Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library
Marcus Tullius Cicero
Pro Sestio

IntraText - Concordances

(Hapax - words occurring once)


1-auxer | auxil-damna | darda-exspe | exsti-inmit | innat-nervi | nesci-prima | primi-sever | sex-volui | volun-xxxvi

                                                        bold = Main text
     Cap., Par.                                         grey = Comment text
1004 43, 94 | alterum Thracibus ac Dardanis primum pacem maxima pecunia 1005 41, 89 | vir profligatissimo homini daret? an causam susceptam adfligeret? 1006 25, 55 | prodidisset, pactus erat, Syria daretur, et uni helluoni bis de 1007 43, 93 | quam spem rei publicae datis? quotus quisque invenietur 1008 12, 28 | arbitrarentur; equites vero Romanos daturos illius diei poenas quo me 1009 17, 39 | meo merito alienus esse debebat, inimicissimus esse meae 1010 67, 141 | quid nos tandem facere debemus, primum in ea civitate nati 1011 66, 139 | expetunt, aliis otium quaerere debent et voluptates, non sibi. 1012 40, 87 | quid maioribus suis reddere deberet, diligentissime cogitabat. ~ 1013 21, 47 | ut vita, quae necessitati deberetur, patriae potius donata quam 1014 10, 24 | aut si imbecillo seni aut debili dederis, ipse impetu suo 1015 37, 79 | multis vulneribus acceptis ac debilitato corpore et contrucidato 1016 43, 94 | creditorum, civium Romanorum, cum debitoribus Graecis divisisse, cogere 1017 34, 73 | sed etiam ornari a senatu decere. disputavit etiam multa 1018 60, 128 | unius mea salute conservanda decernendum putavit. quem curia magis 1019 19, 43 | amentissimo tribuno plebis decertassem, cum consulibus ceterisque 1020 68, 142 | de imperio et de gloria decertavit? hunc sui cives e civitate 1021 31, 68 | me tulisse confiteretur. decesserat ex Asia frater meus magno 1022 68, 143 | Brutos, Camillos, Ahalas, Decios, Curios, Fabricios, maximos, 1023 21, 48 | conatus esset; ex qua P. Decius primum pater, post aliquot 1024 23, 51 | Romano doloris sui de me declarandi potestas esset erepta. qua 1025 4, 9 | beneficium P. Sesti testimonio declarant, periculum decreto suo deprecantur. 1026 55, 117 | benivolentiam ac misericordiam declararunt. at cum ille furibundus 1027 69, 146 | lacrimis qua sit pietate declarat, amisso patre suo propter 1028 57, 122 | significatio fuerit omnium, quae declaratio voluntatis ab universo populo 1029 59, 125b| actum iri putaretur, quid declaravit nisi optimorum civium salutem 1030 34, 73 | permutatione impendente, declinasse me paulum et spe reliquae 1031 59, 127a| populi Romani significatione decorari? ~tu mihi etiam M. Atilium 1032 4, 10 | Sesti, quid decrerint Capuae decuriones, ut iam 1033 4, 10 | esse videatur. Decurionum decreta. non recito decretum officio 1034 4, 9 | testimonio declarant, periculum decreto suo deprecantur. recita, 1035 60, 128 | me uno patres conscripti decreverunt ut, qui provincias cum imperio 1036 14, 32 | honorificentissime de mea salute decrevisset: cum subito edicunt duo 1037 15, 34 | homines conscriberentur, decuriarentur, ad vim, ad manus, ad caedem, 1038 4, 10 | Sesti, quid decrerint Capuae decuriones, ut iam puerilis tua vox 1039 4, 9 | nomine commutato coloni decurionesque, fortissimi atque optimi 1040 4, 10 | effectura esse videatur. Decurionum decreta. non recito decretum 1041 16, 37 | victus a fortibus viris cum dedecore caderet, aut victor multis 1042 10, 24 | imbecillo seni aut debili dederis, ipse impetu suo nemini 1043 69, 144 | praetextam populi iudicio togam dederit, hunc hoc anno in hac toga 1044 66, 138 | cupiditatium lenociniis dediderunt, missos faciant honores, 1045 20, 45 | minitarentur nisi me unum sibi dedidissent, si id vectores negarent 1046 51, 110a| studio litterarum se subito dedidit. nihil sane (Actaei) iuvabant 1047 67, 141 | gravitate diiunctos, non deerant qui rem publicam contra 1048 8, 20a | annum quem sequatur; non deerit auctor et dux bonis.' mihi 1049 16, 36 | numquam ullo in iudicio fuit, deero. nam si ego in causa tam 1050 2, 3 | perfectum ne ceteris civibus deesset. atque ego sic statuo, iudices, 1051 42, 92 | at certe in necessitate defendendae salutis suae praesidioque 1052 23, 51 | publicam contra improbos civis defendendam vocabit, segniores sitis 1053 11, 26 | ducibus res publica careret, defendendum putarunt. erat eodem tempore 1054 5, 12 | optimo cive, rem publicam defendente, per se ipsum senatum populumque 1055 67, 141 | tanta dignitate est ut eam defendentem occidere (optatius) sit 1056 36, 78 | sed ut vitam suam posset defendere? ~ 1057 44, 95 | tribunatus atque auspicia defenderet, accusare eum moderate a 1058 68, 143 | laboribus aut auxerint aut defenderint aut servarint esse immortalem 1059 52, 111 | contra te et gregalis tuos defendissem, in civitate esse me nolles? 