|
19. Caesar
praeda militibus concessa aedificia diripi iussit castellumque ad pontem, qui
propior erat Pharo, communivit atque ibi praesidium posuit. Hunc fuga Pharitae
reliquerant; artiorem illum propioremque oppido Alexandrini tuebantur. Sed eum
postero die simili ratione aggreditur, quod his obtentis duobus omnem
navigiorum excursum et repentina latrocinia sublatum iri videbatur. Iamque eos
qui praesidio eum locum tenebant tormentis ex navibus sagittisque depulerat atque
in oppidum redegerat et cohortium trium instar in terram everat--non enim
pluris consistere angustiae loci patiebantur --; reliquae copiae in navibus
stationem obtinebant. Quo facto imperat pontem adversus hostem praevallari et,
qua exitus navibus erat fornice exstructo, quo pons sustinebatur, lapidibus
oppleri atque obstrui. Quorum altero opere effecto, ut nulla omnino scapha
egredi posset, altero instituto omnes Alexandrinorum copiae ex oppido se
eiecerunt et contra munitiones pontis latiore loco constiterunt, eodemque
tempore quae consueverant navigia per pontis ad incendia onerariarum emittere
ad molem constituerunt. Pugnabatur a nobis ex ponte, ex mole; ab illis ex area,
quae erat adversus pontem, et ex navibus contra molem.
20. In his rebus
occupato Caesare militesque hortante remigum magnus numerus et classiariorum ex
longis navibus nostris in molem se eiecit. Pars eorum studio spectandi
ferebatur, pars etiam cupiditate pugnandi. Hi primum navigia hostium lapidibus
ac fundis a mole repellebant ac multum proficere multitudine telorum
videbantur. Sed postquam ultra eum locum ab latere eorum aperto ausi sunt
egredi ex navibus Alexandrini pauci, ut sine signis certisque ordinibus, sine
ratione prodierant, sic temere in navis refugere coeperunt. Quorum fuga
incitati Alexandrini plures ex navibus egrediebantur nostrosque acrius
perturbatos insequebantur. Simul qui
in navibus longis remanserant scalas rapere navisque a terra repellere
properabant, ne hostes navibus potirentur. Quibus omnibus rebus perturbati
milites nostri cohortium trium quae in ponte ac prima mole constiterant, cum
post se clamorem exaudirent, fugam suorum viderent, magnam vim telorum adversi
sustinerent, veriti ne ab tergo circumvenirentur et discessu navium omnino
reditu intercluderentur munitionem in ponte institutam reliquerunt et magno
cursu incitati ad navis contenderunt. Quorum pars proximas nacta navis
multitudine hominum atque onere depressa est, pars resistens et dubitans quid
esset capiendum consili ab Alexandrinis interfecta est; non nulli feliciore
exitu expeditas ad ancoram navis consecuti incolumes discesserunt, pauci
allevatis scutis et animo ad conandum nisi ad proxima navigia adnatarunt.
21. Caesar quoad potuit
cohortando suos ad pontem ac munitiones continere, eodem in periculo versatus
est; postquam universos cedere animadvertit, in suum navigium se recepit. Quo
multitudo hominum insecuta cum irrumperet neque administrandi neque repellendi
a terra facultas daretur, fore quod accidit suspicatus sese ex navigio eiecit atque
ad eas quae longius constiterant navis adnatavit. Hinc suis laborantibus
subsidio scaphas mittens non nullos conservavit. Navigium quidem eius
multitudine depressum militum una cum hominibus interiit. Hoc proelio
desiderati sunt ex numero legionariorum militum circiter CCCC et Paulo [ultra]
eum numerum classiarii et remiges. Alexandrini eo loco castellum magnis
munitionibus multisque tormentis confirmarunt atque egestis ex mari lapidibus
libere sunt usi postea ad mittenda navigia.
|