Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library
Desiderius Erasmus Roterodamus
Morias encomion

IntraText - Concordances

(Hapax - words occurring once)


11-apert | aperu-civit | civiu-dedux | deera-emolu | emori-furto | fusci-ingre | ingru-mader | madia-nudos | nugac-phila | phile-queso | quest-silen | silex-torqu | torua-zodia

                                                        bold = Main text
     Pars,  Cap.                                        grey = Comment text
1 2, 11| 11.~Principio quid esse potest 2 2, 12| 12.~At sane parum sit mihi 3 2, 14| 14.~Eat nunc qui uolet, et 4 2, 16| 16.~Sed iam tempus est, ut 5 2, 17| 17.~Caeterum quoniam uiro administrandis 6 2, 18| 18.~Sed sunt nonnulli, cumprimis 7 2, 19| 19.~Sed erunt fortassis, qui 8 2, 2 | 2.~Quamobrem autem hoc insolito 9 2, 20| 20.~Porro quod de amicitia 10 2, 21| 21.~In summa usque adeo nulla 11 2, 22| 22.~Quaeso num quemquam amabit, 12 2, 23| 23.~An non omnium laudatorum 13 2, 24| 24.~Qui quidem quam sint ad 14 2, 25| 25.~Sed utcumque ferendum si 15 2, 26| 26.~Verum ut ad id quod institueram, 16 2, 27| 27.~At rursum, quae civitas 17 2, 28| 28.~Iam vero ut de artibus 18 2, 29| 29.~Ergo posteaquam mihi fortitudinis 19 2, 3 | 3.~Iam uero non huius facio 20 2, 31| 31.~Agedum, si quis velut e 21 2, 32| 32.~Sed mihi videor audire 22 2, 33| 33.~Quamquam inter has ipsas 23 2, 34| 34.~Agedum, annon videtis ex 24 2, 35| 35.~Rursum inter homines, idiotas 25 2, 36| 36.~Quid quod summis etiam 26 2, 37| 37.~Igitur ut ad fatuorum felicitatem 27 2, 38| 38.~At hic rursus obganniunt 28 2, 39| 39.~Verum hoc quisque felicior, 29 2, 4 | 4.~Id quod nolim existimetis 30 2, 40| 40.~Caeterum illud hominum 31 2, 41| 41.~Verum ab his Divis quid 32 2, 42| 42.~Equidem tametsi propero, 33 2, 43| 43.~Iam vero video naturam, 34 2, 45| 45.~Sed falli, inquiunt, miserum 35 2, 46| 46.~Porro nullius boni iucunda 36 2, 47| 47.~Nec vota moror, nec irascor, 37 2, 48| 48.~Atque si cui videor haec 38 2, 49| 49.~Sed ipsa stultissima sim, 39 2, 5 | 5.~Quamquam quid uel hoc opus 40 2, 50| 50.~Minus mihi debent Poetae, 41 2, 51| 51.~Inter eruditos iurisconsulti 42 2, 52| 52.~Sub hos prodeunt philosophi, 43 2, 53| 53.~Porro Theologos silentio 44 2, 54| 54.~Ad horum felicitatem proxime 45 2, 55| 55.~Verum ego istos histriones 46 2, 56| 56.~Iam quid de proceribus 47 2, 57| 57.~Ac principum quidem institutum, 48 2, 58| 58.~Ad eumdem modum Cardinales 49 2, 59| 59.~Iam Summi Pontifices, qui 50 2, 6 | 6.~Visum est enim hac quoque 51 2, 60| 60.~Equidem incerta sum adhuc, 52 2, 61| 61.~Nam id quo pacto fieri 53 2, 62| 62.~Principio illud omnibus 54 2, 63| 63.~Atqui fortassis apud Christianos 55 2, 64| 64.~Sed cur anxie me unius 56 2, 65| 65.~Verum haec stulte persequor, 57 2, 66| 66.~Ac ne quae sunt infinita 58 2, 67| 67.~Quod quidem magis perspicuum 59 2, 68| 68.~Verum ego iam dudum oblita 60 2, 8 | 8.~Quod si locum quoque natalem 61 2, 9 | 9.~Haec nimirum quam sublatis 62 2, 65| patrocinioque utuntur. Nam sic Aaron uxoris poenam deprecatur 63 2, 32| mensuras, motus, effectus, abditas rerum causas scrutarentur, 64 2, 63| non, hercle, opinor. In abditissimis penetralibus, nec id satis, 65 2, 66| visibilibus, ac corporeis abducat, quod idem utique mors facit. 66 2, 41| plaustro, equos incolumes domum abegit. Alius oppressus ruina vixit. 67 2, 56| Ipsa nonnumquam saginatior abeo, si quando viderim illos 68 2, 3 | se plusquam dis dia pasôn abesse: cum corniculam alienis 69 2, 32| requireretur legum prudentia, cum abessent mali mores, ex quibus haud 70 2, 54| praecipue Theologi, ut parum abfuerit, quin illis acciderit, quod 71 2, 36| amicis ha bere coguntur. Sed abhorrent a vero principum aures, 72 2, 11| ponendum, explicanda frons, abicienda dogmata illa adamantina, 73 2, 56| addictius, servilius, insulsius, abiectius, tamen omnium rerum primos 74 2, 46| et lene merum, quod curas abigat, quod cum spe divite manet. 