Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library
Marcus Tullius Cicero
De oratore

IntraText - Concordances

(Hapax - words occurring once)


266-aequa | aequi-benig | besti-conce | conch-dandu | dantu-disse | dissi-exist | exit-gnati | gorgi-ingen | ingra-levar | levat-multa | multi-parti | partu-poste | postl-recep | reces-sensi | sensu-teneb | tenen-vocab | vocam-zeuxi

     Liber, Caput
2524 III, VII | ut neminem sui velis esse dissimilem; una est ars ratioque picturae, 2525 II, XL | 169] At ex dissimilitudine: "si barbarorum est in diem 2526 I, LIX | hanc habet ab illis rebus dissimilitudinem, quod vox] et gestus subito 2527 II, XL | genere et similitudinis et dissimilitudinis exempla sunt ex aliorum 2528 II, XXIX | cum inter vos in dicendo dissimillimi sitis, ita tamen uterque 2529 III, VII | est ars ratioque picturae, dissimillimique tamen inter se Zeuxis, Aglaophon, 2530 II, XXXV | 149] id tamen dissimulanter facere, ne sibi ille aliquid 2531 II, LXVII | Socratem opinor in hac ironia dissimulantiaque longe lepore et humanitate 2532 II, LXXXVI | omnia tibi relinquo; sin dissimulare, tu quem ad modum his satis 2533 II, LXXI | similitudine turpioris et dissimulatione et subabsurda dicendo et 2534 II, LXVII | cetera. Est huic finitimum dissimulationi, cum honesto verbo vitiosa 2535 II, LXXXVI | evolutum illis integumentis dissimulationis tuae nudatumque perspicio; 2536 II, LXXII | illo ornando et augendo dissimulatum obruatur; et, si causa est 2537 I, XLII | nunc artibus, dispersa et dissipata quondam fuerunt; ut in musicis 2538 III, LIV | dinumeratio et alia correctio et dissipatio et continuatum et interruptum 2539 III, XIX | ratione iungebant; postea dissociati, ut eui, a Socrate [diserti 2540 I, XLII | philosophi adsumunt, quae rem dissolutam divulsamque conglutinaret 2541 III, LIV | transgressio et contrarium et dissolutum et declinatio et reprehensio 2542 II, XXXVIII | quae iam non possint ipsi dissolvere, sed etiam quibus ante exorsa 2543 II, XXXVIII | quae negat ullo modo posse dissolvi, et genus sermonis adfert 2544 II, LVIII | facile est, ioco risuque dissolvit. 2545 II, LXXXI | tamen suadere aliquid aut dissuadere gravissimae mihi personae 2546 II, LXV | cum legem ferret annalem, dissuasor M. Servilius "dic mihi," 2547 III, IX | tamen ab huius multum genere distamus; quod quale sit, non est 2548 I, XLIX | consecutus: multum inter se distant istae facultates longeque 2549 II, LXV | ne illud quidem plurimum distat, quod Glaucia Metello "villam 2550 III, XLIX | priore aut cretico, sed varie distincteque considat. Notatur enim maxime 2551 II, XC | oratoris exponeret, tibi eius distinctionem atque ornatum relinqueret?" 2552 III, XXV | omnem orationem, sed ita distinctum, ut sint quasi in ornatu 2553 II, XLI | ea numerare possit, ut re distinguantur, verbis confusa esse videantur. ~ 2554 III, XLIV | imperito dicendi ignaroque distinguat, quam quod ille rudis incondite 2555 III, XLIX | excurrat longius, ut membris distinguatur, ut conversiones habeat 2556 II, LX | fugienda est. Qui igitur distinguemus a Crasso, a Catulo, a ceteris 2557 III, LII | tum est quasi luminibus distinguenda et frequentanda omnis oratio 2558 II, LIII | esse volumus, difficilis ad distinguendum similitudo; nam et ex illa 2559 II, LX | temperantia et raritas dictorum distinguent oratorem a scurra, et quod 2560 II, LXXXVII | formarum varietate locos distinguentis. ~ 2561 II, IX | orationem eamque variare et distinguere quasi quibusdam verborum 2562 III, XLVIII | guttis, quod intervallis distinguuntur, notare possumus, in amni 2563 II, XIII | iste ipse Caelius neque distinxit historiam varietate colorum 2564 II, LXVI | scuto Cimbrico sub Novis distortum, eiecta lingua, buccis fluentibus; 2565 I, LIX | industriam in plura studia distrahere nolim. 2566 III, XXIX | facere possit, aut? cum res distribuitur in partis, ut si quaeratur, 2567 III, LIII | tractatur; deinde dubitatio, tum distributio, tum correctio vel ante 2568 III, LIV | subiecta ratio et item in distributis supposita ratio et permissio 2569 III, II | fuit ambitionis labore vita districta, tam diu privatis magis 2570 III, XLVIII | licentior et divitior fluxit dithyrambus, cuius membra et pedes, 2571 II, LXVII | mulier? Vxor. Similis me dius fidius. Et quamdiu ad aquas 2572 I, IV | omnium gentium constituto diuturnitas pacis otium confirmavit, 2573 I, XXVIII | enim tam insigne nec tam ad diuturnitatem memoriae stabile quam id, 2574 II, XXI | potest in eo sucus esse diuturnus, quod nimis celeriter est 2575 I, XLIX | facultates longeque sunt diversae atque seiunctae neque eadem 2576 III, XLV | inde sensim ascendat in diversam partem; ut luna accessu 2577 II, XIX | aperta, ut brevis; post autem dividere causam aut proponere; nostra 2578 II, XIX | 78] dividunt enim totam rem in duas partis, 2579 I, XLIX | qui studeat omnium rerum divinarum atque humanarum vim naturam 2580 III, XXXIII | fuerunt, ut ad eos de omnibus divinis atque humanis rebus referretur; 2581 II, LXXXIX | illa tanta tua in causis divinitas; nec enim te ista