1060 5, 12 | salutem communem periculo suo defendissent, Sestius cum illo exercitu 1061 47, 100b| oppugnatur res publica quam defenditur, propterea quod audaces 1062 66, 138 | haec qui pro virili parte defendunt optimates sunt, cuiuscumque 1063 6, 14 | Hortensio ut eius oratio non defensionem modo videretur criminum 1064 64, 135a| sed habet defensiones duas: primum 'do,' inquit, ' 1065 2, 3 | loco pietatis potius quam defensionis, querelae quam eloquentiae, 1066 54, 116 | municipi eius et rei publicae defensori sedem ad salutem praebuisset. ~ 1067 35, 75 | est de vi reus; actor hic defensorque causae meae nihil progreditur, 1068 24, 54 | diripiebantur eaque ad consules deferebantur, domus ardebat in Palatio: 1069 37, 79 | exsanguem et confectum viderent, defetigatione magis et errore quam misericordia 1070 51, 110a| insaturabile abdomen, copiae deficiebant. itaque semper versabatur 1071 45, 97 | error, brevi circumscribi et definiri potest. omnes optimates 1072 31, 67 | orbis terrarum terminis definisset, rem publicam everti scelere 1073 21, 47 | sempiternum? cum esset omnibus definita mors, optandum esse ut vita, 1074 46, 99 | incendio malint quam suo deflagrare. qui cum tutores sunt et 1075 32, 69 | habueram unus me absente defluxit, qui cognomen sibi ex Aeliorum 1076 58, 123 | ingenia dilexi, tempori meo defuerunt; eaque populus Romanus non 1077 34, 74 | omni populari concitatione defungerer, censere ut ad senatus auctoritatem 1078 18, 41 | publice susceptae causae defuturum esse dicebat; quem virum 1079 20, 45 | et vos, penates patriique dei, me vestrarum sedum templorumque 1080 36, 78 | inmittas? magistratus templo deicias, caedem maximam facias, 1081 69, 145 | inimicissimorum; ego pulsus aris focis deis penatibus, distractus a 1082 66, 138 | qui somno et conviviis et delectationi natos arbitrantur. nam si 1083 49, 104 | nihil est quod populus a delectis principibusque dissentiat: 1084 7, 17 | hostis bonorum omnium, qui ad delendum senatum, adfligendum equestrem 1085 19, 44 | quem totum de civitate delerant; ad arma vocassent, qui 1086 1, 2 | facibus, quos vi manu copiis delere non potuerunt, hos vestra 1087 63, 132 | eius qui hanc 'nationem' deleri et concidi cupivit, qui 1088 69, 146 | est satis, quod haec omnia deleta videntur reditu meo, multo 1089 15, 33b | universam rem publicam esse deletam?~34. 1090 26, 56 | rogandarum, una rogatione delevit; mitto omnem domesticam 1091 56, 119b| undique flosculos carpam atque delibem. scio quid gravitas vestra, 1092 25, 55 | helluoni bis de eadem re deliberandi et rogata (lege potestas 1093 34, 74 | intercedere; noctem sibi ad deliberandum postulavit. clamor senatus, 1094 34, 74 | discessum est. illi interea deliberatori merces longa interposita 1095 13, 31 | tribunatum rem publicam vexarunt delicta pertineant. mihi autem hoc 1096 65, 137 | praeponerent sempiternum, deligerentur autem in id consilium ab 1097 13, 30 | penatibus? expellet ex patria? deliget quem volet, damnabit atque 1098 69, 145 | scelus? quid tanto opere deliqui illo die cum ad vos indicia, 1099 22, 50 | corpus paludibus occultasse demersum, deinde ad infimorum ac 1100 56, 120 | dicebat, vestros ordines demonstrabat! revocabatur ab universis -- ~ 1101 56, 119b| optimates. in ea explicanda demonstrandum est non esse popularis omnis 1102 57, 122 | de me, cum omnis ordines demonstraret, senatum, equites Romanos, 1103 57, 121b| eversamque, sic egit ut, demonstrata pristina fortuna, cum se 1104 47, 101 | suo cursu aut spe aut metu demovere. ~ 1105 47, 101 | maluit quam de sententia demoveri; aut, ut vetera exempla, 1106 17, 40a | exercitus, imperatores, castra denuntiabat.~ 1107 20, 46 | proscriptio, caedes, direptio denuntiaretur, cum alii me suspicione 1108 1, 2 | cogor in eorum periculis depellendis, (ut) iis potissimum vox 1109 42, 92 | ut ius experiretur, vim depelleret. altero uti voluit, ut virtus 1110 19, 43 | potuit a rei publicae peste depelli. quid deinde? quis reliqua 1111 42, 90 | focis ferrum flammamque depellit, qui sibi licere vult tuto 1112 35, 76 | Cispium, tribunum plebis, vi depellunt, caedem in foro maximam 1113 67, 140 | morte aut turpi exsilio dependerunt.~141. 1114 57, 121b| pulsum, patriam adflictam deploraret, domum incensam eversamque, 1115 3, 7 | aliquam partem maeroris sui deponeret, et maximis (pro illa necessitudine 1116 46, 99 | sibi gubernacula patriae depoposcerunt, enitendumque omni scientia 1117 20, 46 | tot tamque varias me unum deposcerent, depugnarem potius cum summo 1118 35, 76 | salutem a populo Romano deprecandam venisset, pulsus e rostris 1119 14, 32 | ad luctum ipsorum sive ad deprecandum valebat, quis umquam tam 1120 69, 144 | fortissimo et clarissimo civi deprecantem.~145. 1121 4, 9 | declarant, periculum decreto suo deprecantur. recita, quaeso, L. ~10. 