Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library
Alphabetical    [«  »]
grati 1
gratia 202
gratiae 14
gratiam 117
gratiarum 10
gratias 22
gratiosa 1
Frequency    [«  »]
118 filius
117 deo
117 diebus
117 gratiam
117 multum
117 pervenit
117 solum
William of Tyre
Historia rerum in partibus transmarinis gestarum

IntraText - Concordances

gratiam

    Liber, Caput
1 I, III | nuntiis frequentibus, inter se gratiam et mirabili subnixam foedere, 2 I, III | amicitia concordiam, ut is gratiam ejus, omnium qui in toto 3 I, V | Domino habens repositam gratiam. ~ 4 I, XIII | evangelizabat. Cui tantam gratiam, ejus fidei meritum respiciens, 5 I, XVIII | publicorum commerciorum gratiam non negavit. Ille vero regno 6 I, XXII | conspectu majestatis ejus gratiam aliquando invenire quaeritis, 7 I, XXVII | desiderio, exhortationis habens gratiam, multos ex universo Teutonicorum 8 I, XXX | quod nullam apud regem gratiam poterant invenire, proponunt 9 I, XXX | ut regis Hungarorum sibi gratiam conciliarent~WILLIAM OF 10 II, II | pridem nostram contulimus gratiam, quod ad nos ingressus es, 11 II, XI | percurrens, ut eorum sibi gratiam comparet, singulis affabilem 12 II, XI | morum elegantia id exigente, gratiam meruisti. Quapropter nos 13 II, XVI | Unde et majorem consecutus gratiam, dona suscepit ingentia, 14 II, XVII | sperabat populo suo indigenarum gratiam obtinere, ut saltem commercii 15 II, XXI | fidelitatis exhibens, in plenam gratiam reversus, donis ingentibus 16 II, XXI | convenientibus facto per Dei gratiam numerosiore, competenti 17 II, XXII | Unde in ampliorem recepti gratiam digni habiti sunt, ut majora 18 III, IV | plurimum ejus per hoc sibi gratiam comparaverunt. Unde et pecuniam 19 III, XII | Turcorum sibi reconciliaret gratiam, et in nostram propensiores 20 III, XXIII | eo quod hospitalitatis gratiam, quae ad omnes merito se 21 III, XXIV | satisfacientes, in plenam gratiam, interveniente pacis osculo, 22 III, XXV | sibi satagunt conciliare gratiam, et amicitiam foederare: 23 IV, I | omnium sibi reconciliavit gratiam. Erat enim vir alias per 24 IV, III | tacitus considerans honorem et gratiam, quam advenienti populus 25 IV, IV | et per hoc sibi populi gratiam ampliorem promereri, convocato 26 IV, V | Edessanorum in se conciliavit gratiam, ut jam non solum dominum, 27 IV, VI | Obsessam violenter occupat, gratiam apud populum suum demerens 28 IV, XXI | majorem se ob communem gratiam et publicam utilitatem velle 29 IV, XXII | per Domini superabundantem gratiam, ut, populo ad frugem melioris 30 IV, XXIV | foedus postulans, et eorum gratiam sibi conciliare quaerens. ~ 31 IV, XXIV | sibi corda concilient et gratiam, foederent cum eis pacta 32 IV, XXIV | dominatione per omnipotentis Dei gratiam, ab eo sibi potenter vindicavit. ~ 33 V, VII | universarum expeditionum gratiam, quam toto anno valde demeruisse 34 V, VII | munificum, nemini affabilitatis gratiam indulgens; eratque id in 35 V, IX | omnium sibi reconciliavit gratiam, universos in suam excitans 36 V, XI | internuntios ejus sibi conciliavit gratiam, totoque obsidionis tempore, 37 V, XII | Domino, in hanc communem gratiam descendimus; teneoque nihilominus 38 V, XIV | etiam, urbe prius per Dei gratiam obtenta, vix ejus potuerunt 39 V, XX | huic nostrae professionis gratiam et fidem consecuto, cui 40 V, XXI | sibi majorem conciliaret gratiam, eo quod fratrem uterinum 41 VI, XIII | adinvicem consolationis gratiam impendebant: memores uxorum 42 VI, XIX | quasi in eo benedictionem et gratiam suam videretur Dominus infudisse. 