Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library
Alphabetical    [«  »]
dicentibus 1
dicentis 2
dicentur 1
dicere 99
dicerem 8
diceremus 2
dicerent 8
Frequency    [«  »]
103 quasi
101 hominum
100 res
99 dicere
99 eius
96 ipse
96 tibi
Marcus Tullius Cicero
De oratore

IntraText - Concordances

dicere

   Liber, Caput
1 I, X | stultis etiam vere videare dicere. Hoc amplius si quid poteris, 2 I, XIII | possit copiose varieque dicere. ~ 3 I, XIV | non dubitabo, quod sentio, dicere: physica ista ipsa et mathematica 4 I, XIV | tamen verum, quod Socrates dicere solebat, omnis in eo, quod 5 I, XIV | ipsum, de quo sciat, posse dicere. ~ 6 I, XVI | solebat C. Lucilius saepe dicere, homo tibi subiratus, mihi 7 I, XVII | orationis adiunxerit, non possum dicere eum non egregium quendam 8 I, XX | aut callide aut copiose dicere; in quibus Charmadas solebat 9 I, XXI | quadam opinione hominum dicere, eloquentem vero, qui mirabilius 10 I, XXII | et consuevit, ut te audio dicere: nam me quidem [fateor semper] 11 I, XXII | magna hominum frequentia dicere iuberent, si quis quid quaereret? 12 I, XXIII | quid quaque de re sentiam, dicere. Ac primum illud - quoniam 13 I, XXIV | ineptius quam de dicendo dicere, cum ipsum dicere numquam 14 I, XXIV | dicendo dicere, cum ipsum dicere numquam sit non ineptum, 15 I, XXIX | dixi, quam solent Graeci dicere, in te, Sulpici, divina 16 I, XXIX | Roscio, quem saepe audio dicere caput esse artis decere, 17 I, XXXI | primum oratoris officium esse dicere ad persuadendum accommodate; 18 I, XXXIII | illud dicitur, perverse dicere homines perverse dicendo 19 I, XXXIII | utile est etiam subito saepe dicere, tamen illud utilius, sumpto 20 I, XXXIII | paratius atque accuratius dicere. Caput autem est, quod, 21 I, XXXV | fuit; itaque nec hoc possum dicere, me omnino ignorare, quid 22 I, XXXVII | solitus est ei persaepe dicere neque illum in iure civili 23 I, XXXVIII| subtilis atque, ut ego soleo dicere, iuris peritorum eloquentissimus, 24 I, XLI | audiente Scaevola, nisi ipse dicere soleret nullius artis sibi 25 I, XLI | video, dum breviter voluerim dicere, dictum a me esse paulo 26 I, XLIV | in sermonibus cotidianis dicere, cum hominum nostrorum prudentiam 27 I, XLV | perfunctum senem posse suo iure dicere idem, quod apud Ennium dicat 28 I, XLVII | Socratem illum solitum aiunt dicere perfectum sibi opus esse, 29 I, L | atque a se possideri volunt, dicere audent, geometriam aut musicam 30 I, L | tolerabilius est sic potius dicere, ut, quoniam dicendi facultas 31 I, LI | motibus animorum et scire et dicere quae non abhorrent ab hominum 32 I, LII | causam agebas, ausus es dicere? 33 I, LIII | more, sed tuo licuisset dicere, quamvis scelerati illi 34 I, LVI | pro aequitate contra ius dicere; atque illum, cum disserendo 35 I, LX | sumimus, solet idem Roscius dicere se, quo plus sibi aetatis 36 I, LXI | accommodate ad persuadendum possit dicere; is autem concludatur in 37 I, LXI | primam litteram non posset dicere, perfecit meditando, ut 38 I, LXII | partem solent copiosissime dicere. 39 II, II | se tuentur singulae; bene dicere autem, quod est scienter 40 II, II | scienter et perite et ornate dicere, non habet definitam aliquam 41 II, III | Sed sive iudicio, ut soles dicere, sive, ut ille pater eloquentiae 42 II, III | venirem; etenim Scaevolam ita dicere aiebat, bonam partem sermonis 43 II, VI | evolavissent. Non audeo dicere de talibus viris, sed tamen 44 II, VI | homo doctus et perurbanus, dicere solebat ea, quae scriberet 45 II, VII | alterutri necesse sit falsum dicere, sed etiam ut uterque nostrum 46 II, VIII | magnam quandam artem esse dicere, non repugnabo; etenim cum 47 II, IX | Crassus dicebat, optime potest dicere, sic ceterarum artium homines 48 II, X | vestrum esse hoc totum diserte dicere, idque si quis in alia arte 49 II, X | tecum quam quid ipse sentiam dicere. 