Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library

Historia fratris Dulcini

IntraText CT - Text

Previous - Next

Click here to hide the links to concordance

7

Opera autem ipsorum Dulcini et sequacium eius erant abominabilia et nefanda, et predicationes eorum erronee, et heretica dogmata ipsorum maledicta et omnimodo contra normam fidei orthodoxe. Nam ipse Dulcinus, dum stetisset super montibus antedictis et etiam dum stabat in Valle Sicida dixit, credidit, docuit et publice predicavit multis vicibus et predicari iussit, prout sponte confessus fuit, quod ipse et sequaces sui poterant et eis licitum erat susperdere, decapitare, mutilare et interflicere homines et personas locorum obediencium ecclesie romane, ac specialiter incendere, destruere, capere et compellere christianos ad redemptionem faciendam et hoc sine peccato.

Item derobare, carcerare et quecumque mala inferre christianis, potius quam mori de fame et deserere eorum fidem. Item quod status suus et sequacium eius erat perfectior et sanctior omni alio statu, qui esset in ecclesia, quia patiebantur persecutionem.

Item, quod episcopus poterat aliquem episcopatum, religiosus religionem suam, sacerdos curatus ecclesiam suam et curam, vir uxorem suam, et uxor virum relinquere causa sequendi sectam suam et fidem.

Item, quod clerici, laici, prelati, religiosi et quicumque ordinati in ecclesia dei, in quocumque statu essent, ordine vel dignitate, poterant, relicto eorum statu, libere et impune transire ad eorum sectam et eorum vitam tenere sino peccato, immo verius cum melioratione eorum vite, quod absit a cordibus fidelium.

Item, quod ipse Dulcinus intelligebat, quod ipse et illi, qui sunt vel tunc erant de eius secta et congregatione, recte tenebant vitam, quam tenebant apostoli primitivi Iesu Christi, et quod tenebant ipsam vitam per multa tempora preterita, que erant eorum tempore reformanda.

Item, quod non credebat, quod dominus papa posset excommunicare eos pro eo, quod tenebant vitam apostolicam. Et si dominus papa preceperit sibi et sociis suis sub excommunicationis pena, quod relinquerent eorum sectam, et modum vivendi, quem tenebant, quod propterea eum non dimisissent nec vitam, quam tenebant, asserendo ipsam vitam esse apostolicam, et quod in iis non esset obediendum domino pape, etiam si vellet eos per censuram ecclesiasticam cogere ad dimittendam vitam eorum et modum vivendi, quem tenebant et tenuerant per tempora retroacta, confitendo nihilominus, quod dominus papa poterat facere decreta et decretales; habebat enim quemdam intellectum et habeat opinionem sue premisse vite, a qua nullo modo recedere volebat.

Idem, quod prelati et inquisitores heretice pravitatis non poterant citare eos vel excommunicare eo, quod tenebant dictam fidem, nec poterant cogere eos ad eam dimittendam, et hoc intendebat propter intellectum, quem habebat in quibusdam scripturis Veteris Testamenti, asserens, quod non credebat, immo impossibile sibi videbatur, quod per aliquem possit sibi offendi, nec esse melior vel verior sensus vel intellectus, quam erat suus, quem habebat in scripturis suprascriptis, quem intellectum asserebat se non habere ab homine vel per hominem, sed per eius maximam opinionem et conceptionem cordis sui.




Previous - Next

Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library

Best viewed with any browser at 800x600 or 768x1024 on Tablet PC
IntraText® (V89) - Some rights reserved by Èulogos SpA - 1996-2007. Content in this page is licensed under a Creative Commons License