rubigine dentes,~ 215 CXXII | sustulit arma.~"Alpibus aeriis, ubi Graio numine pulsae~ 216 CXIX | inluvies ususque exederat aeris.~Nulla est certa domus, 217 XLVIII | carissime, numquid duodecim aerumnas Herculis tenes, aut de Vlixe 218 XXXIX | lardum tollunt; in capricorno aerumnosi, quibus prae mala sua cornua 219 LXV | quinquaginta enim millibus aestimant mortuum. Sed tamen suaviter 220 CXXXI | leporem excitavi?" ~Mobilis aestivas platanus diffuderat umbras~ 221 CXXVI | fateris, accendis desiderium aestuantis. Quaedam enim feminae sordibus 222 XXXIV | putidissimi servi minorem nobis aestum frequentia sua facient." ~ 223 XVII | ultionis causa huc venisse; aetate magis vestra commoveor quam 224 LXXXVIII| prudentiorem coepi <atque ab eo> aetates tabularum et quaedam argumenta 225 CIX | deum: quae prima dedisti~aetati nostrae gaudia, prima rapis.~ 226 CXXXIV | altera parte lectuli sedit aetatisque longae moram tremulis vocibus 227 CXXXVI | epulae. Tremuit perterritus aether~planctibus insolitis, confusaque 228 CXXII | ignibus insolitis, et in aethera fulmina mittit.~Ecce inter 229 CXXII | tremefacta ciet, iamque Aetna voratur~ignibus insolitis, 230 CXIX | fregere, atque ut fuga mobilis aevi~circumscripta mora properantes 231 LXI | venit." Niceros delectatus affabilitate amici: "Omne me, inquit, 232 LXVIII | Sed> si quid belli habes, affer". ~Interim puer Alexandrinus, 233 LVI | si dicuntur illud a Iove afferre. Ideo autem pungunt, quia 234 CXIII | monumentum referre, mulierem affigere cruci". Non dubie redierat 235 CI | sine praemio scilicet, et affirma ei impatientem maris fratrem 236 CXVII | male dicebat properantibus, affirmabatque se aut proiecturum sarcinas 237 CXXXIX | dominum iratissimum esse affirmavit, quod biduo iam officio 238 XXXIV | cervicibus pittacia erant affixa cum hoc titulo: FALERNVM 239 XCIII | Phasiacis petita Colchis~atque Afrae volucres placent palato,~ 240 XXXV | coronam, super leonem ficum Africanam, super virginem steriliculam, 241 CXIX | quaeque virum quaerunt. Ecce Afris eruta terris~citrea mensa 242 CXIX | fera, et ultimus Hammon~Afrorum excutitur, ne desit belua 243 LXIX | artificia servi nequam narras. Agaga est; at curabo stigmam habeat." 244 XXVIII | admiratione iam saturi et cum Agamemnone ad ianuam pervenimus, in 245 LXXVIII | occasionem opportunissimam nacti Agamemnoni verba dedimus, raptimque 246 LIX | Scitis, inquit, quam fabulam agant? Diomedes et Ganymedes duo 247 CXXIX | diutius lusi. Quid tamen agas quaero, et an tuis pedibus 248 LXXIV | Scis tu me non mentiri. Agatho unguentarius here proxime 249 XI | amiculo evoluit et: "Quid agebas, inquit, frater sanctissime? 250 XLVIII | Tarentinis. Nunc coniungere agellis Siciliam volo, ut cum Africam 251 XIII | dimiserat, negavi circuitu agendum sed plane iure civili dimicandum, 252 XXXI | spississima basia impegit gratias agens humanitati nostrae." Ad 253 CXX | alit herbas~caespite laetus ager, non verno persona cantu~ 254 XLIV | loquebatur sed directum. Cum ageret porro in foro, sic illius 255 CXXIX | Itaque huius quoque rei cura agetur. Rescribe modo blandius 256 XXXVI | res electissimas ridentes aggredimur. Non minus et Trimalchio 257 CV | imponi. Nulla ergo fit mora: aggrediuntur nos furentes nautae cum 258 XXIII | planta,~femore facili, clune agili et manu procaces,~molles, 259 XLVII | sibi verum dicere." Gratias agimus liberalitati indulgentiaeque 260 LXI | per scutum per ocream egi aginavi, quemadmodum ad illam pervenirem: 261 LIX | colliberti eloquentia: "Agite, inquit, scordalias de medio. 