50 II, X | Infinitum mihi videbatur id dicere, in quo aliquid generatim 51 II, XV | historiae legem, ne quid falsi dicere audeat? Deinde ne quid veri 52 II, XV | posita sit, de ea posse dicere, dicendum erit ei, quanta 53 II, XV | infinitis quaestionibus dicere, nullum potest esse genus 54 II, XVII | quam de hominum litibus dicere." "Non est ita," inquit 55 II, XIX | sponte viderit, neminem posse dicere, nisi et quid diceret et 56 II, XXI | imitatione intendisset atque ita dicere consuesset, ut tota mente 57 II, XXIII | in herbis rustici solent dicere in summa ubertate, inest 58 II, XXIV | non novit, non turpissime dicere: ita dum inertiae vituperationem, 59 II, XXVII | eiusdem generis vel separatim dicere solemus de genere universo 60 II, XXVII | ornate, copiose varieque dicere. ~ 61 II, XXXIII | discedere; sed, ut ipsi soleo dicere, non licebit; neque enim 62 II, XLII | conlocatione rerum aliquid dicere; sed cum tria sint a me 63 II, XLVI | traditus, flens ac lugens dicere videbatur; quae si ille 64 II, L | pernecessario, quaestore tuo, dicere! Quam tibi primum munisti 65 II, LIV | 222] dicere enim aiunt Ennium, flammam 66 II, LV | enim, ut audivi Scaevolam dicere, sunt veri Bruti libri - " 67 II, LX | dictum dici, necesse habeamus dicere. 68 II, LXI | ipso; salsum hunc possum dicere atque ita, non ut eius modi 69 II, LXVII | videtur, C. Publicium solitum dicere "P. Mummium cuiusvis temporis 70 II, LXXI | est is, qui iocose volet dicere, quasi natura quadam apta 71 II, LXXIII | isto ipso quiddam velle dicere videbatur." "Me vero libente" 72 II, LXXIII | esse hominis et perfidiosi, dicere quod alienum esset et noceret 73 II, LXXIV | quod contra se ipsum sit, dicere; sed ego non de praestanti 74 II, LXXVII | esse, ita eum primum volunt dicere: res enim hoc postulat, 75 II, LXXX | semel si obscurius dixeris, dicere alio loco planius, narrationis 76 II, LXXXV | paulo plura quam ostenderam dicere, non tam propter usum forensem, 77 II, LXXXVII| quanta vis, quid me attinet dicere? Tenere, quae didiceris 78 II, LXXXIX | vel invitius, nolo enim dicere de tam suavi homine fastidiosius, 79 II, LXXXIX | accedere. Quid enim poterit dicere? Consularem se [esse] hominem 80 II, LXXXIX | aut eodem modo se posse dicere; Crasso dicente nemo tam 81 II, XC | est visus de utraque re dicere." "Ille vero" inquit Cotta " 82 III, IX | quale sit, non est meum dicere, propterea quod minime sibi 83 III, X | enim conamur docere eum dicere, qui loqui nesciat; nec 84 III, X | hunc posse quod admiremur dicere. Linquamus igitur haec, 85 III, XIII | intellegatur, quid patronus velit dicere, quam si ipse ille, qui 86 III, XVI | ut alii nos sapere, alii dicere docerent. Nam cum essent 87 III, XX | memet ipso, sed de oratore dicere putetis. Ego enim sum is, 88 III, XX | detulissem, non possim dicere me haec, quae nunc complector, 89 III, XXI | virtute hominum Stoici possint dicere, qua in disputatione ego 90 III, XXI | in utramque partem possit dicere et in omni causa duas contrarias 91 III, XXII | quidem antea natura rebar ita dicere, ut mihi non solum orator 92 III, XXII | potueris, posse isto modo dicere." 93 III, XXIV | de me, non de re putare dicere? Sed iam, si placet, ad 94 III, XXIV | non quo, ut nescio quos dicere aiebant, acui ingenia adulescentium 95 III, XXIX | proprium exquiritur, ut ornate dicere propriumne sit oratoris 96 III, XXXIII | dicebat? Aut quia poterat dicere, iuris scientiam neglegebat? 97 III, XXXV | cum Isocratem pateretur dicere; itaque ornavit et inlustravit 98 III, XXXVIII| Neque enim illud fugerim dicere, ut Caelius "qua tempestate 99 III, LIX | actorem aversum solitum esse dicere, qui in agendo contuens


Best viewed with any browser at 800x600 or 768x1024 on Tablet PC
IntraText® (V89) - Some rights reserved by EuloTech SRL - 1996-2007. Content in this page is licensed under a Creative Commons License