43 VI, XIX | 10), et Spiritus sancti gratiam manifeste se non dubitarent 44 VI, XXII | per Domini superabundantem gratiam, ut recepto urbis praesidio, 45 VII, III | sibi facilius conciliaret gratiam, ejus amicitiam postulat; 46 VII, III | foederatur, in suam eum gratiam recipiens, missoque nuntio, 47 VII, III | conspectu ducis domino suo gratiam obtinentes cumulatiorem, 48 VII, IV | propositi pandit seriem, et gratiam quam cum praedicto nobili 49 VII, V | comitem Edessanum conciliarent gratiam. Auditis ergo querimoniis, 50 VII, V | in nostrorum devenerat gratiam. Quos omnes in tanta suscipiebat 51 VII, VII | asserebat enim, sibi ejus gratiam sufficere, et pro multa 52 VII, XVI | constantiam, et admirabilem gratiam quam plebi Dei exhibuerant, 53 VII, XIX | Turcorum et Persarum haberent gratiam et auxilium; nunc mutato 54 VII, XXII | nullam exhibuit humanitatis gratiam; sed de viribus praesumens 55 VII, XXIII | et fidem conciliaret et gratiam, de proprio aerario cum 56 VIII, XXI | coelestis memores beneficii, et gratiam prae oculis habentes divinam, 57 VIII, XXII | superabundantem coelestem gratiam, plebi Dei in civitate sancta, 58 VIII, XXIII | adventum, et familiaritatis gratiam, quam cum ipsis contrahere 59 IX, I | per Domini superabundantem gratiam Christiano populo restituta, 60 IX, V | igitur domino duce per Dei gratiam in regni culmine confirmato, 61 IX, VIII | aliquando simile attentarent, in gratiam reversi sunt. Haec autem 62 IX, X | nostrorum metu, etsi non ob gratiam, quam haberent mutuam, convenerunt 63 IX, XXII | domini ducis sibi conciliavit gratiam; et reversus ad propria, 64 X, V | pacem et populo suo per Dei gratiam obtinebat: cum ecce nuntius 65 X, XIII | omnem more suo humanitatis gratiam exhibuit; maxime autem domino 66 X, XIV | et exhortationis habentes gratiam, classis praedictae consules, 67 XI, I | sui movit compassionem, gratiam obtinens universorum. Nec 68 XI, XVI | gentis Hiberorum: quo per gratiam Dei incrementum suscipiente, 69 XI, XXII | respondit: Multo melius, per gratiam Dei, quam tu velis. Et iterum 70 XI, XXIV | civibus Dominus contulerat gratiam, ut circumstantem multitudinem, 71 XI, XXVIII| sequentium sanguine, per Dei gratiam acquisitae sunt. Praesentis 72 XI, XXVIII| sequentium sanguine, per Dei gratiam, acquisitae sunt. Siquidem 73 XII, VIII | consanguineus erat, consecutus gratiam et ejus fretus auxilio, 74 XII, XV | sibi conciliavit animos, et gratiam publicam sibi promeruit. 