1122 12, 27 | facta, sed luctus: quem enim deprecarere, cum omnes essent sordidati, 1123 12, 29a | pro amico, pro re publica deprecari. ~ 1124 12, 27 | quae quidem tum mutatio non deprecationis est causa facta, sed luctus: 1125 12, 27 | honestissimos equites Romanos, deprecatores salutis meae iusserit, eosque 1126 4, 11a | senatus atque omnes boni deprehensis atque oppressis domesticis 1127 32, 69 | quo patefacto ferroque deprenso, ille inclusus domi tam 1128 20, 46 | varias me unum deposcerent, depugnarem potius cum summo non dicam 1129 22, 49 | rapinas meo dolore luctuque depuli, et unus rem publicam bis 1130 37, 79 | mortem nisi opinione mortis depulit. quem cum iacentem et concisum 1131 17, 39 | verebar ne quis aut vim vi depulsam reprehenderet aut perditorum 1132 45, 98a | intueri et quo cursum suum derigere debeant? id quod est praestantissimum 1133 36, 78 | quisquam cum gladio in forum descenderit ante lucem, ne de me ferri 1134 41, 89 | descendit ad accusandum. quis umquam 1135 47, 101 | voluerunt, si leviores sunt, desciscunt, si timidiores, desunt: 1136 42, 91 | naturali neque civili iure descripto fusi per agros ac dispersi 1137 22, 50 | fugeret, in oras Africae desertissimas pervenisse. atque ille vitam 1138 67, 140 | celeberrimum in foro, sepulcrum desertissimum in litore Dyrrachino relictum 1139 22, 50 | commendabar, nonne, si meam vitam deseruissem, rem publicam prodidissem? 1140 43, 93 | amplectatur, qui bonis viris deserviat, qui solidam laudem veramque 1141 25, 55 | magistratibus proximis res publica desiderarit -- legum multitudinem, cum 1142 60, 128 | quem aeque ipsa tribunalia desideraverunt? omnia discessu meo deserta, 1143 60, 127b| vim scilicet ego desideravi, qui, dum vis fuit, nihil 1144 56, 121a| homines propter aliquod desiderium adprobabant: ~summo ingenio 1145 66, 138 | est cum virtute non cum desidia, cum dignitate non cum voluptate, 1146 32, 70 | anno magistratibus novis designatis, cum omnes boni omnem spem 1147 40, 87 | impediendum; qui si homines despecti et contempti tantam rem 1148 41, 89 | sui iudici turpitudinem desperabat. ecce tibi consul, praetor, 1149 28, 60 | illis M. Cato, etiam cum iam desperasset aliquid auctoritate sua 1150 14, 33a | tute legasti? ergo hominis desperati et proditoris rei publicae 1151 16, 36 | expedita, cessi tribuni plebis, despicatissimi hominis, furori, contemptissimorum 1152 8, 18 | adfluens, calamistrata coma, despiciens conscios stuprorum ac veteres 1153 30, 66 | terrae iam non erat alicui destinatus? cuius negoti publici cogitari, 1154 37, 79 | et modo aliquando caedere destiterunt.~80a. 1155 63, 132 | universis: de me agere non destitit; me oppugnavit, primum per 1156 35, 76 | maximam faciunt, universique destrictis gladiis et cruentis in omnibus 1157 47, 101 | desciscunt, si timidiores, desunt: permanent illi soli atque 1158 41, 89 | et vinci turpe putavit et deterreri (et clam eripi: id egit) 1159 67, 141 | conservatorem patriae, non deterruit a re publica defendenda 1160 24, 54 | re publica ad eius spolia detrahenda advolaverunt. omitto gratulationes, 1161 3, 8 | conlega meo, senserit, ad me detulerit, quanto ante providerit. 1162 69, 145 | confessiones communis exiti detuli, cum parui vobis? ac si 1163 69, 144 | Lentulum, cuius ego patrem deum ac parentem statuo fortunae 1164 7, 15b | cautione, foedere, exsecratione devinxerat nihil in tribunatu contra 1165 10, 23 | viribus) animi et corporis devorarat; eosdemque praeclare dicere 1166 21, 48 | populi Romani victoriaque devovisset; ex qua innumerabiles alii 1167 63, 131b| Italiae atque ipsius patriae dextram porrexerint Brundisini, 1168 37, 80a | non percussit locum; male dic Titio, Sabino homini Reatino, 1169 27, 58 | recte hoc proximum esse dicamus. Antiochum Magnum illum 1170 68, 143 | virtutem immortalitas excepisse dicatur, minus existimemus eos qui 1171 53, 114 | pestes vexare rem publicam dicebantur, perdidit, nec quicquam 1172 17, 39 | eodem cotidianis contionibus dicebatur. ~40a. 1173 56, 119b| causarum, non tam insolens in dicendo, ut omni ex genere orationem 1174 69, 144 | civium dignitate et gloria dicentem et plura etiam dicere parantem 1175 62, 130 | totumque se P. Servilio dicenti etiam tum tradidit, nec 1176 8, 19 | antiquitatis, columen rei publicae diceres intueri. vestitus aspere 1177 58, 124 | universi fuisse ulla in causa diceretur.~125a. 1178 42, 91 | domicilia coniuncta, quas urbis dicimus, invento et divino iure 1179 46, 98b | maiorum, iudicia, iuris dictio, fides, provinciae, socii, 1180 17, 40a | disceptationem aut causae dictionem, sed vim, arma, exercitus, 1181 59, 126 | subrepserat, ut ~mater, te appello~dicturus videretur; itaque illa via 1182 64, 135a| nullam putare. Caeciliam Didiam, Liciniam Iuniam contempsit. 1183 12, 28 | vero Romanos daturos illius diei poenas quo me consule cum 1184 44, 96a | iuventuti ad discendum nec mihi difficilem ad perdocendum; de qua pauca, 1185 64, 135a| iudicium disturbare, cum diffidit. quem non tam admiror, quod 1186 45, 97 | huius generis late et varie diffusus est; sed genus universum, 1187 47, 101 | exempla, quorum est copia digna huius imperi gloria, relinquam, 1188 6, 14 | continere, sed etiam memoria dignam iuventuti rei publicae capessendae 1189 53, 114 | generi adversantur honore dignissimos iudicet.