Apologia
    Cap.
1 27 | quod obiecta sunt. «cur» inquit «piscium quaedam genera 2 30 | 30-~ ~«Pisces» inquit «quaeris». nolo negare. 3 40 | criminosum est. «at enim» inquit «piscem cui rei nisi malae 4 41 | 41-~ ~«Piscem» inquit «proscidisti». hoc quis 5 75 | obviis teneretur, «pax» inquit, negat posse dissolvere, 6 79 | posse ad salutem. «sed» inquit «animi [furens] fuit, efflictim De deo Socratis Cap.
7 6 | mea voce non usque adeo, inquit, seiunctos et alienatos De mundo Cap.
8 38 | deus namque, sicut vetus», inquit, «continet ratio, principia Florida Cap.
9 2 | conspicatus foret, «ut te videam», inquit, «aliquid et loquere.» Scilicet 10 3 | opulentus. «Iam primum», inquit, «crines eius praemulsis 11 3 | cantilat?» «Haec omnia» inquit «blandimenta nequaquam virtuti 12 14 | maximum exclamat: «Crates» inquit «Cratetem manu mittit»: 13 18 | Nam sive ego vicero», inquit, «solvere mercedem debebis 14 18 | retorsit. Nam «si ita est», inquit, «neutro modo quod petis 15 18 | documento rependi. «Satis» inquit, «mihi fuerit mercedis», 16 20 | celebre dictum est: «Prima», inquit, «creterra ad sitim pertinet, Metamorphoses Lib. Cap.
17 1, 2| exserto cachinno: «Parce» inquit «in verba ista haec tam 18 1, 3| ille qui coeperat: «Ne» inquit «istud mendacium tam verum 19 1, 6| viseris.» «Aristomene», inquit «ne tu fortunarum lubricas 20 1, 7| capite velato: «Sine, sine» inquit «fruatur diutius tropaeo 21 1, 8| stuporem attonitus «Tace, tace» inquit et circumspiciens tutamenta 22 1, 8| tutamenta sermonis: «Parce» inquit «in feminam divinam, nequam 23 1, 8| quid mulieris est?» «Saga» inquit «et divina, potens caelum 24 1, 8| verbis communibus.» «Vis» inquit «unum vel alterum, immo 25 1, 12| demonstrato: «At hic bonus» inquit «consiliator Aristomenes, 26 1, 13| Panthia: «Quin igitur», inquit «soror, hunc primum bacchatim 27 1, 13| offulciens Panthia: «Heus tu» inquit «spongia, cave in mari nata 28 1, 15| nunc semisomnus: «Quid? Tu» inquit «ignoras latronibus infestari 29 1, 15| revolutus: «Unde autem» inquit «scio an convectore illo 30 1, 17| exsurgit prior et «Non» inquit «inmerito stabularios hos 31 1, 17| vehementer aspernatur: «Apage te» inquit «fetorem extremae latrinae», 32 1, 18| ille subridens: «At tu» inquit «non sanguine sed loto perfusus 33 1, 20| eius respuebat: «Nihil» inquit «hac fabula fabulosius, 34 1, 20| me conversus: «Tu autem» inquit «vir ut habitus et habitudo 35 1, 21| primoribusAdrisit et: «Vere» inquit «primus istic perhibetur 36 1, 21| deversetur aedibus». «Videsne» inquit «extremas fenestras, quae 37 1, 22| quaedam procedens: «Heus tu» inquit «qui tam fortiter fores 38 1, 22| tuum offenderim.» «Planeinquit «sed quae causa quaestionis 39 1, 22| reddo.» «Dum annuntio,» inquit «hic ibidem me opperimino», 40 1, 22| patefactis aedibus: «Rogat te» inquit. Intuli me eumque accumbentem 41 1, 22| posita, cuius monstratu: «En» inquit «hospitium.» «Bene» ego, 42 1, 22| properiter lectis: «Amo» inquit «meum Demeam qui mihi tantum 43 1, 23| lacinia detrahens: «Adside» inquit «istic. Nam prae metu latronum 44 1, 23| Feci. Et sic: «Ego te» inquit «etiam de ista corporis 45 1, 23| vocata ancillula: «Photis» inquit «sarcinulas hospitis susceptas 46 1, 25| cupidinis reducens: «Et a quo» inquit «istorum nugamenta haec 47 1, 25| asperrima increpans: «Iam iam» inquit «nec amicis quidem nostris 48 1, 25| Sufficit mihi, o Luciinquit «seniculi tanta haec contumelia.» 