75 2, 64| verum et tunicam insuper abiiciant, nudique et prorsus expediti, 76 2, 59| silentio Christum sinunt abolescere, et quaestuariis legibus 77 2, 59| Inhumanum quidem hoc, et abominandum facinus, at multo magis 78 2, 54| sanctiores videri volunt, Abraxasiorum coelos, si libet, occupent, 79 2, 13| eos reuocarem. Vnde non abs re uulgus eos palimpaidas 80 2, 63| est, sapientiam quam vetat abscondi, viliorem esse stultitia 81 1 | cuius equidem absentis absens memoria non aliter frui 82 1 | occurrebas; cuius equidem absentis absens memoria non aliter 83 2, 62| continet iras? Porro quam absoluta laus illa Ciceronis? Stultorum 84 2, 57| pariter et Veteris Instrumenti absolutam scientiam. Quid manus chirothecis 85 2, 67| est?' Porro quo amor est absolutior, hoc furor est maior, ac 86 2, 54| quidem modum Chimaeram suam absolvunt, qualem nec Horatius umquam 87 2, 67| suspirant? Nempe spiritus absorbebit corpus, utpote victor ac 88 2, 67| a mente illa summa mire absorbebitur, quippe infinitis partibus 89 2, 18| hoc genus oblectamentis absterseris. ~ 90 2, 66| tantum a carnibus, coenaque abstineat, id quod vulgus absolutum 91 1 | quod a nominibus in to tum abstinemus, ita preterea stilum temperauimus 92 2, 24| sapienti a Republica tractanda abstinendum esse, nisi quod potius monere 93 2, 50| paupertatem, invidiam, voluptatum abstinentiam, senectutem praeproperam, 94 2, 33| disciplinarum commercio abstinere, solamque naturam ducem 95 2, 59| vi tueatur? Quantum his abstulerit commoditatum, si semel incessiverit 96 2, 39| faciant imposturam, donec absumtis omnibus, non sit quo iam 97 2, 35| stultam fortassis atque absurdam, sed tamen unam multo verissimam. 98 2, 48| undique Stultitiae formis abundat, tot in dies novas comminiscitur, 99 2, 45| quemadmodum recte dictum est ab Academicis meis, inter philosophos 100 2, 59| quibus dum zelo Christi accensi, ferro ignique dimicant, 101 2, 18| quempiam uel mercede conductum accersant, aut ridiculum aliquem parasitum 102 2, 11| me, me inquam, sapiens accersat oportet, si modo pater esse 103 2, 30| tanta, Musas ex Helicone accersere, quas Poetae saepius ob 104 2, 31| sibi vitae taedio fatum accersivere Nonne sapientiae confines? 105 2, 35| animantium insipientiam, accesserint, ne peccant quidem, auctoribus 106 2, 45| constat haec felicitatis accessio? Quandoquidem res ipsas 107 2, 11| iuerit, sine nostri numinis accessione, suam uim mancam atque irritam 108 2, 1 | me conspecta, mox alius accessit uultus. Itaque quod magni 109 2, 53| acquisita, nec explicant, accidens ne sit, an substantia, creata 110 2, 53| Christus, quemadmodum in synaxi accidentia subsistant sine domicilio. 111 2, 20| diuortiis deteriora passim acciderent, nisi uiri foeminaeque domestica 112 2, 66| nonnullis divinis viris accidisse, ut oleum vini loco biberint. 113 2, 64| plerique demirarentur quid accidisset homini, tandem explanavit, 114 2, 38| omnium maxime exoptandum. Id accidit quoties iucundus quidam 115 2, 64| malitque nudos ire, quam non accinctos ferro. Ad haec quemadmodum 116 2, 49| formas enumerare. Ad eos accingar, qui sapientiae speciem 117 2, 29| audere. Quod si prudentiam accipere malunt eam quae rerum iudicio 118 1 | declamatiunculam non solum lubens accipies ceu mnemosunon tui sodalis, 119 2, 27| tot stultorum applausus, acclamationibus sibi placere, in triumpho 120 2, 64| etiam depravata ad suam accommodant utilitatem, licet ea quae 121 1 | commentationem parum uidebatur accommodatum, uisum est Moriae Encomium 122 2, 29| perverse facit, qui sese non accommodet rebus praesentibus, foroque 123 2, 41| quantum hinc lucelli soleat accrescere. Inter haec, si quis odiosus 124 2, 50| praeter alias nugas, tam accurate, tam multa de iocandi ratione 125 2, 3 | atque id genus pestes, accuratis magnaque et olei et somni 126 2, 46| quos mehercle, si quis accuratius excutiat, dispeream, si 127 2, 24| numero. Deinde quid eumdem accusatum ad cicutam bibendam adegit, 128 2, 66| simplicitatem amplexos, acerrimos litterarum hostes fuisse. 129 2, 35| nusquam, nec Aiacem, nec Achillem. Quamobrem id tandem? Nisi 130 2, 13| oratio melle dulcior, cum Achillis sit amarulenta, et apud 131 2, 23| utrimque constitere ferratae acies, et rauco crepuerunt cornua 132 2, 45| felicitatem? Contra, si acipenser alicui nauseam sapiat, quid 133 2, 54| qui pecuniae contactum ceu aconitum horreant, nec a vino interim, 134 2, 19| caritate et consuetudine acquiescant, amicitiam dictitantes unam 135 2, 53| nec secernunt infusam ab acquisita, nec explicant, accidens 136 2, 13| animi uigorem iudiciique acrimoniam adiunxisset? Itaque delirat 137 2, 14| uidelicet curis, et assidua acrique cogitationum agitatione 138 2, 54| videri student. Denique tota actio est eiusmodi, ut iures eos 139 2, 22| protinus frigebit cum sua actione Orator, nulli placebit cum 140 2, 22| modo, uerum etiam omnis actionis caput, decere quod agas) 141 2, 60| votis nihil prorsus sit actum. Rursum Sacerdotes, qui 142 2, 22| uel tecum, uel apud alios acturus es cum decoro (est enim 143 2, 