262 XCII | Vtcunque tamen, tanquam non agnoscerem fabulam, tacui et cenae 263 XIV | quamvis nostrum sit, quod agnoscimus, et parvo aere recuperare 264 CXV | fluctus convertit in terram, agnovique terribilem paulo ante et 265 CX | illi formam suam reddidit. Agnovit Tryphaena verum Gitona, 266 VI | accedo aniculam quandam, quae agreste holus vendebat et: ~ 267 CXXXV | fortuitoque luto clavos numerabat agrestis,~et viridi iunco gracilis 268 XLIV | nos religiosi non sumus. Agri iacent. . . ~ 269 CXVII | familiam quidem tam magnam per agros Numidiae esse sparsam, ut 270 LXXI | fronte pedes centum, in agrum pedes ducenti. Omne genus 271 CXXV | haec magno tempore Crotone aguntur <. . .> et Eumolpus felicitate 272 CXXV | quam causam, et: "Quid, aiebam, si callidus captator exploratorem 273 XCII | enim, eques Romanus, ut aiebant, infamis, sua veste errantem 274 LXXVII | possides. Tu viperam sub ala nutricas' et — quid vobis 275 LX | orbem coronae aureae cum alabastris unguenti pendebant. Dum 276 XXXVIII | deus dedit. Est tamen sub alapa et non vult sibi male. Itaque 277 CXXVIIII| ieiunio marcet? Numquid alarum negligens sudor? Puto, si 278 LXXVIII | Stichus, sed et stragulam albam et praetextam in triclinium 279 CXXVII | violaeque et molle cyperon,~albaque de viridi riserunt lilia 280 XXXI | habebat olivas in altera parte albas, in altera nigras. Tegebant 281 XLVII | ad symphoniam mensis tres albi sues in triclinium adducti 282 XXXIII | delicatissimam. Pro calculis enim albis ac nigris aureos argenteosque 283 XCIII | quod non sunt faciles: at albus anser~et pictis anas renovata 284 CXXVIIII| diligis. Non tam intactus Alcibiades in praeceptoris sui lecto 285 CXXII | nostra,~iudice Fortuna cadat alea. Sumite bellum~et temptate 286 XXXI | ergo discubuimus, pueris Alexandrinis aquam in manus nivatam infundentibus, 287 LXVIII | habes, affer". ~Interim puer Alexandrinus, qui caldam ministrabat, 288 LXXII | suppresserat. Ceterum cum algentes utique petissemus ab atriense 289 | aliae 290 | aliam 291 XL | cruralibus alligatus et alicula subornatus polymita, strictoque 292 XIII | dimicandum, ut si nollet alienam rem domino reddere, ad interdictum 293 | aliis 294 | aliisque 295 CXI | omnibus quintum iam diem sine alimento trahebat. Adsidebat aegrae 296 X | aliud aliquid promittam; alioqui mille causae quotidie nos 297 LXIV | sunt hic?" Repressus ergo aliquamdiu Trimalchio camellam grandem 298 LXX | vinarium atque lucernam aliquantum est infusum. ~Iam coeperat 299 CXXVI | statores altius cinctos. Arena aliquas accendit, aut perfusus pulvere 300 CII | habebo, apertis scilicet aliquatenus labris, quibus et spiritum 301 | aliquos 302 XXXIII | lignea patentibus in orbem alis, quales esse solent quae 303 CXX | autumno tellus viret aut alit herbas~caespite laetus ager, 304 XLV | medius caelus est. Tu si aliubi fueris, dices hic porcos 305 CXVI | estis, mutate propositum aliudque vitae praesidium quaerite. 306 XXXIV | frequentia sua facient." ~Statim allatae sunt amphorae vitreae diligenter 307 XXXIII | adhuc nobis repositorium allatum est cum corbe, in quo gallina 308 CII | ruga consumit, et chartae alligatae mutant figuram. Iuvenes 309 LXXI | tenentem, et catellam cingulo alligatam ducat, et cicaronem meum, 310 LVI | littera": murem cum rana alligatum fascemque betae accepit. 311 CII | inquam ego, tanquam solidos alligaturus, quibus non soleat venter 312 XL | ingens, fasciis cruralibus alligatus et alicula subornatus polymita, 313 XX | alteraque pedes nostros alligavit, altera manus. <. . .