Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library
Marcus Tullius Cicero
De oratore

IntraText - Concordances

(Hapax - words occurring once)


266-aequa | aequi-benig | besti-conce | conch-dandu | dantu-disse | dissi-exist | exit-gnati | gorgi-ingen | ingra-levar | levat-multa | multi-parti | partu-poste | postl-recep | reces-sensi | sensu-teneb | tenen-vocab | vocam-zeuxi

     Liber, Caput
6050 I, XL | nostros, num is ad suos postliminio redisset et amisisset hanc 6051 III, L | autem pauci prima cernunt, postrema plerique: quae quoniam apparent 6052 III, XLIX | conquiescendo. Et, si primi et postremi [illi] pedes sunt hac ratione 6053 III, LVIII | tempus Polydorum Hecuba partu postremo parit. ~ 6054 III, LVI | perlecta petitum ab eo est postridie, ut legeret illam etiam, 6055 I, XXXVII | homo ex numero disertorum postulabat, ut illi, unde peteretur, 6056 II, XXVII | eorum, ad quemcumque causa postulabit motum, vocemus. 6057 III, IV | suspicatur; quod item nos postulamus non a te quidem, qui nobis 6058 II, XXIX | quod peto, nihil tibi a me postulanti recusabo. Meae totius rationis 6059 I, LXII | quod causarum necessitas postularet, sed maius quiddam videbam, 6060 II, LXVIII | censorem a M. Duronio de ambitu postulatum, "aliquando" inquit "tibi 6061 II, LXXVIII | vis potius quam delectatio postulatur! Nihil est denique in natura 6062 II, LI | primum considerare soleo, postuletne causa; nam neque parvis 6063 II, XXXII | multa attulisse, quam ob rem postumo non nato Curium tamen heredem 6064 I, XXXVIII | posse, qui esset secundum postumum et natum et mortuum heres 6065 I, XXXVIII | defenderet negaretque, nisi postumus et natus et, ante quam in 6066 II, LVIII | in quarto loco quaerendi posueramus. Nam nec insignis improbitas 6067 II, LXXV | autem argumentis si quid posueris aut aperte falsum aut ei, 6068 III, XXXVIII | eius rei, quam alieno verbo posuimus, similitudo. 6069 II, XLII | ipsa per se comprobanda posuissem, tempus esset iam de ordine 6070 II, I | quod vel pueri sentire poteramus, illum et Graece sic loqui, 6071 I, XXII | scribi solet: QVIBVS SCIAM POTEROQVE." Tum ille "nam quod tu 6072 II, XXXVIII | fecisset, populi Romani potestati tradidit." 6073 I, LII | 226] Potestne virtus, Crasse, servire 6074 III, XXV | aspernatur ac respuit! Quis potione uti aut cibo dulci diutius 6075 III, XXII | intellego illa te semper etiam potiora duxisse, quae ad sapientiam 6076 I, XXV | ipsam, quamcumque adsequi potuerat, in dicendo mediocritatem? 6077 III, XXXVI | caelum extulisti, aut, si non potuerim, tempus non perdere, cum 6078 III, XXII | occupationibus perdiscere? an, si non potueris, posse isto modo dicere." 6079 II, XX | oratorem sic iam instituam, si potuero, ut quid efficere possit 6080 II, II | scriptis cognosci ipsi suis potuissent, minus hoc fortasse mihi 6081 I, XLV | mercedula adducti ministros se praebent in iudiciis oratoribus, 6082 I, LIV | cotidianus in Prytaneo publice praeberetur, qui honos apud Graecos 6083 I, LXII | quae abs te de officiis praeceptisque oratoris quaesita sunt; 6084 III, XV | sed eidem erant vivendi praeceptores atque dicendi, ut ille apud 6085 I, XXIX | hoc uno minime est facile praecipere non mihi modo, qui sicut 6086 II, LXXXIV | copiae, de quibus nemo fere praeciperet, et quod nos laudationibus 6087 III, LV | loco nihil sane est quod praecipi posse videatur, nisi ut 6088 II, XXIII | quasi vero" inquit "non ea praecipiam aliis, quae mihi ipsi desint: 6089 II, XI | placet, cum de eloquentia praecipias, aliquid etiam de testimoniis 6090 II, XXIV | magistri - hoc ei primum praecipiemus, quascumque causas erit 6091 III, LX | quo illud iam nihil ad hoc praecipiendi genus, quem ad modum voci 6092 II, LVI | aperuisti quiddam, quod praecipiendum videretur: haberi enim dixisti 6093 II, XXV | sit civitas, in quibus hoc praecipit ratio et doctrina, ut vis 6094 III, XLVIII | notare possumus, in amni praecipitante non possumus. Quod si continuatio 6095 III, LV | praecipitans me quoque haec praecipitem paene evolvere coegit. Sed 6096 III, IV | qui propter tot tantos tam praecipitisque casus clarissimorum hominum 6097 I, LV | iuris eundem esse consultum, praeclaras duas artis constitueres 6098 II, XXIX | quamquam a te novo quodam modo praeclareque dicuntur, sunt tamen et 6099 I, V | intellegimus omnia, etiam si praeclarissima fuerint in oratore, peritura. 6100 III, XXXII | quantum sibi illi oratores de praeclarissimis artibus appetierint, qui 6101 I, LV | quidam cautus et acutus, praeco actionum, cantor formularum, 6102 II, XX | plurimos testis domestico praeconio conligentis. 