Apologia
   Cap.
1 2 | profecto tam cunctanter hominem extraneum tot tantorumque 2 40 | magistrorum meorum, qui aiunt hominem liberum et magnificum debere, 3 45 | difficile eiusdem valetudinis hominem vertigine sui corripit, 4 56 | ulla memoria religionis, hominem tot mysteriis deum conscium 5 74 | inquinatiorem reliquit. paucis hominem, quam modestissime potero, De deo Socratis Cap.
6 23 | aliena aestimare, sed ipsum hominem penitus considera, ipsum De mundo Cap.
7 14 | buccam inplet, armatum hominem, plaustrum oneratum percellit. ~ 8 31 | huius opera omnia quae per hominem praeclara fiunt provenire Florida Cap.
9 2 | Scilicet Socrates tacentem hominem non videbat; etenim arbitrabatur 10 4 | nam illic quoque videret hominem praesidere, hominem depugnare; 11 4 | videret hominem praesidere, hominem depugnare; togam quoque 12 9 | Quis autem non laudabit hominem tam numerosa arte multiscium, 13 12 | eloquitur, ut, vocem si audias, hominem putes: nam corvum quidem 14 19 | Confestim exclamavit vivere hominem: procul igitur faces abigerent, 15 21 | principalibus viris nobilem hominem, bene consultum, bene cognitum, Metamorphoses Lib. Cap.
16 2, 23| narras et nugas meras. Vides hominem ferreum et insomnem, certe 17 3, 3| perducere. Constanter itaque in hominem alienum ferte sententias 18 3, 8| Nec enim veri simile est hominem solitarium tres tam validos 19 4, 1| gradu rursum erectus in hominem inspectante nullo resurgerem. ~ 20 5, 20| relatis votivis nuptiis hominem te iungemus homini.' ~ 21 7, 4| parte quendam convenisse hominem et statu procerum et aetate 22 8, 25| in asini corio modestum hominem inhabitare credas. Quae 23 8, 26| rati scilicet vere quempiam hominem servulum ministerio suo 24 9, 5| tenacissimis amplexibus expeditum hominem dolio, quod erat in angulo 25 9, 25| remotaque cavea producit hominem crebros anhelitus aegre De Platone et eius dogmate Lib. Cap.
26 1, 13| utilitate turbaret. Totum vero hominem in capite vultuque esse; 27 1, 16| divisae per membra totum hominem iuvant spiritu. Hinc illae 28 1, 18| angustiis coartantur. At enim hominem tunc esse perfectum, cum 29 2, 3| 3-~ ~Hominem ab stirpe ipsa neque absolute 30 2, 13| in eo quod viderint totum hominem putant. Eiusmodi calamitates
Best viewed with any browser at 800x600 or 768x1024 on Tablet PC
IntraText® (VA1) - Some rights reserved by EuloTech SRL - 1996-2009. Content in this page is licensed under a Creative Commons License