75 XII, XVII | eodem. ~Cum ita ergo, per gratiam Dei, se regni prospere satis 76 XII, XXIV | obsiderent; nam aliae, per Dei gratiam, a torrente Aegypti, usque 77 XIII, XXVI | coepit virtute confidere, gratiam subtrahens, eum suis conditionibus 78 XIV, I | honorem et familiaritatis gratiam, diligenter postmodum quaereret, 79 XIV, II | habens, populi universi gratiam et domini regis, et universorum 80 XIV, V | sollicitudinem. Unde omnium gratiam civium, et etiam principum, 81 XIV, VIII | dicentes: factumque est per gratiam Domini, etiam praedicti 82 XIV, XVIII | sperans in eo se domini regis gratiam promereri posse, id tale 83 XV, III | fili Raimunde, quomodo ob gratiam tui, ut juxta conventiones 84 XV, XIV | redemptus, ore, non corde, eidem gratiam suam, per quorumdam utriusque 85 XV, XVII | iterum profectus, ex parte gratiam obtinet; sed rediens veneno 86 XV, XVII | sermonis, multam habens gratiam; liberalis admodum, militarium 87 XV, XVII | merito suscitaverat, in gratiam suam redire volentes, non 88 XV, XVII | profectus est. Ibi aliquatenus gratiam sedis apostolicae assecutus, 89 XV, XXVI | per Domini superabundantem gratiam, regno ad aliquam tranquillitatem 90 XVI, II | et patrum conciliaverat gratiam, ut praedecessorum suorum 91 XVI, II | sermone liberiore lacessebat, gratiam demerebatur; eoque amplius 92 XVI, VIII | diximus, gentis nostrae gratiam, quibuscunque poterat obsequiis 93 XVI, VIII | sibi necessariam reputans gratiam, omni via qua poterat ad 94 XVI, XVIII | exhortatorii sermonis habentes gratiam, potentes in opere et sermone, 95 XVI, XXVII | ut ejus sibi conciliaret gratiam, largitus fuerat. Praesumebat 96 XVII, VIII | Conradus imperator quod ei gratiam suam subtraxerat Dominus, 97 XVII, XIII | matris suae subtraheret gratiam et munificentiam impediret. 98 XVII, XIV | eis in mutuam redeuntibus gratiam, quasi stella matutina in 99 XVIII, IV | accessum, et populi nihilominus gratiam merebantur. Possidebat illis 100 XVIII, IV | principum suorum plenam habentes gratiam, loca universa, quasi negotiatores 101 XVIII, X | qui domini imperatoris gratiam, ejus efficiente inconstantia, 102 XVIII, XX | interveniente munificentia, eidem gratiam Romanae sedis obtinuit; 103 XVIII, XXII | qui et reginae unctionis gratiam regiae conferret et conjugii 104 XVIII, XXIV | imperator reposcebat, in gratiam eum restituit pleniorem; 105 XVIII, XXVI | principibus certatim partibus gratiam suam et favorem ministrantibus. 106 XIX, I | praelatis, regiae unctionis gratiam, et diadematis insigne adeptus, 107 XIX, II | urbanitatis expers. Affabilitatis gratiam, quae maxime principibus 108 XXI, VII | peccatis eorum exigentibus, gratiam subtrahat Dominus, tanquam 109 XXI, XVIII | Dominus suam subtraxerat gratiam, in nullo prosperaretur. 110 XXI, XVIII | Deus, humilibus autem dat gratiam (I Petr. V, 5). Promisit 111 XXI, XXX | numerus erat, subtraxisti gratiam, ne sibi ascribant, quod 112 XXII, VII | et exhortationis habentes gratiam, non praesumunt. Sustinent 113 XXII, X | populus apud eum repererat gratiam, ut neglectis Graeculis 114 XXII, XI | mensibus, reconciliatus in gratiam redierat. Et ne, more solito, 115 XXII, XVI | fugam, ad suos, per Dei gratiam, rediens illaesus. Ceciderunt 116 XXII, XXI | per ejus superabundantem gratiam, diluimus. Porro tam domino 117 XXIII, I | rancore deposito, eum in suam gratiam restitueret; cumque statim


Best viewed with any browser at 800x600 or 768x1024 on Tablet PC
IntraText® (V89) - Some rights reserved by Èulogos SpA - 1996-2007. Content in this page is licensed under a Creative Commons License