Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library
Alphabetical    [«  »]
gniewu 8
gnostycki 1
gnoza 1
go 402
go290 1
go33 1
godach 1
Frequency    [«  »]
428 lub
415 wiary
412 jezus
402 go
399 ojca
390 tym
378 ten

Katechizm Kosciola katolickiego

IntraText - Concordances

go

    Czesc, Dzial, Rozdzial, Numer
1 Wstep, 0,0,1 | stworzył człowieka, by uczynić go uczestnikiem swego szczęśliwego 2 Wstep, 0,0,1 | bliski człowiekowi. Powołuje go i pomaga mu szukać, poznawać 3 Wstep, 0,0,3 | powołani do przekazywania go z pokolenia na pokolenie, 4 Wstep, 0,0,18| katolickiej. Należy zatem czytać go jako całość. Liczne odnośniki 5 I, 1,1,27 | dlatego, że Bóg stworzył go z miłości i wciąż z miłości 6 I, 1,1,28 | szukali Boga, czy nie znajdą Go niejako po omacku. Bo w 7 I, 1,1,30 | może zapomnieć o Bogu lub Go odrzucić, to Bóg nie przestaje 8 I, 1,1,30 | wzywać każdego człowieka, aby Go szukał, a dzięki temu znalazł 9 I, 1,1,30 | innych, którzy uczyliby go szukania Boga.~Jakże wielki 10 I, 1,1,31 | obraz Boga, powołany, by Go poznawać i miłować, szukając 11 I, 1,1,35 | Władze człowieka uzdalniają go do poznania istnienia osobowego 12 I, 1,1,41 | Boga. Dlatego też możemy Go określać na podstawie doskonałości 13 I, 1,1,43 | samego Boga, chociaż nie może Go wyrazić w Jego nieskończonej 14 I, 1,1,49 | Boga żywego tym, którzy Go nie znają lub odrzucają.~ 15 I, 1,2,52 | odpowiedzi, do poznawania Go i miłowania ponad to wszystko, 16 I, 1,2,53 | człowiekowi, przygotowuje go etapami na przyjęcie nadprzyrodzonego 17 I, 1,2,55 | przyjaźń, nie pozostawiłeś go pod władzą śmierci... Wielokrotnie 18 I, 1,2,59 | wybiera Abrama, wzywając go do wyjścia "z ziemi rodzinnej 19 I, 1,2,59 | Rdz 12,1), aby uczynić go Abrahamem, to znaczy "ojcem 20 I, 1,2,62 | jako swój lud, ocalając go z niewoli egipskiej. Zawiera 21 I, 1,2,62 | mu swoje Prawo, by uznał Go i służył Mu jako jedynemu 22 I, 1,2,65 | więc dzisiaj ktoś chciałby Go jeszcze pytać lub pragnąłby 23 I, 1,2,67 | pełniejszym przeżywaniu go w jakiejś epoce historycznej. 24 I, 1,2,86 | pobożnie słowa Bożego, święcie go strzeże i wiernie wyjaśnia. 25 I, 1,3,151 | upodobał13; Bóg polecił nam, aby Go słuchać14. Sam Pan mówi 26 I, 1,3,151 | Ojca" (J 6, 46), On sam Go zna i może Go objawić15.~ 27 I, 1,3,151 | 46), On sam Go zna i może Go objawić15.~Wierzyć w Ducha 28 I, 1,3,161 | Chrystusa i w Tego, który Go posłał dla naszego zbawienia, 29 I, 2,1,202 | jedynym Panem" i że należy Go miłować "całym swoim sercem, 30 I, 2,1,206 | i jakim imieniem należy Go wzywać. To imię Boże jest 31 I, 2,1,207 | zawsze przy swoim ludzie, aby go zbawić.~ 32 I, 2,1,218 | mu się objawić i wybrać go spośród wszystkich ludów, 33 I, 2,1,218 | Bóg z miłości nie przestał go zbawiać21 oraz przebaczać 34 I, 2,1,222 | Boga, Jedynego, i miłowanie Go całą swoją istotą ma ogromne 35 I, 2,1,229 | Boga i do niezastępowania Go niczym.~ 36 I, 2,1,230 | niewyrażalną Tajemnicą: "Gdybyś Go zrozumiał, nie byłby Bogiem" 37 I, 2,1,246 | jedynemu Synowi, rodząc Go, dlatego Syn ma także odwiecznie 38 I, 2,1,259 | czyni to, ponieważ Ojciec go pociąga82, a Duch porusza83.~ 39 I, 2,1,260 | naukę, a Ojciec mój umiłuje go i przyjdziemy do niego, 40 I, 2,1,269 | powszechną moc Boga. Nazywa Go "potężnym Bogiem Jakuba" ( 41 I, 2,1,285 | upadku, a zatem należałoby go odrzucić lub oderwać się 42 I, 2,1,285 | zegarmistrza, który uczyniwszy go, pozostawił go samemu sobie ( 43 I, 2,1,285 | uczyniwszy go, pozostawił go samemu sobie (deizm). 