Apologia
   Cap.
1 1 | 1-~ ~Certus equidem eram proque vero obtinebam, 2 14 | homini nato quam formam suam? equidem scio et filiorum cariores 3 20 | 20-~ ~Possum equidem tibi et ipsius nominis controversiam 4 21 | sustentui, gravia demersui. equidem didici ea re praecedere 5 23 | auxi; neque enim dubitassem equidem vel universum patrimonium 6 28 | 28-~ ~Possem equidem bono periculo vel his dictis 7 30 | pisces quaerit, magus est? equidem non magis arbitror quam 8 32 | cur ergo tu quaerisnolo equidem nec necessarium habeo tibi 9 35 | diu hercle perpessus sis; equidem, cum haec ab illis quasi 10 43 | de magiis et pueris lego equidem, sed dubius sententiae sum, 11 55 | sudariolo adferantur, possum equidem pluribus disputare, sed 12 56 | licet quae ego adservem. nam equidem nullo umquam periculo compellar, 13 59 | helluo adtemptatur? nam equidem hic Sabratae cum hesterna 14 80 | adhuc enim, Maxime, quantum equidem animadverti, nusquam mulier De deo Socratis Cap.
15 20 | tempestive accidere dicebat. Quod equidem arbitror non modo auribus De mundo Cap.
16 27 | se originem tradit. Mundo equidem consentiunt, non una, sed Florida Cap.
17 9 | stilo. Quae utinam possem equidem non singillatim ac discretim, 18 16 | multiiugam, quam ubique equidem et semper praedicabo. Sed 19 17 | eruditorum, multorum benignorum. Equidem et si fidibus adprime callerem, 20 18 | sole commentus est, quam equidem non didici modo, verum etiam Metamorphoses Lib. Cap.
21 1, 1| locutor offendero. Iam haec equidem ipsa vocis immutatio desultoriae 22 2, 13| infit ad eum: «Quam olim equidem exoptatus nobis advenis?». 23 3, 27| accurate corollis roseis equidem recentibus fuerat ornatum. 24 4, 2| modice punicantes, quos equidem flagrantis minime rurestri 25 5, 1| maiestati domus respondent, ut equidem illud recte videatur ad 26 7, 9| quorum poterit unus magnis equidem talentis, ut arbitror, puellam 27 7, 15| protinus uxor eius, avara equidem nequissimae illa mulier, 28 8, 10| Charite suscipit: «Istud equidem certe magnopere deprecanti 29 9, 2| lectum abiectus, post multum equidem temporis somnum humanum 30 9, 4| immergens salutares vere equidem illas aquas hauriebam. Iamque 31 10, 1| ab illo praesepio nullo equidem contradicente dictum abducit 32 11, 24| domuitionem comparo, vix equidem abruptis ardentissimi desiderii De Platone et eius dogmate Lib. Cap.
33 2, 20| opinantur ceteri mala esse. Equidem sapientem illum conscientia 34 2, 26| et morum bonorum. In hac equidem easdem puerorum nutricationes,
Best viewed with any browser at 800x600 or 768x1024 on Tablet PC
IntraText® (VA1) - Some rights reserved by Èulogos SpA - 1996-2009. Content in this page is licensed under a Creative Commons License