~ 1190 34, 73 | sententiam L. Cotta dixit id quod dignissimum re publica fuit, nihil de 1191 64, 133 | Sex. Clodius, homo iis dignissimus quibuscum vivit, tabulam 1192 10, 23 | eos autem qui dicerent dignitati esse serviendum, rei publicae 1193 9, 21 | publicae nobilis homines esse dignos maioribus suis, et quia 1194 21, 47 | tanto luctu meorum, tanta diiunctione, tanta acerbitate, tanta 1195 67, 141 | nostrorum hominum gravitate diiunctos, non deerant qui rem publicam 1196 15, 34 | inspectantibus servorum dilectus habebatur pro tribunali 1197 58, 123 | quorum ego semper ingenia dilexi, tempori meo defuerunt; 1198 12, 29a | cum patre eius erat unice diligebat, tum pro re publica vel 1199 46, 99 | enitendumque omni scientia ac diligentia ut, conservatis iis quae 1200 40, 87 | maioribus suis reddere deberet, diligentissime cogitabat. ~ 1201 65, 137 | natura constitutis laudari et diligi; nosse discriptionem civitatis 1202 3, 6 | non ademit: hodie sic hunc diligit ut vos facillime potestis 1203 64, 133 | legem meam contemnat, quae dilucide vetat gladiatores biennio 1204 66, 139 | numquam etiam potentibus dimicandum. haec audivimus de clarissimorum 1205 1, 1 | de fortunis, de liberis dimicantis; eos autem qui omnia divina 1206 19, 43 | ceterisque eius ultoribus dimicarem.~44. 1207 20, 45 | semper fuit mea carior vita, dimicationem caedemque fugisse. etenim 1208 20, 46 | cum proscriptio, caedes, direptio denuntiaretur, cum alii 1209 15, 34 | ad manus, ad caedem, ad direptionem incitarentur. isdemque consulibus 1210 39, 84 | indemnatos expelleret? bona diriperet? aedis incenderet? tecta 1211 24, 54 | supplex reiciebatur, bona diripiebantur eaque ad consules deferebantur, 1212 17, 38b | cum operis conductis et ad diripiendam urbem concitatis; habebam 1213 13, 30 | Romanos edicto consul a suis dis penatibus? expellet ex patria? 1214 44, 96a | praeclaram iuventuti ad discendum nec mihi difficilem ad perdocendum; 1215 17, 40a | aliquam contentionem nec disceptationem aut causae dictionem, sed 1216 34, 74 | fieretque sine ulla varietate discessio, surrexit, ut scitis, Atilius 1217 36, 77b | clamore primum, deinde aliqua discessione contionis, vix sero et raro 1218 6, 14 | capessendae auctoritatem disciplinamque praescribere. sed tamen, 1219 48, 103 | contra optimates, quod et discordiam excitari videbant et, cum 1220 20, 46 | tempestatibus seditionum ac discordiarum, armatae tot classes, nisi 1221 48, 103 | ab utilitate rei publicae discrepabat. tabellaria lex ab L. Cassio 1222 30, 66 | non esset attributa atque discripta? quod genus imperi aut quae 1223 65, 137 | laudari et diligi; nosse discriptionem civitatis a maioribus nostris 1224 57, 122 | sed tamen illud scripsit disertissimus poeta pro me, egit fortissimus 1225 42, 91 | descripto fusi per agros ac dispersi vagarentur, tantumque haberent 1226 55, 118 | iam ex diuturna servitute dispicientis, in eo homine cui tum petenti 1227 42, 92 | ius continetur; iudicia displicent aut nulla sunt, vis dominetur 1228 64, 133 | convenire. Acta mea sibi ait displicere. quis nescit? qui legem 1229 34, 73 | ornari a senatu decere. disputavit etiam multa prudenter, ita 1230 30, 65 | cum de capite civis -- non disputo cuius modi civis -- et de 1231 19, 44 | tribuno plebis post interitum dissedissent, qui eandem horam meae pestis 1232 33, 72 | sibi mecum ex rei publicae dissensione susceptas esse dixisset, 1233 49, 104 | delectis principibusque dissentiat: nec flagitat rem ullam 1234 48, 103 | libertatem agi putabat suam; dissentiebant principes et in salute optimatium 1235 31, 68 | reditu Kalendis Iuniis, dissentiente nullo, referente L. Ninnio, 1236 61, 129a| senatus secutus est ut unus dissentiret hostis, idque ipsum tabulis 1237 6, 14 | occulte a salute nostra dissentiunt, lateant; si qui fecerunt 1238 3, 8 | aut infitiando tollere aut dissimulando sedare voluisse. in quo 1239 15, 35 | eaque non silentio consulum dissimularentur sed et voce et sententia 1240 10, 25a | patefacta -- neque enim dissimulari tantum scelus poterat nec 1241 29, 63 | conservari quam per alios (dissipari). atque ille etiam si alia 1242 69, 145 | domus est, fortunae vexatae, dissipati liberi, raptata coniunx, 1243 42, 91 | docilitatis atque ingeni dissupatos unum in locum congregarunt 1244 69, 145 | aris focis deis penatibus, distractus a meis, carui patria, quam, 1245 64, 135a| appellare et vi iudicium disturbare, cum diffidit. quem non 1246 39, 84 | aedis incenderet? tecta disturbaret? templa deorum immortalium 1247 8, 20a | illi atque caeno; vultu me dius fidius conlegae sui libidinem 1248 27, 58 | grave bellum nuper ipsi diuturnumque gessimus, cum