44 I, 2,1,287 | wybierając Izrael, stworzył go i uformował106, objawia 45 I, 2,1,298 | światła wiary tym, którzy Go nie znają129.~Bóg stwarza 46 I, 2,1,313 | 313 "Bóg z tymi, którzy Go miłują, współdziała we wszystkim 47 I, 2,1,318 | udzielania bytu temu, co go wcześniej nie miało (powołanie 48 I, 2,1,320 | wszechświat, podtrzymuje go w istnieniu przez swoje 49 I, 2,1,333 | na pustyni179, umacniają Go w agonii180 i mogliby ocalić 50 I, 2,1,333 | agonii180 i mogliby ocalić Go z ręki nieprzyjaciół181, 51 I, 2,1,336 | opiekuna i stróża, by prowadził go do życia"193. Już na ziemi 52 I, 2,1,345 | ów siódmy dzień i uczynił go świętym" (Rdz 2, 1-3). Słowa 53 I, 2,1,355 | swój obraz, na obraz Boży go stworzył" (Rdz 1, 27). Człowiek 54 I, 2,1,355 | kobieta" (III); Bóg obdarzył go swoją przyjaźnią (IV).~ 55 I, 2,1,356 | Bo z miłości stworzyłeś go i dałeś mu 295 istnienie, 56 I, 2,1,358 | aby służyć Bogu i kochać Go oraz by ofiarować Mu całe 57 I, 2,1,358 | człowieka do siebie i posadzić go po swojej prawicy210.~ 58 I, 2,1,359 | swój obraz w pierwszym, gdy go stwarzał. Dlatego przyjął 59 I, 2,1,374 | sobą samym i otaczającym go stworzeniem. Stan ten przewyższy 60 I, 2,1,377 | pożądliwości239, która poddaje go przyjemnościom zmysłowym, 61 I, 2,1,378 | jest to, że Bóg umieszcza go w ogrodzie240. Człowiek 62 I, 2,1,378 | żyje w nim, aby "uprawiał go i doglądał" (Rdz 2,15); 63 I, 2,1,386 | na próżno ktoś chciałby go nie zauważać lub nadawać 64 I, 2,1,387 | się pokusa, by wyjaśniać go jedynie jako wadę w rozwoju, 65 I, 2,1,387 | osobom stworzonym, by mogły Go miłować oraz miłować się 66 I, 2,1,395 | wiemy, że Bóg z tymi, którzy Go miłują, współdziała we wszystkim 67 I, 2,1,396 | swój obraz i ukonstytuował go w swojej przyjaźni. Człowiek, 68 I, 2,1,405 | pozostają w człowieku i wzywają go do walki duchowej.~ 69 I, 2,1 | IV. "Nie pozostawiłeś go pod władzą śmierci"~ 70 I, 2,1,410 | nad złem oraz podniesienie go z upadku291. Fragment Księgi 71 I, 2,2,429 | się pragnienie głoszenia Go, "ewangelizowania" i prowadzenia 72 I, 2,2,431 | Pwt 5, 6), wyprowadzając go z Egiptu. Zbawia go jeszcze 73 I, 2,2,431 | wyprowadzając go z Egiptu. Zbawia go jeszcze od jego grzechu. 74 I, 2,2,431 | wyrządzoną Bogu8, jedynie On może go zgładzić9. Dlatego Izrael, 75 I, 2,2,432 | przynosi zbawienie12; mogą go wzywać wszyscy, ponieważ 76 I, 2,2,434 | udzieli im wszystkiego, o co Go poproszą w imię Jezusa20.~ 77 I, 2,2,438 | Jana, gdy "Bóg namaścił (Go) Duchem Świętym i mocą" ( 78 I, 2,2,438 | Jego słowa pozwolą poznać Go jako "Świętego Bożego" ( 79 I, 2,2,444 | głos Ojca, który określa Go jako swego "Syna umiłowanego" 80 I, 2,2,448 | się do Jezusa, nazywając Go "Panem". Tytuł ten świadczy 81 I, 2,2,449 | panowanie Jezusa, wskrzeszając Go z martwych i wywyższając 82 I, 2,2,449 | z martwych i wywyższając Go w swojej chwale64.~ 83 I, 2,2,453 | ponieważ "Bóg namaścił (Go) Duchem Świętym i mocą" ( 84 I, 2,2,476 | za dozwolone ukazywanie go na świętych obrazach107.~ 85 I, 2,2,486 | ukazywać, że "Bóg namaścił (Go) Duchem Świętym i mocą" ( 86 I, 2,2,489 | Niego zbawienia i dostępują go. Wraz z Nią wreszcie, wzniosłą 87 I, 2,2,498 | tylko dla wiary, która widzi go "w powiązaniu tajemnic między 88 I, 2,2,506 | niż przez to, że poczęła Go cieleśnie"163.