54| iactitant. Superest iam quintus actus, in quo summum artificem 144 2, 34| commemorem interim lupata frena, aculeata calcaria, stabuli carcerem, 145 2, 53| stupidus, ut tales non excitent aculei? Quis tam oculatus, ut haec 146 2, 53| balbo possint intelligi, acumen appellant, quod vulgus non 147 2, 53| quem istorum non inflamment acumina? quis tam stupidus, ut tales 148 2, 53| sicut opinor, respondissent acumine, quo Scotidae disserunt 149 2, 19| amicorum uitiis tam cernunt acutum, quam aut aquila, aut serpens 150 2, 31| pueritia, quot sudoribus adacta iuventus, quam gravis senectus, 151 2, 53| demonstravit, quomodo fuerit ab Adae macula, praeservata, quam 152 2, 63| insipiens, me Pseudapostolis adaequando, adhuc videbor vobis minus 153 2, 11| abicienda dogmata illa adamantina, ineptiendum ac delirandum 154 2, 48| mulierculam, et quo minus adamatur, hoc amat impotentius. Ille 155 2, 8 | oculis, simulque naribus adblandiuntur moly, panace, nepenthes, 156 2, 7 | igitur habetis: Viri, Quid addam epitheti? Quid nisi stultissimi? 157 2, 63| Ciceronianae laudi album addentem calculum, cuius optimo iure 158 2, 22| plusculum Philautiae solet addere, quamquam hoc ipsum stulte 159 2, 64| saxorum iniuriam, nec peram adderet, adversus famem. Ubi negassent 160 2, 61| stultis toto pectore sunt addictae, sapientem haud secus ac 161 2, 56| plerisque cum nihil sit addictius, servilius, insulsius, abiectius, 162 2, 59| lenones, pene mollius quiddam addideram, sed vereor ne durius sit 163 2, 41| peccata redimis, si nummulo addideris odium malefactorum, tum 164 2, 63| nostri quoque cognitionem addidisset. Quod si mihi parum habetur 165 2, 63| Dialectica non poterat, novam addit sectionem, ad hunc interpretans 166 2, 32| inquiunt, homini peculiariter addita disciplinarum cognitio, 167 2, 53| novos orbes fabricantur, addito denique latissimo illo, 168 2, 34| tragoediam, cui se ultro addixit, dum fortes viros imitatus, 169 2, 39| Porro aleatores nonnihil addubito num in nostrum collegium 170 2, 63| hunc interpretans modum: Adducam enim ipsius verba non solum 171 2, 54| raucam assiduo cantu vocem adducet: Alius lethargum solitudine 172 2, 53| fuerunt edocti. Nec enim adduci possum, ut credam Paulum, 173 2, 61| dormientibus omnia commoda adduxerit? Agnoscitis Timotheum illum, 174 2, 48| Romam, aut divum Jacobum adeat, ubi nihil est illi negotii, 175 2, 24| accusatum ad cicutam bibendam adegit, nisi sapientia? Nam dum 176 2, 64| Ergo etc. Mirati quotquot aderant, hominis ingenium, et in 177 2, 13| tantorum miserta laborum dextra adessem, et quemadmodum Dii Poetarum 178 2, 30| meras nugas advocare solent. Adeste igitur paulisper, Iovis 179 2, 54| nonnumquam ad concitandos adfectus, exclamationibus utendem 180 2, 55| serpat. Tum quod multa secum adferat principum fortuna, quae 181 2, 15| omnibus lusus ac uoluptatem adferens, quam uel agkulomêtis ille 182 2, 22| dissidet? Num ulli uoluptatem adferet, qui sibimet ipsi sit grauis 183 2, 38| mediocrem delectationem adfert tum iis, qui eo tenentur, 184 2, 10| commoditatibus Deos simul et homines adficiam, quamque late meum pateat 185 2, 40| concionatoribus. His rursum adfines sunt ii, qui sibi stultam 186 2, 11| nisi lêthês praesens nomen adfuerit? Neque uero id Venus ipsa, 187 2, 40| hic in naufragio prosper adfulgeat, ille gregem tueatur: atque 188 2, 53| intonsa coma et in umbone qui adhaeret occipitio, treis habeat 189 2, 25| dexteriores. Ad convivium adhibe sapientem, aut tristi silentio, 190 2, 18| ridiculum aliquem parasitum adhibeant, qui ridendis, hoc est, 191 2, 17| in caeteris in consilium adhibuit, moxque consilium dedi me 192 1 | aduersus Turcas mouendum adhortatur, alius futura predicit. 193 2, 54| concordia nominis et verbi, adiectivi nominis et substantivi, 194 2, 53| adoriantur, et ad palinodiam adigant, quod si recusem, protinus 195 2, 59| lethale ferrum stringat, adigatque in fratris sui viscera, 196 2, 59| honorat sentiebam, ad famem adigetur. Inhumanum quidem hoc, et 197 2, 44| irrisores, miseros in perniciem adigunt. Verum haec mea, ab ingenii 198 2, 66| simul et affectibus aliquid adimat, ut minus permittat irae 199 2, 30| qui prorsum omnem affectum adimit sapienti. Verum cum id facit, 200 2, 50| torqueant: addunt, mutant, adimunt, reponunt, repetunt, recudunt, 201 2, 22| nullum egregium facinus adiri, nisi meo impulsu, nullas 202 2, 30| felicitatis, ut ipsi vocant arcem, aditum esse cuiquam, nisi STULTITIA 203 2, 51| et praeclarum existimant. Adiungamus his dialecticos ac sophistas, 204 2, 17| dignum: nempe uti mulierem adiungeret, animal, uidelicet, stultum 205 2, 13| uigorem iudiciique acrimoniam adiunxisset? Itaque delirat senex meo 206 2, 63| meam commoda responsione adiuveritis, ut faciunt apud Platonem 207 2, 12| stultitiae condimentum adjunxeris? Cuius rei cum satis idoneus 208 2, 13| prudens natura, recens natis adjunxit, ut aliquo uoluptatis uelut 209 2, 32| disciplinarum cognitio, quarum adminiculis id quod natura diminutum 210 2, 60| Principes, quemadmodum partes administrandi regni vicariis delegant, 211 2, 17| 17.