6103 II, LXIV | renuntiaret Acidinum consulem praecoque dixisset "dic de L. Manlio": " 6104 II, XXX | quae studio et diligentia praecucurrit aetatem. Nam si tu mihi 6105 II, XXXVIII | et consentanea et quasi praecurrentia et repugnantia et causas 6106 II, XL | Ex consentaneis et ex praecurrentibus et ex repugnantibus, ut 6107 III, LXI | vero illum tanto minorem praecurrere vix honestum est." "Sed 6108 III, XXVI | virtuti honorem praemium, haud praedam petit: sed abicit prorsus, 6109 II, LXXIII | fui, qui de te oratore sic praedicarem, unum te in dicendo mihi 6110 I, XLVIII | auctorem esse habendum, praedicaremque P. Lentulum principem illum 6111 II, I | dixi, de illis oratoribus praedicarent, ut, si homines non eruditi 6112 III, X | 37] Haec eo mihi praedicenda fuerunt, ut si non omnia, 6113 III, XXVII | in parvo et eo litigioso praediolo relicti sumus et aliorum 6114 I, XXXII | exercitatione quasi ludicra praediscere ac meditari." 6115 I, II | homines ac summis ingeniis praeditos intuenti quaerendum esse 6116 III, I | tamquam ab aliquo nefario praedone diriperetur patrimonium 6117 I, X | non tulissem multisque praeessem, qui aut interdicto tecum 6118 II, LXVI | cum innumerabilem Magio praefecto pecuniam dixisset datam 6119 II, LXVII | roganti, ut se in Asiam praefectum duceret "quid tibi vis," 6120 III, XLI | erras; nam exsultantem te et praefidentem tibi repriment validae legum 6121 III, XXXIV | excellens quadraginta annis praefuit Athenis et urbanis eodem 6122 I, XL | Romam venisset, cum uxorem praegnantem in provincia reliquisset, 6123 III, XVIII | vis honoris, ignominiae, praemi, supplici; vere an secus 6124 III, XXVI | sapiens virtuti honorem praemium, haud praedam petit: sed 6125 III, LIII | 204] praemunitio etiam est ad id, quod adgrediare, 6126 II, LXXV | iudicibusque iucundos sine ulla praemunitione orationis acerbius et contumeliosius 6127 III, IX | vehemens, commotum in agendo, praemunitum et ex omni parte causae 6128 II, LXXIX | principia pro portione rerum praeponere; itaque in parvis atque 6129 III, XLI | videatur, mollienda est praeposito saepe verbo; ut si olim, 6130 II, X | eum muneri velimus esse praepositum; nam Crassus heri, cum vos, 6131 III, XIII | discerptis sententiis, non praeposteris temporibus, non confusis 6132 III, XI | perturbatum ac discrepans aut praeposterum sit, sed etiam lingua et 6133 I, XLIII | videbit: sive quem ista praepotens et gloriosa philosophia 6134 II, XLI | non est artis exquisitae praescribere, sed est mediocris ingeni 6135 II, LXXVI | hoc dicendi natura ipsa praescribit; 6136 I, LIX | quam totiens, quotiens praescribitur, Paeanem aut hymnum recitarimus. 6137 II, XLII | mentis quam veritate aut praescripto aut iuris norma aliqua aut 6138 I, XXIV | hominem ex omnibus, quo praesente ego ineptum esse me minime 6139 I, LVIII | si de finibus, cum in rem praesentem [non] venimus, si de tabulis 6140 III, VIII | 31] Ecce praesentes duo prope aequales Sulpicius 6141 III, VIII | conquiram, cum mihi liceat uti praesentibus exemplis atque vivis? Quid 6142 II, II | cogniti sint, vivorum et praesentium memoria teste commendemus. ~ 6143 II, LXXV | in hostium castris ac sua praesidia dimittunt, mediocriterne 6144 I, XL | magna caterva toto foro, praesidium clientibus atque opem amicis 6145 III, XXXIII | consilium suum fidemque praestabant. 6146 II, LXXXV | res erunt aut magnitudine praestabiles aut novitate primae aut 6147 I, VIII | vero mihi quicquam" inquit "praestabilius videtur, quam posse dicendo 6148 I, XXIV | culpam, quam vereris, ego praestabo." ~ 6149 I, VIII | in re rudis? Hoc enim uno praestamus vel maxime feris, quod conloquimur 6150 II, LXXXV | 348] Est etiam cum ceteris praestantibus viris comparatio in laudatione 6151 II, LXXXV | denique virtus esse videtur praestantis viri, quae est fructuosa 6152 III, XXXIV | virum Timotheum Cononis praestantissimi imperatoris filium, summum 6153 I, V | summa magistrorum copia, praestantissimis hominum ingeniis, infinita 6154 I, II | duces ex hac una civitate praestantissimos paene innumerabilis, in 6155 I, L | Platonem omnes in illis artibus praestantissimum fuisse fateantur. 6156 I, XXXIII | scribere. Stilus optimus et praestantissimus dicendi effector ac magister; 6157 III, IX | ut nihil eo possit esse praestantius, ego autem, quamquam memet 6158 III, XXXIV | ut litteris doctrinaque praestaret. 6159 II, XL | bona existimatio divitiis praestat et pecunia tanto opere expetitur, 6160 I, VIII | uno homines maxime bestiis praestent, in hoc hominibus ipsis 6161 I, XLIV | voluptatem, quod, quantum praestiterint nostri maiores prudentia 6162 I, IV | hominibus omnium gentium praestiterunt. 6163 III, II | multum omnibus [gloria] praestitisset. ~ 6164 II, XXVIII | quem ad modum inlustrentur, praesto est, qui omnis docere possit, 6165 I, X | magna rei publicae salute praesumus; quid? Religiones et caerimoniae; 6166 III, XIII | 48] Praetereamus igitur praecepta Latine 6167 I, XXXV | loco quasi per transennam praetereuntes strictim aspeximus, in lucem 6168 II, XLII | tamquam ignotum hominem praeteribam, tantum potest in dicendo, 6169 III, XIV | percucurri vel potius paene praeterii, Latine loquendi planeque 6170 III, XXVIII | nec genera proponunt, ut praeteriri omnino fuerit satius quam 6171 II, LVII | in tam accurato sermone praeterita esse videatur." "Ego vero," 6172 II, LI | utilitatis futurae quam praeteriti benefici commemoratio. 