~ 89 I, 2,2,521 | Chrystusa; powinniśmy prosić Go często, aby doprowadził 90 I, 2,2,522 | ku Chrystusowi; zapowiada Go przez usta proroków, których 91 I, 2,2,523 | oblubieńca" (J 3, 29), nazywając Go Barankiem Bożym, "który 92 I, 2,2,525 | Niedostępnemu. ~Wysławiają Go aniołowie i pasterze, ~Zbliżają 93 I, 2,2,527 | narodzeniu207 jest znakiem włączenia Go do potomstwa Abrahama i 94 I, 2,2,527 | się Prawu208 i uprawnienia Go do udziału w kulcie Izraela, 95 I, 2,2,528 | odkryć Jezusa i wielbić Go jako Syna Bożego i Zbawiciela 96 I, 2,2,529 | Jezusa w świątyni216 pokazuje Go jako Pierworodnego, należącego 97 I, 2,2,530 | swojej własności, a swoi Go nie przyjęli" (J 1, 11). 98 I, 2,2,538 | Jana: "Duch wyprowadził" Go na pustynię. Jezus pozostaje 99 I, 2,2,538 | tego czasu trzykrotnie kusi Go Szatan, usiłując wystawić 100 I, 2,2,543 | w rolę; ci, co słuchają go z wiarą i zaliczają się 101 I, 2,2,548 | odrzucany269; oskarża się Go nawet o to, że działa mocą 102 I, 2,2,552 | Kościół mój, a bramy piekielne go nie przemogą" (Mt 16, 18). 103 I, 2,2,559 | usiłowań ludu, aby uczynić Go królem296, wybiera czas 104 I, 2,2,559 | Boga", którzy pozdrawiają Go, jak obwieścili Go aniołowie 105 I, 2,2,559 | pozdrawiają Go, jak obwieścili Go aniołowie pasterzom299. 106 I, 2,2,563 | betlejemskim i adorując Go ukrytego w słabości dziecka.~ 107 I, 2,2,572 | Mk 8, 31), którzy wydali "Go poganom na wyszydzenie, 108 I, 2,2,574 | Piśmie postanowili skazać Go na śmierć307. Z powodu różnych 109 I, 2,2,574 | opętany313. Oskarża się Go o bluźnierstwo314, fałszywy 110 I, 2,2,575 | właśnie faryzeusze uprzedzają Go o grożącym Mu niebezpieczeństwie319. 111 I, 2,2,582 | człowieka, nie może uczynić go nieczystym... Tak uznał 112 I, 2,2,582 | wychodzi z człowieka, to czyni go nieczystym. Z wnętrza bowiem, 113 I, 2,2,594 | Boga" (J 10, 33) i osądzili Go jako bluźniercę.~ 114 I, 2,2,596 | Nie mając prawa skazania Go na śmierć385, wydał Jezusa 115 I, 2,2,596 | politycznego386, co postawi Go na równi z Barabaszem oskarżonym 116 I, 2,2,598 | Syna Bożego i wystawiają Go na pośmiewisko" (Hbr 6, 117 I, 2,2,598 | chwały" (1 Kor 2, 8), gdyby Go poznali. My przeciwnie, 118 I, 2,2,598 | przeciwnie, wyznajemy, że Go znamy. Gdy więc zapieramy 119 I, 2,2,598 | Gdy więc zapieramy się Go przez nasze uczynki, podnosimy 120 I, 2,2,598 | nie złe duchy ukrzyżowały Go, lecz to ty wraz z nimi 121 I, 2,2,598 | lecz to ty wraz z nimi Go ukrzyżowałeś i krzyżujesz 122 I, 2,2,601 | Apostołom406.~"Bóg dla nas uczynił Go grzechem"~ 123 I, 2,2,603 | odkupieńczej, która zawsze łączyła Go z Ojcem411, przyjął nas 124 I, 2,2,603 | Ps 22, 1). Bóg, czyniąc Go w ten sposób solidarnym 125 I, 2,2,603 | Syna nie oszczędził, ale Go za nas wszystkich wydał" ( 126 I, 2,2,606 | wolę, ale wolę Tego, który Go posłał" (J 6, 38); "Przeto 127 I, 2,2,616 | osoby ludzkie oraz ustanawia Go Głową całej ludzkości, umożliwia 128 I, 2,2,618 | swojego krzyża i naśladowania Go"450, ponieważ cierpiał za 129 I, 2,2,627 | równocześnie: "Zgładzono Go z krainy żyjących" (Iz 53, 130 I, 2,2,633 | wyzwolić sprawiedliwych, którzy Go poprzedzili478.~ 131 I, 2,2,637 | nieba sprawiedliwym, którzy Go poprzedzili.~ 132 I, 2,2,640 | żyjącego wśród umarłych? Nie ma Go tutaj; zmartwychwstał" ( 133 I, 2,2,643 | fizycznym i nie uznawać go za fakt historyczny. Z faktów 134 I, 2,2,643 | wierzyli tym, którzy widzieli Go zmartwychwstałego" (Mk 16, 135 I, 2,2,647 | Zmartwychwstania i nie opisuje go żaden Ewangelista. Nikt 136 I, 2,2,648 | człowieczeństwo Jezusa i powołał go do chwalebnego stanu Pana.