49 1, 26| Photis ancilla: «Rogat te» inquit «hospes.» At ego iam inde 50 1, 26| moleste renitor: «Non prius» inquit «discedam quam me sequaris», 51 1, 26| residenti: «Quam salve agit» inquit «Demeas noster? Quid uxor? 52 2, 2| primum me conspexit: «Est,» inquit «hercules, est Lucius», 53 2, 2| mulieris obganniit; «Quin» inquit «etiam ipse parentem tuam 54 2, 2| optutum in me conversa: «En» inquit «sanctissimae Salvae matris 55 2, 5| dispulsis omnibus: «Per hanc» inquit, «deam, o Luci carissime, 56 2, 7| dicacula puella: «Discedeinquit «miselle, quam procul a 57 2, 10| deosculato: «Bono animo esto,» inquit «nam ego tibi mutua voluntate 58 2, 11| Pamphile: «Quam largus» inquit «imber aderit crastino» 59 2, 11| risu secutus: «Grandem» inquit «istam lucernam Sibyllam 60 2, 13| haec renidens Milo: «Qua» inquit «corporis habitudine praeditus 61 2, 14| viduus necdum suus: «Hostes» inquit «et omnes inimici nostri 62 2, 17| verecundia: «Proeliare» inquit «et fortiter proeliare, 63 2, 18| indulsit. Sed «Heus tu,» inquit «cave regrediare cena maturius. 64 2, 20| mi ThelyphronByrrhena inquit «et subsiste paulisper et 65 2, 23| cedo praemium.» «Mille» inquit «nummum deponentur tibi. 66 2, 23| propter adsistens: «Hic» inquit «auctoratus ad custodiam 67 2, 23| meque respectans: «Vide oro» inquit «quam expergite munus obeas.» « 68 2, 24| tabulis praenotante. «Ecce» inquit «nasus integer, incolumes 69 2, 24| nobis exhiberi.» «At quae» inquit «ista sunt?» «Lucerna» aio « 70 2, 24| capite quassanti: «Abiinquit «fatue, qui in domo funesta 71 2, 24| ancillulam et: «Myrrhine,» inquit «lucernam et oleum trade 72 2, 26| oblato statim: «Summas» inquit «tibi, iuvenis, gratias 73 2, 27| impedita: «Per fidem vestraminquit «Quirites, per pietatem 74 2, 30| altius ingemescens: «Daboinquit «dabo vobis intemeratae 75 2, 31| me Byrrhena: «Sollemnis» inquit «dies a primis cunabulis 76 3, 9| cuncta turbaverat: «Prius,» inquit «optimi cives, quam latronem 77 3, 13| denique sermone prolato: «Ego» inquit «ipsa, confiteor ultro, 78 3, 13| mihique porrigens: «Capeinquit «oro te, et <de> perfidia 79 3, 15| laetitia recreata: «Patereinquit «oro, prius fores cubiculi 80 3, 15| admodum minuta: «Paveo» inquit «et formido solide domus 81 3, 20| 20-~ ~«Quam vellem» [inquit] respondit illa «praestare 82 3, 22| pinnatus adsistam tibi.» «Aininquit «Vulpinaris, amasio, meque 83 3, 27| exsurgit et: «Quo usque tandem» inquit «cantherium patiemur istum 84 4, 8| antistabat: «Nos quidem,» inquit «qui Milonis Hypatini domum 85 4, 24| excussit. Ac sic: «A ego» inquit «misera tali domo tanta 86 4, 25| licentiosas refricaret. «Nimirum» inquit «tanto compendio tuae redemptionis 87 4, 26| eius exosculata: «Parceinquit «mi parens, et durissimo 88 4, 31| indignatione: 'per ego te,' inquit, 'maternae caritatis foedera 89 5, 2| corporis sui nuda et 'quid,' inquit, 'domina, tantis obstupescis 90 5, 6| laetior animo 'sed prius,' inquit, 'centies moriar quam tuo 91 5, 7| procurrit e domo et 'quid,' inquit, 'vos miseris lamentationibus 92 5, 7| gaudio. 'sed ettectum,' inquit, 'et larem nostrum laetae 93 5, 26| conspexit armatam, 'tu quidem,' inquit, 'ob istud tam dirum facinus 94 5, 28| conticuit avis, sed 'nescio,' inquit, 'domina: puto puellam -- 95 5, 29| maxime boans 'honesta,' inquit, 'haec et natalibus nostris 96 5, 31| coherceret. atilla 'oportune,' inquit, 'ardenti prorsus isto meo 97 6, 1| montis vertice 'unde autem,' inquit, 'scio an istic meus degat 98 6, 4| protinus 'quam vellem.' inquit, 'per fidem, nutum meum 99 6, 9| aurem dexteram 'tandem,' inquit, 'dignata es socrum tuam 100 6, 9| condecet'; et 'ubi sunt,' inquit, 'Sollicitudo atque Tristities, 101 6, 9| sublato risu Venus 'et ecce,' inquit, 'nobis turgidi ventris 102 6, 11| miri laboris 'non tuum,' inquit, 'nequissima, nec tuarum 103 6, 13| superciliis subridens amarum sic inquit: 'nec me praeterit huius 104 6, 17| vocem subitam et 'quid te,' inquit, 'praecipitem, o misella, 105 6, 20| temeraria curiositate et 'ecce,' inquit, 'inepta ego divinae formonsitatis 106 6, 21| suae suscitat et 'ecce,' inquit, 