6173 II, XXVI | diiudicabitur, ut referendis praeteritis verbis id scriptum, quodcumque 6174 II, III | Crassi et Antoni sermone esse praeteritum, quod quisquam summis ingeniis, 6175 II, XXV | intrare non potest, ante enim praeterlabitur, quam percepta est. ~ 6176 II, XXVI | aut verbum aut verba sint praetermissa. 6177 II, L | defenderes. Deinde qui locus a te praetermissus est in Caepionem? Vt tu 6178 I, IX | importata; sed ut reliqua praetermittam, omnium mihi videor, exceptis, 6179 II, LVI | solet. Sed hoc praeceptum praetermittendarum est facetiarum, cum eis 6180 II, XVII | maiora in illis rebus, quas praetermittis, relinquantur; non enim 6181 II, XIX | vitium est, si genus ullum praetermittitur; deinde singulorum partes 6182 III, LIX | acutorum hominum sensus praetervolant: accio quae prae se motum 6183 II, LXXVIII | lenioribus principiis natura ipsa praetexuit. 6184 I, XXXVI | plurimis verbis a M. Crasso praetore contenderet, ut ei, quem 6185 I, XXXVII | nobis in tribunali Q. Pompei praetoris urbani familiaris nostri 6186 I, XXXVIII | foro, haerere in iure ac praetorum tribunalibus, iudicia privata 6187 II, LXXXIV | insolentem in pecunia, non se praetulisse aliis propter abundantiam 6188 I, LIX | te paulo ante dictum est, pragmatici vocantur; in quo nostri 6189 I, LIX | erudire in iure civili, non ei pragmaticum adiutorem dare. ~ 6190 I, XLV | oratoribus, ei, qui apud illos pragmatikoi vocantur, sic in nostra 6191 I, XXXIV | ad aliquam deformitatem pravitatemque veniamus. 6192 III, XLI | non inrupisse, atque ut precario, non vi, venisse videatur. 6193 I, XXX | optatum! Quod enim neque precibus umquam nec insidiando nec 6194 I, LVI | deinde ipsum Crassum manu prehendit et "heus tu," inquit "quid 6195 II, LXXII | confiteorque me, si quae premat res vehementius, ita cedere 6196 II, LXXV | quae valde causam meam premerent, cum id non faciunt alii 6197 I, LIII | et odio populi tum Galba premeretur, hisce eum tragoediis liberatum 6198 I, XXIV | magistratum, solebam in prensando dimittere a me Scaevolam, 6199 III, XII | rustice, non hiulce, sed presse et aequabiliter et leniter. 6200 II, XXIII | multo eius oratio esset pressior; in qua nunc interdum, ut 6201 II, XIII | porro verbis est aptus et pressus, ut nescias, utrum res oratione 6202 III, LVIII | omnia videi inflammarei, Priamo vi vitam evitarei. 6203 II, LXXXV | praestabiles aut novitate primae aut genere ipso singulares; 6204 II, XVI | doctore tradantur, sed qui primarum et certarum rerum genera 6205 III, XLIX | in conquiescendo. Et, si primi et postremi [illi] pedes 6206 I, XLVII | pauca etiam requirimus in primisque ea, quae valde breviter 6207 I, XIX | abdita, quae isti rhetores ne primoribus quidem labris attigissent. 6208 III, XVIII | animi sensusque iudicium primumque instituisse - quamquam id 6209 II, XXXVII | et sibi fecisse et multis principibus civitatis, quod, cum ad 6210 II, XC | faceret et utram vellet prior ipse sumeret? Deinde, ego 6211 III, XLIX | maxime heroo aut paeane priore aut cretico, sed varie distincteque 6212 II, LVI | lacessiti dicimus quam quae priores, nam et ingeni celeritas 6213 I, XL | alteram duxisset neque nuntium priori remisisset, mortuusque esset 6214 III, XI | et illud, quod loquitur, priscum visum iri putat, si plane 6215 III, XIX | haurirent, si manere in pristina communione voluissent. 6216 I, VIII | VIII] Ibi, ut ex pristino sermone relaxarentur animi 6217 II, XLIV | sicut medico diligenti, priusquam conetur aegro adhibere medicinam, 6218 II, XXIX | neque tu tua suavitate nos privabis, ut, si quid ab Antonio 6219 III, III | coactum, ut vita se ipse privaret. 6220 II, XXIV | plerasque causas et maxime privatas - sunt enim multo saepe 6221 I, XLVIII | consuetudinis eius, qua privati in civitate uterentur, et 6222 III, II | vita districta, tam diu privatis magis officiis et ingeni 6223 I, XXXVIII | nostrum Antonium iudicio privato causam defenderem, nonne 6224 III, III | flamma fuisset, quibuscum privatus coniunctissime vixerat, 6225 II, LV | testificatur pater se tibi Privernatem fundum reliquisse." Deinde 6226 II, LV | primo: "forte evenit ut in Privernati essemus." "Brute, testificatur 6227 II, XXXII | MIHI FILIVS GENITVR, ISQVE PRIVS MORITVR, et cetera, TVM 6228 III, XXXIII | haec Ti. Coruncani, haec proavi generi mei Scipionis prudentissimi 6229 I, XXXIV | erit in quaque re, quod probabile videri possit, eliciendum [ 6230 I, LVI | Galbae disputationem sibi probabilem et prope veram videri. ~ 6231 I, XXVIII | non quo non essent quidam probabiles, sed quia, si aliquid modo 6232 I, X | quamcumque tu dicis, melior et probabilior esse videatur, ut in contionibus 6233 II, LVI | 230] Omnino probabiliora sunt, quae lacessiti dicimus 6234 II, LXXXII | publicam; ad dicendum vero probabiliter nosse mores civitatis, qui 6235 I, XLVIII | hominibus eruditissimis, non probabuntur, vestram iniquitatem accusatote, 6236 II, XXXVIII | animos, ad impellendos, ad ea probanda, quae non aurificis statera, 6237 II, LXXXI | eius orationis, quae ad probandam argumentationem valet; ea 