~ 137 I, 2,2,659 | się, w którym531ustanowi go apostołem.~ 138 I, 2,2,665 | które jednak obecnie zakrywa Go przed wzrokiem ludzi539~ 139 I, 2,2,670 | które towarzyszą głoszeniu go przez Kościół548.~...w oczekiwaniu 140 I, 2,2,674 | historii567 do momentu uznania Go przez "całego Izraela" ( 141 I, 2,3,687 | nie słyszymy. Poznajemy Go, gdy objawia nam Słowo i 142 I, 2,3,687 | nas zdolnymi do przyjęcia Go w wierze. Duch Prawdy, który " 143 I, 2,3,687 | wyniszczenie wyjaśnia, dlaczego Go "świat przyjąć nie może, 144 I, 2,3,687 | przyjąć nie może, ponieważ Go nie widzi ani nie zna" ( 145 I, 2,3,687 | 14,17), podczas gdy znają Go wierzący w Chrystusa, ponieważ 146 I, 2,3,689 | niewidzialnego, ale objawia Go Duch Święty.~ 147 I, 2,3,690 | czyli Ducha Świętego, który Go otacza chwałą8. Wspólne 148 I, 2,3,691 | Synem. Kościół otrzymał Go od Pana i wyznaje Go w czasie 149 I, 2,3,691 | otrzymał Go od Pana i wyznaje Go w czasie chrztu swoich nowych 150 I, 2,3,692 | obiecuje Ducha Świętego, nazywa Go "Parakletem", co dosłownie 151 I, 2,3,695 | który przez anioła ogłasza Go jako Chrystusa podczas Jego 152 I, 2,3,704 | człowieka Bóg ukształtował go własnymi rękami (to znaczy 153 I, 2,3,705 | przyjmie "obraz"45 i odnowi go w jego "podobieństwie" do 154 I, 2,3,724 | uniżeniu Jego ciała i pozwala Go poznać ubogim75 i pierwocinom 155 I, 2,3,725 | uprzywilejowani w przyjmowaniu Go: pasterze, mędrcy, Symeon 156 I, 2,3,728 | życie świata79. Wskazuje Go Nikodemowi80, Samarytance81 157 I, 2,3,729 | imię Jezusa; Jezus pośle Go od Ojca, ponieważ On wyszedł 158 I, 2,3,729 | Święty przyjdzie, poznamy Go, będzie z nami na zawsze, 159 I, 2,3,739 | Głowa Ciała - rozlewa Go na swoje członki, aby je 160 I, 2,3,749 | artykułu o Duchu Świętym, który go poprzedza. "W pierwszym 161 I, 2,3,761 | miły jest Mu ten, kto się Go boi i postępuje sprawiedliwie" ( 162 I, 2,3,768 | posłanie, Duch Święty "uposaża go w rozmaite dary hierarchiczne 163 I, 2,3,768 | i Boga i zapoczątkowania go wśród wszystkich narodów 164 I, 2,3,771 | organizm widzialny; nieustannie go podtrzymuje i przez niego 165 I, 2,3,779 | elementu Boskiego. To czyni go tajemnicą, którą może przyjąć 166 I, 2,3,781 | jest Bogu, ktokolwiek się Go lęka i postępuje sprawiedliwie; 167 I, 2,3,781 | uczynić z nich lud, który by Go poznawał w prawdzie i zbożnie 168 I, 2,3,782 | zdecydowanie odróżniają go od ugrupowań religijnych, 169 I, 2,3,811 | apostolski oraz powołuje go do urzeczywistniania każdego 170 I, 2,3,816 | pozostałym Apostołom, aby go krzewili i nim kierowali... 171 I, 2,3,823 | samego zań wydając, aby go uświęcić; złączył go też 172 I, 2,3,823 | aby go uświęcić; złączył go też ze sobą jako ciało swoje 173 I, 2,3,834 | Zbawiciela, bramy piekielne nigdy go nie przemogą"289.~ 174 I, 2,3,854 | kultury narodów326. nie ominą go także niepowodzenia. "Jeśli 175 I, 2,3,859 | wszystko od Ojca, który Go posłał, tak ci, których 176 I, 2,3,867 | wydał się na ofiarę, aby go uświęcić; ożywia go Duch 177 I, 2,3,867 | aby go uświęcić; ożywia go Duch świętości. Chociaż 178 I, 2,3,881 | klucze Kościoła365; ustanowił go pasterzem całej trzody366. " 179 I, 2,3,890 | Nauczycielski musi chronić go przed wypaczeniami i słabościami 180 I, 2,3,893 | i sakramentów. Uświęcają go swoim przykładem "nie jak 181 I, 2,3,904 | Pouczanie kogoś, by doprowadzić go do wiary, jest zadaniem 182 I, 2,3,907 | godność osoby - podawania go do wiadomości innym wiernym" 183 I, 2,3,918 | za Chrystusem i wierniej Go naśladować, prowadząc na 184 I, 2,3,932 | Chrystusem i naśladować Go, "wyraźniej" ukazywać Jego 185 I, 2,3,972 | końcu swojej drogi, gdzie go oczekuje "w chwale Przenajświętszej 186 I, 2,3,994 | trzeciego dnia po wydaniu Go na śmierć528.