~Caeterum quoniam uiro administrandis rebus nato, plusculum de 212 2, 7 | omnia mortalium negotia administrantur. Citra cuius opem, totus 213 2, 59| latronibus optime soleat administrari, adeo impia, ut nihil cohaereat 214 2, 24| relicto filio, quam fuerat sua administratione salutaris. Quandoquidem 215 2, 57| contagio immunem sacramentorum administrationem. Quid pedum, nimirum, crediti 216 2, 58| Deinde non dominos esse, sed administratores spiritalium dotium, de quibus 217 2, 54| confine, ut auditor interim admirans, illud secum murmuret, quo 218 2, 22| tibi ipsi placere? te ipsum admirari? At rursum quid uenustum, 219 2, 54| novum exordium sic inhiantes admirati sunt omnes, praecipue Theologi, 220 2, 42| iucundior est, et pluribus admirationi, quid est quod is veram 221 2, 42| est ineptius, hoc plures admiratores nanciscitur, ut pessima 222 2, 6 | intelligunt, hoc ipso magis admirentur quo minus intelligunt. Quandoquidem 223 1 | exiret in rabiem. Quo magis admiror his temporibus aurium delicias 224 2, 31| aggredior. Porro quibus admissis ista commeruerint homines, 225 2, 11| quae tandem mulier uirum admissura sit, si partus periculosos 226 2, 47| me domi relinquat, nec admittat ad nidorem illum victimarum. 227 2, 39| in nostrum collegium sint admittendi. Sed tamen stultum omnino 228 2, 59| summos, ad pedum beatorum admittit oscula: denique mori, inamabile: 229 2, 9 | Videtis et Deos, puellis admixtos, quorum alterum kômon uocant, 230 2, 58| exhortandum, increpandum, admonendum, componenda bella, resistendum 231 2, 44| animantium exemplis poterant admoneri. Quid enim cane adulantius? 232 2, 65| possint. Illud dumtaxat admonitos volebam, cum haec divinis 233 1 | mentem? inquies. Primum admonuit me Mori cognomen tibi gentile, 234 2, 61| Stultos affluere nummis, admoveri reipublicae gubernaculis, 235 2, 54| Alius ieiuniorum myriadas adnumerabit, et toties unico prandio 236 2, 62| ominis libenter pueros et adolescentes vocare solent tragici. Quid 237 2, 31| ineptiis quemvis etiam superet adolescentulum. Nam ut capulares iam, meraque 238 2, 8 | rosa, uiola, Hyacinthus, Adonidis hortuli. Atque in his quidem 239 2, 50| aut e priscorum libris adoptantur? Cum alius sese Telemachum, 240 2, 27| his nominum et cognominum adoptiones. Adde divinos honores, homuncioni 241 2, 53| indelebilis apud hos ulla mentio. Adorabant quidem illi, sed in Spiritu, 242 2, 53| una eademque adoratione adorandam imagunculam carbone delineatam 243 2, 53| de rebus tam arcanis et adorandis magis quam explicandis, 244 2, 47| istis, signa pro Divis ipsis adorantur. Nobis interim usu venit, 245 2, 53| spiritu et veritate oportet adorare. Verum haud apparet eis 246 2, 53| revelatum, una eademque adoratione adorandam imagunculam carbone 247 2, 53| sexcentis conclusionibus adoriantur, et ad palinodiam adigant, 248 2, 40| ac bullis religiosissime adornatum tantum non adorant ac subinde 249 2, 29| sola nobilitatis sit fons, adque eumdem modum de caeteris 250 2, 67| audivit, nec in cor hominis adscenderunt, quae praeparavit Deus diligentibus 251 2, 10| merito in Deorum senatum adsciti sunt, qui uinum, aut frumentum 252 2, 53| Hieronymo, tum sat habent adscribere: 'Non tenetur'. Et illi 253 2, 1 | discutiant, id ego solo statim adspectu praestiti. ~ 254 2, 17| de rationis unciola erat adspergendum, ut huic quoque pro uirili 255 2, 31| nonnihil mellis voluptatibus adspergens, ita tantis in malis succurro, 256 2, 54| student et ipsi iocos quosdam adspergere, ê philê Aphroditê, quam 257 2, 40| Polyphemum Christophorum adspexerint, eo die non sint perituri, 258 2, 45| specum egressus, veras res adspicit? Quod si Mycillo Lucianico 259 2, 1 | hiemem, nouum uer blandis adspirarit Fauoniis, protinus noua 260 2, 34| quando caveis inclusae, adsuescant humanas sonare linguas, 261 2, 34| corporis quidem omnes sensus adsunt. Quid simile in exstruendis 262 2, 66| summam illam animi partem adsurgant, ut iam parentem ament, 263 2, 44| admoneri. Quid enim cane adulantius? At rursum quid fidelius? 