Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library
Gaius Plinius Cecilius Secundus
Panegyricus Traiano

IntraText - Concordances

(Hapax - words occurring once)


abact-belli | bello-credi | cresc-exerc | exeun-immor | immot-litor | litus-optab | optam-pugna | pulch-signo | sileb-veloc | velox-xxxvi

     Cap.
1503 LXXXVI | temperasti tibi, quo minus exeunti in litore amplexus osculum 1504 LV | eius adhibes modum, ut qui exhaustum non sis innocentium bonis 1505 LXIII | deorum et iudiciis hominum exhiberes. ~ 1506 XXXIII | liberalitatem, quam iustitiam exhibuit, omni affectione aut intactus, 1507 LXVI | quales iubes, nihilque exhortationibus tuis fucatum, nihil subdolum, 1508 LXIX | segnius iuvenes nostros exhortatus es, senatum circumirent, 1509 XXI | imperator, qui privatus exieras, agnoscis, agnosceris! Eosdem 1510 XL | referre iniquitatis existimas, exigas, quod deberi non oportuerit, 1511 XX | imputare non possis. Nullus in exigendis vehiculis tumultus, nullum 1512 LXXIII | et hi a principibus suis exigent, ut eadem audire mereantur: 1513 LXXVIII | in re magis aut senatus exigere a te, aut tu praestare senatui 1514 XL | bona refudisses! Vetuisti exigi, quod deberi non tuo seculo 1515 XXXII | seculis tanto magis, quia non exigimus, excuset. ~ 1516 LXVII | consilium de te deos mittis; exigisque, ut sententiam suam mutent, 1517 XIX | natura sideribus, ut parva et exilia validiorum exortus obscuret: 1518 XXX | foecunditatis parens contractior et exilior, iisdem ubertatem eius anni 1519 XL | onere Vicesimae parva et exilis hereditas: et si ita gratus 1520 LXXV | possent. Has vero et in vulgus exire, et posteris prodi, cum 1521 XXXVIII | potius, quam liberalitas existimanda est, cui ratio non constat. 1522 LXXXIV | Quo quidem admirabilius existimandum est, quod mulieribus duabus 1523 III | sanctitate, laetari; gratioremque existimari, qui delubris eorum puram 1524 LXII | respexeris clandestinas existimationes, nullisque magis quam audientibus 1525 LXXXVIII| credis, si probi et frugi existimentur. Scis enim, praecipuum esse 1526 VII | proximum, hunc coniunctissimum existimes, quem optimum, quem diis 1527 L | nos principalibus rebus existimet dignos, nos non timeamus, 1528 LXVIII | securus tibi et laetus dies exit, qui principes alios cura 1529 LXII | paullo ante nihil magis exitiale erat, quam illa principis 1530 L | supervacua tam multa. Tum exitialis erat apud principem, huic 1531 LXXII | Et sane priorum principum exitus docuit, ne a diis quidem 1532 LXXXV | et in privatorum animis exoleverat priscum mortalium bonum, 1533 V | pax, et adoptio, et tandem exorata terris numina, dedissent. 1534 XXVIII | obligatus a tribunali tuo, non exoratus recessit. Obtulisti enim 1535 XCII | attribuisti, quem tuus natalis exornat, quam pulchrum nobis! quibus 1536 VIII | ut invicti imperatoris exortum victoriae insigne decoraret. 1537 XIX | parva et exilia validiorum exortus obscuret: similiter Imperatoris 1538 XXX | enim solum vagus ille, quum expanditur, amnis intra usurpata semper 1539 XX | pater quisquam, non maritus expavit. Affectata aliis castitas, 1540 XIV | quum aliis super alias expeditionibus munere alio dignus invenireris. ~ 1541 XXXV | eunt? perdant, quas habent: expellere penatibus gestiunt? suis 1542 LXVII | libertatem, quam dedit, experiemur, sibi parere. Nec verendum 1543 XLII | inevitabile, ac toties cuique experiendum malum, quoties quisque similes 1544 LXXXI | occursare numinibus? Olim haec experientia iuventutis, haec voluptas 1545 XXVI | publicum munere educationis experirentur; crescerent de tuo, qui 1546 XXI | et Caesarem, quum patrem experiretur. Quod quidem nomen qua benignitate, 1547 XXV | curae tibi fuit, ne quis expers liberalitatis tuae fieret! 1548 LXII | insinuavit. An parum saepe experti sumus, hanc esse rerum conditionem, 1549 LXI | discrimen adducta respublica, expertum honoribus virum posceret, 1550 XLIV | prout bene ac secus cessit, expetant fugiantve; ceteri, ubi laboris 1551 X | homines, hoc idem votis expetebant; ille tantum iure principis 1552 LXXVII | sudoris sumit? quis adeo expetitis honoribus aut deservit, 1553 LVIII | mirer? Magnanimitas fuit, expetito semper honore abstinere; 1554 XXXII | ubique feruntur, quaeque expetuntur, omnes gentes invicem capiant, 1555 XXXIII | voluptates unco et ignibus expiavit. Demens ille, verique honoris 1556 LXIV | ille iuravit, expressit, explanavitque verba, quibus caput suum, 1557 LVII | iam excusatus honoribus et expletus, consulatum recusasti: quem 1558 LXXXIII | noscenda famae proponit atque explicat. Sed tibi, Caesar, nihil 1559 LXXV | nisu, quibus clamoribus expostulatum est, ne affectus nostros, 1560 LXXII | gaudentium; neutrum simulationes expresserint. Habent sua verba miseri, 1561 LV | argentum, quam favor hominum exprimat teneatque. Quod quidem prolixe 1562 II | voces illae, quas metus exprimebat: nihil, quale ante, dicamus; 1563 III | quum loquar de humanitate, exprobrari sibi superbiam credat; quum 1564 XLIX | aurum, nec argentum, nec exquisita ingenia coenarum, sed suavitatem 1565 XXXV | exturbentur: neque, ut antea, exsanguem illam et ferream frontem 1566 XXXIV | postea pacem foro reddidisti: exscidisti intestinum malum: et provida 1567 XXXIV | spectaculum pro illo nobis exsecrabili reddidisti! Vidimus delatorum 1568 LIII | principum manes a posterorum exsecrationibus conquiescant. Quo constantius, 1569 LXIII | consules renuntiabantur, exsilia et caedem machinabantur. 