attigisse 2582 II, LXXIV | me de perfecti oratoris divinitate quadam loqui, sed de exercitationis 2583 II, XX | deterrendus: quod alterum divinitatis mihi cuiusdam videtur, alterum, 2584 III, III | tum mortis opportunitate divino consilio et ornatum et exstinctum 2585 I, X | Ser. Galbam memoria teneo divinum hominem in dicendo et M. 2586 II, LXII | quae aut in re, ut ante divisi, positae videntur esse aut 2587 III, V | illa ornari oporteret, ea divisit, quae seiuncta esse non 2588 II, LXIII | vocetur; ut ego nuper Nummium divisorem, ut Neoptolemum ad Troiam, 2589 I, XXXVII | nostrum P. Crassum [illum Divitem] cum multis aliis rebus 2590 I, XXXV | modo in oratione Crassi divitias atque ornamenta eius ingeni 2591 II, XL | maiore: "si bona existimatio divitiis praestat et pecunia tanto 2592 III, XLVIII | inde ille licentior et divitior fluxit dithyrambus, cuius 2593 III, XIX | iugo sunt doctrinarum facta divortia, ut philosophi tamquam in 2594 III, VI | nequeunt, haec facilius divulsa et quasi discerpta contrectant, 2595 I, XLII | adsumunt, quae rem dissolutam divulsamque conglutinaret et ratione 2596 I, XLIV | antepono. His ego de causis dixeram, Scaevola, eis, qui perfecti 2597 I, LXI | quasi quendam esse Roscium; dixistique non tam ea, quae recta essent, 2598 II, XLIV | flatus ostenditur, vela do; sin est integer quietusque 2599 II, XLVII | Quamquam te quidem quid hoc doceam, qui in accusando sodali 2600 II, XXVIII | et concilientur animi et doceantur et moveantur; [haec sunt 2601 II, XLVIII | incitatus videretur, id quod docebam saepe esse concessum, nullam 2602 I, XLIII | exsiliis, morte multantur; et docemur non infinitis concertationumque 2603 II, LXXVI | statuamus ea, quae probandi et docendi causa dicenda sunt quem 2604 II, LXXVII | sententiam perducimus, aut docendo aut conciliando aut permovendo, 2605 II, XXIX | conciliandorum hominum, altera docendorum, tertia concitandorum. 2606 II, XVII | inimicus tibi est; cum aut docendus is est aut dedocendus aut 2607 I, LVII | alias aequitatem defendere docentur. 2608 I, XXVIII | Apollonium, qui cum mercede doceret, tamen non patiebatur eos, 2609 II, XXXVIII | inveniam quid dicam, non docet; atque idem etiam impedit, 2610 II, LXXIX | cum omnia exspectant et dociles magis in initiis esse possunt; 2611 III, LVIII | dare, tum ad te ludibunda docte et delicate detulit. Aliud 2612 II, XX | parvis aut mediocribus rebus doctiores adsequi possunt, non idem 2613 III, LI | mihi videtur, a Numa rege doctissimo maioribusque nostris, ut 2614 II, I | vel Athenis vel Rhodi se doctissimorum hominum sermonibus dedisset, 2615 II, VI | omnium fere nostrorum hominum doctissimus - "Laelium Decumum volo," 2616 III, IX | quod dicebat Isocrates doctor singularis se calcaribus 2617 III, IX | cuiusque naturam institutio doctoris accommodaretur. 2618 III, XXXI | inquam, omnis ista prudentiae doctrinaeque possessio, in quam homines 2619 I, XVII | modi, non ut ullam artem doctrinamve contemneres, sed ut omnis 2620 III, XXXIV | Quis Dionem Syracosium doctrinis omnibus expolivit? Non Plato? 2621 I, III | liberalissimis studiis sint doctrinisque versati, minimam copiam 2622 II, XXXIII | didicit et, quod eis, qui eum docuerunt, defuit, ipse adferet, ut, 2623 I, XXI | soleres in dicendo observare, docuisti. 2624 II, XIII | dicendum, sicut potuit, dolavit; vicit tamen, ut dicis, 2625 II, XLV | 189] Neque fieri potest ut doleat is, qui audit, ut oderit, 2626 II, LII | relictos sentiunt, illos autem dolent evolasse; sed etiam superioribus 2627 II, LII | accipiuntur, si dicuntur dolenter, tum adflicta et prostrata 2628 III, LX | vero," inquit Crassus "ac doleo quidem illos viros in eam 2629 III, XXXVIII | vestit dictis, saepit se dolo. Non numquam etiam brevitas 2630 I, LII | omnia ad voluptatem corporis doloremque referens probare posset, 2631 I, LIII | patronorum, nihil cuiquam doluit, nemo est questus, nemo 2632 I, XXXIV | deinde dictio est ex hae domestica exercitatione et umbratili 2633 III, XIII | consuetudo sermonis cotidiani ac domestici, libri confirmant et lectio 2634 II, XX | suae quam plurimos testis domestico praeconio conligentis. 2635 II, XXXVIII | qui illi sedis et quasi domicilia omnium argumentorum commonstret 2636 I, XXIII | maximis causis et in hoc domicilio imperi et gloriae sit consilio 2637 III, XI | ipsorum Atheniensium interiit, domicilium tantum in illa urbe remanet 2638 II, LX | artem aliquam haberemus! Sed domina natura est. ~ 2639 I, VIII | semper floruit semperque dominata est. 2640 II, LV | Bruto, qui hunc populum dominatu regio liberavit? Quid te 2641 I, XXXV | esses, non dubitares rogare dominum, ut proferri iuberet, praesertim 2642 I, XLIII | auctoritate nutuque legum domitas habere libidines, coercere 2643 II, LVI | responderit; erat autem tanta in Domitio gravitas, tanta auctoritas, 2644 III, XLVII | longa, sicut illa sunt "domuerant, sonipedes"; atque illi 2645 I, XXV | possunt; omnia sunt enim illa dona naturae - quid de illis 2646 I, XXV | possint; inseri quidem et donari ab arte non possunt; omnia 2647 III, II | dis