Disticha XXI-XXV

XXI.

Infantem nudum cum te natura crearit,
Paupertatis onus patienter ferre memento.

XXII.

Ne timeas illam, quae vitae est ultima finis:
Qui mortem metuit amittit gaudia vitae,

XXIII.

Si tibi pro meritis nemo respondet amicus
Incusare deum noli, sed te ipse coerce.

XXIV.

Ne tibi quid desit, quaesitis utere parce,
Utque, quod est, serves, semper tibi deesse putato.

XXV.

Quod praestare potes, ne bis promiseris ulli,
Ne sis ventosus, dum vis bonus esse videri.