> ~ 314 XI | tandem bona fide exactis alligo artissimis complexibus puerum, 315 CXIII | quod neque Tryphaena me alloquebatur tanquam familiarem et aliquando 316 CX | deformitate esse insipitum, quem alloquio dignum ne Lichas quidem 317 LVIII | didici geometrias, critica et alogas naenias, sed lapidarias 318 CXXIII | fluitare mari totasque per Alpes~fervere Germano perfusas 319 CXXIV | tenebras et Tartara liquit,~alta petit gradiens iuga nobilis 320 LXXXIX | quorum pectora~rates ut altae lateribus spumas agunt.~ 321 LXXXIX | confirmat invalidam manum~altaque bipenni latera pertemptat. 322 CXXXV | veterem posuit in medio altari, quam vivis implevit carbonibus, 323 LXXXIX | quadrupes iugi~cervicem et altas quatere ad excursum iubas.~ 324 XXI | ballaenaceam tenens virgam alteque succincta, iussit infelicibus 325 XX | ancilla protulit de sinu alteraque pedes nostros alligavit, 326 LXXVI | fuit, tanquam nihil facti. Alteras feci maiores et meliores 327 LXX | sententiam tulit decernentis, sed alterius amphoram fuste percussit. 328 XCVI | consedit in lecto. Ego autem alternos opponebam foramini oculos 329 XLIV | emisses, non potuisses cum altero devorare. Nunc oculum bublum 330 CVIII | mercennarius comes et unus alterque infirmissimus vector, solacia 331 LXV | Singulae enim gallinae altiles pro turdis circumlatae sunt 332 XL | ille Carpus accessit, qui altilia laceraverat, sed barbatus 333 LXIX | ut nos putabamus, anser altilis circaque pisces et omnium 334 LXXXVI | ille non senserit". Nunquam altiore somno ephebus obdormivit. 335 CXXIII | nives. Mox flumina montibus altis~undabant modo nata, sed 336 LXXXI | planctibus pectus et inter tot altissimos gemitus frequenter etiam 337 XXXVI | Quo facto, videmus infra altitia et sumina leporemque in 338 CXXXVI | putris sella, quae staturae altitudinem adiecerat, anumque pondere 339 CXXXVI | mitto, vulnusque cruris haud altum aceto diluo. Deinde convicium 340 CXXVIIII| perluit ora~et mentem timor altus habet, ne forte gravatum~ 341 XCIX | Gitone quicquid erat in alutam compono, et adoratis sideribus 342 LXVI | pax Palamedes! — Etiam in alveo circumlata sunt oxycomina, 343 XCI | etiam singultibus crebris amabile pectus quassaverat. "O facinus, 344 CXIII | suum super cervicem Gitonis amabiliter ponente. At non Lichas risit, 345 LXXIX | despoliatum torum, si qua est amantibus fides, ego dubitavi, an 346 LXI | Ibi, quomodo dii volunt, amare coepi uxorem Terentii coponis: 347 XCI | iniuria fui?" Postquam se amari sensit, supercilium altius 348 LXXV | me non facias ringentem, amasiuncula: alioquin experieris cerebrum 349 XLV | populi rixam inter zelot et amasiunculos. Glyco autem, sestertiarius 350 CXVIII | historici faciunt, sed per ambages deorumque ministeria et 351 CXXII | campos late prospexit, et ambas~intentans cum voce manus 352 XIV | potius thesaurum, quam in ambiguam litem descendere: ~Quid 353 V | Artis severae si quis ambit effectus~mentemque magnis 354 IV | omnia, spes quoque suas ambitioni donant. Deinde cum ad vota 355 LXV | pilleata, quae ut comessemus, ambitiosissime <a> nobis Trimalchio petiit 356 XVII | doloris paratas. Vt ergo tam ambitiosus detonuit imber, retexit 357 LXXIV | Trimalchio: "Quid enim, inquit, ambubaia non meminit se? de machina 358 XLII | Heu, eheu! Vtres inflati ambulamus. Minoris quam muscae sumus. < 359 LXXXII | vestro phaecasiati milites ambulant?" Cum deinde vultu atque 360 XII | tamen quarum fidem male ambulantem obscuritas temporis facillime 361 LXII | mirari coepit, quod tam sero ambularem, et: 'Si ante, inquit, venisses, 362 CXXX | Hinc ante somnum levissima ambulatione compositus sine Gitone cubiculum 363 CXXVI | se in eum daphnona, qui ambulationi haerebat. Nec diu morata 364 LVII | homines sum, capite