6238 II, LXXVI | vero statuamus ea, quae probandi et docendi causa dicenda 6239 I, XXVIII | mediocriter adepti sunt, probantur, ea nisi omnia sunt in oratore 6240 I, LII | 225] Quod si ea probarentur in populis atque in civitatibus, 6241 III, X | sentiretis, quod maxime mihi ipsi probaretur. ~Ergo haec et agenda sunt 6242 I, XVIII | 80] Tum Antonius "probas mihi" inquit "ista, Crasse, 6243 I, XXXVII | ut, si ille infitiator probasset iudici ante petitam esse 6244 III, L | posteriore, quem Aristoteles probat, aut ei pari cretico. Horum 6245 I, XXVII | homines artium spectati et probati, si quando aliquid minus 6246 II, LXX | tabulis quiddam ab Albucio probatum videretur, et valde absoluto 6247 II, LXXXIII | promissio, si audierint, probaturos; tum deprecatio, quod est 6248 I, XIV | scio an minus vobis hoc sim probaturus; equidem non dubitabo, quod 6249 I, XXVIII | adsentior inque eo vel maxime probavi summum illum doctorem, Alabandensem 6250 I, LI | putent, aut, etiam si valde probent ingenium, oratoris sapientiam 6251 II, XV | significari quid scriptor probet et in rebus gestis declarari 6252 II, XLIII | significante efficitur, ut probi, ut bene morati, ut boni 6253 III, XIV | maior est vis, hoc est magis probitate iungenda summaque prudentia; 6254 II, XLIII | perutile est; eaque omnia, quae proborum, demissorum, non acrium, 6255 II, LXX | cum ei M. Flaccus multis probris obiectis P. Mucium iudicem 6256 I, XXVII | sententia eventum dicendi procedere; ita non iniuria, quotienscumque 6257 III, XLVIII | efficitur, post anapaestus, procerior quidam numerus, effloruit, 6258 III, XLIX | verborum iunctio nascatur ab proceris numeris ac liberis, maxime 6259 III, LIX | non exprimens; bracchium procerius proiectum quasi quoddam 6260 II, LX | 245] Pusillus testis processit. "Licet" inquit "rogare?" 6261 I, LIII | commendasset ac se, tamquam in procinctu testamentum faceret sine 6262 II, XXVIII | liberalis parentis, quem procrearis et eduxeris, eum non et 6263 II, LXXXVII | sunt orta iam in nobis et procreata, educet atque confirmet; 6264 II, VI | ad modum volucris videmus procreationis atque utilitatis suae causa 6265 I, III | omnium laudatarum artium procreatricem quandam et quasi parentem 6266 II, LXXXVII | pars nulla sit, pariat et procreet, verum ut ea, quae sunt 6267 III, XXX | solum acuenda nobis neque procudenda lingua est, sed onerandum 6268 I, LVIII | aut si mandandum aliquid procuratori de agri cultum aut imperandum 6269 III, IV | paene postremum memoriae prodamus, atque ei, si nequaquam 6270 II, XXX | hospes, non multum ei loci proderunt illi, ex quibus argumenta 6271 I, XXVI | probitatis commendatione prodesset. ~ 6272 III, XXXII | quidem repudiarint. Quid de Prodico Cio, de Thrasymacho Calchedonio, 6273 II, LXI | verecundanti in publicum prodire mater dixit "quin prodis, 6274 II, LXXXVI | ferunt nuntiatum Simonidi, ut prodiret; iuvenis stare ad ianuam 6275 II, LXI | prodire mater dixit "quin prodis, mi Spuri? Quotienscumque 6276 II, LXXXVI | evocarent; surrexisse illum, prodisse, vidisse neminem: hoc interim 6277 II, LXXI | muneribus tulit, cum C. Cento prodisset et satis contumeliose "quid 6278 III, XXVII | ut in depeculatorem, in proditorem, in parricidam; quibus uti 6279 II, LIII | et exitus item spissi et producti esse debent. Nam neque adsiliendum 6280 III, L | contractione brevius fieret aut productione longius, theatra tota reclamant. 6281 III, XIII | continuatione verborum, non valde productis eis, quae similitudinis 6282 II, LXVII | retinuisset multaque ex ea proelia praeclara fecisset, cum 6283 III, XXXVI | temporis; sed apud hos quid profeceris nescio, me quidem in Academiam 6284 II, L | autem, cum te nihil aliud profecisse arbitrarer, nisi ut homines 6285 III, LI | iudicando. Ars enim cum a natura profecta sit, nisi natura moveat 6286 II, LXIV | cum ille a se pecuniam profectam diceret testis et haberet 6287 I, XX | possem aliquid in dicendo, proferebat; quorum ego alterum illi 6288 II, LXXIV | memoriae, quae tum primum proferebatur, pollicitus esse se traditurum; 6289 I, XXXIV | inclusa in veritatis lucem proferenda est. 6290 I, VI | nescire, quamquam vis oratoris professioque ipsa bene dicendi hoc suscipere 6291 II, XLVI | levius; - quamquam, cum professus sis te id posse facere, 6292 II, LIV | persaepe lepore et facetiis profici vidi. Sed cum illo in genere 6293 II, LX | ridiculi videamur, sed ut proficiamus aliquid, illi totum diem 6294 II, XLII | explicandum, quam illuc proficiscare, quo te dicis intendere." " 6295 I, XVIII | pro consule in Ciliciam proficiscens venissem Athenas, compluris 6296 II, LI | defensio caritatem; plusque proficit, si proponitur spes utilitatis 6297 III, VI | quod amplexi sumus, quod profitemur, quod suscepimus, nosse 6298 I, X | ista tanta tamque multa profitenda, Crasse, non censeo; satis 6299 III, I | suis consiliis rem publicam profligasset, consilium senatus a re 6300 III, XLI | illud, quod ex hoc genere profluit non est in uno verbo translato, 6301 II, XXI | revocantur ea, quae se nimium profuderunt, quam, si nihil valet materies, 6302 I, LVII | iuris civilis exercitatio profuerit, non intellego; dicendi 6303 II, LXXII | nocuisse videri causae quam non profuisse. Sed quid hoc loco vos inter 6304 I, LVII | et venustate coniuncta, profuit. 