Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library
Alphabetical    [«  »]
maximaque 1
maximarum 8
maximas 2
maxime 118
maximeque 4
maximi 5
maximis 10
Frequency    [«  »]
126 qua
121 saepe
119 eis
118 maxime
117 esset
116 nisi
116 tu
Marcus Tullius Cicero
De oratore

IntraText - Concordances

maxime

    Liber, Caput
1 I, III | versatur, ut in ceteris id maxime excellat, quod longissime 2 I, VII | Crasso adulescentes et Drusi maxime familiares et in quibus 3 I, VIII | enim uno praestamus vel maxime feris, quod conloquimur 4 I, VIII | arbitretur, ut, quo uno homines maxime bestiis praestent, in hoc 5 I, VIII | universae rei publicae salutem maxime contineri. Quam ob rem pergite, 6 I, IX | eloquens, et saepe alias et maxime censor saluti reipublicae 7 I, XI | Gorgiam; quo in libro in hoc maxime admirabar Platonem, quod 8 I, XVII | ingenium, ut tu putas, non maxime defuit, doctrina certe et 9 I, XVIII | omnibus in disputando; sed cum maxime tamen hoc significabat, 10 I, XXII | unum ex omnibus ad dicendum maxime natum aptumque cognossem, 11 I, XXIII | humanitatis; qua nunc te uti vel maxime decet neque defugere eam 12 I, XXVI | quisque optime dicit, ita maxime dicendi difficultatem variosque 13 I, XXVII | oratore plurimum esset, ita maxime is pertimesceret, has causas 14 I, XXVIII | tibi adsentior inque eo vel maxime probavi summum illum doctorem, 15 I, XXIX | ne dedeceat. Id enim est maxime vitandum et de hoc uno minime 16 I, XXXII | 145] Quin etiam, quae maxime propria essent naturae, 17 I, XXXIII | deferuntur, dicatis quam maxime ad veritatem accommodate; 18 I, XXXIII | quae sunt cuiusque generis maxime inlustria, sub acumen stili 19 I, XXXIV | solebam illam exercitationem maxime, qua C. Carbonem nostrum 20 I, XXXIV | versibus propositis quam maxime gravibus aut oratione aliqua 21 I, XXXIV | legissem, verbis aliis quam maxime possem lectis, pronuntiarem; 22 I, XXXIV | viti, quod ea verba, quae maxime cuiusque rei propria quaeque 23 I, XXXVII | quem ego unum oratorem maxime admiror; sed tamen idem 24 I, XXXVIII| acutissimus et oratione maxime limatus atque subtilis atque, 25 I, XLIII | ex his enim et dignitatem maxime expetendam videmus, cum 26 I, XLIV | 196] Ac si nos, id quod maxime debet, nostra patria delectat, 27 I, XLIV | prudentiam ceteris omnibus et maxime Graecis antepono. His ego 28 I, LI | tuis, quibus uti philosophi maxime solent, Crasse, perturbor, 29 I, LI | inflammatas restinguere, cum eo maxime vis oratoris magnitudoque 30 I, LIV | aestimationem] commeruisse se maxime confiteretur. Quod cum interrogatus 31 I, LIX | adiuvat, et in voce, quae una maxime eloquentiam vel commendat 32 II, X | ipse Aristoteles, qui haec maxime inlustravit, adiunxit, etiam 33 II, XIII | homo neque doctus neque maxime aptus ad dicendum, sicut 34 II, XIII | ad historiam scribendam maxime se applicaverunt: namque 35 II, XXII | imitetur [atque ita, ut, quae maxime excellent in eo, quem imitabitur, 36 II, XXII | quem probarit, in eo, quae maxime excellent, ea diligentissime 37 II, XXIII | atque magnis tum scribendo maxime persequatur; quod si haec 38 II, XXIII | figuramque dicendi; quod ego maxime iudicare potui in ea causa, 39 II, XXIV | neglegentia plerasque causas et maxime privatas - sunt enim multo 40 II, XXVIII | nostros mores induxit, qui maxime auxit, qui solus effecit. 41 II, XXVIII | innumerabilibus? In quibus hoc non maxime enituit quod tibi omnes 42 II, XXIX | vero" inquit "in vobis hoc maxime admirari soleo, quod, cum 43 II, XXXVI | Aristoteles, is, quem ego maxime admiror, posuit quosdam 44 II, XLI | genus cuique causarum generi maxime conveniat, non est artis 45 II, XLIII | agetur, conciliari quam maxime ad benevolentiam cum erga 46 II, XLIII | placida, summissa, lenis, quae maxime commendat reos. Reos autem 47 II, L | sequi in dicendo quaeque maxime spectare solemus; docuit 48 II, LI | 206] Iam quoniam haec fere maxime sunt in iudicum animis aut, 49 II, LI | laudem atque gloriam, cui maxime invideri solet, nimis efferre 50 II, LII | Invident autem homines maxime paribus aut inferioribus, 51 II, LII | quae si inflammanda sunt, maxime dicendum est non esse virtute 52 II, LII | adflicta et prostrata virtus maxime luctuosa est. Et ut illa 53 II, LVI | quaerimus, ut in adversarium et maxime, si eius stultitia poterit 54 II, LVIII | enim ridentur vel sola vel maxime, quae notant et designant 55 II, LVIII | uno saepe in verbo positum maxime respondentis, non numquam 56 II, LVIII | eruditum, quod urbanum, maxime quod tristitiam ac severitatem 57 II, LVIII | iactant; parcendum autem maxime est caritati hominum, ne 58 II, LIX | idem, quod in ceteris rebus maxime quaerendum est, quatenus; 59 II, LXI | ipsa summatim, quae risum maxime moveant. Haec igitur sit 60 II, LXI | alias in verbo facetias; maxime autem homines delectari, 61 II, LXII | genus hoc, quod risum vel maxime movet, non est nostrum: 62 II, LXII | appellatur dicax, hoc genere maxime excellet; sed risum movent 63 II, LXII | quidem, ut ante dixi, vel maxime; ingeniosi enim videtur 64 II, LXXII | argumentis, firmissima quaeque maxime tueor, sive plura sunt sive 65 II, LXXII | potissimum partem, quae maxime movere animos hominum potest, 66 II, LXXII | alterum est illud, quod ego maxime oratori cavendum et providendum 67 II, LXXVI | modum componamus, id est vel maxime proprium oratoris prudentiae. 