ille iniuriis 1249 69, 146 | videtis umquam ulla fortuna divellet; neque eae nationes quibus 1250 62, 130 | tum tradidit, nec illam divinam gravitatem plenam antiquitatis 1251 12, 27 | ille tribunus omnium rerum divinarum humanarumque praedo fecerit, 1252 42, 91 | urbis dicimus, invento et divino iure et humano moenibus 1253 22, 50 | memineram, iudices, divinum illum virum atque ex isdem 1254 43, 94 | cum debitoribus Graecis divisisse, cogere pecunias maximas 1255 43, 93 | eorum veteres inlibatasque divitias in profundissimum libidinum 1256 51, 110a| rem paternam ab idiotarum divitiis ad philosophorum reculam 1257 36, 78 | qui se servasse de caelo dixerat, accepisset res publica 1258 28, 60 | putaverunt, qui in contione palam dixerint linguam se evellisse M. 1259 20, 45 | et acris animi magnique dixerit: 'restitisses, repugnasses, 1260 50, 108 | oratio, si minus de aliquo dixero, ingrata, si satis de omnibus, 1261 64, 135a| defensiones duas: primum 'do,' inquit, 'bestiarios: lex 1262 42, 91 | perspecto genere humanae docilitatis atque ingeni dissupatos 1263 63, 131b| domus eadem optimorum et doctissimorum virorum, (M.) Laeni Flacci 1264 56, 119b| sed mihi sumpsi hoc loco doctrinam quandam iuventuti, qui essent 1265 10, 23 | laudabat homo doctus philosophos nescio quos, 1266 2, 5 | atque amplissima prius quam docuero quibus initiis ac fundamentis 1267 40, 86 | omnibus civibus videtur re docuisse, non verbis, et quid oporteret 1268 58, 123 | totiens conlacrimavit, cum ita dolenter ageret causam meam ut vox 1269 6, 14 | subtilius disputandum, at certe dolentius deplorandum. qua in oratione 1270 63, 131b| summa in laetitia illud dolerem, civitatem tam gratam tam 1271 69, 145 | quia meum casum luctumque doluerunt, quia me lugenti patriae, 1272 26, 56 | rogatione delevit; mitto omnem domesticam labem: etiam exteras nationes 1273 1, 1 | excitarint et latrocinio domestico liberarint, maestos sordidatos 1274 17, 39 | perditorum civium vel potius domesticorum hostium mortem maereret. 1275 12, 27 | publicae luctuosum, mihi ad domesticum maerorem gravem, ad posteritatis 1276 42, 91 | civitates nominatae sunt, tum domicilia coniuncta, quas urbis dicimus, 1277 15, 34 | retraxisset, insultabat, dominabatur, aliis pollicebatur, terrore 1278 68, 142 | nominet, horum calamitatem dominationi illorum omnes anteponant. 1279 42, 92 | displicent aut nulla sunt, vis dominetur necesse est. hoc vident 1280 58, 125a| contionum moderatores, legum domini, civium expulsores? Aliusne 1281 59, 127a| populum Romanum et contionem? dominos contionum omni odio populi 1282 53, 113 | sibi illum in tribunatu Cn. Domiti animum constantem et egregium 1283 44, 95 | publica, qui aedis sacras, qui domos inimicorum suorum oppugnavit 1284 31, 67 | servitia virtute victoriaque domuisset, qui omnibus bellis terra 1285 21, 47 | deberetur, patriae potius donata quam reservata naturae videretur? 1286 30, 65 | illo anno, quantum in illis duabus huius imperi pestibus fuit, 1287 64, 135a| sed habet defensiones duas: primum 'do,' inquit, 'bestiarios: 1288 56, 120 | revocabatur ab universis -- ~re dubiahaut dubitarit vitam offerre 1289 38, 81 | quid iudicare oporteat, dubitandum putatis?~82. 1290 56, 120 | universis -- ~re dubiahaut dubitarit vitam offerre nec capiti 1291 29, 62 | quod ille si repudiasset, dubitatis quin ei vis esset adlata, 1292 38, 83 | retinuit edidisset, non dubito quin, si modo esset in re 1293 10, 23 | omni vita, non commodi esse ducendam, adeunda pro patria pericula, 1294 12, 29a | urbe abesset milia passuum ducenta, quod esset ausus pro civi, 1295 64, 135a| praeclara aedilitas! unus leo, ducenti bestiarii. verum utatur 1296 54, 115 | favore populi tenetur et ducitur, plausum immortalitatem, 1297 55, 119a| iudices, ne qua levitate me ductum ad insolitum genus dicendi 1298 66, 138 | nam si qui voluptatibus ducuntur et se vitiorum inlecebris 1299 6, 13b | tribunatum, qui ipse ad sese iam dudum vocat et quodam modo absorbet 1300 3, 6 | puer et nupta iam filia. duobus gravissimis (ac plenissimis) 1301 30, 65 | cum et sacratis legibus et duodecim tabulis sanctum esset ut 1302 43, 94 | poena debetur, reos esse hos duos quos videtis. omitto iam 1303 34, 74 | longa interposita nocte duplicata est. consecuti dies pauci 1304 27, 59 | quo nulla umquam suspicio durior aut ad senatum aut ad imperatores 1305 8, 19 | imaginis ornandae causa duumviratum gerebat, Seplasiam sublaturus 1306 43, 94 | cogere pecunias maximas a Dyrrachinis, spoliare Thessalos, certam 1307 67, 140 | desertissimum in litore Dyrrachino relictum est. atque hunc 1308 | eademque 1309 69, 146 | fortuna divellet; neque eae nationes quibus me senatus 1310 8, 18 | provinciam sperare dicebat; eamque nisi adeptus esset, se incolumem 1311 | earum 1312 | ecce 1313 48, 102 | nisi laborem summa cum cura ecferas.