'rursum perieras, misella, 107 6, 22| sic ad illum 'licet tu,' inquit, 'domine fili, numquam mihi 108 6, 23| conlata facie, 'nec tu,' inquit, 'filia, quicquam contristere 109 6, 23| ambrosiae poculo, 'sume,' inquit, 'Psyche, et immortalis 110 6, 26| Et unus: «Quo usque» inquit «ruptum istum asellum, nunc 111 6, 28| sollicito vultu petens: ~«Vos», inquit «Superi, tamen meis supremis 112 6, 30| claudicare. ~Sed: «Ecce,» inquit ille qui me retraxerat « 113 7, 5| introgressus: «Havete,» inquit «fortissimo deo Marti clientes 114 7, 8| profudit aureorum et: «En» inquit «istam sportulam, immo vero 115 7, 9| brutus vel certe temerarius» inquit «ut scitum vestrum inhibeam, 116 7, 10| reperito: «Quin igitur» inquit «supplicatum Marti Comiti 117 7, 11| hospes ille: «Non modo» inquit «exspoliationum praedarumque, 118 7, 12| mortui: «Bono animo es,» inquit «Charite dulcissima; nam 119 7, 22| publicum istum maritum» inquit «immo communem omnium adulterum 120 7, 25| Atque unitam ipse asinum», inquit «quem numquam profecto vidissem, 121 7, 26| flagitat. «Non est» in his inquit unus «indidem praesens iactura 122 8, 9| summisseque deprecanti: ~«Adhuc» inquit «tui fratris meique carissimi 123 8, 10| postponens omnia. «Sed heus tu,» inquit Charite, quam prope vestre 124 8, 12| 12-~ ~«En» inquit «fidus coniugis mei comes, 125 8, 13| cunctorum intuetur, «Abicite» inquit «importunas lacrimas, abicite 126 8, 18| cupressus cacumine: «At nos» inquit «non vestrorum spoliorum 127 8, 19| capite quassanti: «Vos autem» inquit «de cibo vel poculo vel 128 8, 25| At praeco: «Vervecem» inquit «non asinum vides, ad usus 129 8, 25| similis indignanti: «At te» inquit «cadaver surdum et mutum 130 8, 31| manibus ambabus: «Adeone» inquit «praesenti malo perterritus 131 9, 6| tollens cachinnum: «Magnum» inquit «istum virum ac strenuum 132 9, 6| At illa: «Olim, inepteinquit «descendit in dolium sedulo 133 9, 7| exurgens alacriter: «Vis» inquit «verum scire, mater familias? 134 9, 7| accensa lucerna: «Discereinquit «frater, et otiosus adsiste, 135 9, 17| uxor subiciens: «Quidniinquit «Novi diligenter. Areten 136 9, 17| condiscipulam memoras.» «Ergo» inquit anus «nostri totam Philesitheri 137 9, 17| fabulam?» «Minime gentiuminquit «sed nosse valde cupio et 138 9, 21| clementer obtundens: «At te,» inquit «nequissimum et periurum 139 9, 23| suspirans adsidue: ~«Nefarium» inquit «et extremum facinus perditae 140 9, 28| obverberans: «Tu autem,» inquit «tam mollis ac tener admodum 141 9, 33| dominus intuens: «O bona» inquit «ancilla et satis fecunda, 142 9, 33| praeparare.» Et «heus», inquit «puer calathum fetui gallinaceo 143 9, 39| Graece subiciens miles: «Ubi» inquit «ducis asinum istum?». ~ 144 9, 39| civitatem proximam. «Sed mihi» inquit «opera eius opus est; nam 145 10, 11| Tunc medicus: «Non patiar» inquit «hercules, non patiar vel 146 10, 16| praesentes scurrula: «Date? inquit «sodali huic quippiam meri.» ~ 147 10, 22| et in summa: «Teneo te» inquit «teneo, meum palumbulum, 148 10, 26| detento calice: «Non prius», inquit «medicorum optime, non prius 149 10, 26| passa est — «priusquam» inquit «digesta potione medicinae 150 11, 22| me conspexit, prior: «O» inquit «Luci, te felicem, te beatum, 151 11, 22| tantopere dignatur»; et «Quid» inquit «iam nunc stas otiosus teque 152 11, 28| fuerat specialiter: «An tu» inquit «si quam rem voluptati struendae 153 11, 29| clemens imago: «Nihil est» inquit «quod numerosa serie religionis, De Platone et eius dogmate Lib. Cap.
154 1, 1| Hic ille erat, amici» inquit, «de Academia Cupidinis
Best viewed with any browser at 800x600 or 768x1024 on Tablet PC
IntraText® (VA1) - Some rights reserved by Èulogos SpA - 1996-2009. Content in this page is licensed under a Creative Commons License