immortalibus vita, sed donata mors esse videatur. Non 2648 II, LXXI | Cincius, quo die legem de donis et muneribus tulit, cum 2649 II, XXXIII | et istam oscitantem et dormitantem sapientiam Scaevolarum et 2650 I, LV | incomptam videres, verborum eam dote locupletasti et ornasti; 2651 I, XLIV | si cum illorum Lycurgo et Dracone et Solone nostras leges 2652 I, VII | principum consul Philippus Drusique tribunatus pro senatus auctoritate 2653 I, XXI | me ipsum egissem et per Drusum saepe temptassem; quo in 2654 III, I | in curiam venit; ibi cum Drusus multa de Philippo questus 2655 III, XXVII | exercitatio nunc propria duarum philosophiarum, de quibus 2656 I, XX | tractarentur ab oratoribus, dubia esse et incerta; quoniam 2657 I, XXXV | spectandi cupidus esses, non dubitares rogare dominum, ut proferri 2658 II, VII | sitis hodie." Tum, cum ille dubitaret, quod ad fratrem promiserat, " 2659 II, XI | 47] "Cur igitur dubitas," inquit Catulus, "facere 2660 I, XL | neque in senatum introire dubitasset, P. Rutilius, M. filius, 2661 II, XXXIII | in re consultationis aut dubitationis causam aliquam fuisse; ut, 2662 I, II | imperatorem? Quis autem dubitet quin belli duces ex hac 2663 II, LVII | reperiendum quod dicamus, arte ducamur sed ut ea, quae natura, 2664 II, V | studiis vitam nullam esse ducamus?" 2665 II, LXXVIII | eos ipsos, unde hoc simile ducat, primas illas hastas ita 2666 II, XXXVIII | qui hoc solum colendum ducebant, habitarunt in hac una ratione 2667 II, XXI | atque praeclarum natura ipsa ducebat sed ea non satis proficere 2668 III, XVII | consili et regendae civitatis ducem et sententiae atque eloquentiae 2669 II, LXII | ceteri accipiant, posse ducere; sed admirationem magis 2670 II, LXVII | ut se in Asiam praefectum duceret "quid tibi vis," inquit " 2671 I, II | autem dubitet quin belli duces ex hac una civitate praestantissimos 2672 II, XX | nos usus docuit, ut nobis ducibus veniat eo, quo sine duce 2673 III, XL | dulcitudo orationis sunt ducta a ceteris sensibus; illa 2674 III, IV | quod si quis erit, qui ductus opinione vulgi aut Antonium 2675 III, XXV | quam cito id, quod valde dulce est, aspernatur ac respuit! 2676 III, XXVI | austeram et solidam, non dulcem atque decoctam. Nam ipsa 2677 III, XXV | Quis potione uti aut cibo dulci diutius potest? Cum utroque 2678 III, XXV | maxime voluptarius quique dulcitudine praeter ceteros sensus commovetur, 2679 III, XL | humanitatis et murmur maris et dulcitudo orationis sunt ducta a ceteris 2680 I, L | ratione dicamus pila bene et duodecim scriptis ludere proprium 2681 I, XXXVIII | Citius hercule is, qui duorum scalmorum naviculam in portu 2682 II, XXVI | superioris generis causa duplicatur; idque aut numquam diiudicari 2683 I, LX | qui mihi prope iam nimis duras leges imponere visus es 2684 III, XLI | etiam, si vereare, ne paulo durior translatio esse videatur, 2685 I, VII | oratione crevisse, et quod ille durissimis pedibus fecit, ut se abiceret 2686 III, XVII | Antisthene, qui patientiam et duritiam in Socratico sermone maxime 2687 III, XLI | relictum diceret, paulo durius; sin, "ut ita dicam, pupillum," 2688 II, LXVIII | audisset te censorem a M. Duronio de ambitu postulatum, "aliquando" 2689 II, LXIX | neminem enim puto esse tam durum, cui non oratio tua misericordia 2690 I, XLVI | demonstranda, non ut ipse duX] essem, quod et infinitum 2691 III, XXII | te semper etiam potiora duxisse, quae ad sapientiam spectarent, 2692 I, XL | reliquisset, Romae alteram duxisset neque nuntium priori remisisset, 2693 II, II | quae semper haec summa duxit, multos et ingeniis eximiis 2694 II, LXXVII | recte id fieri potest; eaeque causae sunt ad augendum 2695 II, LXIII | idem, cum cuidam dixisset "eamus deambulatum" et ille "quid 2696 I, LIX | cubantes sensim excitant eandemque, cum egerunt, sedentes ab 2697 I, XVIII | virtutem haberet, omnis habere easque esse inter se aequalis et 2698 III, LX | ille habuit ad manum, cum eburneola solitus est habere fistula 2699 III, LVIII | segregare abs te ausu's ... et ecquis hoc animadvortet? Vincite ... 2700 III, XXIV | exstiterunt; quos ego censor edicto meo sustuleram, non quo, 2701 II, LXXX | nulli, cum illud meditati ediderunt, sic ad reliqua transeunt, 2702 III, LXI | 228] Edidi, quae potui, non ut volui, 2703 I, LVIII | artem primum facillimam non ediscant, [quae] quam sit facilis, 2704 I, XXXIV | Exercenda est etiam memoria ediscendis ad verbum quam plurimis 2705 I, LVIII | est eorum, qui, si iam sit ediscendum sibi aliquid, non Teucrum 2706 I, LIV | quam, si ei videretur, edisceret, ut ea pro se in iudicio 2707 I, XLI | deinde, postea quam est editum, expositis a Cn. Flavio 2708 II, II | memoria iam me refellente, sed edo haec eis cognoscenda, qui 2709 III, XXXI | institutus liberaliter educatione doctrinaque puerili et flagret 2710 I, XXXI | homine ingenuo liberaliterque educato dignum, non negabo me ista 2711 I, XXXIV | quae in arte traditur. Educenda deinde dictio est ex hae 2712 III, XXXII | quantisque ex angustiis oratorem educere ausus es et in maiorum suorum 2713 II, LXXXVII | iam in