6305 II, LXXVIII | omnium, quod se universum profundat et quod totum repente evolvat; 6306 II, LXXVI | multa, quae in dicendo profutura videantur; sed eorum partim 6307 III, XXX | tributa. Nunc ad reliqua progrediar meque ad meum munus pensumque 6308 III, LIV | concursio et adiunctio et progressio et eiusdem verbi crebrius 6309 III, XXXII | Scilicet nimis hic quidem est progressus, sed ex eo ipso est coniectura 6310 III, XV | tempestatis causa opere prohibentur, ad pilam se aut ad talos 6311 III, XLI | abnutas? Melius esset vetas, prohibes, absterres; quoniam ille 6312 III, LIX | exprimens; bracchium procerius proiectum quasi quoddam telum orationis; 6313 III, XXXVIII | in Italiam venit," nec "prolem" aut "subolem" aut "effari" 6314 II, LXXX | ipsis sententiis, quibus proluserint, vel pugnare possint. ~ 6315 II, LXXX | videantur. Atque eius modi illa prolusio debet esse, non ut Samnitium, 6316 I, XIV | obscuriore aliqua scientia sit promendum atque sumendum. 6317 III, XIX | illis hi mutuarentur; ex quo promisce haurirent, si manere in 6318 II, VII | dubitaret, quod ad fratrem promiserat, "ego" inquit Iulius "pro 6319 I, XXIV | videar non ipse a me aliquid promisisse, sed fortuito in sermonem 6320 II, VII | mea sententia tam facile promisit." ~Tum omnes oculos in Antonium 6321 I, XL | erectum et celsum, alacri et prompto ore atque vultu, huc atque 6322 I, VI | sed cum illa pateant in promptuque sint omnibus, neque ea interpretatione 6323 I, XIX | publicarum, excitabatur homo promptus atque omni abundans doctrina 6324 II, XXX | illi, ex quibus argumenta promuntur: subacto mihi ingenio opus 6325 I, XV | nostro et, cum acceperit, ita pronuntiabit, ut ipsi C. Mario paene 6326 I, XLII | verborum interpretatio, pronuntiandi quidam sonus; in hac denique 6327 III, XV | Hanc, inquam, cogitandi pronuntiandique rationem vimque dicendi 6328 I, XIX | Demostheni praeclare scripta pronuntians docebat illum in animis 6329 I, XXXIV | quam maxime possem lectis, pronuntiarem; sed post animadverti hoc 6330 III, LIX | agendo contuens aliquid pronuntiaret. 6331 I, LIX | declamitant et cotidie, ante quam pronuntient, vocem cubantes sensim excitant 6332 I, XIX | complecterentur, quaerebat, cur de prooemiis et de epilogis et de huius 6333 II, LXXX | ut non tamquam citharoedi prooemium adfictum aliquid, sed cohaerens 6334 I, XXXV | neque tabulis et signis propalam conlocatis, sed his omnibus 6335 III, XLIV | illi in hac soluta oratione propemodum, hoc est, numeros quosdam 6336 II, XXIX | inclinatione voluntatis propendeat in nos aut defensionis argumentis 6337 II, XLIV | impellimus, inclinant atque propendent, accipio quod datur et ad 6338 I, XXXVI | exspectavit, cum in campum properaret, et ridens et stomachans 6339 I, LIII | quod is C. Sulpici Gali propinqui sui Q. pupillum filium ipse 6340 II, XLIV | qui finitimi sunt [et de propinquis ac] talibus animi permotionibus. 6341 II, I | testibus patre et C. Aculeone propinquo nostro et L. Cicerone patruo 6342 II, XII | referebatque in album et proponebat tabulam domi, potestas ut 6343 II, XLI | ratione ipsa adferenda quid proponendum fuerit, declarare; si cui 6344 II, XXII | omnium, nisi aliquem sibi proponerent ad imitandum. Consecuti 6345 III, X | fuerunt, ut si non omnia, quae proponerentur a me, ad omnium vestrum 6346 II, XLI | similitudinis satietate: proponi oportet quid adferas et 6347 II, LI | caritatem; plusque proficit, si proponitur spes utilitatis futurae 6348 II, VIII | Sed de me videro; nunc hoc propono, quod mihi persuasi, quamvis 6349 III, XXVIII | eius nec partis nec genera proponunt, ut praeteriri omnino fuerit 6350 I, LX | 257] Nam et subitae ad propositas causas exercitationes et 6351 III, LIII | concinnus esse debebit; propositioque quid sis dicturus et ab 6352 II, X | heri enim" inquit "hoc mihi proposueram, ut, si te refellissem, 6353 II, LXXVII | digredi tamen ab eo, quod proposueris atque agas, permovendorum 6354 I, XXXII | intuens ab eo, quodcumque sibi proposuerit, minus aberret. 