Apologia
   Cap.
1 3 | contempsisse. est enim pudentis animi et verecundi, ut mea opinio 2 7 | os colendum, quod esset animi vestibulum et orationis 3 19 | Aemiliane, et longe huius animi frustra es, si eum ex fortunae 4 21 | quanto collectior. namque animi ita ut corporis sanitas 5 22 | fuisse. quod utinam tantus animi forem, ut praeter eam supellectilem 6 31 | carminum vector et illex animi Venus et Luna noctium conscia 7 49 | postquam de nostri quoque animi trinis potestatibus sollertissime 8 50 | adtemptatur; ita aegritudinem animi gravissimam levi turpitudine 9 50 | immiscuit, ilico regalem partem animi debilitat, quae ratione 10 50 | nuncuparunt, videlicet quod animi partem rationalem, quae 11 53 | igitur? furor infelix acerbi animi et misera insania crudae 12 56 | ut iam dixi, ob oris et animi diritatem, sed alterum, 13 64 | origo initialis, summus animi genitor, aeternus animantum 14 74 | descivisse ac derepente animi mutatum quod antea nimio 15 74 | quamquam omnis illa tam foeda animi mutatio et suscepta contra 16 78 | saltas -- tanta mollitia animi, tanta formido ferri est -- , 17 79 | ad salutem. «sed» inquit «animi [furens] fuit, efflictim 18 92 | legat, pudeat illum tumidi animi sui et ambitiosae mendicitatis; 19 92 | quippe ad maritum novum animi indolem, pulchritudinis 20 96 | ille bonum virum ait, cuius animi disputationem tam plene De deo Socratis Cap.
21 3 | sapientibus viris, cum se vigore animi, quantum licuit, a corpore 22 12 | laetari omnemque humani animi faciem pati, simili motu 23 12 | gestire, sed ab omnibus animi passionibus liber nec dolere 24 15 | cupido? Igitur et bona cupido animi bonus deus est. Unde nonnulli 25 21 | quivis bonus vir sine ulla animi vituperatione, sine turpitudine, Florida Cap.
26 2 | oculorum, sed mentis acie et animi obtutu considerandos. Nec 27 2 | pollerent oculorum quam animi iudicia, profecto de sapientia 28 6 | laudo, quam quod torporem animi et otium oderunt. Igitur 29 9 | prava similitudo falsos animi habeat, quoniam quaedam, 30 15 | didicisse; nec his artibus animi expletum mox Chaldaeos atque 31 15 | exercitamenta, quot partes animi, quot vices vitae, quae 32 15 | profecto super captum hominis animi augustior, primus philosophiae 33 20 | meracior, tanto propior ad animi sanitatem. Prima creterra 34 22 | atque libidinem ceteraque animi humani monstra et flagitia Metamorphoses Lib. Cap.
35 2, 6| Festinus denique et vecors animi manu eius velut catena quadam 36 2, 11| Photidem inibi recreabar animi, cum ecce iam vesperam lucernam 37 3, 11| tristitudinem mitte et angorem animi depelle. Nam lusus iste, 38 3, 12| manibus denotatus inpos animi stupebam. ~ ~ 39 3, 17| Pamphile mea iam vecors animi tectum scandulare conscendit, 40 3, 22| Lucius: sic exterminatus animi attonitus in amentiam vigilans 41 4, 11| tuto potest vir sublimis animi virtutisque praecipuus, 42 4, 14| non qui corporis adeo sed animi robore ceteris antistaret, 43 4, 24| potero?  Lamentata sic et animi dolore et faucium tendore 44 4, 27| veneriam convenire tristitie animi languore corporis damnisque 45 4, 32| solitudinem aegra corporis, animi saucia, et quamvis gentibus 46 5, 11| genuina simplicitate proque animi tui teneritudine non potueris, 47 5, 13| tibi nunc etiam firmitas animi mei. tu modo Zephyro nostro 48 5, 18| misella, utpote simplex et animi tenella, rapitur verborum 49 5, 22| Tunc Psyche, et corporis et animi alioquin infirma, fati tamen 50 5, 22| aspectu deterrita et impos animi, marcido pallore defecta 51 5, 22| pulchritudinem, recreatur animi. videt capitis aurei genialem 52 6, 2| disquisitione tuum vestigium furens animi requirit, teque ad extremum 53 9, 22| prope suasum et confirmatum animi amatorem illum alacrem vadimonium 54 10, 2| languore simulato vulnus animi metitur [in] corporis valetudinem. 55 11, 22| summatis deae recreatus animi necdum satis luce lucida, 56 11, 29| sollicitus, sed oppido suspensus animi mecum ipse cogitationes De Platone et eius dogmate Lib. Cap.
57 2, 1| priorum fonte profluerent esse animi virtutes: prudentiam, iustitiam, 58 2, 1| atque simplicia virtutes animi, humana autem bona eaque 59 2, 14| paenitendus; alter degeneris animi et corruptissimae voluptatis; 60 2, 20| adsuetus, purgata et efficata animi voluptate, eiectis ex animo 61 2, 21| quod fortitudinem nervos animi ipsasque cervices ait, ut 62 2, 22| qui bonum illud oculis animi videt; hunc esse sapientem.
Best viewed with any browser at 800x600 or 768x1024 on Tablet PC
IntraText® (VA1) - Some rights reserved by EuloTech SRL - 1996-2009. Content in this page is licensed under a Creative Commons License