Lib. Carm. Ver.

 1  1 ,  1,   40|                                 nil obstet tibi, dum ne sit
 2  1 ,  1,   49|                             qui nil portarit. vel dic quid referat
 3  1 ,  1,   62|                                 nil satis est», inquit, «quia
 4  1 ,  2,   28|                                 nil medium est. sunt qui nolint
 5  1 ,  2,   57|                                 nil fuerit mi» inquit «cum uxoribus
 6  1 ,  2,   77|                                 nil referre putas? quare, ne
 7  1 ,  2,   94|         matronae praeter faciem nil cernere possis,~
 8  1 ,  2,  101|                         altera, nil obstat: Cois tibi paene
 9  1 ,  3,    9|                                 nil aequale homini fuit illi:
10  1 ,  3,   17|                                 nil erat in loculis; noctes
11  1 ,  3,   18|     mane, diem totum stertebat; nil fuit unquam~
12  1 ,  4,   13| scribendi recte: nam ut multum, nil moror. ecce,~
13  1 ,  5,   20|             iamque dies aderat, nil cum procedere lintrem~
14  1 ,  5,   44|                                 nil ego contulerim iucundo sanus
15  1 ,  5,   64|                                 nil illi larva aut tragicis
16  1 ,  6,   89|                                 nil me paeniteat sanum patris
17  1 ,  9,   14|                                 nil respondebam, «misere cupis»
18  1 ,  9,   15|             iamdudum video; sed nil agis: usque tenebo;~
19  1 ,  9,   16|       quo nunc iter est tibi.» «nil opus est te~
20  1 ,  9,   19|                                 nil habeo quod agam et non sum
21  1 ,  9,   50|         magis his aliena malis; nil mi officit, inquam,~
22  1 ,  9,   59|   occurram in triviis, deducam. nil sine magno~
23  1 , 10,   19|                                 nil praeter Calvum et doctus
24  1 , 10,   53|                                 nil comis tragici mutat Lucilius
25  2 ,  1,   54|                         matrem: nil faciet sceleris pia dextera:
26  2 ,  2,   29|      carne tamen quamvis distat nil, hac magis illam~
27  2 ,  3,    4|                                 nil dignum sermone canas. quid
28  2 ,  3,    6|       dignum promissis. incipe. nil est.~
29  2 ,  3,   42|                           solo, nil verbi, pereas quin fortiter,
30  2 ,  3,  103|                                 nil agit exemplum, litem quod
31  2 ,  3,  138|                                 nil sane fecit quod tu reprehendere
32  2 ,  3,  188|                           rex,» nil ultra quaero plebeius. et
33  2 ,  4,   26|                                 nil nisi lene decet: leni praecordia
34  2 ,  5,   69|                                 nil sibi legatum praeter plorare
35  2 ,  6,    4|        melius fecere. bene est. nil amplius oro,~
36  2 ,  6,   53|     numquid de Dacis audisti?» «nil equidem.» «ut tu~
37  2 ,  7,  102|                                 nil ego, si ducor libo fumante:
38  2 ,  7,  111|                                 nil servile gulae parens habet?
39  2 ,  8,   36|              tum parochi faciem nil sic metuentis ut acris~