6355 I, XLII | cernerem; nunc complectar, quod proposui, brevi: si enim aut mihi 6356 II, III | adhortatione ad eorum, quos proposuimus, sermonem disputationemque 6357 I, XXXIV | eius orationem mihi forte proposuissem: ita, si eisdem verbis uterer, 6358 II, XXIX | Antoni, omittis ista, quae proposuisti, quae nemo horum desiderat: 6359 III, XXVII | illi loci, qui quamquam proprii causarum et inhaerentes 6360 III, XXXVII | Sed in hoc verborum genere propriorum dilectus est habendus quidam 6361 III, XXIX | exquiritur, ut ornate dicere propriumne sit oratoris an id etiam 6362 II, LXXIII | mihi videri tectissimum propriumque hoc esse laudis tuae nihil 6363 | propterea 6364 I, LVII | defensor et quasi patrimoni propugnator sui, quid in illa causa, 6365 II, XVIII | Antiochum venisset exsul proque eo, quod eius nomen erat 6366 III, XLVI | latera, quam cavernae, quam prora, quam puppis, quam antennae, 6367 III, XVI | alius aliud apprehenderat, proseminatae sunt quasi familiae dissentientes 6368 II, LXXII | summe solet: non tam ut prosim causis, elaborare soleo, 6369 II, LII | dolenter, tum adflicta et prostrata virtus maxime luctuosa est. 6370 III, XXXII | Thrasymacho Calchedonio, de Protagora Abderita loquar? Quorum 6371 I, XLVII | quae continet neque adhuc protulit, ex quibus unum libellum 6372 II, LXIV | genus coniciuntur etiam proverbia, ut illud Scipionis, cum 6373 I, XL | cum uxorem praegnantem in provincia reliquisset, Romae alteram 6374 II, LXIV | Scipionis, cum Asellus omnis se provincias stipendia merentem peragrasse 6375 I, VIII | tectus ipse esse possis vel provocare integer vel te ulcisci lacessitus? 6376 II, XLVIII | consularem potestatem minui neque provocationem, patronam illam civitatis 6377 II, LVI | dictum videretur, quod non provocatus responderit; erat autem 6378 III, VII | cerni licet, quibus est proxima cognatio cum oratoribus: 6379 II, LVIII | quasi ridiculi - nam id proxime quaeritur - turpitudine 6380 III, XXVI | sed abicit prorsus, ut in proximo: set quid video? Ferro saeptus 6381 III, VII | varia saepe, ut id, quod proximum audias, iucundissimum esse 6382 I, IX | Sempronios, quorum pater, homo prudens et gravis, haudquaquam eloquens, 6383 I, XXXVIII | eruditissimus et ingenio prudentiaque acutissimus et oratione 6384 I, XIII | quos necesse est fuisse prudentis, anteponant in hoc genere 6385 II, XLV | nulla est cur apud homines prudentissimos atque amicissimos mentiar: 6386 I, XV | communicabit, te hominem prudentissimum et peritissimum in eis ipsis 6387 I, IX | ac silvis dissipatum non prudentium consiliis compulsum potius 6388 I, LIV | ei victus cotidianus in Prytaneo publice praeberetur, qui 6389 II, LV | consignatos reliquit? Quod nisi puberem te, inquit, iam haberet, 6390 III, XX | qui omnium maturrime ad publicas causas accesserim annosque 6391 I, LIV | victus cotidianus in Prytaneo publice praeberetur, qui honos apud 6392 II, LXVII | mihi scitum videtur, C. Publicium solitum dicere "P. Mummium 6393 II, LXX | pecore eius depasci agros publicos dicerent, "non est" inquit " 6394 I, X | didicisti, quod interdum pudeat, iuris ignara est. 6395 I, XXVI | impudens videtur; non enim pudendo, sed non faciendo id, quod 6396 II, LXXXIX | ego paulo ante sciebam vel pudentius vel invitius, nolo enim 6397 II, LVIII | nescire me tamen id non puderet, quod ne illi quidem scirent, 6398 I, XXVI | 121] quem vero non pudet, - id quod in plerisque 6399 II, III | Isocrates scripsit ipse, pudore a dicendo et timiditate 6400 III, LI | rebus disputari quam de puerilibus his verborum translationibus 6401 I, VI | incunabulis nostrae veteris puerilisque doctrinae quendam ordinem 6402 III, XX | cum summo studio patris in pueritia doctus essem et in forum 6403 II, LXV | audiamus" inquit "pulchellum puerum" Crassus; cum esset arrisum, 6404 II, LXXII | speciem atque pompam et pugnae similem fugam; consistere 6405 II, LXXX | qui vibrant hastas ante pugnam, quibus in pugnando nihil 6406 II, LXXX | hastas ante pugnam, quibus in pugnando nihil utuntur, sed ut ipsis 6407 II, XX | velint; ad ludendumne an ad pugnandum arma sint sumpturi; aliud 6408 II, LV | iudicabat, utroque genere pugnavit. 6409 II, LXXVIII | exordium dicendi vehemens et pugnax non saepe esse debeat; sed 6410 II, LXV | odiose, "audiamus" inquit "pulchellum puerum" Crassus; cum esset 6411 III, XLV | cohaerere non possint, tantam pulchritudinem, ut nulla species ne cogitari 6412 III, XXV | abalienemur. Quanto colorum pulcritudine et varietate floridiora 6413 III, XIX | speciem oratoris perfecti et pulcritudinem adamastis, aut vobis haec 6414 III, XXI | veterem patiamur nos quidem pullos suos excludere in nido, 6415 III, LVII | a motu animi quoque sunt pulsae. Nam voces ut chordae sunt 6416 II, XLVII | percussum esse constabat; vi pulsum e templo L. Cottam et T. 6417 I, XXXIII | cursum suum intermisso impetu pulsuque remorum, sic in oratione 6418 II, XIII | solitum est, in exsilium pulsus esset; 6419 I, XXXIV | umbratili medium in agmen, in pulverem, in clamorem, in castra 6420 I, VII | immo vero commodius etiam"; pulvinosque poposcisse et omnis in eis 6421 I, LI | fervorne mentis an cupiditas puniendi doloris? Quis, cum ceteros 6422 III, XLVI | cavernae, quam prora, quam puppis, quam antennae, quam vela, 6423 III, VIII | oratione Catuli? Quae est pura sic, ut Latine loqui paene 6424 III, LIII | superior illa digressio, purgatio, conciliatio, laesio, optatio 6425 III, X | arbitror exspectari a me puri dilucidique sermonis, neque 6426 II, LX | 245] Pusillus testis processit. "Licet" 6427 I, VII | eum magistratum petiturus putabatur. 