-15-

Adducto puer Idalius post tempora nervo
stabat in exitium, pulchra Neaera, tuum.
cum frontem, sparsosque videns in fronte capillos,
luminaque argutis irrequieta notis,
flammeolasque genas, et dignas matre papillas,
iecit ab ambigua tela remissa manu:
inque tuas cursu effusus pueriliter ulnas,
mille tibi fixit basia, mille modis,
quae succos tibi myrteolos, Cypriosque liquores
pectoris afflarunt usque sub ima tui;
iuravitque deos omnes, Veneremque parentem,
nil tibi post umquam velle movere mali.
et miremur adhuc cur tam tua basia fragrent?
Duraque cur miti semper amore vaces?