~nollem idem alio loco dixisset, 1314 45, 98a | gerendarum dignitate homines ecferri ita convenit ut otio non 1315 38, 82 | illi parricidae, quorum ecfrenatus furor alitur impunitate 1316 52, 110b| in qua non ille princeps? ecqui seditiosus cui ille non 1317 14, 32 | nomen adfligeres? etiamne edicere audebas ne maererent homines 1318 41, 89 | plebis nova novi generis edicta proponunt; 'ne reus adsit, 1319 13, 30 | omnium novis et inauditis edictis ius libertatemque pervertere?~ 1320 14, 32 | decrevisset: cum subito edicunt duo consules ut ad suum 1321 38, 83 | animam quam vix retinuit edidisset, non dubito quin, si modo 1322 27, 58 | in me illorum immanitas edidit haud scio an recte hoc proximum 1323 12, 29a | in contione relegavit, edixitque ut ab urbe abesset milia 1324 38, 81 | Clodia quod facere voluit effecisset, si P. Sestius, qui pro 1325 4, 10 | quidnam, cum se conroborarit, effectura esse videatur. Decurionum 1326 39, 84 | obsessum teneret? haec ut efficere posset, quae fieri nisi 1327 45, 98a | volunt, omnes optimates, qui efficiunt, summi viri et conservatores 1328 35, 77a | refarciri, e foro spongiis effingi sanguinem, ut omnes tantam 1329 44, 95 | carcerem totum in forum effudit, volitat aedilis, accusat 1330 54, 116 | nisi eos a quibus vix vivus effugit. semel, inquam, se ludis 1331 19, 42 | coniuratorum copias veteres et effusam illam ac superatam Catilinae 1332 52, 111 | fuit in furiosissimum atque egentissimum ganeonem.~112. 1333 36, 78 | et cum omnia vi et armis egeris, accuses eum qui se praesidio 1334 33, 71 | causa non abhorrere. quid egerit, quantum profecerit, nihil 1335 2, 4 | itaque si aut acrius egero aut liberius quam qui ante 1336 53, 114 | populares illi duo quid egerunt? alter, qui tamen se continuerat, 1337 17, 38b | importuna prodigia, quos egestas, quos aeris alieni magnitudo, 1338 60, 127b| qui, dum vis fuit, nihil egi, et quem, si vis non fuisset, 1339 56, 120 | verbis meam causam quam egomet de me agere potuissem? summi 1340 62, 130 | convertisset, conlacrimavit vir egregius ac vere Metellus totumque 1341 67, 141 | ita fecerant e civitate eicerentur; si Themistoclem illum, 1342 26, 56 | indemnati cives e civitate eiciebantur.~57. 1343 55, 118 | cantorum ipsorum vocibus eiciebatur. et quoniam facta mentio 1344 13, 30 | quem volet, damnabit atque eiciet nominatim? hic si umquam 1345 13, 29b | edicto ex patria consul eiecerit.~30. 1346 68, 142 | hunc sui cives e civitate eiecerunt: nos etiam hostem litteris 1347 4, 9 | Antoni, Capua praecipitem eiecit, hominem perditum et non 1348 26, 57 | consecutus, erat eodem genere eisdemque maioribus, eadem vetustate 1349 18, 41 | monuerunt ut esset cautior, eiusque vitae a me insidias apud 1350 64, 134 | legem; facit is qui neque elabi ex iudicio iucunditate sua 1351 64, 134 | venalibus quidem homines electos, sed ex ergastulis emptos 1352 2, 3 | defensionis, querelae quam eloquentiae, doloris quam ingeni partis 1353 50, 107 | sententiam eius auctoritate neque eloquentiam iucunditate fuisse maiore.~ 1354 2, 3 | Hortensio, clarissimo viro atque eloquentissimo, causa est P. Sesti perorata, 1355 29, 63 | maneret, quam nemo iam posset eluere, quod ex malis boni posset 1356 27, 59 | vestitu suo publicatus. em cur ceteri reges stabilem 1357 54, 116 | acroama, qui omnia sororis embolia novit, qui in coetum mulierum 1358 30, 66 | erat qui illo anno non aut emendum sibi quod non habebat, aut 1359 59, 126 | conspectus cum veniret. emergebat subito, cum sub tabulas 1360 5, 12 | Appennini atque e nivibus illis emersisset atque aestatem integram 1361 9, 20b | posse arbitraretur hominem emersum subito ex diuturnis tenebris 1362 39, 85 | vincla coniecti a Milone, emissi a Serrano: mentio nulla. 1363 36, 78 | cum sicariis e carcere emissis ante lucem inmittas? magistratus 1364 39, 84 | homines,' inquit, 'emisti, coegisti, parasti.' quid 1365 44, 95 | servos ad caedem idoneos emit et in tribunatu carcerem 1366 64, 134 | iudicio iucunditate sua neque emitti gratia potest, neque opibus 1367 33, 72 | confirmarant. ex iis princeps emitur ab inimicis meis is quem 1368 38, 80b | ipsa vis est, non posse emori? an illa, quod tribunus 1369 40, 87 | erecta Italia. duo soli erant empti ad impediendum; qui si homines 1370 34, 74 | nec ausus est, cum esset emptus, intercedere; noctem sibi 1371 10, 24 | vulnerare: cum hominibus enervatis atque exsanguibus consulatus 1372 46, 99 | gubernacula patriae depoposcerunt, enitendumque omni scientia ac diligentia 1373 16, 38a | publice, omnes boni proprie enixeque susceperant. eas res gesseram 1374 10, 25a | latere -- promulgantur uno eodemque tempore rogationes ab eodem 1375 10, 23 | animi et corporis devorarat; eosdemque praeclare dicere aiebat 1376 24, 54 | ardebat in Palatio: consules epulabantur. quod si meis incommodis 1377 24, 54 | advolaverunt. omitto gratulationes, epulas, partitionem aerari, beneficia, 1378 52, 111 | is adfuit, is interfuit epulis et