1570 XLVII | priorum temporum immanitas exsiliis puniebat, quum sibi vitiorum 1571 LXXIII | vestigio suo exsiluit? quis exsiluisse sensit? Multa fecimus sponte, 1572 LXXIII | tunc non e vestigio suo exsiluit? quis exsiluisse sensit? 1573 XCII | curia, in campo declarator exsisteres. Nam quod eum potissimum 1574 LXXIX | hic consularibus curis exsolutus, principales resumpsit; 1575 XXXI | experiri, tuamque vigilantiam exspectare voluisse. Nam quum omnia 1576 LXVIII | publicae servitutis nuntios exspectarent. Ac si forte aliquos flumina, 1577 XLVIII | autem ut excipis omnes! ut exspectas! ut magnam partem dierum 1578 XXII | primum, qui dies ille, quo exspectatus desideratusque urbem tuam 1579 LVII | consules vidit, non illos, qui exspirante iam libertate per vim ac 1580 XVIII | disciplinam castrorum lapsam exstinctamque refovisti, depulso prioris 1581 V | motumque castrensem reor exstitisse, quia magna vi magnoque 1582 IV | perdidit. Postremo adhuc nemo exstitit, cuius virtutes nullo vitiorum 1583 L | ingentia opera eodem quo exstructa sunt animo ab interitu vindicare. 1584 LVI | tribunal viridi cespite exstructum, nec fascium tantum, sed 1585 LXVIII | admirationem tui, quod gaudium exsultationemque deprehenderes! quos omnium 1586 LV | quisque factus est princeps, extemplo fama eius, incertum bona 1587 LXI | praecipuam caussam fuisse extendendi consulatus tui, ut duorum 1588 XLIX | quum frugalitas contrahat, extendit humanitas? Non enim ante 1589 VI | duces magni a peregrinis externisque bellis ad opem patriae ferendam 1590 XVIII | porro nostri, non tam regum exterorum, quam suorum principum insidias, 1591 LX | fortunae tuae viribus in maius extollis. Efficis enim, ut tantum 1592 LVII | magna ex parte iam gestum, extorqueret et raperet. Hoc ergo honore, 1593 XVII | spoliis provinciarum, et extorto sociis auro, sed hostilibus 1594 XXXVII | facile heredibus dumtaxat extraneis, domesticis grave. Itaque 1595 XXXVII | liberos ac parentes faceret extraneos. ~ 1596 LXV | iureiurando: scilicet ut primis extrema congruerent: utque hoc solo 1597 XXXII | sterilitatem, at mala sterilitatis exturbat: hic, si non foecunditatem, 1598 L | quam nostra sunt! Non enim exturbatis prioribus dominis, omne 1599 XXXV | penatibus gestiunt? suis exturbentur: neque, ut antea, exsanguem 1600 XXIX | omnis usibus nostris annus exuberet? Quippe non, ut ex hostico 1601 LXI | aemuletur. Modo praetextas exuerant; resumant: modo lictores 1602 XIII | non videretur, si inter Fabricios, et Scipiones, et Camillos 1603 LIV | de instituendo collegio fabrorum consulebamur: et quasi prolatis 1604 LXXIV | detrahebat. Quamvis enim faceremus, quae amantes solent: illi 1605 LXXII | ardor, qui stimuli, quae faces illas nobis acclamationes 1606 II | alternisque votis, HAEC FACIAT, HAEC AUDIAT, quasi non 1607 LXVII | superstites reipublicae optabant, faciebantque: tibi salus tua invisa est, 1608 LXXI | perhibebatur a principe. Faciebas ergo, quum diceres, OPTIMOS: 1609 LIII | patiebamur. Simul utrumque faciendum est sub bono principe. Hoc 1610 LXXXVII | locum, quem semel meruit; faciliusque est, ut oculis eius vultus 1611 LXVIII | mereris; istud tamen non tui facimus amore, sed nostri: nec unquam 1612 XCII | es, tuo iudicio consules facti, tua voce renuntiati sumus: 1613 LXX | consultis impunitatem, recte factis nullum praemium polliceretur, 1614 X | primusque fecit, quod omnes facturi erant. Nec Hercule tantopere 1615 XX | moribus suis homines esse facturos, prout hoc vel illud elegerint. ~ 1616 LXXVII | qui gerere non posset. Facturus consules doceat, accepturisque 1617 LXXXV | amicos tuos obligandi adest facultas tanta, ut nemo possit te, 1618 XLIII | aemulabantur; quum privatis facultatibus velut hausta et implicata, 1619 XXXII | putet tamen esse solvendum, fallacemque unius anni fidem, omnibus 1620 LXVI | paret, non sine periculo fallentis. Neque enim unquam deceptus 1621 LXVI | denique nihil, quod credentem fallere paret, non sine periculo 1622 XVI | non mimicos currus, nec falsae simulacra victoriae; sed 1623 LXXV | principes acclamationes veras falsasque discernere, habeantque muneris 