Apologia
   Cap.
1 8 | saltem communi aqua perluat: quin ei nocens lingua mendaciorum 2 19 | copiam, noxiam nimietatem. quin ex ipsis opulentioribus 3 25 | Graecam, patriam barbaram? quin igitur tandem expergiscimini 4 25 | provinciae negotiis occupatum? quin, inquam, vana haec convicia 5 25 | haec convicia aufertis? quin ostenditis quod insimulavistis, 6 29 | vellem, gratis quaesissem.) quin igitur etiam ex aliis plerisque 7 32 | omnibus tam innoxium dices, quin id possit aliquid aliqua 8 32 | obesse, nec tam laetum, quin possit ad tristitudinem 9 35 | ultro foras evolvuntur. quin ergo dicitis me eadem opera 10 37 | ita multum omnis afuisse quin accusatorem potius dementiae 11 43 | magorum miracula gubernare; quin et illud mecum reputo posse 12 48 | tuam in percontando nequeo quin laudem. dudum enim, cum 13 53 | 53-~ ~Quin etiam -- quod praeterii -- 14 59 | per libellum loquitur, non quin adeo sit alienatus omni 15 64 | et superum et caeleste. quin altitudinis studio secta 16 65 | Aemiliane, quem colam BASILEA; quin si ipse proconsul interroget, 17 66 | semper a domo ista debuisse, quin et in ceteris causis minime 18 73 | denique impetrarit, non quin ego Pudentillam iam anno 19 79 | quod in epistola scribitur. quin tu me meismet factis, non 20 85 | obiectet? quis tam est mitis quin exacerbescat? tune, ultime, 21 95 | eloquentia laudis et spei, quin Avitus esse longe malit, 22 95 | eius nunc demum incipere, quin potius eas integris viribus 23 103 | 103-~ ~Quin igitur addis; «reum magistrum, De deo Socratis Cap.
24 8 | cultoribus suis natura pateretur, quin in eo quoque aeria animalia 25 14 | commemorare adortus sit, quin multo plura omiserit quam 26 16 | nec foris esse secreti, quin omnia curiose ille participet; 27 20 | foret, frustra «quaepiam», quin potius aut «vox» aut certe « 28 21 | animo vivi nec fieri posse quin, ut optime vivas, animus 29 24 | 24-~ ~Quin igitur et tu ad studium Florida Cap.
30 7 | aere? colore, caelamine, quin saepe solus eam Polycletus 31 9 | difficultatem meam, nec deprecor quin sic existimetis. Nec tamen 32 9 | utensilium peritia daedalum? Quin et ipse Hippian laudo, sed 33 15 | cuique tormenta vel praemia. Quin etiam Pherecydes Syro ex 34 16 | nihil tantulum faciam, quin eius vos et gnaros et iudices 35 16 | inverti, ut minimum afuerim, quin articulum etiam a crure 36 16 | nullas preces dixeram? Non quin magnitudo Carthaginis mereatur 37 16 | diligi se ex pari praedicat. Quin etiam commemoravit et alibi 38 16 | cessarem? ingratus essem. Quin etiam universo ordini vestro 39 16 | perfectius, cum vos effectius. Quin etiam tibi, nobilitas senatorum, 40 17 | ingenua verecundia. Sed nequeo quin ex plurimis, quae in te 41 17 | admiramur, ex his plurimis quin vel paucissima attingam. 42 18 | prosperum divinitus datum, quin ei tamen admixtum sit aliquid 43 18 | sexennium probe cognita. quin et libri mei non alia ubique 44 22 | tam absconditum secretum, quin eo tempestive Crates interveniret, Metamorphoses Lib. Cap.
45 1, 13| saltaret. At bona Panthia: «Quin igitur», inquit «soror, 46 1, 17| derivo et iniecta dextra: «Quin imus» inquam «et itineris 47 2, 2| aurem mulieris obganniit; «Quin» inquit «etiam ipse parentem 48 2, 24| comissatum te venisse credis? Quin sumis potius loco congruentes 49 2, 25| Denique sic ad illam: «Quin abisinquam «inpurata 50 2, 25| praesentariam experiaris? Quin abisTerga vortit et cubiculo 51 2, 29| aliquanto propheta commotior: «Quin refers» ait «populo singula 52 3, 27| simulacris deorum infestum? Quin iam ego istum sacrilegum 53 4, 17| valentium committere ferarum. Quin potius domus tuae patulum 54 6, 5| inevitabiles oculos effugiam? quin igitur masculum tandem sumis 55 6, 26| membranulum circumdedit. Quin igitur masculum tandem sumis 56 7, 9| indignationem vestram exercueritis. Quin ego censeo deducendam eam 57 7, 10| iuvenis sermone reperito: «Quin igitur» inquit «supplicatum 58 7, 22| Denique unus ex illis: «Quin igitur publicum istum maritum» 59 7, 25| asinum furatus abducis? Quin potius effaris ubi puerum 60 8, 5| mediis manibus amittimus? Quin equos inscendimus? Quin 61 8, 5| Quin equos inscendimus? Quin ocius indipiscimur? En cape 62 8, 16| praeter unicam tubam deerat quin acies esset proeliaris. 63 8, 24| pro servo tibi vendidero, quin emis bonum et frugi mancipium, 64 9, 6| pretio secum rem suam ferat. Quin itaque praecingeris mihique 65 9, 7| dissimulanter conversus: «Quin tu, quicumque es, homuncio, 66 9, 20| sibi causabatur obsistere quin clavem curiose absconditam 67 10, 8| aequus remanserat iuveni, quin eum evidenter noxae compertum 68 11, 25| transcurrit beneficiis otiosum, quin mari terraque protegas homines 69 11, 29| prius omissum terreare. Quin adsidua ista numinum dignatione
Best viewed with any browser at 800x600 or 768x1024 on Tablet PC
IntraText® (VA1) - Some rights reserved by Èulogos SpA - 1996-2009. Content in this page is licensed under a Creative Commons License