aperto ambulo; assem aerarium nemini debeo; 365 LXXI | familia mea iam nunc sic me amet tanquam mortuum". ~Gratias 366 CXL | Sic inter mercennarium amicamque positus senex veluti oscillatione 367 LXXI | Habinnam: "Quid dicis, inquit, amice carissime? Aedificas monumentum 368 XXVI | quantum de vita perdiderit!" ~Amicimur ergo diligenter obliti omnium 369 LXXI | et commendo illam omnibus amicis meis. Et haec ideo omnia 370 CVII | reconciliarem aliquando amicissimis. Nisi forte putatis iuvenes 371 CXXV | deliquissent in ea urbe, beneficio amicorum laturos. Ceterum ego, etsi 372 LXV | valvas lictor percussit, amictusque veste alba cum ingenti frequentia 373 XI | cellulam implevit, opertum me amiculo evoluit et: "Quid agebas, 374 C | tam inexpectato ictus sono amiserat sanguinem. Ego praecipue 375 CXVII | amplius vicies sestertium amiserit; nec illum iactura moveri, 376 CXXXI | ludebat aquis errantibus amnis~spumeus, et querulo vexabat 377 X | faciebat; iam dudum enim amoliri cupiebam custodem molestum, 378 XCVII | praetextu quaestionis petisti". Amolitur Ascyltos invidiam et se 379 CXI | adfulsisse verum pudicitiae amorisque exemplum omnis ordinis homines 380 XLV | carnarium in medio, ut amphitheater videat. Et habet unde. Relictum 381 XXXIV | solent esse qui harenam in amphitheatro spargunt, vinumque dederunt 382 CXXIII | Caucasea decurrens arduus arce~Amphitryoniades, aut torvo Iuppiter ore,~ 383 LXXVII | et unguentum et ex illa amphora gustum, ex qua iubeo lavari 384 XXXIV | facient." ~Statim allatae sunt amphorae vitreae diligenter gypsatae, 385 CXXXVIII| caeleste ac divinum pectus amplecti, forsitan rediret hoc corpus 386 XCVIII | Genua ego perseverantis amplector, ne morientes vellet occidere, 387 LXIII | officium, sed dum mater amplexaret corpus filii sui, tangit 388 LXXXVI | ut cervicem meam iunxit amplexu: "Rogo, inquit, domine, 389 CXXXIX | cum Chrysis intervenit amplexuque effusissimo me invasit et: " 390 XCVIII | laceratam mutavit vestem, amplexusque iam mitigatum, osculis tanquam 391 CXXIV | deversorio refecti, postero die amplioris fortunae domum quaerentes 392 XLVIII | ipse oculis meis vidi in ampulla pendere, et cum illi pueri 393 LXXVIII | bene imprecetur." Statim ampullam nardi aperuit omnesque nos 394 XCIII | at albus anser~et pictis anas renovata pennis~plebeium 395 XLVII | minutalia. Credite mihi, anathymiasis si in cerebrum it, et in 396 LVI | quod mihi iubent saepe anatinam parari; nummularius, qui 397 CVIII | nudas expedit manus, ac ne ancillarum quidem clamor aciem destituit, 398 LXXXIX | Iam decuma maestos inter ancipites metus~Phrygas obsidebat 399 VIII | humanissime promisit. Per anfractus deinde obscurissimos egressus 400 LXI | pervenirem: nam, ut aiunt, in angustiis amici apparent. ~ 401 LXI | servirem, habitabamus in vico angusto; nunc Gavillae domus est. 402 LXXIII | coepit, balneum intravimus, angustum scilicet et cisternae frigidariae 403 C | voluerit aliquid sumere, opus anhelilu prodet". Haec ut intra fiduciam 404 LXXXVII | munus. Vtcunque igitur inter anhelitus sudoresque tritus, quod 405 VII | Ascyltos: putares ab eadem anicula esse deductum. Itaque ut 406 LXII | secundum viam posuit. Mihi anima in naso esse; stabam tanquam 407 CVII | artem quaesisse qua nostrae animadversionis impetum eluderes. Nam quod 408 LVIII | indecenter effudit. Quod cum animadvertisset adversarius Ascylti, flexit 409 XXXIV | puer iacentem sustulisset, animadvertit Trimalchio colaphisque obiurgari 410 CXXXVI | liberaveram cellulae limen, cum animadverto Oenotheam cum testo ignis 411 CXXXVI | extorsi coepique pugnacissimum animal armata elidere manu. Nec 412 CXXXII | alligata mutuo ambitu corpora animarum quoque mixturam fecerant.] ~ 413 CXVII | gladiatores domino corpora animasque religiosissime addicimus. 