1624 XLIII | scriptus, heres. Non tu falsis, non tu iniquis tabulis 1625 LXXXVIII| principe alienum, in malo falsum: quod licet omnes postea 1626 XXXI | insolitae, nec minus erubescebat fame, quam torquebatur; quum 1627 LXXXVII | quoque, quos parens noster familiariter inspicere dignatur, fovete 1628 LXXXVI | cedis et vinceris. Ita, quod fando inauditum, quum princeps 1629 LXI | oculis paullo ante dimissi fasces oberrabant: utriusque solemnis 1630 LXXVI | viatoribus quies, tantus pudor fascibus, ut plerumque aliena turba 1631 LVI | cespite exstructum, nec fascium tantum, sed pilorum signorumque 1632 XX | tumultus, nullum circa hospitia fastidium; annona, quae ceteris; ad 1633 LXI | civium dignitates collatione fastigii tui quasi deprimantur, quantoque 1634 XCIII | quid forte ex consulatus fastigio fuerit diminutum, nostra 1635 LVIII | privatis aperire annum, fastosque reserare: et hoc quoque 1636 LXXX | oculos demisit in terras et fata mortalium inter divina opera 1637 LXXII | quem sic amavimus, ut haec fateremur? Nosti necessitatem servitutis: 1638 XXI | aestimator, iam te mereri fatereris. Itaque soli omnium contigit 1639 I | Non enim occulta potestate fatorum, sed ab Iove ipso coram 1640 XCIV | quum praedonis avidissimi faucibus eripuisti. Neque enim sine 1641 XCIV | precor, ut beneficiis tuis faveas, tantisque addas muneribus 1642 VIII | Irritamentum istud irarum et fax tumultus fuisset, nisi incidisset 1643 XXVIII | fuit caussa, ut, quae male feceras, impune fecisses. Amor impendio 1644 LXX | Vides enim: si quid bene fecero, nesciet Caesar; aut si 1645 XI | hoc idem, sed alia mente, fecerunt. Dicavit coelo Tiberius 1646 V | quem homines, et quem dii fecissent? quorum quidem in te, Caesar 1647 XXVIII | quae male feceras, impune fecisses. Amor impendio isto, non 1648 LXII | nemo omnes, neminem omnes fefellerunt. ~ 1649 LXIV | suum, domum suam, si sciens fefellisset, deorum irae consecraret. 1650 LXXIV | enim demum vera felicitas, felicitate dignum videri. Sed cum multa 1651 LXXXIII | quam bene uterque vestrum felicitatem ferat. Eadem quam modica 1652 LXXIV | indulgentiam pie merita, nihil felicitati suae putat adstrui posse, 1653 LXXIX | senatus cum modestia principis felix speciosumque certamen, seu 1654 LXXXIII | verecundiam uxor marito! femina sibi! ~ 1655 XXII | vivendum, praedicabant. Feminas etiam tunc foecunditatis 1656 XLVIII | in fronte, ira in oculis, femineus pallor in corpore, in ore 1657 XXX | segetibus induebatur, ut cum feracissimis terris, quasi nunquam cessura, 1658 XLIII | probabitur experimento, sitne feracius et uberius, non ad laudem 1659 XII | bella transportat: quum ferae gentes non telis magis, 1660 XVII | ausis barbarorum onusta fercula, et sua quemque facta vinctis 1661 XXV | breviterque perstringi; quia fere sequitur, ut illa quidem, 1662 LVII | in rura sua consulatus ferebantur: in hac civitate tertium 1663 VI | externisque bellis ad opem patriae ferendam revocari solebant. Ita filius 1664 XXXI | maris, hinc potius venti ferentes et brevis cursus optentur. 1665 XLI | XLI. ~Feres, Caesar, curam et solicitudinem 1666 XIII | incideret; (laudabas quippe ferientes, hortabarisque, ut auderent: 1667 LXXXI | imbuebantur: certare cum fugacibus feris cursu, cum audacibus robore, 1668 XIV | Germanici iam tum mererere, quum ferociam superbiamque barbarorum 1669 XII | qui sciant, te adsedisse ferocissimis populis eo ipso tempore, 1670 XXXV | antea, exsanguem illam et ferream frontem nequidquam convulnerandam 1671 XIII | quum tecum inediam, tecum ferrent sitim; quum in illa meditatione 1672 LII | superbissimos vultus, instare ferro, saevire securibus, ut si 1673 XVIII | quam commilitonum manus ferrumque metuebant. ~ 1674 XXXI | Omnibus equidem gentibus fertiles annos gratasque terras precor: 1675 VII | tamen quod aequiore animo ferunt homines, quem princeps parum 1676 XXXII | connectit, ut, quae ubique feruntur, quaeque expetuntur, omnes 1677 XLVI | vulgus: quum rem, si ab uno fiat, severissimam, fecerint 1678 LVI | videatur, qui narraverit fidelissime? Quo fit, ut prope in immensum 1679 LXVII | est, ne incautos putet, si fidelitate temporum constanter utamur, 1680 XLIX | ergo discimus experimento, fidissimam esse custodiam principis 1681 LXX | provinciarum, hanc habere fiduciam: paratum esse sanctitati, 1682 XXI | patriae esses, ante quam fieres; eras enim in animis, in 1683 XX | edicat, quid absumpserit. Ita fiet, ut non absumat, quod pudeat 1684 LV | leviora haec, formam principis figuramque, non aurum melius, vel argentum, 1685 XXVII | occidat: nec deerunt, qui filios concupiscant. Contra, largiatur 1686 XIV | Initium laboris mirer, an finem? Multum est, quod perseverasti: 1687 III | acclamationes aemuletur, quae fingendi non habent tempus. Quantum 1688 IV | regerentur: quum