nobis et procreata, educet atque confirmet; 2714 I, XL | tribunus plebis, iussit educi, quod eum civem negaret 2715 II, XXVIII | parentis, quem procrearis et eduxeris, eum non et vestire et ornare, 2716 III, XXXVIII | prolem" aut "subolem" aut "effari" aut "nuncupare" aut, ut 2717 III, XIV | non eos quidem oratores effecerimus, sed furentibus quaedam 2718 II, VI | easdem autem, cum aliquid effecerint, levandi laboris sui causa 2719 I, XLII | impedito occuparit aut mortuo effecerit, ut primum omne ius civile 2720 I, XXXIII | praestantissimus dicendi effector ac magister; neque iniuria; 2721 III, XI | videndum est, ut et verba efferamus ea, quae nemo iure reprehendat, 2722 II, LXXV | litem tuam facias aut laesus efferare iracundia, causam relinquas, 2723 II, XXI | aspernatus; volo enim se efferat in adulescente fecunditas; 2724 I, XXIV | inquit "ne has meas ineptias efferatis; quamquam moderabor ipse, 2725 II, LXXV | extenuando, sed laudando et efferendo invidiosiora faciunt, quantum 2726 I, XXXVII | ornatum tum praecipue in hoc efferendum et laudandum puto, quod, 2727 II, LI | maxime invideri solet, nimis efferre videamur; atque eisdem his 2728 II, LV | cum casu in eadem causa efferretur anus Iunia. Pro di immortales, 2729 III, XXXIII | excellit unus e multis, effert se, si unum aliquid adfert, 2730 II, LXVI | incredibilem admirationem efferuntur; velut tu, Crasse, in contione: " 2731 II, XXI | quod erat ingeni, et verbis effervescentibus et paulo nimium redundantibus, 2732 II, LXXV | saepius - si possim ut boni efficiam aliquid dicendo; sin id 2733 II, LXXIX | benevolos beneque existimantis efficiamus, quod agendo efficitur melius 2734 III, LIX | quisquam qui eadem conivens efficiat. Theophrastus quidem Tauriscum 2735 III, XLIX | acerrima norma dirigenda; efficiendum est illud modo nobis, ne 2736 I, XV | communicarit; hoc profecto efficiet ut, quamcumque rem a quoquo 2737 II, LXXXVI | quae memoria tenere vellent effingenda animo atque in eis locis 2738 II, VI | atque utilitatis suae causa effingere et construere nidos, easdem 2739 II, LXXXVII | invenit, ea maxime animis effingi nostris, quae essent a sensu 2740 II, LX | describuntur hominum mores et ita effinguntur, ut aut re narrata aliqua 2741 I, VI | etenim ex rerum cognitione efflorescat et redundet oportet oratio. 2742 III, III | summam gloriam eloquentiae efflorescenti ferro erepta vita est et 2743 II, LXXVIII | causa quae [tum] agatur, effloruisse. ~ 2744 III, XLVIII | procerior quidam numerus, effloruit, inde ille licentior et 2745 II, LXXIV | semel esset infusum, umquam effluere potuisse; cum quidem ei 2746 II, IX | languentis populi incitatio et effrenati moderatio eadem facultate 2747 III, LIII | quaedam libera atque etiam effrenatio augendi causa; iracundia, 2748 I, XXXIV | perspergatur omnis oratio. Effudi vobis omnia quae sentiebam, 2749 III, LV | definitionibus et sine exemplis effudisse." "Ego vero" inquit Crassus " 2750 III, XLIX | laudandis ineptiarum crimen effugiam." "Quarum tandem?" inquit 2751 II, XXXIV | rerum percallueris, nihil te effugiet atque omne, quod erit in 2752 III, LX | nihil perniciosius quam effusa sine intermissione contentio. 2753 III, LVIII | comprimam. Aliud voluptas, effusum, lene, tenerum, hilaratum 2754 III, LVII | sese, arte profecto non egeremus; verum quia animi permotio, 2755 I, LV | amplexus es, video quid egeris; tum, cum dicebas, videbam; 2756 I, LIX | excitant eandemque, cum egerunt, sedentes ab acutissimo 2757 II, XLVIII | modo Crassus commemorabat, egi: neque reges ex hac civitate 2758 II, LXVIII | esset, dixisset "quid tu, Egilia mea? Quando ad me venis 2759 II, LXVIII | audisset, festivo homini Egilio, qui videretur mollior nec 2760 III, LI | ac delectet, nihil sane egisse videatur; nihil est autem 2761 I, XXI | dicendi, cum et per me ipsum egissem et per Drusum saepe temptassem; 2762 I, XXXVIII | cum miles domum revenisset egissetque lege in hereditatem paternam 2763 I, LVII | non intellego; dicendi vis egregia, summa festivitate et venustate 2764 I, III | copiam poetarum et oratorum egregiorum exstitisse: atque in hoc 2765 II, LXIV | virum bonum" inquit "egregiumque civem esse arbitror." Ridicule 2766 II, LVIII | perpaulum gustaris, extrudam et eiciam." 2767 III, L | sibi singuli discrepantes eiciantur? ~ 2768 II, LXVI | Cimbrico sub Novis distortum, eiecta lingua, buccis fluentibus; 2769 III, III | multis ab eo tempore mensibus eiectus est e civitate; Sulpicius 2770 II, LXVII | Graeco eum verbo appellat eirona; sed, uti ei ferunt, qui 2771 I, XLVI | dicendi ratione scripserunt, eitam esse aut a me posse exponi 2772 III, LVII | sunt actori, ut pictori, eiti ad variandum colores. ~ 2773 III, LIII | finitima quasi percontatio eitioque sententiae suae; tum illa, 2774 II, L | vidi, quod tam e manibus elaberetur, quam mihi tum est elapsa 2775 III, XXXIII | aliam sibi partem in qua elaboraret seponeret? 