414 CXXXI | cum sine offensa corporis animique consurrexissem, in eundem 415 IV | ut sapientiae praeceptis animos componerent, ut verba atroci 416 CXXXII | Itaque pensatis vicibus animosior, verberum notas arte contexi, 417 CXXIX | Rescribe modo blandius dominae, animumque eius candida humanitate 418 XCVII | raptim grabatum subiret annecteretque pedes et manus institis, 419 LXXXI | stupro ingenuus, cuius anni ad tesseram venierunt, quem 420 XXXIV | titulo: FALERNVM OPIMIANVM ANNORVM CENTVM. Dum titulos perlegimus, 421 CXXXVIII| paulatim coepit inserere ano meo. Hoc crudelissima anus 422 XCVI | valvae, quod paulo ante ansa ostioli rupta laxaverat, 423 LXV | circumlatae sunt et ova anserina pilleata, quae ut comessemus, 424 CXXXVII | stupente in lectulo sedet anserisque fatum complorat, interim 425 XLIV | oculis bona sua computant. Antea stolatae ibant nudis pedibus 426 CXXX | nescio. Forsitan animus antecessit corporis moram, forsitan 427 XVII | audacia, aut ubi fabulas etiam antecessura latrocinia didicistis? Misereor 428 CIX | repugnantem. Ecce etiam per antemnam pelagiae consederant volucres, 429 LXXXI | veritus ne Menelaus etiam antescholanus inter cetera mala solum 430 CXVI | Crotona esse cognovimus, urbem antiquissimam et aliquando Italiae primam. 431 LXXXVIII| cognoscere, sed accusatores antiquitatis vitia tantum docemus et 432 CXL | Protesilaum aut quemquam alium antiquorum." Haec locutus sustuli tunicam, 433 XLII | in puteum conicias. Sed antiquus amor cancer est." ~ 434 CXX | tellus, iam montibus haustis~antra gemunt, et dum vanos lapis 435 CXXXVI | puto, medio die solebant ab anu diaria exigere, impetum 436 LXXI | sedentem praetextatum cum anulis aureis quinque et nummos 437 CXXXIV | CXXXIV] PROSELENOS ANVS AD ENCOLPIVM: "Quae striges 438 LXXXVIII| massa auri, quam quicquid Apelles Phidiasque, Graeculi delirantes, 439 LXIV | Quando parem habui nisi unum Apelletem?" ~Appositaque ad os manu, 440 LXXXIII | horrore tractavi. Jam vero Apellis quam Graeci mon(kthmon appellant, 441 XVI | pallidi rogaremus quis esset: "Aperi, inquit, iam scies." Dumque 442 CXXXII | non potui supplicio caput aperire,~sed furciferae mortifero 443 LXXIX | praesidio erat, quae iter aperiret errantibus, nec silentium 444 LXXXIX | minacem quae figurarent equum.~Aperitur ingens antrum et obducti 445 XLI | enim aenigma est, sed res aperta. Hic aper, cum heri summa 446 CII | vestimenta pro sarcinis habebo, apertis scilicet aliquatenus labris, 447 LVII | inter homines sum, capite aperto ambulo; assem aerarium nemini 448 LXXVIII | Statim ampullam nardi aperuit omnesque nos unxit et: " 449 CXXXVII | pariter extensos porris apioque lustrasset, avellanas nuces 450 LXII | miles, fortis tanquam Orcus. Apoculamus nos circa gallicinia; luna 451 LXVII | nisi illa discumbit, ego me apoculo." Et coeperat surgere, nisi 452 CXXXII | imponere? Rogo te, mihi apodixin defunctoriam redde." Haec 453 CXXI | claustra,~Actiacosque sinus et Apollinis arma timentes.~Pande, age, 454 XL | significabant. Et hi quidem apophoreti fuerunt. ~Ceterum ad scindendum 455 XLVIII | thelis?", respondebat illa: "apothanin thelo". ~ 456 LX | fericulum tam religioso apparatu perfusum, consurreximus 457 CXVIII | furentis animi vaticinatio appareat quam religiosae orationis 458 LXI | aiunt, in angustiis amici apparent. ~ 459 LXXV | ac per genium eius Gaium appellando rogare coepit ut se frangeret. 