~ 187 I, 2,3,1002| wiarę w moc Boga, który Go wskrzesił... Jeśliście więc 188 I, 2,3,1007| duch powróci do Boga, który go dał (Koh 12, 1. 7).~ 189 I, 2,3,1011| Boga, ale trzeba umrzeć, by Go zobaczyć551.~Ja nie umieram, 190 I, 2,3,1020| Chrystusa, gdy naznaczył go po raz ostatni umacniającym 191 I, 2,3,1023| do Boga, ponieważ widzą Go "takim, jakim jest" (1 J 192 I, 2,3,1027| przygotował Bóg tym, którzy Go miłują" (1 Kor 2, 9).~ 193 I, 2,3,1028| człowieka i nie uzdolni go do niej. Kontemplacja Boga 194 II, 1,1,1083| od Niego darów" i prosić Go, by zesłał Ducha Świętego 195 II, 1,1,1094| typów), które zapowiadały Go w wydarzeniach, słowach 196 II, 1,1,1107| Kościoła, ożywia tych, którzy Go przyjmują, i stanowi dla 197 II, 1,1,1117| pośrednictwem Ducha, który prowadzi go "do całej prawdy" (J 16, 198 II, 1,1,1117| określił sposób "udzielania" go, podobnie jak to czynił 199 II, 1,1,1128| sprawiedliwość człowieka, który go udziela lub przyjmuje, lecz 200 II, 1,2,1165| modlitwy, której nauczył go jego Pan38, i echo wezwania 201 II, 1,2,1166| Jeżeli poganie nazywają go dniem słońca, to chętnie 202 II, 1,2,1181| i harmonia znaków, które go tworzą, powinny ukazywać 203 II, 1,2,1204| ma przystęp do Ojca, by Go uwielbiać w jednym Duchu.~ 204 II, 2,1,1216| najwspanialszym darem Boga... Nazywamy go darem, łaską, namaszczeniem, 205 II, 2,1,1226| celebrował chrzest i udzielał go od dnia Pięćdziesiątnicy. 206 II, 2,1,1237| egzorcyzmów). Namaszcza się go olejem katechumenów lub 207 II, 2,1,1240| kandydata w wodzie i podnosi go z niej.~ 208 II, 2,1,1266| usprawiedliwienia, która: ~- uzdalnia go do wiary w Boga, do pokładania 209 II, 2,1,1266| Nim nadziei i miłowania Go przez cnoty teologalne;~- 210 II, 2,1,1275| Chrystusa, by przekształcić go w Niego.~ 211 II, 2,1,1296| sobie, że Ojciec naznaczył Go swoją pieczęcią104. Także 212 II, 2,1,1297| krzyżma świętego. Dokonuje go dla swej diecezji biskup 213 II, 2,1,1297| jest przed nami: poświęć go, aby był dla wszystkich, 214 II, 2,1,1304| swego Ducha, przyoblekając go mocą z wysoka, aby był Jego 215 II, 2,1,1313| bierzmowania powinien udzielać go raczej sam, ponieważ właśnie 216 II, 2,1,1328| jego aspekt. Nazywa się go:~Eucharystią, ponieważ jest 217 II, 2,1,1339| odmówiwszy dziękczynienie połamał go i podał, mówiąc: "To jest 218 II, 2,1,1347| błogosławieństwo, połamał go i dawał im"163.~Przebieg 219 II, 2,1,1349| słowem Bożym164, i stosowania go w praktyce. Po niej następuje 220 II, 2,1,1355| Dziękczynieniem). Może go spożywać jedynie ten, kto 221 II, 2,1,1380| czasu, aby pójść, spotkać Go w adoracji, w kontemplacji 222 II, 2,1,1384| zaproszenie, abyśmy przyjmowali Go w sakramencie Eucharystii: " 223 II, 2,1,1394| składając ofiarę, prosimy Go, by udzielił nam miłości 224 II, 2,1,1403| do owego dnia, kiedy pić go będę z wami nowy, w Królestwie 225 II, 2,1,1418| jest sam Chrystus, należy Go czcić kultem adoracji. " 226 II, 2,2,1423| 1423 Nazywa się go sakramentem nawrócenia, 227 II, 2,2,1423| przez grzech. ~Nazywa się go sakramentem pokuty, ponieważ 228 II, 2,2,1424| 1424 Nazywa się go sakramentem spowiedzi, ponieważ 229 II, 2,2,1424| grzesznego człowieka.