68 II, LXXVII | perficiunt plurimum, quamquam maxime proprius est locus et in 69 II, LXXVIII| leniter, ut et venustati vel maxime serviant et reliquis viribus 70 II, LXXIX | principiis, quod et attenti tum maxime sunt, cum omnia exspectant 71 II, LXXX | est; sed saepe obest vel maxime in narrando, non solum quod 72 II, LXXXI | superioribus orationis locis tum maxime extremo ad mentis iudicum 73 II, LXXXI | extremo ad mentis iudicum quam maxime permovendas et ad utilitatem 74 II, LXXXII | utilitatem petit, non quid maxime velit suasor, sed quid interdum 75 II, LXXXII | civitate, quin putet expetendam maxime dignitatem, sed vincit utilitas 76 II, LXXXII | aut non sit, in utraque re maxime est quaerendum; inciditur 77 II, LXXXIV | rerum usu et moderatione maxime cernitur, tractanda in laudationibus 78 II, LXXXVI | invenisse fertur ordinem esse maxime, qui memoriae lumen adferret. 79 II, LXXXVII| sive alius quis invenit, ea maxime animis effingi nostris, 80 III, V | silva placet? Est enim is maxime et opacus et frigidus." " 81 III, VII | difficile iudicium excellentis maxime suavitatis. 82 III, IX | memet mei paenitet, cum hoc maxime tamen in comparatione coniungar. 83 III, IX | quo sua quemque natura maxime ferre videatur. Etenim videmus 84 III, IX | 36] Cuius est vel maxime insigne illud exemplum, 85 III, X | exprimi sentiretis, quod maxime mihi ipsi probaretur. ~Ergo 86 III, XI | sermone huius est urbis maxime propria. 87 III, XVII | duritiam in Socratico sermone maxime adamarat, Cynici primum, 88 III, XVII | sed quae oratori coniuncta maxime; qua re istos sine ulla 89 III, XVII | poterunt ipsi esse, id quod maxime cupiunt, otiosi. ~ 90 III, XVIII | sermonibusque Socraticis hoc maxime adripuit, nihil esse certi 91 III, XVIII | quamquam id fuit Socraticum maxime - non quid ipse sentiret 92 III, XXIV | habent vim, ut sit quam maxime iucunda, quam maxime in 93 III, XXIV | quam maxime iucunda, quam maxime in sensus eorum, qui audiunt, 94 III, XXV | dicendi est eligendum, quod maxime teneat eos, qui audiant, 95 III, XXV | causa sit, cur ea, quae maxime sensus nostros impellunt 96 III, XXV | qui est sensus ex omnibus maxime voluptarius quique dulcitudine 97 III, XXVII | oratoris est [et] propria maxime. Etiam maior est illa exercitatio 98 III, XXVIII | Philonem, quem in Academia [maxime] vigere audio, etiam harum 99 III, XXXVI | inquit "me ex tuo sermone maxime, Crasse, commovit, quod 100 III, XL | sensus ipsos admovetur, maxime oculorum, qui est sensus 101 III, XLIII | parcendum; aut translatum, quod maxime tamquam stellis quibusdam 102 III, XLIII | verborum, quae duas res maxime, conlocationem primum, deinde 103 III, XLVII | Probatur autem ab eodem illo maxime paean, qui est duplex: nam 104 III, XLIX | eis philosophis, quos tu maxime diligis, Catule, dicta sunt; 105 III, XLIX | stilo, qui et alia et hoc maxime ornat ac limat, formanda 106 III, XLIX | proceris numeris ac liberis, maxime heroo aut paeane priore 107 III, XLIX | distincteque considat. Notatur enim maxime similitudo in conquiescendo. 108 III, L | quam superiora, quod in eis maxime perfectio atque absolutio 109 III, LI | Saliorumque versus indicant; maxime autem a Graecia vetere celebrata. 110 III, LII | Eui fere, ut potui, quae maxime ad ornatum orationis pertinere 111 III, LIII | sententiae suae; tum illa, quae maxime quasi inrepit in hominum 112 III, LIII | animos conciliandos vel maxime, saepe autem etiam ad commovendos; 113 III, LIII | anteoccupatio; tum duo illa, quae maxime movent, similitudo et exemplum; 114 III, LV | aptum sit, hoc est, quid maxime deceat in oratione, videamus. 115 III, LVII | quia animi permotio, quae maxime aut declaranda aut imitanda 116 III, LIX | vulgus, hac denique barbari maxime commoventur: verba enim 117 III, LX | plurimis in rebus quod maxime est utile, id nescio quo 118 III, LX | nescio quo pacto etiam decet maxime. Nam ad vocem obtinendam


Best viewed with any browser at 800x600 or 768x1024 on Tablet PC
IntraText® (V89) - Some rights reserved by EuloTech SRL - 1996-2007. Content in this page is licensed under a Creative Commons License