Disticha XV-XXI

XV.

Cum tibi vel socium vel fidum quaeris amicum,
Non tibi fortuna est hominis sed vita petenda.

XVI.

Utere quaesitis opibus, fuge nomen avari;
Quid tibi divitiae prosint, si pauper abundes?

XVII.

Si famam servare cupis, dum vivis, honestam
Fac fugias animo, quae sunt mala gaudia vitae.

XVIII.

Cum sapias animo, noli ridere senectam;
Nam quicumque senet, sensus puerilis in illo est.

XIX.

Disce aliquid; nam cum subito fortuna recessit
Ars remanet vitamque hominis non deserit unquam.

XX.

Prospicito cuncta tacitus, quid quisque loquatur;
Sermo hominum mores celat et indicat idem.

XXI.

Exerce studium, quamvis perceperis artem,
Ut cura ingenium, sic et manus adiuvat usum.