~Nazywa się go sakramentem przebaczenia, 230 II, 2,2,1424| przebaczenia i pokoju"5.~Nazywa się go sakramentem pojednania, 231 II, 2,2,1429| trzykrotnie wyznaje, że Go kocha12. Drugie nawrócenie 232 II, 2,2,1458| mowa o człowieku, uczynił go Bóg; gdy mowa jest o grzeszniku, 233 II, 2,2,1458| jest o grzeszniku, uczynił go człowiek. Zniszcz to, co 234 II, 2,2,1465| marnotrawnego i przyjmuje go, gdy powraca; sprawiedliwego 235 II, 2,2,1466| i pokutować, powierzając go miłosierdziu Pana.~ 236 II, 2,2,1471| już co do winy. Dostępuje go chrześcijanin odpowiednio 237 II, 2,2,1476| łączności z Ojcem. Stanowi go sam Chrystus Odkupiciel, 238 II, 2,2,1478| chrześcijaninowi, lecz także pobudzić go do czynów pobożności, pokuty 239 II, 2,2,1484| nad każdym chorym, który Go potrzebuje81, by zostać 240 II, 2,2,1492| miłość do Boga, nazywamy go "doskonałym"; jeśli opiera 241 II, 2,2,1492| innych motywach, nazywamy go "niedoskonałym".~ 242 II, 2,2,1504| obmycie94. Chorzy starają się Go dotknąć95, "ponieważ moc 243 II, 2,2,1510| modlili nad nim i namaścili go olejem w imię Pana. A modlitwa 244 II, 2,2,1510| chorego ratunkiem i Pan go podźwignie, a jeśliby popełnił 245 II, 2,2,1511| św. Marek105, lecz poleca go wiernym i ogłasza Jakub 246 II, 2,2 | otrzymuje ten sakrament i kto go udziela?~W przypadku poważnej 247 II, 2,2,1523| życia118, tak że nazywano go również sacramentum exeuntium119, " 248 II, 2,2,1524| ma życie wieczne, a Ja go wskrzeszę w dniu ostatecznym" ( 249 II, 2,2,1526| modlili nad nim i namaścili go olejem w imię Pana. A modlitwa 250 II, 2,2,1526| chorego ratunkiem i Pan go podźwignie, a jeśliby popełnił 251 II, 2,2,1532| grzechów, jeśli chory nie mógł go otrzymać przez sakrament 252 II, 2,3,1570| małżeństwa i błogosławienie go, głoszenie Ewangelii i przepowiadanie, 253 II, 2,3,1571| Kościoły wschodnie zachowały go nieprzerwanie. Diakonat 254 II, 2,3,1580| wielu prezbiterów wybiera go dobrowolnie dla Królestwa 255 II, 2,3,1581| Sakrament święceń przyjmującego go upodabnia do Chrystusa dzięki 256 II, 2,3,1581| Ducha Świętego, czyniąc go narzędziem Chrystusa dla 257 II, 2,3,1581| Kościoła. Święcenia uzdalniają go, by mógł działać jako przedstawiciel 258 II, 2,3,1583| dniu święceń naznaczyły go na zawsze.~ 259 II, 2,3,1594| sakramentu święceń, która włącza go do Kolegium Biskupów i czyni 260 II, 2,3,1599| wyrażają wolę zachowania go z miłości do Królestwa Bożego 261 II, 2,3,1604| człowieka z miłości, powołał go także do miłości, która 262 II, 2,3,1606| do nienawiści i zerwania go. Ten nieporządek może ujawniać 263 II, 2,3,1616| niego samego siebie, aby go uświęcić" (Ef 5, 25-26), 264 II, 2,4,1674| liturgicznego Kościoła, ale go nie zastępują: "Należy ( 265 II, 2,4,1681| ostatecznym "upodobnieniem" go do "obrazu Syna", którego 266 II, 2,4,1682| końcu jego drogi, by oddać go "w ręce Ojca". Ofiaruje 267 II, 2,4,1689| zmarłego, Kościół "poleca go Bogu". Jest to "ostatnie 268 III, 0,4,1697| swoje obietnice i że miłując Go miłością, którą On ich 269 III, 0,4,1697| abyś Panu służył, chwalił Go, miłował i wysławiał. Ty 270 III, 1,1,1699| unikają grzechu, a jeśli go popełnili, jak syn marnotrawnyl 271 III, 1,1,1705| głos Boga, który