264 2, 54| vulnerent. Nec umquam verius adulantur, quam cum maxime parrêsiazesthai 265 2, 44| commoventur. Existimant cum adulatione fidem male cohaerere: quod 266 2, 20| domestica consuetudo, per adulationem, per iocum, per facilitatem, 267 2, 55| Addunt data opera nonnihil adulationis, quo populares animos, utcumque 268 2, 59| coactis interpretationibus adulterant, et pestilente vita iugulant. 269 2, 45| novae nuptae gemmas aliquot adulterinas dono dedit, persuadens, 270 2, 29| servulum pannosum gerat. Adumbrata quidem omnia, sed haec fabula 271 2, 52| e Deorum consilio nobis advenerint: quos interim Natura cum 272 2, 49| coniunctionem facit dictionem ad adverbiorum ius pertinentem. Et hac 273 2, 29| triste: quod prosperum, adversum: quod amicum, inimicum: 274 2, 55| enitendum ac sollicitius advigilandum, necubi vel deceptus cesset 275 2, 25| quaestiunculis obturbabit. Ad chorum advoca, camelum saltare dices. 276 2, 30| Poetae saepius ob meras nugas advocare solent. Adeste igitur paulisper, 277 2, 59| copistae, tot notarii, tot advocati, tot promotores, tot secretarii, 278 2, 48| iudicem, et collusorem ditent advocatum. Hic rebus novandis studet, 279 2, 39| genus eorum, qui insatiabili aedificandi studio flagrant, nunc rotunda 280 2, 52| delirant, cum innumerabiles aedificant mundos, dum solem, dum lunam, 281 2, 34| Quid simile in exstruendis aedificiis reperiat architectura? Quis 282 2, 41| haud alio studio, quam si aediles creati, ludos aut epulum 283 2, 11| aut nephelegeretou Iouis aegis hominum genus uel progignit, 284 2, 44| expergefacit stupidos, aegrotos levat, feroces mollit, amores 285 2, 54| dicturi de caritate, a Nilo Aegypti fluvio sumunt exordium, 286 2, 15| et hasta terribilis kai aei enorôsa drimu. Cur semper 287 2, 41| favebit, si vitam illius aemulaberis. Haec, inquam, atque id 288 2, 57| Episcopi, iam pridem gnaviter aemulantur, ac prope superant. Porro 289 2, 50| antagonistam quaerunt, cuius aemulatione famam augeant. Hic scinditur 290 2, 15| Poetis credimus, aut horum aemulis Statuariis. Quod numen umquam 291 2, 38| collocasset nec vates illa laborem Aeneae vocasset insanuma. Verum 292 2, 42| sibi blandiuntur. Alius ad Aeneam, alius ad Brutum, alius 293 2, 27| spectandum circumferri, aeneum in foro stare? Adde his 294 2, 54| ratione. Iesus sic in duas aequales diffidit portiones, ut scilicet 295 2, 54| horas. Atque haec quidem aequalitas in tanta corporum et ingeniorum 296 2, 63| cuiusdam candoris est, omnes aequare tibi ipsi, cumque nemo non 297 2, 63| iactabundus in hac quoque parte aequasset caeteris, per correctionem 298 2, 3 | assentator nihili hominem Diis aequiparat, cum absolutum omnium uirtutum 299 2, 55| iniquissimum, aliquam tamen aequitatis speciem prae se ferat. Addunt 300 2, 53| deferentes. Et, hercle, parum aequum erat, res tantas ab illis 301 2, 19| adeo necessariam, ut nec aer, nec ignis, nec aqua magis. 302 2, 40| munusculo demerentur, per huius aeream galeam deierare plane regium 303 2, 13| uel maxime in ea delectat aetate, quod nihil sapit? Quis 304 2, 13| fouemus, ut hostis etiam huic aetati ferat opem, nisi stultitiae 305 2, 32| veniebat. At labente paulatim aetatis aureae puritate, primum 306 2, 66| corpori cognata sunt, ad aeterna, ad invisibilia, ad spiritalia 307 2, 67| stillula est, ad fontem illum aeternae felicitatis, tamen longe 308 2, 35| Deorum immortalium vitam affectant, et Gigantum exemplo, disciplinarum 309 2, 30| Seneca, qui prorsum omnem affectum adimit sapienti. Verum cum 310 2, 47| Deiparae Virgini cereolum affigunt, idque in meridie, cum nihil 311 2, 19| an non stultitiae uidetur affine? Quid cum alius exosculatur 312 2, 20| tranquilla domus, ut maneat affinitas. Ridetur, cuculus, curruca, 313 2, 43| Scoti, nobilitate, et Regiae affinitatis titulo, neque non dialecticis 314 2, 54| vitam egisse, semper eidem affixum loco: Alius raucam assiduo 315 2, 66| soleat accidere, ut tamquam afflati prodigiosa quaedam loquantur. 316 2, 64| contumeliis et suppliciis affligerentur, prohibens ne quando resisterent 317 2, 61| invisos vivere: Stultos affluere nummis, admoveri reipublicae 318 2, 64| DIIS ASIAE, EUROPAE, ET AFRICAE, DIIS IGNOTIS, ET PEREGRINIS. 