Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library
Alphabetical    [«  »]
cous 1
crannone 1
crantor 1
crasse 62
crassi 18
crasso 39
crassum 22
Frequency    [«  »]
65 causis
64 oratione
63 oratio
62 crasse
62 sive
61 hac
60 aliud
Marcus Tullius Cicero
De oratore

IntraText - Concordances

crasse

   Liber, Caput
1 I, VII | dixisse "cur non imitamur, Crasse, Socratem illum, qui est 2 I, IX | detraham; sed illa duo, Crasse, vereor ut tibi possim concedere: 3 I, IX | omnium mihi videor, exceptis, Crasse, vobis duobus, eloquentissimos 4 I, X | Auspicia, quibus ego et tu, Crasse, cum magna rei publicae 5 I, X | aetas vestra praeter te, Crasse qui tuo magis studio quam 6 I, X | tamque multa profitenda, Crasse, non censeo; satis id est 7 I, XVII | luctabor tecum," inquit "Crasse, amplius; id enim ipsum, 8 I, XVIII | probas mihi" inquit "ista, Crasse, quae dicis, nec dubito 9 I, XX | Charmadas solebat ingenium tuum, Crasse, vehementer admirari: me 10 I, XXI | cecidit, ut in istum sermonem, Crasse, delaberemini; nobis enim 11 I, XXI | impetratum, magnam habebo, Crasse, huic palaestrae et Tusculano 12 I, XXII | ut omnino de his rebus, Crasse, loquerere, adsecuti sumus, 13 I, XXIII | tibi mos adulescentibus, Crasse, qui non Graeci [alicuius] 14 I, XXIV | inquit "gratum te his, Crasse, facturum, si ista eueris 15 I, XXIV | 113] "Perge vero," inquit "Crasse," Mucius; "istam enim culpam, 16 I, XXVII | dicis," inquit "animadverti, Crasse, et te et ceteros summos 17 I, XXXV | oratione delector; nunc vero, Crasse, mea quoque te iam causa 18 I, XLVII | quae valde breviter a te, Crasse, de ipsa arte percursa sunt, 19 I, XLVIII| valde fugere soleo, ne tibi, Crasse, succedam, id me nunc isti 20 I, XLIX | consili sui vindicari a te, Crasse, quod eam oratoris propriam 21 I, LI | philosophi maxime solent, Crasse, perturbor, quod ita dixisti, 22 I, LI | aliud quiddam, longe aliud, Crasse, quaerimus: acuto homine 23 I, LII | civitatibus, quis tibi, Crasse, concessisset, clarissimo 24 I, LII | 226] Potestne virtus, Crasse, servire istis auctoribus, 25 I, LIII | 230] Quod si tu tunc, Crasse, dixisses, qui subsidium 26 I, LV | 234] Nam quod ius civile, Crasse, tam vehementer amplexus 27 I, LV | hodie praesunt - sed vide, Crasse, ne dum novo et alieno ornatu 28 I, LVIII | facere possim, tibi hoc, Crasse, respondeo, neque me umquam 29 I, LX | 255] Neque enim hoc te, Crasse, fallit, quam multa sint 30 I, LX | persequi volent, quae a te, Crasse, praecepta sunt; qui mihi 31 I, LXI | Hisce ego cohortationibus, Crasse, ad studium et ad laborem 32 II, IV | Caesar "equidem," inquit "Crasse, ita sum cupidus in illa 33 II, V | Graeci quidem," inquit "Crasse, qui in civitatibus suis 34 II, XXIX | delatum esse videatur; qua re, Crasse, neque tu tua suavitate 35 II, XXX | tibi sapienter monenti, Crasse, libenter adsentiemur, ut 36 II, XXXIII| mecum in eodem est pistrino, Crasse, vivendum; et istam oscitantem 37 II, XLV | laudaret, quae me hercule ego, Crasse, cum a te tractantur in 38 II, XLV | requirenda: nunc ego, quid tibi, Crasse, quid ceteris accidat, nescio; 39 II, XLVII | cum ista feci, quae tu, Crasse, laudas, non arte, de qua 40 II, LVII | quoniam conlectam a conviva, Crasse, exigis, non committam ut, 41 II, LIX | fabella narratur, ut olim tu, Crasse, in Memmium, comedisse eum 42 II, LXII | Inquit: ut tuus amicus, Crasse, Granius, "non esse sextantis." 43 II, LXIV | legem de civitate natam, Crasse, dicant: st, tacete, quid 44 II, LXIV | hoc genere illud, quod tu, Crasse, nuper ei, qui te rogasset, 45 II, LXVI | admirationem efferuntur; velut tu, Crasse, in contione: "ita sibi 46 II, LXXI | est et tristior, ut in te, Crasse, hoc illa, quae dicuntur, 47 II, LXXXIX| venerint, te aliquando, Crasse, audiamus." ~ 48 II, XC | ergo" inquit "oblitus es, Crasse, Antonium ita partitum esse 49 II, XC | quod dixisti," inquit "Crasse, si [hic] hodie apud te 50 II, XC | ridens "possem tibi," inquit "Crasse, concedere: sed vide ne 51 III, III | 12] Ego vero te, Crasse, cum vitae flore tum mortis 52 III, V | venissent ad Crassum, "quid est, Crasse," inquit Iulius "imusne 53 III, XXII | haudquaquam hercule" inquit "Crasse, mirandum est esse in te 54 III, XXIV | inquit Catulus "intellego, Crasse, quid dicas; et hercule 55 III, XXXII | quantam vim, quantam copiam, Crasse, complexus es quantisque 56 III, XXXII | ita se rem habere, ut tu, Crasse, dicis, oratorisque nomen 57 III, XXXVI | Cotta "equidem," inquit "Crasse, non possum queri, quod 58 III, XXXVI | me ex tuo sermone maxime, Crasse, commovit, quod eum negasti, 59 III, XXXVI | Sulpicius "ego vero," inquit "Crasse, neque Aristotelem istum 60 III, XLIX | Catulus "erras," inquit "Crasse, si aut me aut horum quemquam 61 III, LV | LV] "Quae quidem te, Crasse, video," inquit Cotta "quod 62 III, LX | Mitte, obsecro," inquit "Crasse," Iulius "sermonem istum


Best viewed with any browser at 800x600 or 768x1024 on Tablet PC
IntraText® (V89) - Some rights reserved by EuloTech SRL - 1996-2007. Content in this page is licensed under a Creative Commons License