2776 I, III | una aliqua in re separatim elaborarint, sed omnia, quaecumque possent, 2777 I, VI | universo genere singulos elaborasse, sed seposuisse a ceteris 2778 II, LVII | in eo studio magis ipse elaborat, non explicare nobis totum 2779 III, XXXIII | neglegebat? Vtroque in genere et elaboravit et praestitit. Num propter 2780 II, XX | non solum hortabor, ut elaboret, sed etiam, si vir quoque 2781 II, L | elaberetur, quam mihi tum est elapsa illa ipsa causa. Cum enim, 2782 I, XLIII | continentur; eadem enim elata sunt primum a pluribus, 2783 II, XXXVIII | falsum, et, si coniuncte sit elatum et adiuncta sint alia, iudicant 2784 I, V | oratio conformanda non solum electione, sed etiam constructione 2785 II, LIX | hoc quam sit facetum, quam elegans, quam oratorium, sive habeas 2786 I, XXXVII | cum multis aliis rebus elegantem hominem et ornatum tum praecipue 2787 III, XLIII | saepe etiam verbo non tam eleganter quam in transferendo, sed 2788 III, XXXV | civilibus ad inanem sermonis elegantiam transtulisset, mutavit repente 2789 II, VII | suae linguae subtilitatem elegantiamque concedere. 2790 III, XLIII | mei persona lusit is, qui elegantissime id facere potuit, Lucilius: 2791 III, XLIX | disputatione ista adferri potest elegantius aut omnino dici subtilius?" 2792 II, LVIII | adversarium, quod impedit, quod elevat, quod deterret, quod refutat; 2793 I, XXXIV | doctores atque scriptores eligendi et pervolutandi et exercitationis 2794 III, IX | verbis [quam in sententiis] eligendis labor et cura torquet verentem, 2795 III, XXIV | 93] Verborum eligendorum et conlocandorum et concludendorum 2796 III, XXV | Genus igitur dicendi est eligendum, quod maxime teneat eos, 2797 II, XXI | magistrum autem, quem vellet, eligeret; me quidem si audiret, L. 2798 III, XXXII | 127] ex quibus Elius Hippias, cum Olympiam venisset 2799 I, VI | cognita, inanem quandam habet elocutionem et paene puerilem. 2800 I, XLVIII | enim periculum, ne quid tu eloquare nisi ita prudenter, ut neminem 2801 III, XXXII | est; aut, si est victus, eloquentior videlicet fuit et disertior 2802 I, XVI | non orator de rebus eis eloquentissime dicat, quas ad certam causam 2803 I, VI | accepi in nostrorum hominum eloquentissimorum et omni dignitate principum 2804 III, XX | nobilissimum hominem et eloquentissimum in iudicium vocarim; cui 2805 II, XXXVIII | 158] nam et omne, quod eloquimur sic, ut id aut esse dicamus 2806 II, XIII | in causis atque in foro eluceat; apud Graecos autem eloquentissimi 2807 II, LV | causam illam disputationemque elusit, sic in Bruto, quem oderat 2808 II, LXXI | Cinciole?" quaesisset, "Vt emas," inquit "Gai, si uti velis." 2809 III, XLIII | omnes arte pavimento atque emblemate vermiculato. Quae cum dixisset 2810 III, XXXIII | filia conlocanda, de fundo emendo, de agro colendo, de omni 2811 III, LVII | obscurant, et ea, quae sunt eminentia et prompta, sumenda. 2812 III, XXVI | inluminatum, exstare atque eminere videatur. 2813 I, LVII | nasci prius oportere quam emori; cumque multa conligeres 2814 I, L | nominant eidem poetae, quoniam Empedocles physicus egregium poema 2815 I, LII | mollis, tam languidus, tam enervatus, tam omnia ad voluptatem 2816 I, XXXVI | 165] "Enimvero" inquit Crassus" mirari 2817 II, XXVIII | In quibus hoc non maxime enituit quod tibi omnes dant, acumen 2818 III, IX | causae saeptum, acre, acutum, enucleatum, in sua quaque re commorans, 2819 II, LXXXII | qui utilitatem defendet, enumerabit commoda pacis, opum, potentiae, 2820 I, III | iudicari; in qua difficile est enumerare quot viri quanta scientia 2821 I, XXVI | quaeritis, plane quid sentiam enuntiabo apud homines familiarissimos, 2822 III, XLII | immutatoque verbo res eadem enuntiatur ornatius; cui sunt finitima 2823 I, XLVII | et illa dicendi mysteria enuntiet?" "Vt videtur," inquit Sulpicius; " 2824 I, XXXIV | 155] Postea mihi placuit, eoque sum usus adulescens, ut 2825 III, XLIX | sententiae verbis finiantur eorumque verborum iunctio nascatur 2826 II, LIII | hanc vim acerrimam, qua eosdem excitamus, influat oportet 2827 II, LXXXIV | Themistocles, Aristides, Agesilaus, Epaminondas? Philippus, Alexander aliique 2828 II, LXXX | is postquam excessit ex ephebis ... 2829 II, XVIII | Hannibal Karthagine expulsus Ephesum ad Antiochum venisset exsul 2830 II, XXIII | Atque et illi, Theopompi, Ephori, Philisti, Naucratae multique 2831 III, IX | singularis se calcaribus in Ephoro, contra autem in Theopompo 2832 II, XIII | praestantes ingenio, Theopompus et Ephorus ab Isocrate magistro impulsi 2833 I, XIX | cur de prooemiis et de epilogis et de huius modi nugis - 2834 II, LXIX | oratori malo: qui cum in epilogo misericordiam se movisse 2835 III, XIX | ut etiam illud ludorum epulare sacrificium facerent, instituti, 2836 II, LXXXVI | spatio conclave illud, ubi epularetur Scopas, concidisse; ea ruina 2837 III, LI | maioribusque nostris, ut epularum sollemnium fides ac tibiae 2838 III, XIX | multitudinem tris viros epulones esse voluerunt, cum essent 2839 III, XLII | partem, ut cum unam turmam equitatum populi Romani dicimus; aut 2840 I, XLIII | XLIII] Nonne videtis equitem Romanum, hominem acutissimo 2841 II, XLVIII | oratione refricabam et animos equitum Romanorum, apud quos tum 2842 | eram 2843 | eramus 2844 II, I | expertem atque ignarum fuisse; erantque multi qui, quamquam non 2845 | eras 2846 I, LVI | oporteat, nesciat, idem erciscundae familiae causam agere non 2847 I, LVI | idcirco qui, quibus verbis erctum cieri oporteat, nesciat, 2848 I, XL | suae civitatis ignorantem erectum et celsum, alacri et prompto 2849 III, XVII | Socraticos esse dicebant, Eretricorum, Erilliorum, Megaricorum, 2850 II, XII | 54] Paulum se erexit et addidit maiorem historiae 2851 III, XVII | esse dicebant, Eretricorum, Erilliorum, Megaricorum, Pyrrhoneorum; 2852 | erimus 2853 II, XL | Ex pari: "est eiusdem et eripere et contra rem publicam largiri 2854 I, LII | omitto faucis, ex quibus te eripi vis, ne iudicio iniquo exsorbeatur 2855 | eris 2856 | ero 2857 II, XVIII | sed hoc minus fortasse errant, quod non te, ut Hannibalem 2858 II, LXX | familiaris reprehensio quasi errantis; ut cum obiurgavit Albium 2859 III, XIX | in quo etiam ipse Vlixes errasset. 2860 I, XLVI | exponi tam brevi, vehementer errat neque solum inscientiam 2861 II, LXX | inquit "Luculli pecus illud; erratis"; - defendere Lucullum videbatur - " 2862 I, XXXVIII | in re> quodam modo nuper erravit: nam cum aedis L. Fufio 2863 III, XLVIII | non ut fugiat tamen aut erret, sed ut sine vinculis sibi 2864 II, VII | opiniones hominum et saepe errores aucupetur, ita dicam, si 2865 III, LIII | lumen augendi; descriptio, erroris inductio, ad hilaritatem 2866 II, III | agrestis putas, insequor ut erudiam; quid enim tua potest esse 2867 II, I | labor et stultum in nobis erudiendis patris nostri, optimi ac 2868 I, LIX | arbitrati essent, oratorem ipsum erudire in iure civili, non ei pragmaticum 2869 II, I | doctoribus, quibus ille uteretur, erudiremur, etiam illud saepe intelleximus, 2870 III, XXV | ut gravis, ut suavis, ut erudita sit, ut liberalis, ut admirabilis, 2871 I, V | lepos quidam facetiaeque et eruditio libero digna celeritasque 2872 II, I | autem Antonium omnino omnis eruditionis expertem atque ignarum fuisse; 2873 III, XXIV | sed hominibus opus est eruditis, qui adhuc in hoc quidem 2874 II, IV | Hoc vitio cumulata est eruditissima illa Graecorum natio; itaque 2875 II, XIV | esse nobis, qui non sumus eruditissimi, familiares. ~ 2876 I, XLVIII | quae si vobis, hominibus eruditissimis, non probabuntur, vestram 2877 I, II | nostris dissentire, quod ego eruditissimorum hominum artibus eloquentiam 2878 II, XXXII | consilio disputo, ut homines eruditos redarguam; quamquam reprehendendi 2879 III, IX | instituunt aliquos atque erudiunt, videndum, quo sua quemque 2880 II, LXXXVIII| re hac exercitatione non eruenda memoria est, si est nulla 2881 III, XXXVIII | cadit, undique omnes venti erumpunt, saevi exsistunt turbines, 2882 II, XXXIV | locos, ex quibus argumenta ervamus; quae quidem omnibus, qui 2883 II, LXVIII | Ego vero" inquam "a porta Esquilina video villam tuam;" ut illud 2884 I, XXXVIII | esset, fecisset heredem essetque ipse mortuus, res delata 2885 II, LXXXVI | relinquis, percommode facis estque mihi gratum." 2886 I, XXXVI | aetati audiendum putas, etiamne illa neglegere possumus, 2887 III, III | eo C. Iuli caput hospitis Etrusci scelere proditum cum L. 2888 III, XXXIII | mederentur? Num geometriam Euclide aut Archimede, num musicam 2889 I, XXIV | Crasse, facturum, si ista eueris quae putas ad dicendum plus 2890 II, XXXVII | sententia, quam videbar euisse: ego ista studia non improbo, 2891 II, XLII | eis rebus, Antoni, quas euisti, quod sit tibi ante explicandum, 2892 II, III | mihi a se Scaevolam hinc euntem esse conventum, ex quo mira 2893 III, VII | Graecos Aeschylus, Sophocles, Euripides, quamquam omnibus par paene 2894 I, XXXVIII | naviculam in portu everterit, in Euxino ponto Argonautarum navem 2895 I, XXVIII | iudicabat non posse oratores evaderet, operam apud sese perdere, 2896 II, XXIII | sensim obscurata est et evanuit, alia quaedam dicendi molliora 2897 I, LIII | importunitatem ex intimis mentibus evellisset vis orationis tuae. Nunc 2898 II, XL | aliorum factis aut dictis aut eventis et fictae narrationes saepe 2899 II, XV | etiam quo modo? et cum de eventu dicatur, ut causae explicentur 2900 III, LVIII | inflammarei, Priamo vi vitam evitarei. 2901 II, LXXXVIII| naturalis; sed certe, si latet, evocanda est. ~ 2902 II, LXXXVI | quosdam, qui eum magno opere evocarent; surrexisse illum, prodisse, 2903 II, LII | sentiunt, illos autem dolent evolasse; sed etiam superioribus 2904 II, VI | ex urbe tamquam e vinclis evolavissent. Non audeo dicere de talibus 2905 I, XXXV | cursus verborum fuit et sic evolavit oratio, ut eius vim et incitationem 2906 III, XXI | suos excludere in nido, qui evolent clamatores odiosi ac molesti, 2907 II, LXXXVI | iam artificem aliquandoque evolutum illis integumentis dissimulationis 2908 II, LXXVIII | profundat et quod totum repente evolvat; sic omnia, quae fiunt quaeque 2909 III, LV | quoque haec praecipitem paene evolvere coegit. Sed tamen huius 2910 III, I | incidenda lingua, qua vel evulsa spiritu ipso libidinem tuam 2911 II, XLVI | miserabilem sonum voce, cum aetate exacta indigem liberum lacerasti, 2912 II, XXVIII | factas, ut cum reges essent exacti, ut cum tribunicia potestas [ 2913 I, IX | Exactis regibus, tametsi ipsam exactionem mente, non lingua perfectam 2914 I, IX | vestigium apparet? Quid? Exactis regibus, tametsi ipsam exactionem 2915 I, XXIX | quam ad vos, qui possetis, exacuendos accommodavi orationem meam; 2916 I, XXXV | non contigit, ne graveris exaedificare id opus, quod instituisti: 2917 II, XV | sunt omnibus, ipsa autem exaedificatio posita est in rebus et verbis: 2918 III, XXVII | vituperandi; nihil est enim ad exaggerandam et amplificandam orationem 2919 I, LV | nisi istam artem oratione exaggerasses, ne operam perdidisses. 