przynagla go do "czynienia dobra, a unikania 272 III, 1,1,1708| przybrane synostwo przemienia go, pozwalając mu iść za przykładem 273 III, 1,1,1708| przykładem Chrystusa; uzdalnia go do prawego działania i do 274 III, 1,1,1712| moralnym, które przynagla go do "czynienia dobra, a unikania 275 III, 1,1,1720| bowiem stworzył nas, byśmy Go poznawali, służyli Mu, miłowali 276 III, 1,1,1720| poznawali, służyli Mu, miłowali Go, i w ten sposób doszli do 277 III, 1,1,1721| wielką łaskę tym, którzy~Go miłują, że pozwolił im ujrzeć 278 III, 1,1,1736| miał możliwość uniknięcia go, np. zabójstwo spowodowane 279 III, 1,1,1750| woli, o ile rozum uznaje go i ocenia jako zgodny lub 280 III, 1,1,1757| według którego rozum uznaje go i ocenia jako dobry lub 281 III, 1,1,1775| i którego głos wzywający go zawsze tam, gdzie potrzeba, 282 III, 1,1,1777| prawem naszego ducha, ale go przewyższa; upomina nas, 283 III, 1,1,1781| moralne. "Nie wolno więc go zmuszać, aby postępował 284 III, 1,1,1814| z Chrystusem i nie czyni go żywym członkiem Jego Ciała.~ 285 III, 1,1,1820| obiecaną przez Boga tym, którzy Go miłują70 i czynią Jego wolę71. 286 III, 1,1,1828| do niego biegniemy. Gdy go osiągniemy, znajdziemy w 287 III, 1,1,1854| człowiekowi dobra niższe, odwraca go od Boga, który jest jego 288 III, 1,3,1948| kieruje, i przez łaskę, która go umacnia:~Zabiegajcie o własne 289 III, 1,3,1957| jego podstawy, to nie można go zniszczyć ani wyrwać z serca 290 III, 1,3,1961| drogi Boże oraz chronić go przed złem:~Bóg zapisał 291 III, 1,3,1992| słowo Boże, które wzywa go do nawrócenia, oraz współdziałanie 292 III, 1,3,1992| poruszeniem Ducha Świętego, który go uprzedza i strzeże:~Gdy 293 III, 1,3,2001| wolnością zdolności poznania Go i miłowania. Dusza tylko 294 III, 1,3,2011| 2012 "Bóg z tymi, którzy Go miłują, współdziała we wszystkim 295 III, 1,3,2029| sakramentów, która podtrzymuje go "w drodze". Od Kościoła 296 III, 1,3,2050| Pamiętaj o dniu szabatu, ~aby go uświęcić. ~Sześć dni ~będziesz 297 III, 1,3,2050| dzień szabatu ~i uznał go za święty.~~~~Będziesz zważał ~ 298 III, 1,3,2050| Będziesz zważał ~na szabat, aby go ~święcić...~~~~3. Pamiętaj, 299 III, 2,0,2052| zaproszony do odnalezienia go w Osobie swojego Nauczyciela, 300 III, 2,0,2079| prawa naturalnego. Znamy go za pośrednictwem Objawienia 301 III, 2,1,2083| to, by człowiek przyjął Go i adorował.~ 302 III, 2,1,2085| Któż mógłby nie miłować Go, rozważając skarby dobroci 303 III, 2,1,2089| nadzieję, że Bóg uzdolni go do odwzajemnienia Mu miłości 304 III, 2,1,2095| Adorować Boga oznacza uznać Go za Boga, za Stwórcę i Zbawiciela, 305 III, 2,1,2096| Adorować Boga oznacza wychwalać Go, wielbić i uniżać samego 306 III, 2,1,2108| a władza cywilna powinna go zatwierdzać według "norm 307 III, 2,1,2113| człowieka prostym i chroni go przed zupełnym rozbiciem. 308 III, 2,1,2123| złudne życie, odstręcza go od budowy państwa ziemskiego" 309 III, 2,1,2133| Nim nadziei i do miłowania Go nade wszystko.~ 310 III, 2,1,2142| Dlatego więc człowiek nie może go nadużywać. Powinien pamiętać 311 III, 2,1,2142| adoracji64. Powinien używać go tylko po to, by je błogosławić, 312 III, 2,1,2148| imię Jego, gdzie nazywają Go zgodnie z wielkością Jego 313 III, 2,1,2148| imię Boże... gdzie wzywają Go ze czcią i bojaźnią, by 314 III, 2,1,2148| ze czcią i bojaźnią, by Go nie obrazić70.