gratulationibus parricidarum; 1379 7, 17 | delendum senatum, adfligendum equestrem ordinem, exstinguenda omnia 1380 51, 110a| optimo consule, et ordine equestri, cuius ille ordinis nomen 1381 59, 126 | non modo gladiatores sed equi ipsi gladiatorum repentinis 1382 33, 71 | Macedoniam cum exercitu neque equitatum in Syria et cohortis optimas 1383 13, 29b | expulerit, relegarit non dico equitem Romanum, non ornatissimum 1384 | eram 1385 | eramus 1386 21, 48 | Athenis, regis, opinor, Erechthei filiae, pro patria contempsisse 1387 40, 87 | animi ad causam excitati, erecta Italia. duo soli erant empti 1388 23, 51 | declarandi potestas esset erepta. qua re moneo vos, adulescentes, 1389 20, 46 | ereptis senatui gubernaculis fluitantem 1390 51, 109 | me, quem tyrannum atque ereptorem libertatis esse dicebat 1391 27, 58 | supplicem abiectum vidisset erexit, atque insigne regium, quod 1392 64, 134 | homines electos, sed ex ergastulis emptos nominibus gladiatoriis 1393 31, 68 | causa nostra eo iam loci ut erigere oculos et vivere videretur. 1394 42, 91 | per caedem ac vulnera aut eripere aut retinere potuissent? 1395 41, 89 | putavit et deterreri (et clam eripi: id egit) ut, quoniam sibi 1396 52, 111 | Utrum ego tibi patrimonium eripui, Gelli, an tu comedisti? 1397 24, 53 | patriae conspectuque vestro eripuissem, et metu vestri periculi, 1398 | ero 1399 12, 28 | Catilina victor habuisset: errare homines si etiam tum senatum 1400 45, 97 | genus universum, ut tollatur error, brevi circumscribi et definiri 1401 57, 122 | temeritatem solebat aut errorem senatus: ~O ingratifici 1402 4, 9 | latebris atque ex tenebris erupisset palamque armata volitaret, 1403 65, 135b| vos, iudices, ut aliquando essetis severi, aliquando medicinam 1404 | esto 1405 21, 48 | castra Porsennae venisset eumque interficere proposita sibi 1406 43, 94 | et spoliandam tradidisse, eundemque bona creditorum, civium 1407 14, 33a | memoria sed etiam ex fastis evellendos putet, pacto iam foedere 1408 28, 60 | palam dixerint linguam se evellisse M. Catoni, quae semper contra 1409 33, 71 | paludati. quibus utinam ipsis evenissent ea quae tum homines precabantur! 1410 69, 145 | pertuli poenarum satis: eversa domus est, fortunae vexatae, 1411 2, 5 | civitatis atque in ruinis eversae atque adflictae rei publicae 1412 15, 35 | urbem nondum excisam et eversam sed iam captam atque oppressam 1413 57, 121b| deploraret, domum incensam eversamque, sic egit ut, demonstrata 1414 61, 129a| aliter fecisset, eum plane eversorem rei publicae fore idque 1415 7, 17 | hocine ut ego nomine appellem eversores huius imperi, proditores 1416 40, 86 | oportere hominum audacium, eversorum rei publicae, sceleri legibus 1417 7, 16 | tribunus plebis felix in evertenda re publica fuit nullis suis 1418 1, 1 | violarint vexarint perturbarint everterint, non solum alacris laetosque 1419 31, 67 | definisset, rem publicam everti scelere paucorum, quam ipse 1420 62, 130 | ille omnis prope ab inferis evocasset Metellos et ad illius generis, 1421 12, 28 | exanimatus evolat ex senatu, non minus perturbato 1422 5, 12 | dicam: si M. Petrei non excellens animus et amor rei publicae, 1423 41, 88 | innata libertas, prompta excellensque virtus fortissimum virum 1424 45, 96b | re publica atque in ea se excellentius gerere studuerunt; quibus 1425 68, 143 | et virtutem immortalitas excepisse dicatur, minus existimemus 1426 21, 47 | fortium virorum, cum e corpore excessissent, sentire ac vigere? quorum 1427 44, 95 | inimicorum suorum oppugnavit excidit incendit, qui stipatus semper 1428 48, 102 | alio loco dixisset, quod exciperent improbi cives, ~oderint, 1429 10, 23 | patria pericula, vulnera excipienda, mortem oppetendam, vaticinari 1430 15, 35 | cum omnes urbem nondum excisam et eversam sed iam captam 1431 65, 136 | maiorum vestrorum imitationem excitabo, et qui ingenio ac virtute 1432 5, 12 | adiutor ei P. Sestius ad excitandum Antonium, cohortandum, accusandum, 1433 54, 115 | plausus exilis et raros excitare; ac tamen facile est, cum 1434 57, 121b| etiam inimicis atque invidis excitaret!~122. 1435 48, 103 | optimates, quod et discordiam excitari videbant et, cum locupletes 1436 1, 1 | rem publicam adflictam excitarint et latrocinio domestico 1437 5, 12 | consulem ad rem gerendam excitarit, quos stimulos admoverit 1438 2, 5 | tantae summis in rebus laudes excitatae sint. ~ 1439 4, 11a | praeteriti cogitationem excitate. Litterae Ciceronis consulis. ~ 1440 38, 81 | animum maiorumque virtutem excitaturi? fuistisne aliquando rem 1441 18, 41 | nuntiis, alii coram ipsi excitaverunt, ut ille, cum a me certe 1442 31, 67 | meae salutis averterant, excitavit illam suam non sopitam, 1443 37, 80a | Reatino, cur tam temere exclamarit occisum. ipsum vero quid 1444 37, 79 | civium saepe iam victrix, exclamat, incitatur, invadit; inermem 1445 52, 112 | nemo sibi nec valetudinis excusationem nec