319 2, 49| encomia, perinde quasi vel Africam devicerint, vel Babylonas 320 2, 59| maledictionibus, Episcopos agant. Priscum et obsoletum, nec 321 2, 31| semper in ore habere, phôs agathon, adhuc catullire, atque, 322 2, 30| sapiens. Quaeso, si res agatur suffragiis, quae civitas 323 2, 35| nihil non Palladis consilio agebat, nimiumque sapiebat, a naturae 324 2, 13| delectantur, hôs aiei ton homoion agei theos hôs ton homoion. Quid 325 2, 42| reperias citius, qui velit agello paterno, quam ingenio cedere, 326 2, 64| summachein, Christus hoc agens, ut omnem huiusmodi praesidiorum 327 2, 29| histrionibus in scena fabulam agentibus personas detrahere conetur, 328 2, 65| nulla sollicitudine, vitam agentium. Praeterea cum vetat esse 329 2, 38| tragoedias, cum nihil omnino ageretur, cum in caeteris vitae officiis 330 2, 59| interdictiones, suspensiones, aggravationes, anathematizationes, ultrices 331 2, 64| expediti, munus Euangelicum aggrediantur, nihil sibi parent, nisi 332 2, 63| deinde quoniam arduam rem aggredimur, et fortassis improbum fuerit 333 2, 31| plane ton ammon anametrein aggredior. Porro quibus admissis ista 334 2, 29| animi timiditatem nihil aggreditur, an in stultum, quem neque 335 2, 38| quod crederet illic miras agi tragoedias, cum nihil omnino 336 2, 15| Satyri semicapri Atellanas agitant, Pan insulsa quapiam cantiuncula 337 2, 48| lites numquam finiendas agitat, et hinc atque hinc certatim 338 2, 14| assidua acrique cogitationum agitatione sensim spiritus et succum 339 2, 29| sed haec fabula non aliter agitur. Hic si mihi sapiens aliquis 340 2, 15| uoluptatem adferens, quam uel agkulomêtis ille Iupiter omnibus formidabilis, 341 2, 31| necessitas, quot morborum agmina infestent, quot immineant 342 2, 53| explicitarum et implicitarum agmine septi sunt, tot exuberant 343 2, 19| alium delectat polypus Agnae, cum filium strabonem appellat 344 2, 65| profitetur, quin etiam ipse agni nomine delectatus est, indicante 345 2, 15| magis conuenit, quam cum agno lupis. Itaque sublato illo, 346 2, 65| Praeterea cervorum hinnulorum, agnorum, crebra passim in Divinis 347 2, 54| agnosco, qui sua facta nimis agnoscunt, isti qui me quoque sanctiores 348 2, 65| indicante eum Ioanne, Ecce agnus Dei: cuius multa fit et 349 2, 63| ut interim dum Theologum ago, perque has spinas ingredior, 350 2, 15| nugantur Dii, uere raon agontes, ut inquit Homerus, nullo 351 2, 26| vis saxeos, quernos, et agrestes illos homines in civitatem 352 2, 15| musto ficisque recentibus, agricolarum lasciuia consueuerit oblinere. 353 2, 23| lenonibus, latronibus, sicariis, agricolis, stupidis, obaeratis, et 354 2, 8 | est ullus, nec usquam in agris asphodelus, malua, squilla, 355 2, 59| huius patrimonium appellant agros, oppida, vectigalia, portitoria, 356 2, 29| obtecti personis procedunt, aguntque suas quisque partes, donec 357 2, 35| vocat, Paridem nusquam, nec Aiacem, nec Achillem. Quamobrem 358 2, 13| senibus delectantur, hôs aiei ton homoion agei theos hôs 359 2, 3 | conuestit plumis: cum ton Aithiopa leucainei, denique cum ec 360 2, 14| plane choiroi, quod aiunt, Akaranioi, numquam profecto senectutis 361 2, 68| Novum hoc, misô mnamona akroatên. Quare valete, plaudite, 362 2, 67| oris speciem vertunt. Nunc alacres, nunc deiecti, nunc lacrymant, 363 2, 13| formae nitor, languescit alacritas, frigescit lepos, labascit 364 2, 55| venentur assidue, si bellos alant caballos, si suo commodo 365 2, 57| plane Episcopos agunt, oud' alaoskopiê. ~ 366 2, 53| Nominalium, Thomistarum, Albertistarum, Occanistarum, Scotistarum, 367 2, 53| Occanistas, et invictos Albertistas una cum tota Sophistarum 368 2, 46| villum edormieris, protinus albis, ut aiunt, quadrigis recurrunt 369 2, 13| natales? Alioqui capillorum albor, os edentulum, corporis 370 2, 63| nimirum Ciceronianae laudi album addentem calculum, cuius 371 2, 50| illius suffragio discedit Alceus, ille huius Callimachus: 372 2, 36| laudatius? Quamquam enim Alcibiadeum apud Platonem proverbium, 373 2, 29| res omneis humanas, velut Alcibiadis Silenos, binas habere facies 374 2, 49| imo plures: quandoquidem Aldus meus unus, plus quinquies 375 2, 56| interpellat prandium. Sub id alea, laterunculi, sortes, scurrae, 376 2, 39| naufragium fecerint, in aleae scopulum illisa nave, non 377 2, 39| negotii non suffecerit. Porro aleatores nonnihil addubito num in 378 2, 36| aliquot honoris gratia solent alere. Cur autem ante ponant, 379 2, 20| satellitium, fulciretur alereturque? Papae, quam pauca coirent 380 1 | Hieronymus, ne nominibus quidem ali quoties parcens. Nos preterquam 381 | aliae 382 2, 66| audire vocum strepitum, aliasque id genus cerimoniolas spectare. 