interea fingenti formantique mihi principem, 1689 LXXII | Quem sic timuimus, ut haec fingeremus? quem sic amavimus, ut haec 1690 LIV | et quasi prolatis imperii finibus nunc ingentes arcus, excessurosque 1691 LXXXIV | exardescit invidia, cuius finis est odium. Quo quidem admirabilius 1692 LXI | intervalla permittere, nisi dum finiuntur? Facias ista semper, nec 1693 IV | humanitate detrahitur! Iam firmitas, iam proceritas corporis, 1694 XV | teneris adhuc annis, viri firmitate lustrasti: iam tunc praemonente 1695 XLI | supercilio utilitatibus fisci contumaciter adessent; et 1696 XXVIII | pecuniam profudisti, non ut flagitii tibi conscius ab insectatione 1697 XI | illum aris, pulvinaribus, flamine colas; non alio magis tamen 1698 XLV | patitur, quam qui cogit. Flexibiles quamcunque in partem ducimur 1699 XXIII | nunc equestris ordinis flore, prout alterutrum frequentiae 1700 XLIV | amicitia tua, hi iudicio florent. Acuuntur isto integritatis 1701 LV | secula, fuisse principem, cui florenti et incolumi, nunquam nisi 1702 XC | signum et hoc esset, quod florerent, quorum praecipuum votum 1703 LV | frenator animus ipsa vetustate florescit, nec ab ullis magis laudatur, 1704 LXXXI | maria proferre, non ille fluitantia vela aut oculis sequitur 1705 XXXII | genius, et solum illud et flumen ipsum precor, ut hac principis 1706 XXXI | pasceret tamen; quodque in suo flumine, in suis navibus vel abundantia 1707 XXXI | Nilus amet alveum suum, et fluminis modum servet: nihil hoc 1708 XXXI | nostrae nunquam largior fluxit. ~ 1709 XXXIII | spectaculum inde non enerve, nec fluxum, nec quod animos virorum 1710 LXVIII | etiam cum domesticis aris focisque sermones! Scires mollissimis 1711 XXXI | non posse. Actum erat de foecundissima gente, si libera fuisset: 1712 XXXII | Non equidem reposcimus foenus: putet tamen esse solvendum, 1713 LXXVI | consul, ut si tantum consul foret: nihil infra se putabat, 1714 LVI | reddere? speciosum, certam fori partem; quid, immanes campos 1715 LXXXIII | retenta patientius: ita foris claros domestica destruebat 1716 LV | Quin etiam leviora haec, formam principis figuramque, non 1717 IV | regerentur: quum interea fingenti formantique mihi principem, quem aequata 1718 XCIV | tribuas, quem genuerit, quem formaverit, similemque fecerit adoptato; 1719 LXXXII | ad singulos ictus turpi formidine horresceret. Itaque procul 1720 II | quantoque paullo ante concentu formosum alium, hunc fortissimum 1721 XV | appellas: quod singulorum fortia facta commemoras: nec habent 1722 LXXXVI | meruisti, ut ille sibi nimium fortis, ac prope durus videretur? 1723 XCI | nobis, optime principum, fortissime imperatorum, consulatum 1724 XVI | nolis pugnare, moderatio; fortitudo tua praestat, ut neque hostes 1725 XXXI | hunc Aegypti statum tuas Fortunam vires experiri, tuamque 1726 X | temperamento potestatem tuam fortunamque moderatus es! Imperator 1727 LXXX | ante te litigatores, non de fortunis suis, sed de tua aestimatione 1728 XXXII | omnes simul terras uberet foveatque: hic omnibus pariter, si 1729 XLIV | contundis ac deprimis, sed foves et attollis. Prodest bonos 1730 XXVI | procreatos nisi larga manu fovet, auget, amplectitur, occasum 1731 LXXXVII | familiariter inspicere dignatur, fovete iudicium eius, quod de vobis 1732 LXXXI | usurpabant autem, ut domitas fractasque claustris feras, ac deinde 1733 LXXVIII | aevum omne ei breve et fragile est. Itaque optimum quemque 1734 XXVII | Nemo iam parens filio, nisi fragilitatis humanae vices horret; nec 1735 LXXXII | ferre, non pulsum saltem fragoremque remorum perpeti poterat, 1736 LXXXI | valentissimo quoque sodalium certat frangere fluctus, domitare ventos 1737 LIV | vocibus, modis, gestibus, frangerentur? Sed illud indignum, quod 1738 XXXIII | animos virorum molliret et frangeret, sed quod ad pulchra vulnera 1739 XCIII | consulares animos debilitat et frangit: nihil invitis audiendum, 1740 XXXIX | bonis frater, et contra, in fratris soror, utque avus, avia, 1741 XXX | id est ubertate, regio fraudata, sic opem Caesaris invocavit, 1742 LXVI | quibus tanta levitas, tanta fraus, ut facilius esset iratos, 1743 LVI | quid, spernere barbaros fremitus, hostilemque terrorem non 1744 LXVI | servitute ora reseramus, frenatamque tot malis linguam resolvimus. 