2920 II, LXXII | id amplectar, exornem, exaggerem, ibi commorer, ibi habitem, 2921 III, XVI | hanc dicendi exercitationem exagitarent atque contemnerent; quorum 2922 I, XXVI | saepissime experior, ut et exalbescam in principiis dicendi et 2923 III, LVIII | refugiat timido sanguen atque exalbescat metu. 2924 II, XXXVIII | populari quadam trutina examinantur; 2925 III, XI | neglegentius; nolo verba exiliter exanimata exire, nolo inflata et quasi 2926 I, XXVI | sic initio accusationis exanimatus sum, ut hoc summum beneficium 2927 II, XLV | materies tam facilis ad exardescendum est, quae nisi admoto igni 2928 I, LIV | Cuius responso iudices sic exarserunt, ut capitis hominem innocentissimum 2929 III, I | non tulit ille et graviter exarsit pigneribusque ablatis io 2930 II, XV | etiam, qui fama ac nomine excellant, de cuiusque vita atque 2931 III, LXI | tu oratione complexus es, excellentem fore." 2932 III, XXIV | natura rerum veterem illam excellentemque prudentiam Graecorum ad 2933 I, XXIII | disputationem, ad quam te duo excellentes ingeniis adulescentes cupiunt 2934 II, XX | obsecrabo; tantum ego in excellenti oratore et eodem bono viro 2935 III, XV | Itaque, ut ei studio se excellentissimis ingeniis homines dediderunt, 2936 I, XXVIII | in quo quisque artificio excelleret, is in suo genere Roscius 2937 II, LIV | in utroque genere leporis excelleris: et illo, quod in perpetuitate 2938 II, LIV | aliis mea sententia, Caesar, excellis; quo magis mihi etiam aut 2939 II, LIV | et praeter ceteros Attici excellunt; sed qui eius rei rationem 2940 I, XXXVII | peteretur, vetus atque usitata exceptio daretur CVIVS PECVNIAE DIES 2941 I, XXXVII | petitor rursus cum peteret, ne exceptione excluderetur, QVOD EA RES 2942 I, IX | praetermittam, omnium mihi videor, exceptis, Crasse, vobis duobus, eloquentissimos 2943 II, XV | genus orationis, quod sit exceptum. ~ 2944 I, XXXVIII | quam ob rem hic nobis sit exceptus; ceteros vero non dubitabo 2945 II, XI | eo de numero quoque est excerpendum." "Quia nolo," inquit, " 2946 II, LXXX | Videant illa nam is postquam excessit ex ephebis ... 2947 I, II | nostris incohata ac rudia exciderunt, vix sunt hac aetate digna 2948 I, XLVII | quibus unum libellum sibi excidisse iam dudum questus est, explicet 2949 I, XXI | me imprudente et invito excidit et pervenit in manus hominum, 2950 II, XXXV | sententias sed etiam verba omnia excipiamus, vultus denique perspiciamus 2951 II, LXVII | alterius oratione aliud excipias atque ille vult; ut Salinatori 2952 II, VIII | pertractandos animos hominum et ad excipiendas eorum voluntates. Huius 2953 I, IV | 15] Excitabat eos magnitudo, varietas 2954 I, XIX | regendarum rerum publicarum, excitabatur homo promptus atque omni 2955 III, LI | numeri atque voces; quibus et excitamur et incendimur et lenimur 2956 II, LIII | vim acerrimam, qua eosdem excitamus, influat oportet aliquid, 2957 I, LIX | pronuntient, vocem cubantes sensim excitant eandemque, cum egerunt, 2958 II, XXI | materies, nova sarmenta cultura excitantur; item volo esse in adulescente, 2959 III, LX | quo illum aut remissum excitaret aut a contentione revocaret." " 2960 I, LVII | soles, dicendo a mortuis excitasses; statuisses ante oculos; 2961 II, LV | enim Brutus duo lectores excitasset et alteri de colonia Narbonensi 2962 II, LVIII | benevolentiam conciliat ei, per quem excitata est; vel quod admirantur 2963 II, XLI | omni re ad dicendum posita excitatis, nihil erit quod oratorem 2964 II, XLVII | opere moveri iudices, cum excitavi maestum ac sordidatum senem 2965 II, LXXXIII | ad ornatius dicendi genus excitemur; habet enim multitudo vim 2966 I, XXXVII | aegris medeatur, adflictos excitet, hunc in minimis tenuissimisque 2967 III, XIV | dicentem intuentur? In quo exclamant? Quem deum, ut ita dicam, 2968 II, X | non enim possum quin exclamem," ut ait ille in Trinummo: 2969 III, XXI | patiamur nos quidem pullos suos excludere in nido, qui evolent clamatores 2970 I, XI | gubernaculis civitatum, excludi ab omni doctrina rerumque 2971 III, XV | ab opere aut temporibus exclusi aut voluntate sua feriati 2972 II, XXXVIII | totam dimittimus, quae in excogitandis argumentis muta nimium est, 2973 II, LXXXIV | pro nihilo putantur, et in excogitando vis quaedam ingeni et ipsa 2974 I, XXV | motus esse debent, qui et ad excogitandum acuti et ad explicandum 2975 III, XV | novum sibi ipsi aliquem excogitant in