383 2, 49| mutilis notatum litteris, alicubi effoderit: O Iupiter, quae 384 | alicui 385 | alicuius 386 2, 5 | autem sedulo fingant, tamen alicunde prominentes auriculae Midam 387 2, 4 | elaboratam, nonnumquam et alienam proferunt, tamen triduo 388 2, 63| praesertim cum res sit alienior, fortasse magis conveniet 389 2, 47| praestiterit eos prorsum alienissimos habere, quam familiares. 390 1 | autem uel omnium suffragiis alienissimus. Deinde suspicabar hunc 391 2, 54| proemium, quod a re foret alienius: quasi vero non ad istum 392 2, 60| sarcinae, id prudenter in alienos humeros reiiciunt, et aliis 393 1 | accedit quam es ipse a re alienus; es autem uel omnium suffragiis 394 | aliisque 395 | alioquin 396 2, 50| coarguantur plagii, tamen aliquanti temporis usuram sint interim 397 2, 11| ineptiendum ac delirandum aliquantisper. In summa, me, me inquam, 398 2, 61| ipsorum igitur exemplum allegabimus, hoc est, ouden pros epos. ~ 399 2, 61| legulei calumnientur, me nihil allegare. Ad ipsorum igitur exemplum 400 2, 54| et eamdem interpretantur allegorice, tropologice, et anagogice. 401 2, 44| capessenda studia litterarum allicit, senes exhilarat, principes 402 2, 59| et quaestuariis legibus alligant et coactis interpretationibus 403 1 | presertim si quid pros ta alphita id est ad questum, attinet. 404 2, 64| Haereticum hominem post unam et alteram correptionem devita'. Cumque 405 2, 51| digladientur, et nimium altercando plerumque veritatem amittant. 406 2, 53| Lynceus, ut ea quoque per altissimas tenebras videat, quae nusquam 407 2, 8 | hupatô Kroniôni capram altricem, cum me duae lepidissimae 408 2, 8 | lepidissimae Nymphae suis aluerint mammis, Methe Baccho progenita, 409 2, 41| gravatim et admittunt et alunt, non ignari quantum hinc 410 2, 41| revaluit. Alii potum venenum, alvo soluta, remedio non exitio 411 2, 54| pene disruptam imputabit alvum. Alius tantum cerimoniarum 412 2, 1 | exporrexistis , sic laeto quodam et amabili applausistis risu, ut mihi 413 2, 38| dixisset Horatius: 'An me ludit amabilis insania': Neque Plato poetarum, 414 2, 22| 22.~Quaeso num quemquam amabit, qui ipse semet oderit? 415 2, 66| et extra quam nihil nec amandum nec expetendum esse praedicant. 416 2, 35| ambiunt, non invident, non amant. Denique si propius etiam 417 2, 8 | moly, panace, nepenthes, amaracus, ambrosia, lotus, rosa, 418 2, 19| insignia uitia pro uirtutibus amare, mirarique, an non stultitiae 419 2, 49| munditiae videntur, paedor amaricinum olet, miserrima illa servitus 420 2, 13| dulcior, cum Achillis sit amarulenta, et apud eumdem, senes in 421 2, 15| Tum et Silenus ille senex amator, tên kordaka saltare solitus, 422 2, 31| puellarum choris, litterulas amatorias scribere. Ridentur haec 423 2, 31| aliquam misere depereat, et amatoriis ineptiis quemvis etiam superet 424 2, 61| quis honores, atque opes ambiat Ecclesiasticas, ad eas vel 425 2, 58| perpenderent, inquam, nec eum locum ambirent, et libenter relinquerent, 426 2, 6 | Quod si qui paulo sunt ambitiosiores, arrideant tamen et applaudant, 427 2, 35| pudescunt, non verentur, non ambiunt, non invident, non amant. 428 2, 8 | panace, nepenthes, amaracus, ambrosia, lotus, rosa, uiola, Hyacinthus, 429 2, 45| ferre possit, et tamen huic ambrosiam sapiant, quaeso, quid interest 430 2, 63| Sed et in via stultus ambulans, cum ipse insipiens sit, 431 2, 19| alius exosculatur naeuum in amica, alium delectat polypus 432 2, 19| constabit inter Argos istos amicitiae iucunditas, nisi accesserit 433 2, 19| consuetudine acquiescant, amicitiam dictitantes unam rebus omnibus 434 2, 51| altercando plerumque veritatem amittant. Hos tamen sua Philautia 435 2, 31| fraudes. Sed ego iam plane ton ammon anametrein aggredior. Porro 436 2, 54| si quando poti, fabulis amoenioribus delectare se volunt, sed 437 2, 47| modestia, coelestium rerum amore studeant aemulari? Nam is 438 2, 26| enim aliud significat illa Amphionis et Orpheil cithara. Quae 439 2, 13| quod sic exosculamur, sic amplectimur, sic fouemus, ut hostis 440 2, 66| auctores, mire simplicitatem amplexos, acerrimos litterarum hostes 441 2, 45| Quae tamen tantumdem, aut amplius etiam ad felicitatem conducat. 