1745 LV | infinitae potestatis domitor ac frenator animus ipsa vetustate florescit, 1746 LXII | iuvenibus exempla: adeant, frequentent securas tandem ac patentes 1747 L | videntur, quod niteant, quod frequententur, quod aliquando coeperint 1748 LXXVI | Iter illi saepius in forum, frequenter tamen et in campum. ~ 1749 XLVIII | quod te videat, quod te frequentet: ac tanto liberalius ac 1750 XLIX | remissionibus tuis eadem frequentia, eademque illa socialitas 1751 XXIII | flore, prout alterutrum frequentiae genus invaluisset, silentes 1752 LXXXI | remisque transfretare obstantia freta. ~ 1753 LXVI | dextera tuisque promissis freti et innixi, obsepta diutina 1754 XLIII | tamen ii, qui bonis eius fruantur, nihilque ex illis ad te 1755 LXXXVI | Et ille quidem, ut maximo fructu suscepti, ita maiore depositi 1756 LXVIII | salutis tuae gloriosissimum fructum ex consensu deorum. Nam 1757 XXXIV | cervices. Agnoscebamus et fruebamur, quum velut piaculares publicae 1758 L | occupabant, non ut ipsi fruerentur, sed ne quis alius. Ergo 1759 LI | nimiumque, quum successeris frugalissimo principi; mavis recidere 1760 XLIV | inertiae, vigilantiae somno, frugalitatis luxuriae merces datur, eadem 1761 LXXXVIII| his credis, si probi et frugi existimentur. Scis enim, 1762 LVIII | cedere; benignitas, per alios frui. 1763 LIII | proferamus: laetemur his, quibus fruimur; ingemiscamus illis, quae 1764 LXXXVI | depositi officii gloria fruitur: tu autem facilitate ista 1765 XXXI | Nilo suas copias: recepit frumenta, quae miserat, deportatasque 1766 XXVI | occasum reipublicae accelerat, frustraque proceres, plebe neglecta, 1767 LXVI | nihilque exhortationibus tuis fucatum, nihil subdolum, denique 1768 XLVIII | praebes. Nec salutationes tuas fuga et vastitas sequitur. Remoramur, 1769 LXXXI | imbuebantur: certare cum fugacibus feris cursu, cum audacibus 1770 XI | quoniam imperatoris pulsi fugatique non aliud maius habebatur 1771 XXXIV | tempestatibus dediti. Abirent, fugerentque vastatas delationibus terras: 1772 XLIV | ac secus cessit, expetant fugiantve; ceteri, ubi laboris inertiae, 1773 XX | ipsi illi barbari, quos fugiebat, inciderent. Persuadendum 1774 | fui 1775 LXV | consules fuisse, quod alii non fuissent. ~ 1776 | fuisti 1777 | fuistis 1778 XC | amicorum, et in proximum iacto fulmine afflaverat. Iisdem enim 1779 VIII | libertas et salus et securitas fundabatur. Sibi enim dii gloriam illam 1780 XXXIV | provida severitate cavisti, ne fundata legibus civitas eversa legibus 1781 LXX | reditus egregia constitutione fundaverat. Hoc senatui allegandum 1782 XL | volet, tota sepulcro, tota funeri serviet. Nemo observator, 1783 LIII | nullum esse tempus, quo funestorum principum manes a posterorum 1784 LXXX | omne hominum genus vice sua fungereris. Fungeris enim, sufficisque 1785 LXXX | genus vice sua fungereris. Fungeris enim, sufficisque mandanti, 1786 XC | Tertullo, clarissimo viro, fungi. Cur enim non pro illo quoque 1787 XLIII | nullius impietas, nullius furor confugit: nec quia offendit 1788 V | fuisset. Quare ego illum ipsum furorem motumque castrensem reor 1789 XVI | barbarus rex eo insolentiae furorisque processerit, ut iram tuam 1790 LXXIX | non sciremus, qualis esses futurus. Tolerabilius fuit, experimentum 1791 XXVI | insidere vias examina infantium futurusque populus solebat. Labor parentibus 1792 XLIX | rursus te ad clandestinam ganeam occultumque luxum refers. 1793 LXXIII | in tua potestate est, an gaudeamus; ita, in quantum, nec in 1794 XLVI | hominum genus laetetur et gaudeat. Boni provehuntur; mali, 1795 LXXI | perhibere testimonium merentibus gaudebamus, perhibebatur a principe. 1796 LIX | Quousque absentes de absente gaudebimus? Liceat experiri, an aliquid 1797 XXIII | fidem, ubi nulla necessitas gaudendi est. ~ 1798 XXVIII | enim congiarium gaudentibus gaudens, securusque securis; quodque 1799 XCV | paventes, bonis inter securos gaudentesque numeror; si denique in tantum 1800 XXVIII | Obtulisti enim congiarium gaudentibus gaudens, securusque securis; 1801 LXXII | tristium inventio, alia gaudentium; neutrum simulationes expresserint. 1802 XCI | consulatu, tamquam iterum suo gaudet; nisi quod tamen, qui rursus 1803 XC | lugebamus: ac sicut nunc spes gaudiumque, ita tunc communis nobis 1804 XCII | continuatus tantum, sed geminatus est honor, finemque potestatis 1805 VIII | sed in templo; nec ante genialem torum, sed ante pulvinar 1806 XIV | conceperit, quantam ille genitus Iove post saevos labores 1807 LII | reverentia, Caesar, non apud Genium tuum bonitati tuae gratias 1808 XXXII | quaedam, sive aliquis amnibus genius, et solum illud et flumen 1809 XXXI | Actum erat de foecundissima gente, si libera fuisset: pudebat 1810 XXXII | referretque! qui diremptam mari gentem, ut partem aliquam populi 1811 XXXVII | abradi bonis, quae sanguine, gentilitate, sacrorum denique societate, 1812 XXXIX | atque, ut ita dicam, laceras gentilitates colligere atque connectere, 1813 LXIX | ut iuvenibus clarissimae gentis debitum generi honorem, 1814 VII | nihil interesse arbitratus, genueris an elegeris, si perinde 1815 XCIV | successorem ei tribuas, quem genuerit, quem formaverit, similemque 1816 LXXXIX | contendis, pulchrius fuisse genuisse talem, an elegisse! Macte 1817 LIX | ut consulatum suscipias gerasque, postulamus,] ut futuros 1818 LIX | maiorem eum suscipiendo gerendoque augustiorem facias. Nam 1819 XCI | consulatus accipimus simul, simul gerimus, alterque in altero consul, 1820 XLIV | privato iudicio principem geris, meliorem immo te praestas, 1821 XIV | necdum dei filius eras. Germaniam quidem quum plurimae gentes, 1822 IX | Caesar, iam imperator, iam Germanicus, absens et ignarus, et post 1823 LXI | nuper consulatum alterum gesserat a patre tuo, id est, quanto 1824 LIX | consules fieri, ut fuerint. Gessisti alterum consulatum, scio: 1825 LIV | effeminatis vocibus, modis, gestibus, frangerentur? Sed illud 1826 XXXIX | principes a singulis rogari gestiebant, non tam praestandi animo, 1827 XV | visendum tradere minoribus suis gestient, quis sudores tuos hauserit 1828 XXXV | habent: expellere penatibus gestiunt? suis exturbentur: neque, 1829 LXVII | quanta in oculis, habitu, gestu, toto denique corpore fides! 1830 LV | quaeque alia captivitas gignit, arcet ac submovet; sedemque 1831 XII | gelu iungit, duratusque glacie ingentia tergo bella transportat: 1832 XXXIII | solebat, obiecta, quod odisset gladiatorem: nemo e spectatore spectaculum 1833 LIV | accidisset. De ampliando numero gladiatorum, aut de instituendo collegio 1834 XVIII | corpora ipsa languescere, gladios etiam incuria hebetari retundique 1835 XC | afflaverat. Iisdem enim amicis gloriabamur, eosdem amissos lugebamus: 1836 LXXV | enim, quibus nec senatus gloriari nec principes possent. Has 1837 XXX | augendisque seminibus ita gloriata est, ut nihil imbribus coeloque 1838 LXVIII | ergo, Caesar, salutis tuae gloriosissimum fructum ex consensu deorum. 1839 LVI | sequi. Pulchrum imperio, gloriosum tibi, quum te socii atque 1840 X | vexilla, tuas aquilas magno gradu anteires, neque aliud tibi 1841 XIII | muralis aut civica, sed Graeculus magister assistit: quam 1842 LII | augustioribusque aris et grandioribus victimis invocaretur. Tu 1843 XXXIV | delatorum iudicium, quasi grassatorum quasi latronum. Non solitudinem 1844 XLII | fortasse laudanda sint: grata sunt tamen recordantibus 1845 XXXI | gentibus fertiles annos gratasque terras precor: crediderim 1846 LIII | Alioqui nihil non parum grate sine comparatione laudatur. 1847 XVIII | timet: et inde offensae gratiaeque pariter securi, instant 1848 LXXXVII | cuiquam dari posse, ut non sit gratior potestate libertas. Dignus 1849 XLV | non aliis esse principem gratiorem, quam qui maxime dominum 1850 III | et sanctitate, laetari; gratioremque existimari, qui delubris 1851 XCI | difficultate captabant, gratioresque accipientibus honores arbitrabantur, 1852 LXXXI | sudor, summusque et idem gratissimus labor, invenire. Enim vero, 1853 XXXVII | sed iis maxime debebat gratuita contingere, a quibus tam 1854 LXIX | spe recesserunt: multis gratulandum, nemo consolandus fuit. 1855 LXI | iusserant; revocent: modo gratulantes amici recesserant; revertantur. 1856 LXXI | planum, et quasi unus ex gratulantibus. Te mirer magis, an improbem 1857 XL | Conversa est iniquitas in gratulationem; iniuria in votum: optat 1858 LXI | laetitiam, nullamque requiem gratulationibus dare, neque alia repetendis 1859 LXXVII | vocaret: non quia populare gratumque audientibus, sed quia ita 1860 XXXVII | dumtaxat extraneis, domesticis grave. Itaque illis irrogatum 1861 XVII | regum catenis triumphum gravem. Videor ingentia ducum nomina, 1862 XLV | quam qui maxime dominum graventur. Hos ergo provehis, et ostentas 1863 XLI | principibus defuerunt, qui fronte gravi et tristi supercilio utilitatibus 1864 XIII | cassidi tuae aut clypeo gravior ictus incideret; (laudabas 1865 XXXIV | noxiorum, ad lenta supplicia gravioresque poenas ducerentur. Congesti 1866 XXXVII | beneficium vertebatur in gravissimam iniuriam, civitasque Romana 1867 LXVII | perspexisse videor. Quae enim illa gravitas sententiarum! quam inaffectata 1868 IV | severitati eius hilaritate, nihil gravitati simplicitate, nihil maiestati 1869 XLVI | fecerint omnes. Macte hac gravitatis gloria, Caesar, qua consequutus 1870 LXXIV | dicta sunt sapienter et graviter, tum vel inprimis [hoc]: 1871 LII | quidem ingentes hostiarum greges per Capitolinum iter, magna 1872 LXIV | Pontifex maximus, stetit ante gremium consulis? seditque consul, 1873 LXXXVI | quin agitaverit secum, an gubernacula retorqueret: et fecisset, 1874 LXXVIII | consulem, quam tantum consulem. Habe etiam rationem verecundiae 1875 XXXV | maiores spes, quam metus habeant, timeantque, quantum timebantur. 1876 LXXV | veras falsasque discernere, habeantque muneris tui, quod iam decipi 1877 LXXXIV | animis nostris et sint et habeantur augustae, quia non vocantur. 1878 XXXVII | impetrassent, alienissimi habebantur, quibus coniunctissimi fuerant. 