460 LXXXIII | Apellis quam Graeci mon(kthmon appellant, etiam adoravi. Tanta enim 461 XLII | ebulliit. Modo, modo me appellavit. Videor mihi cum illo loqui. 462 XCI | Encolpi, fidem memoriae tuae appello: ego te reliqui, an tu me 463 CXXIV | petit gradiens iuga nobilis Appennini,~unde omnes terras atque 464 XLVI | Latinas coepit non male appetere, etiam si magister eius 465 III | hamis escam, quam scierit appetituros esse pisciculos, sine spe 466 XXII | iacebant, alii parietibus appliciti, quidam in ipso limine coniunctis 467 XCI | linteis et strigilibus parieti applicitum tristem confusumque. Scires 468 CXIV | abduxere certissimae morti. ~Applicitus cum clamore flevi et: "Hoc, 469 LXIV | habui nisi unum Apelletem?" ~Appositaque ad os manu, nescio quid 470 XX | prodita complosit manus et: "Apposui: quidem adulescens, solus 471 CXXXV | pallio cucumam ingentem foco apposuit, simulque pannum de carnario 472 LXXIV | ut ex aequo ius firmum approbaret, male dicere Trimalchionem 473 LXVII | iussit afferri et circulatum approbari pondus. Nec melior Scintilla, 474 CXL | tunicam, Eumolpoque me totum approbavi. At ille primo exhorruit, 475 XL | strictoque venatorio cultro latus apri vehementer percussit, ex 476 XLI | Puer detraxit pilleum apro capitique suo imposuit. 477 XXXVIII | sic cenare, quomodo rex: apros gausapatos, opera pistoria, 478 XXXIV | argenteam attulit servus sic aptatam ut articuli eius vertebraeque 479 CXIV | et veluti lecto funebri aptatus expecto mortem iam non molestam. 480 LXXVII | Quod si contigerit fundos Apuliae iungere, satis vivus pervenero. 481 XXXIX | sua cornua nascuntur; in aquario copones et cucurbitae; in 482 XXXV | locustam marinam, super aquarium anserem, super pisces duos 483 LXXXIII | animorum esse picturam. Hinc aquila ferebat caelo sublimis Idaeum, 484 CXIV | saepissime Italici litoris aquilo possessor convertebat huc 485 CII | pertunde aures, ut imitemur Arabes, et increta facies, ut suos 486 CXIX | nova vellera Seres~atque Arabum populus sua despoliaverat 487 XCVIII | blandior quam ego, primum araneis oleo madentibus vulnus, 488 XCIII | oris~attractus scarus atque arata Syrtis~si quid naufragio 489 XCIX | diutius nives haerent, ast ubi aratro domefacta tellus nitet, 490 XL | camaram iuramus Hipparchum Aratumque comparandos illi homines 491 XCVIII | deus quidam humanarum rerum arbiter pendenti puero excussisset 492 LXVI | cicer et lupinum, calvae arbitratu et mala singula. Ego tamen 493 CXXXVII | fortunamque suo temperet arbitrio.~Vxorem ducat Danaen ipsumque 494 XCI | sustulit. <. . .> ~"Nec amoris arbitrium ad alium iudicem tuli. Sed 495 CXIV | reliquias navis expugnat. Non arbor erat relicta, non gubernacula, 496 CXXXI | timebam, coepique inter arbores ducem itineris expectare 497 LIII | male dixerat. Eodem die: in arcam relatum est, quod collocari 498 CXVIII | fiat odi profanum vulgus et arceo. ~Praeterea curandum est, 499 CXV | mortuo facit, oculos ad arcessendos sensus longius mittit. ~ 500 CXXII | testor ad has acies invitum arcessere Martem,~invitas me ferre 501 CII | quod frequenter etiam non arcessito ferrumine infigitur: age, 502 CII | in hoc periculum Eumolpon arcesso. Quid enim attinet innocentem


abdit-arces | archi-ceras | cerdo-conte | conti-deser | desid-excep | excid-frigo | frond-impri | impro-lamel | lamen-mensu | mente-nutri | nymph-perve | pervi-prude | pruin-rugas | rugis-spond | spong-trica | trice-volun | volup-zona

Best viewed with any browser at 800x600 or 768x1024 on Tablet PC
IntraText® (V89) - Some rights reserved by Èulogos SpA - 1996-2007. Content in this page is licensed under a Creative Commons License