442 2, 64| semel affectus omneis sic amputat, ut nihil iam illis cordi 443 1 | quo equo fuit insidendum amusois et illitteratis fabulis 444 2, 54| allegorice, tropologice, et anagogice. Atque ad hunc quidem modum 445 2, 53| kamarinan ou kinein, nec hanc anagyrim tangere, utpote genus hominum 446 2, 31| ego iam plane ton ammon anametrein aggredior. Porro quibus 447 2, 41| attinet? Agedum inter tot anathemata, quibus templorum quorumdam 448 2, 59| suspensiones, aggravationes, anathematizationes, ultrices picturae, ac fulmen 449 2, 49| quoties istorum aliquis Anchisae matrem, aut voculam vulgo 450 2, 53| cohortibus, per quas iam olim ancipiti Marte belligerantur, clamosissimos 451 2, 68| proverbii pollaki toi kai môros anêp katakairion eipen, nisi 452 2, 33| Dialectici. Solus iatros anêr pollôn antaxios andrôn. 453 2, 8 | fortunatis, ubi aspata kai anêrota omnia proueniunt. In quibus 454 1 | diebus cum me ex Italia in Angliam recepissem, ne totum hoc 455 2, 38| submittunt, quoties immissis anguibus, vel ardorem belli, vel 456 2, 16| rationem in angustum capitis angulum relegauit, reliquum omne 457 2, 16| assem. Praeterea rationem in angustum capitis angulum relegauit, 458 2, 48| malint deamandis beatis aniculis aucupari. Quorum utrique 459 2, 45| volebam) ita ut saepe faciunt, anilem aliquam fabellam exordiatur, 460 2, 63| spinas ingredior, Scoti anima paulisper ex sua Sorbona 461 2, 38| tum illis, quibus est hoc animadversum, nec tamen eodem insaniunt. 462 2, 31| multo etiam suavius, si quis animadvertat anus, longo iam senio mortuas, 463 2, 63| Quo quidem loco illud animadvertendum, ad Stultitiae laudem pertinere, 464 2, 66| desideratis argumenta primum illud animadvertite, pueros, senes, mulieres, 465 2, 53| scilicet deesset ubi felices animae commode vel spatiari, vel 466 2, 48| tragoedias ciat tantulum animalculum, tamque mox periturum. Nam 467 2, 65| oves appellat. Quo quidem animante non est aliud insipientius, 468 2, 39| viribus ad eamdem felicitatem animantes. Cumque iam prorsus omni 469 2, 24| lupo conspecto. Qui militem animasset in bello? Isocrates ob ingenii 470 2, 25| nimirum, ob tantam vitae atque animorum dissimilitudinem. Quid enim 471 2, 56| elabuntur horae, dies, menses, anni, saecula. Ipsa nonnumquam 472 2, 34| 34.~Agedum, annon videtis ex unoquoque reliquorum 473 2, 63| oculos student configere, dum annotationes suas, veluti fumos quosdam 474 2, 50| recudunt, ostendunt, nonum in annum premunt, nec umquam sibi 475 2, 50| doctior. Nonnumquam etiam antagonistam quaerunt, cuius aemulatione 476 2, 33| Solus iatros anêr pollôn antaxios andrôn. Atque in hoc ipso 477 2, 66| linguas ac litteras, quas antea numquam didicerant, et omnino 478 2, 55| virtutibus oportere caeteris antecellere. Praeterea sceptrum, iustitiae 479 2, 48| horas illas sobrias, et antemeridianas iurgiosis consultationibus, 480 2, 19| dictitantes unam rebus omnibus anteponendam, quippe rem usque adeo necessariam, 481 2, 53| vel pontificiis decretis anteponendas, dumque veluti censores 482 2, 35| idiotas multis partibus anteponit doctis ac magnis, et Gryllus 483 2, 54| traditiunculas meis praeceptis anteposuerunt. Cum haec audient, et videbunt 484 2, 42| proavos atque atavos, et antiqua cognomina commemorant, cum 485 2, 53| videlicet honoris, partim antiquitati, partim Apostolico nomini 486 2, 24| Atheniensium. Porro Marcus Antoninus ut donemus bonum Imperatorem 487 2, 54| exerceant, et Paulos atque Antonios sese credant. ~ 488 2, 65| Brutum et Cassium, cum ebrium Antonium nihil metueret, utque Nero 489 2, 66| fugitivo illi, qui reversus in antrum, veras res vidisse se praedicat, 490 2, 31| suavius, si quis animadvertat anus, longo iam senio mortuas, 491 2, 65| stultitiam'. Sed quid ego frustra anxia, tot testimoniis haec docere 492 2, 2 | quod hodie nugas quasdam anxias inculcat pueris, ac plusquam 493 2, 64| 64.~Sed cur anxie me unius exemplo tueor? 494 2, 38| quidam mentis error simul et anxiis illis curis animum liberat, 495 2, 61| deprehensus erubescet, si anxios illos de furtis, atque usuris 496 2, 8 | Methe Baccho progenita, et Apaedia Panos filia. Quas hic quoque 497 2, 45| demiretur, persuasum habens, Apellis aut Zeuxidis esse picturam, 498 2, 12| age, rem omnem sigillatim aperiamus. ~ 499 2, 36| non vera modo, verum etiam aperta convitia cum voluptate audiantur, 500 2, 65| venenum. Quamquam Paulus aperte scientiam, veluti inflantem


11-apert | aperu-civit | civiu-dedux | deera-emolu | emori-furto | fusci-ingre | ingru-mader | madia-nudos | nugac-phila | phile-queso | quest-silen | silex-torqu | torua-zodia

Best viewed with any browser at 800x600 or 768x1024 on Tablet PC
IntraText® (V89) - Some rights reserved by EuloTech SRL - 1996-2007. Content in this page is licensed under a Creative Commons License