otio ludum, sic illi 2976 II, XXVII | una rerum earum, quae non excogitantur ab oratore, sed in re positae 2977 I, XLII | denique ipsa ratione dicendi excogitare, ornare, disponere, meminisse, 2978 I, LVII | admirarere ingenium Scaevolae qui excogitasset nasci prius oportere quam 2979 I, LX | aliquid ad requiem senectutis excogitat, quanto facilius nos non 2980 II, XXVII | tota ab oratore pariuntur, excogitationem non habent difficilem, explicationem 2981 III, XLIX | ne insistat interius, ne excurrat longius, ut membris distinguatur, 2982 II, XLVIII | tenuis quaedam venia daretur excusationis, quod tamen eum defenderem, 2983 II, LXII | non venisset, requirerent, excusavit Vespa Terentius, quod eum 2984 III, V | quiescentibus aliis in eam exedram venisse, in qua Crassus 2985 II, LXVI | enim, qui te ex aerariis exemit, lustrum condidit et taurum 2986 II, LXVII | rettulit, ex quibus a me exempli causa non nulla ponuntur - 2987 I, V | praeterea est omnis antiquitas exemplorumque vis, neque legum ac iuris 2988 I, XXXIV | 157] Exercenda est etiam memoria ediscendis 2989 I, XXXIII | neque eam scienter, et viris exercent suas et linguae celeritatem 2990 II, LXXI | cum, ceteris se in campo exercentibus, ipse in herba recubuisset, " 2991 I, LVII | genere pueri apud magistros exercentur omnes, cum in eius modi 2992 I, XXXIV | Ennius, si ad eius versus me exercerem, aut Gracchus, si eius orationem 2993 II, LXXXVI | qui hanc partem ingeni exercerent, locos esse capiendos et 2994 II, XVII | causarum, cetera innumerabilia exercitationi et similitudini reliquisti: 2995 II, XLVIII | in deplorandum interitum exercitus: sic et eorum dolorem, qui 2996 I, XXXIII | his subitis dictionibus exercuerit, consequetur; et qui a scribendi 2997 III, XXVI | consumpta superiore motu et exhausta. Neque id actores prius 2998 I, XXXVIII | testamento neque heredem neque exheredem scripsisset nominatim. ~[ 2999 III, XIV | 53] In quo igitur homines exhorrescunt? Quem stupefacti dicentem 3000 II, LXV | Galba, de triclinio tuo exibis? " "Cum tu" inquit "de cubiculo 3001 I, VII | 25] Exierant autem cum ipso Crasso adulescentes 3002 II, XXII | equo Troiano meri principes exierunt; sed eorum partim in pompa, 3003 II, XXIX | et quo facilius id a te exigam, quod peto, nihil tibi a 3004 II, XLVIII | neque reges ex hac civitate exigi neque tribunos plebis creari 3005 II, LVII | conlectam a conviva, Crasse, exigis, non committam ut, si defugerim, 3006 III, XXXVI | ipse dicebas, celeriter exigueque dixisses, duas tibi reliquas 3007 I, LXII | oportere. Tu autem, quoniam exiguis quibusdam finibus totum 3008 III, XLIX | interpellavi, ne quid de hoc tam exiguo sermonis tui tempore verbo 3009 I, XII | ubertatem et copiam ab eorum exilitate, qui hac dicendi varietate 3010 II, II | duxit, multos et ingeniis eximiis et magna laude dicendi sine 3011 III, XVIII | percipi possit; quem ferunt eximio quodam usum lepore dicendi 3012 III, XI | verba exiliter exanimata exire, nolo inflata et quasi anhelata 3013 III, IX | artificum et magistrorum] exisse discipulos dissimilis inter 3014 II, LV | minime" inquit "modo enim existi de balneis." Innumerabilia 3015 II, LXVI | Fabricio P. Cornelius, homo, ut existimabatur, avarus et furax, sed egregie 3016 II, XXIX | Antoni, si quid non dixeris, existimabimus non potuisse potius quam 3017 I, L | atque artis utraque facultas existimanda est, nec, si P. Crassus 3018 I, XIV | rationem operis sui reddidisse, existimandum est architecti potius artificio 3019 II, XIX | hoc omnis est error, quod existimant artificium esse hoc quoddam 3020 II, LXXIX | agetur, ut benevolos beneque existimantis efficiamus, quod agendo 3021 II, II | fuisse; vel ut ea, quae existimarem a summis oratoribus de eloquentia 3022 II, XLIX | meis tamen civibus saluti existimarer fuisse, sodali meo auxilium 3023 II, XLVIII | queri summa cum dignitate existimarere; ego, homo censorius, vix 3024 I, XLVI | 203] Hanc vim si quis existimat aut ab eis, qui de dicendi 3025 II, XLIII | dignitate hominis, rebus gestis, existimatione vitae; quae facilius ornari 3026 II, XLIX | decernere; nihil mihi ad existimationem turpius, nihil ad dolorem 3027 III, XXII | stultum alieni artifici existimatorem. 3028 I, XXXI | admiraturum, quae dixero, quam existimaturum tum, cum ea audire cupiebas, 3029 I, XLVI | desiderant, quam ob rem existimem publica quoque iura, quae 3030 II, XLIV | possim, quid sentiant, quid existiment, quid exspectent, quid velint, 3031 III, XXXVI | quemquam desidero. Vel me licet existimes desperare ista posse perdiscere 3032 I, XXII | quid sentias, quaerimus, existimesne artem aliquam esse dicendi?" "


266-aequa | aequi-benig | besti-conce | conch-dandu | dantu-disse | dissi-exist | exit-gnati | gorgi-ingen | ingra-levar | levat-multa | multi-parti | partu-poste | postl-recep | reces-sensi | sensu-teneb | tenen-vocab | vocam-zeuxi

Best viewed with any browser at 800x600 or 768x1024 on Tablet PC
IntraText® (V89) - Some rights reserved by EuloTech SRL - 1996-2007. Content in this page is licensed under a Creative Commons License