6428 II, XXXIII | ornamento quodam se spoliatam putabit." "Nam hercle," inquit Antonius " 6429 II, XL | idcirco te isti bonum civem putabunt: simulasse te et aliquid 6430 II, VIII | quidem" Catulus inquit "putamus atque eo magis, quod nulla 6431 I, XL | nonne in primis flagitiosum putandum est? ~ 6432 I, XI | vero ipse verborum oratoris putandus est; et, si Plato de rebus 6433 II, XXXVI | dedisse rebus video quam putaramus." 6434 I, XLVIII | imperatoris, constituendum putarem principio, quis esset imperator; 6435 II, XXXIII | mulieri responderit; credo, ut putaremus in hominibus, non in re 6436 II, XXIV | cogitandum, aliud ad dicendum putarent. 6437 II, VI | insuavem sine his studiis putaretis, id me non modo non hortatur 6438 I, XXXVI | ne foro quidem dignos vix putarim." "Atqui non defuit illis 6439 III, I | universi ordinis pro pignere putaris eamque in conspectu populi 6440 III, LVI | orationem eandem aliam fore putarit actore mutato. 6441 III, XXXII | disputationis a se alienum putasse accepimus semperque esse 6442 II, II | minus hoc fortasse mihi esse putassem laborandum; sed cum alter 6443 II, III | ipse iocari soleo, unum putasti satis esse non modo in una 6444 I, LVIII | ac messis, quid arborum putatio ac vitium, quo tempore anni 6445 III, XLIV | quosdam nobis esse adhibendos putaverunt: interspirationis enim, 6446 II, LI | inrisione aut odio digni putemur, si aut tragoedias agamus 6447 II, XVI | vitiis dicendum oratori putemus; itemque de re publica, 6448 I, LI | illum ineptum et Graeculum putent, aut, etiam si valde probent 6449 II, LXIII | cavendum, ne arcessitum dictum putetur - permulta tamen acute dicemus. 6450 III, XIII | certe maioribus molesta et putida videri, ad reliqua aliquanto 6451 III, XI | 41] Nolo exprimi litteras putidius, nolo obscurari neglegentius; 6452 II, LXXI | Lepidus, cum M. Antistio Pyrgensi equum ademisset amicique [ 6453 III, XVII | Erilliorum, Megaricorum, Pyrrhoneorum; sed ea horum vi et disputationibus 6454 I, X | Agerent enim tecum lege primum Pythagorei omnes atque Democritii ceterique 6455 II, XXXVII | et referta quondam Italia Pythagoreorum fuit tum, cum erat in hac 6456 II, XXXVII | Pompilium, regem nostrum, fuisse Pythagoreum ferunt, qui annis ante permultis 6457 III, XXXIV | hominemque doctissimum? Aut aliis Pythagorius ille Lysis Thebanum Epaminondam, 6458 I, XLV | quod apud Ennium dicat ille Pythius Apollo, se esse eum, unde 6459 III, XXXIV | consilio, eloquentia excellens quadraginta annis praefuit Athenis et 6460 III, XLIV | versum numerose cadere et quadrare et perfici volumus. Neque 6461 II, LXXXIX | est. An aetatem adferet? Quadriennio minor est. An se haec nescire? 6462 II, XVI | ne idem in multis aliis quadrupedibus facere non possit - neque 6463 III, XXV | Difficile enim dictu est, quaenam causa sit, cur ea, quae 6464 II, LVIII | risu quinque sunt, quae quaerantur: unum, quid sit; alterum, 6465 II, XVIII | vehementer essent delectati, quaerebant ab Hannibale, quidnam ipse 6466 I, XIX | doctores complecterentur, quaerebat, cur de prooemiis et de 6467 II, XXXVIII | suis acuminibus et multa quaerendo reperiunt non modo ea, quae 6468 II, LXXI | laborare." Salsum est etiam quaerentibus et quasi percontantibus 6469 III, XXVIII | infinite de universo genere quaerentis: quid omnino de captivo 6470 II, XXX | iudicium: quod isti sic iubent quaerere: interfecit Opimius Gracchum. 6471 I, XLVIII | 211] Sin autem quaereremus quis esset is, qui ad rem 6472 II, LXXI | cum] vociferarentur et quaererent, quid ille patri suo responderet, 6473 II, LIX | litteras L.L.L.M.M.; cum quaereres id quid esset, senem tibi 6474 II, LXVII | diceret in castris remansisse quaereretque, cur ab eo notaretur, "non 6475 I, XV | dicendum huic erit Sulpicio, quaeret a C. Mario adfini nostro 6476 III, XXIII | 86] Ac, si quaeris, Catule, de doctrina ista 6477 II, LXXXI | confirmationem et reprehensionem quaerit; sed quia neque reprehendi, 6478 II, XII | res istae praecepta non quaerunt." "Plane" inquit Catulus " 6479 II, XXXII | de facto non ambigitur, quaeruntur, qualia sint, ea si ex reis 6480 I, XLVIII | accusatote, qui ex me ea quaesieritis, quae ego nescirem; meam 6481 II, LX | rogare?" Philippus. Tum quaesitor properans "modo breviter." 6482 II, XVI | reliquarum orationum non plus quaesiturum esse, quid dicat, quam Polyclitum 6483 II, I | pudor, multa ex eo saepe quaesivi. Non erit profecto tibi, 6484 II, LX | puer, abige muscas"? Risum quaesivit, qui est mea sententia vel 6485 I, LVI | vidit, nomine appellavit quaesivitque, qua de re ad Crassum rettulisset; 6486 III, XXXII | quaecumque in disceptationem quaestionemque vocetur, se copiosissime 6487 I, XXII | fortasse docto atque erudito quaestiunculam, de qua meo arbitratu loquar, 6488 II, L | pro homine pernecessario, quaestore tuo, dicere! Quam tibi primum 6489 II, LV | istum turpissimum calumniae quaestum contulisti! Tu lucem aspicere 6490 II, IV | sed tamen, vere dicam, quaevis mallem fuisset, quam ista, 6491 II, XXXII | non ambigitur, quaeruntur, qualia sint, ea si ex reis numeres, 6492 | quamdiu 6493 | quandoque 6494 III, XXXII | copiam, Crasse, complexus es quantisque ex angustiis oratorem educere 6495 I, XXX | oratoris arte, sed de hac mea, quantulacumque est, facultate quaeritis, 6496 II, LII | quantam insolentiam hominis quantumque fastidium; 6497 II, XXVIII | itaque ego is, qui sum, quantuscumque sum ad iudicandum, omnibus 6498 II, LVIII | diligenter videndum est, quod in quarto loco quaerendi posueramus. 