1879 L | participes perfruamur: quae habemus ipsi, quam propria, quam 1880 LXXXIII | infamia: et ne maximi cives haberentur, hoc efficiebat, quod mariti 1881 XV | posses, nihilque discendum haberes tempore docendi. Cognovisti 1882 IV | honor iste, sed agentibus habetur. Cedis affectibus nostris, 1883 XLVII | tamen, nisi adoptasset, qui habitare, ut in publicis, posset. 1884 L | clarissimorum virorum receptacula habitatore servo teruntur aut foeda 1885 XC | nobis dolor et metus erat. Habuerat hunc honorem periculis nostris 1886 XL | effecisti, ne malos principes habuissemus; quo ingenio, si natura 1887 LXX | quam eorum, qui parentes habuissent? O de dignum, qui de magistratibus 1888 LXIII | honorem istum aut consulatui habuit, aut populo? Non alii marcidi 1889 XXXVIII | XXXVIII. ~Hactenus ille: parcius fortasse, 1890 LXXV | pro senatu precer, nisi ut haereat animo tuo gaudium, quod 1891 XXIV | non ut imputes, facis. Haeret lateri tuo, quisquis accessit, 1892 XXX | collium substiterat atque haeserat; sed supino etiam ac detinenti 1893 XLIII | Caesarum munera illitos cibis hamos, opertos praeda laqueos, 1894 XV | gestient, quis sudores tuos hauserit campus, quae refectiones 1895 XLIII | privatis facultatibus velut hausta et implicata, retro secum, 1896 LXX | ingenia, etsi non detorquebat, hebetabat tamen misera, sed vera reputatio. 1897 XVIII | languescere, gladios etiam incuria hebetari retundique gaudebant. Duces 1898 VII | accipias? summaeque potestatis heredem tantum intra domum tuam 1899 XXXVII | tributum tolerabile et facile heredibus dumtaxat extraneis, domesticis 1900 XL | Vicesimae parva et exilis hereditas: et si ita gratus heres 1901 XXXIX | minus invidiosum putat dare hereditatem, quam auferre. Laeti ergo 1902 XXXVIII | deminutione possideat, nec socium hereditatis accipiat, qui non habet 1903 LXIII | Non alii marcidi somno hesternaque coena redundantes, comitiorum 1904 XII | permitteres, uti, ultroque hiemem suam barbaris inferre, gaudebant. ~ 1905 XLVIII | tarditate, sed securi et hilares, quum commodum est, convenimus. 1906 IV | Ut nihil severitati eius hilaritate, nihil gravitati simplicitate, 1907 LXXVI | At quis antea loqui, quis hiscere audebat, praeter miseros 1908 XIV | illa Germaniae bella ab Hispania usque, ut validissimum praesidium, 1909 LIV | in senatu et in scena, ab histrione et a consule laudabantur. 1910 XXXIX | Indignum credo ei visum, ab homine peti, quod dii dedissent. 1911 LXIII | vestigio? Non adeo deos hominesque contemserant, ut in illa 1912 LXI | Hominisne istud ingenium est? hominis potestas? renovare gaudia, 1913 LXI | recesserant; revertantur. Hominisne istud ingenium est? hominis 1914 IV | alium toga, sed non et arma honestarunt: reverentiam ille terrore, 1915 XI | filium decuit, mox templis honestasti, non imitatus illos, qui 1916 XXXIX | quibus ante pignoribus, sed honestiores perfruentur. Ac ne remotus 1917 LXXXV | et in eo, quod utrinque honestissimum est, tota gloria tua est, 1918 XLIV | ingenio valent, ut non turpe honestumque, prout bene ac secus cessit, 1919 LIV | Seria ergo te carmina, honorque aeternus annalium, non haec 1920 XXXI | Stupebant agricolae plena horrea, quae non ipsi refersissent, 1921 XXIX | hostico raptae perituraeque in horreis messes, nequidquam quiritantibus 1922 LII | membra, postremo truces horrendasque imagines abietas, excoctasque 1923 LXXXI | immensa montium iuga, et horrentibus scopulis gradum inferre, 1924 LXXXII | singulos ictus turpi formidine horresceret. Itaque procul ab omni sono 1925 XXVII | fragilitatis humanae vices horret; nec inter insanabiles morbos 1926 XLVIII | proferret. Obversabantur foribus horror et minae, et par metus admissis 1927 LXXVI | quo cum totius corporis horrore perpetiebantur! Unus solusque 1928 XIII | laudabas quippe ferientes, hortabarisque, ut auderent: et audebant 1929 LXIII | concupieris: quumque ex proximis hortis campum et comitia prospectes, 1930 L | magni aliquando imperatoris hortos, illud nunquam nisi Caesaris 1931 XV | quod denique tectum magnus hospes impleveris: ut tunc ipsi 1932 XX | vehiculis tumultus, nullum circa hospitia fastidium; annona, quae 1933 XX | populatio fuit, cum abactus hospitum exerceret, omniaque dextra 1934 LV | caussa. Illi enim reges hostemque victorem moenibus depulerunt: 1935 XXIX | exuberet? Quippe non, ut ex hostico raptae perituraeque in horreis 1936 LVI | spernere barbaros fremitus, hostilemque terrorem non armorum magis, 1937 XVIII | persuasio fuit illorum, qui hostilia quum facerent, timebant. 1938 XVII | extorto sociis auro, sed hostilibus armis captorumque regum 1939 | huc 1940 XXVII | filio, nisi fragilitatis humanae vices horret; nec inter 1941 LIX | audimus. Diceris iustissimus, humanissimus, patientissimus fuisse; 1942 II | divinitatem principis nostri, an humanitatem, temperantiam, facilitatem, 1943 XLVII | probaris. An quisquam studia humanitatis professus, non quum omnia 1944 XC | amantur ob ea, quae generi humano, quam quae hominibus praestant. 