senectutis satis iustam 1446 47, 101 | demoveri; aut, ut vetera exempla, quorum est copia digna 1447 62, 130 | cumque eum ad domestici exempli memoriam et ad Numidici 1448 67, 141 | necesse, propositis tot exemplis iracundiae levitatisque 1449 48, 103 | avocari putabant et aerarium exhauriri videbant. ~ 1450 21, 48 | inimicum, eadem sibi manu vitam exhausisse qua mortem saepe hostibus 1451 37, 80a | accessisset reliquum spiritum exhausisset. accusa Lentidium; non percussit 1452 33, 71 | rei publicae reciperandae. exierunt malis ominibus atque exsecrationibus 1453 5, 13a | vestigia non pressa leviter ad exigui praedicationem temporis, 1454 54, 115 | nullorum emptos plausus exilis et raros excitare; ac tamen 1455 13, 30 | perraro accidit, ex urbe exire a consulibus iuberi: atque 1456 60, 128 | studio gloriae putet idcirco exisse ut ita redirem? quem enim 1457 53, 113 | vehementer duo populares existimabantur. ex iis qui populares non 1458 57, 122 | popularis, equidem audiebam: existimare facilius possunt qui adfuerunt. ~ 1459 53, 113 | iam de C. Fannio quae sit existimatio videmus: quod iudicium populi 1460 49, 105 | num vos existimatis Gracchos aut Saturninum 1461 40, 87 | crimine parem Sesti causam existimaturos: adiit igitur T. Annius 1462 68, 143 | excepisse dicatur, minus existimemus eos qui hanc tantam rem 1463 69, 145 | litteras, confessiones communis exiti detuli, cum parui vobis? 1464 20, 46 | potius cum summo non dicam exitio, sed periculo certe vestro 1465 55, 118 | tua post principia atque exitus vitiosae vitae -- !~sedebat 1466 7, 16 | consul, vel, ut ego arbitror, exoratus vel, ut non nemo putabat, 1467 16, 36 | Italia ad omnem contentionem expedita, cessi tribuni plebis, despicatissimi 1468 29, 63 | etiam si alia quapiam vi expelleretur illis temporibus ex hac 1469 13, 30 | consul a suis dis penatibus? expellet ex patria? deliget quem 1470 42, 92 | et vidit et fecit, ut ius experiretur, vim depelleret. altero 1471 66, 138 | inferri iniurias, magnos esse experiundos et subeundos labores; sed 1472 21, 47 | tam ignarus rerum, tam expers consili aut ingeni? nihil 1473 48, 102 | multi invideant multique expetant inscitiast,~inquit, ~postulare, 1474 21, 48 | rettulissem nec sine ea quicquam expetendum esse homini in vita putassem, 1475 66, 139 | gloria nominari potest, expetunt, aliis otium quaerere debent 1476 43, 93 | pictam olim in contionibus explicabat, quo fortissimum ac summum 1477 56, 119b| essent optimates. in ea explicanda demonstrandum est non esse 1478 13, 31 | posset mederetur. ac si in exponendis vulneribus illis de me ipso 1479 6, 15a | rei publicae naufragium exponere, in quo conligendo ac reficienda 1480 56, 119b| intimos sensus civitatis expressero.~120. 1481 4, 10 | decretum officio aliquo expressum vicinitatis aut clientelae 1482 56, 120 | arte sua, sed etiam dolore exprimebat. qua enim (vi): ~qui rem 1483 55, 118 | universum fugeret aut non exprimeret ipse actor.~119a. 1484 13, 29b | habet proprium, ut ex urbe expulerit, relegarit non dico equitem 1485 68, 142 | suis civibus damnati atque expulsi, tamen, quia bene sunt de 1486 29, 63 | is aequo animo tum, me expulso et meo nomine cum universo 1487 58, 125a| moderatores, legum domini, civium expulsores? Aliusne est aliquis improbis 1488 3, 7 | posset fluctibus rei publicae expulsum, in alienis terris iacentem, 1489 37, 79 | vulneribus extremo spiritu exsanguem et confectum viderent, defetigatione 1490 10, 24 | hominibus enervatis atque exsanguibus consulatus tamquam gladius 1491 7, 17 | omni inaudita libidine exsanguis? -- sed fuit profecto quaedam 1492 65, 135b| medentur rei publicae qui exsecant pestem aliquam tamquam strumam 1493 7, 15b | omni cautione, foedere, exsecratione devinxerat nihil in tribunatu 1494 33, 71 | exierunt malis ominibus atque exsecrationibus duo vulturii paludati. quibus 1495 67, 140 | praesenti morte aut turpi exsilio dependerunt.~141. 1496 21, 47 | gerebam, non mihi mors, non exsilium ob oculos versabatur? non 1497 53, 114 | publica aliud atque homines exspectabant, vir et bonus et innocens 1498 10, 24 | boni nihil ab illis nugis exspectandum, mali quidem certe nihil 1499 35, 75 | nihil progreditur, consilia exspectat inimicorum meorum. quid? 1500 36, 78 | gladiatores tu novicios, pro exspectata aedilitate suppositos, cum 1501 33, 72 | frequentia senatus, quae exspectatio populi, qui concursus legatorum 1502 64, 134 | et concursus futuros. hac exspectatione elatus homo flagrans cupiditate 1503 56, 121a| poetae et studio actoris et exspectationi nostrae plauderetur: ~summum


1-auxer | auxil-damna | darda-exspe | exsti-inmit | innat-nervi | nesci-prima | primi-sever | sex-volui | volun-xxxvi

Best viewed with any browser at 800x600 or 768x1024 on Tablet PC
IntraText® (V89) - Some rights reserved by Èulogos SpA - 1996-2007. Content in this page is licensed under a Creative Commons License