6499 II, LXXXIV | vires, opes, divitiae cetera[que], quae fortuna dat aut extrinsecus 6500 I, LVIII | civili minus studuerimus, non queamus cognoscere? ~ 6501 III, LXI | adferre plura, si cupias, non queas." "Tu vero" inquit Catulus " 6502 III, XXXV | eam explicare dicendo non queat, neque inscientiam illius, 6503 II, XI | posse vinci; qui laudabit quempiam, intelleget exponenda sibi 6504 I, XXXVI | Crassus" mirari satis non queo etiam te haec, Scaevola, 6505 III, XXVII | amplificatione incusationem aut querelam, contra quam dici nihil 6506 II, LXIX | cui cum familiaris quidam quereretur quod diceret uxorem suam 6507 II, XVIII | maior exspectatio tenet quibusnam rationibus quibusque praeceptis 6508 II, XVIII | tenet quibusnam rationibus quibusque praeceptis ea tanta vis 6509 II, LXVII | se Tarentum recepisse, "quidni" inquit "meminerim? Numquam 6510 III, V | vidisset, tum dedita opera quiescentibus aliis in eam exedram venisse, 6511 III, XVII | cupiet, sed in hortulis quiescet suis, ubi vult, ubi etiam 6512 I, VII | illi maiores natu satis quiessent et in ambulationem ventum 6513 III, XV | ad vitae studia dispari quietem atque otium secuti, ut Pythagoras, 6514 I, I | fefellerunt; nam qui locus quietis et tranquillitatis plenissimus 6515 III, LVIII | iterum iam adgreditur me et quietum exsuscitat. maior mihi moles, 6516 II, LVI | responsio; videmur enim quieturi fuisse, nisi essemus lacessiti, 6517 II, XLIV | vela do; sin est integer quietusque iudex, plus est operis; 6518 III, XXXII | Olympiam venisset maxima illa quinquennali celebritate ludorum, gloriatus 6519 I, XXXVIII | rudem esse se confiteri, quinqueremis autem aut etiam maiores 6520 II, XXXVIII | vocabulum quod habeat, aut quippiam, rem illam quod attingat; 6521 III, XLVII | exorsus est Fannius: "si, Quirites, minas illius." Hunc ille 6522 I, XLVIII | 212] Sin autem quaereretur quisnam iuris consultus vere nominaretur, 6523 II, I | Crasso pater et Aculeo, quocum erat nostra matertera, quem 6524 II, LIX | sero", inquit; seniumst, quom audio. Atqui ita est totum 6525 I, XV | efficiet ut, quamcumque rem a quoquo cognoverit, de ea multo 6526 III, XXIV | 91] Tum Crassus "quorsum igitur haec spectat" inquit " 6527 III, L | etiam numeris ac vocibus. Quotus enim quisque est qui teneat 6528 III, XLVII | praesidi, aut exsequar? Quove nunc ... A quo numero exorsus 6529 I, XXII | cretionibus scribi solet: QVIBVS SCIAM POTEROQVE." Tum ille " 6530 I, XXXVII | exceptione excluderetur, QVOD EA RES IN IVDICIVM ANTE 6531 II, LXIX | ostenderet litteras A. F. P. R. idque diceret esse, actum 6532 I, XLVI | quem neque clamatorem aut rabulam hoc sermone nostro conquirimus, 6533 III, XL | oculis postremum lumen radiatum rape! Non dixit "pete" non " 6534 III, XLVI | quibus non truncus, non rami, non folia sunt denique 6535 I, VII | locum patulis est diffusa ramis, quam illa, cuius umbram 6536 II, XLI | quocumque velit vel trahere vel rapere possit nihil profecto praeterea 6537 II, XXXVIII | esse videatur, illuc eum rapiam, ubi non seclusa aliqua 6538 II, LIX | ob facinus ad supplicium rapiendi videntur; eaque belle agitata 6539 II, LXX | inquit "Scaure, mortuus rapitur, si potes esse possessor." 6540 II, LX | moderatio et temperantia et raritas dictorum distinguent oratorem 6541 I, XXVIII | nihil in hominum genere rarius perfecto oratore inveniri 6542 III, XXXVI | quam illorum ancipitis vias rationesque et pro omnibus et contra 6543 I, XIV | pervestigatione earum omnium rationum, quae de naturis humani 6544 I, XXXVIII | testamentorum ruptorum aut ratorum, ceterarumque rerum innumerabilium 6545 I, LXI | 259] itaque nos raucos saepe attentissime audiri 6546 II, LXXII | autem vitioque causae ita recedam, non ut me id fugere appareat, 6547 III, XVIII | 68] Hinc haec recentior Academia manavit, in qua 6548 I, LIX | condemnentur ei, quorum causas receperimus, quam totiens, quotiens 6549 II, LXVII | meminerim? Numquam enim recepissem, nisi tu perdidisses." 6550 I, XL | dedidisset eumque illi non recepissent posteaque Mancinus domum 6551 II, LXVII | annis Maximus id oppidum recepisset rogaretque eum Salinator, 6552 I, XXXVIII | lumina, uti tum essent, ita recepit; Fufius autem, simul atque 6553 II, XXIV | susceptis rebus, vel perfidiae, receptis; sed etiam illa maior opinione,


266-aequa | aequi-benig | besti-conce | conch-dandu | dantu-disse | dissi-exist | exit-gnati | gorgi-ingen | ingra-levar | levat-multa | multi-parti | partu-poste | postl-recep | reces-sensi | sensu-teneb | tenen-vocab | vocam-zeuxi

Best viewed with any browser at 800x600 or 768x1024 on Tablet PC
IntraText® (V89) - Some rights reserved by EuloTech SRL - 1996-2007. Content in this page is licensed under a Creative Commons License