1945 XXX | abstulerat, necdum satis humentes terras addiderat arentibus. 1946 XXIV | pedum amiserant. Illos ergo humeri cervicesque servorum super 1947 LXXIII | tuarum veritate. Vidimus humescentes oculos tuos, demissumque 1948 LXXXV | nec unquam persuadeatur, humile esse principi, nisi odisse. 1949 LXXI | principum longius abest, quam ab humilitate. Mihi quidem non tam humanitas 1950 XXIV | vehunt; te ad sidera tollit humus ita communis, et confusa 1951 | I 1952 XXXVIII | rationem. Ambitio enim et iactantia, et effusio, et quidvis 1953 XC | amicorum, et in proximum iacto fulmine afflaverat. Iisdem 1954 LVI | credo, Patres Conscripti, iamdudum me non eligere, quae referam: 1955 LV | metus amore. Simul quum iampridem novitas omnis adulatione 1956 LV | LV. ~Ibit in secula, fuisse principem, 1957 | idcirco 1958 LXVI | Neque enim, ut in sterili ieiunaque materia, eandem speciem 1959 XLIX | convivis tuis immines: nec ieiunis et inanibus plenus ipse 1960 XXVI | principis aures adstrepebant; ignarique quid rogassent, quid non 1961 LXVI | proferemus. Neque enim adhuc ignavia quadam et insito torpore 1962 LXIV | praebes in verba principibus ignota, nisi quum iurare cogerent 1963 LVI | paludamento mutare praetextam, ignotasque terras victoria sequi. Pulchrum 1964 XLIII | Scriberis ab amicis, ab ignotis praeteriris: nihilque inter 1965 XLVI | qui castigari merebantur: iidemque emendatores, qui emendandi 1966 III | III. ~Igitur quod temperamentum 1967 XVI | exaruisse, interceptum mare, illatasque non classes nostras, sed 1968 XXV | reverentius fuerit integra illibataque cogitationibus vestris reservari, 1969 | illic 1970 LII | gaudio litaverunt. Iuvabat illidere solo superbissimos vultus, 1971 XLIII | regum, ita Caesarum munera illitos cibis hamos, opertos praeda 1972 LXVIII | sed nostri: nec unquam illucescat dies, quo pro te nuncupet 1973 LXIX | nobilitas non obscuratur, sed illustratur a principe: tandem illos 1974 LXXXIII | similes tui effecisti. Multis illustribus dedecori fuit aut inconsultius 1975 LXVI | identidem tractare debemus. Illuxerat primus consulatus tui dies, 1976 LXXIX | laetitiam. Quis enim est tam imbecilli ingenio, qui non tanto meliorem 1977 XXX | ita gloriata est, ut nihil imbribus coeloque deberet: siquidem 1978 LXXXI | his artibus futuri duces imbuebantur: certare cum fugacibus feris 1979 XLIV | alium precabare. Itaque sic imbuti sumus, ut, quibus erat summa 1980 LXIX | exemplo, adiecisti, ut te imitarentur. Arduum, Caesar, exemplum, 1981 XIII | talis esset. Tunc enim illum imitationis ardor, semperque melior 1982 XI | templis honestasti, non imitatus illos, qui hoc idem, sed 1983 LXXIV | posse, nisi ut dii Caesarem imitentur. ~ 1984 LXXXIII | in quantum patitur sexus, imitetur? Decuerit hoc illam, etiamsi 1985 LVI | certam fori partem; quid, immanes campos sella curuli victorisque 1986 XVII | noscitare. Videor intueri immanibus ausis barbarorum onusta 1987 XLVIII | communi domo, quam nuper immanissima bellua plurimo terrore munierat: 1988 XLVII | studia! quae priorum temporum immanitas exsiliis puniebat, quum 1989 XXXIV | virorum, et pares animos, nunc immanitatem ferarum, nunc mansuetudinem 1990 LI | tuendo. Itaque non, ut ante, immanium transvectione saxorum urbis 1991 XXV | ingenio velut admovere, immensaque spatia liberalitate contrahere: 1992 XIV | soli, tum Pyrenaeus, Alpes, immensique alii montes, nisi his comparentur, 1993 XVI | interfuso mari, seu fluminibus immensis, seu praecipiti monte defenditur, 1994 XII | emimus: nec ingentibus damnis immensisque muneribus paciscimur, ut 1995 L | vestigia sedesque nobilium immigrant pares domini, nec iam clarissimorum 1996 XLIX | adnotatorque convivis tuis immines: nec ieiunis et inanibus 1997 LXXVII | ius, nullius auctoritas imminuta est: aucta etiam; siquidem 1998 LIV | ut non laudibus principum immorarentur, quibuscumque censendi necessitas 1999 X | quid post illud divinum et immortale factum mortale faceret. 2000 IV | principem, quem aequata diis immortalibus potestas deceret, nunquam 2001 XI | successor. Num ergo tibi ex immortalitate patris aliquid arrogantiae 2002 XXVI | est enim magno principe immortalitatemque merituro impendii genus 2003 LXIII | non consulatus tantum, sed immortalitatis, et gloriae, et exempli, 2004 I | providenter homines, sine deorum immortalium ope, consilio, honore, auspicarentur.


abact-belli | bello-credi | cresc-exerc | exeun-immor | immot-litor | litus-optab | optam-pugna | pulch-signo | sileb-veloc | velox-xxxvi

Best viewed with any browser at 800x600 or 768x1024 on Tablet PC
IntraText® (V89) - Some rights reserved by EuloTech SRL - 1996-2007. Content in this page is licensed under a Creative Commons License