~ 315 III, 2,1,2154| Bożego wymaga, by nie używać go do błahych spraw i nie składać 316 III, 2,1 | Pamiętaj o dniu szabatu, aby go uświęcić. Sześć dni będziesz 317 III, 2,1,2168| Pan dzień szabatu i uznał go za święty" (Wj 20, 11).~ 318 III, 2,1,2170| powierzył Izraelowi szabat, by go przestrzegał na znak nierozerwalnego 319 III, 2,1,2178| liturgicznym i gromadzi go podczas tej celebracji; 320 III, 2,1,2188| Będziesz zważał na szabat, aby go święcić" (Pwt 5,12). "Dzień 321 III, 2,2,2199| Natomiast niezachowywanie go przynosi wielkie szkody 322 III, 2,2,2201| jest uprzedni wobec uznania go przez władzę publiczną; 323 III, 2,2,2201| narzuca się sam. Należy go uważać za normalny punkt 324 III, 2,2,2217| w starości,~nie zasmucaj go w jego życiu.~A jeśliby 325 III, 2,2,2239| zaszczytne miejsce, że nie wolno go opuścić24.~Apostoł wzywa 326 III, 2,2,2240| przybysza opiece tych, którzy go przyjmują.~Władze polityczne 327 III, 2,2,2273| troszczyć się o niego i leczyć go w miarę możliwości jak każdą 328 III, 2,2,2274| embrionu, nie narażając go na ryzyko nieproporcjonalnie 329 III, 2,2,2284| lub słabość tych, którzy go doznają. Nasz Pan wypowiedział 330 III, 2,2,2284| zawiesić u szyi i utopić go w głębi morza" (Mt 18, 6) 331 III, 2,2,2322| troszczyć się o niego i leczyć go jak każdą inną istotę ludzką.~ 332 III, 2,2,2330| podobieństwo Boga stworzył go; stworzył mężczyznę i niewiastę, 333 III, 2,2,2346| iść za Chrystusem i jak Go naśladować, ponieważ wybrał 334 III, 2,2,2354| czystość, do której zobowiązuje go chrzest, i znieważa swoje 335 III, 2,2,2370| i zadanie przekazywania go nie ograniczają się tylko 336 III, 2,2,2415| swoje istnienie błogosławią Go i oddają Mu chwałę149. Także 337 III, 2,2,2418| do wspólnoty osób; poucza go o wymaganiach sprawiedliwości 338 III, 2,2,2433| owocem pracy. Odmawianie go lub zatrzymywanie może stanowić 339 III, 2,2,2477| jej ocalić, niech spyta go, jak on rozumie; a jeśli 340 III, 2,2,2477| on rozumie źle, niech go poprawi z miłością; a jeśli 341 III, 2,2,2519| Chrzest udziela temu, kto go przyjmuje, łaski oczyszczenia 342 III, 2,2,2538| pragnienie przywłaszczenia go sobie, nawet w sposób niewłaściwy. 343 III, 2,2,2543| uczniom, by przedkładali Go nad wszystko i nad wszystkich, 344 III, 2,2,2552| pragnieniu przywłaszczenia go sobie. Jest ona wadą główną.~ 345 IV, 1,0,2559| pragnienia. Bóg pragnie, abyśmy Go pragnęli5.~ 346 IV, 1,0,2560| 2561 "Prosiłabyś Go wówczas, a dałby ci wody 347 IV, 1,1,2565| pragnienie Boga, który powołuje go do istnienia. Wszystkie 348 IV, 1,1,2566| bożkami lub oskarża Boga, że go opuścił, to Bóg żywy i prawdziwy 349 IV, 1,1,2571| własnego Syna, lecz wyda Go za nas wszystkich12. Modlitwa 350 IV, 1,1,2572| imienia, ale błogosławi go, zanim opuści go o świcie. 351 IV, 1,1,2572| błogosławi go, zanim opuści go o świcie. Duchowa tradycja 352 IV, 1,1,2574| Powołuje więc Mojżesza, aby go posłać, aby go włączyć w 353 IV, 1,1,2574| Mojżesza, aby go posłać, aby go włączyć w swoje współczucie, 354 IV, 1,1,2575| Panem, wstępując na górę, by Go słuchać i błagać; zstępując 355 IV, 1,1,2575| przekazać słowa jego Boga i by go prowadzić. "Uznany jest 356 IV, 1,1,2577| Świątyni. Modlitwy będą uczyli go przede wszystkim przewodnicy 357 IV, 1,1,2581| proroków, "z pokolenia tych, co Go szukają, co szukają oblicza 358 IV, 1,1,2599| przed tym, jak Piotr wyzna Go jako "Mesjasza Bożego"41; 359 IV, 1,1,2601| wyzwolić44. Ojciec posłał Go właśnie w tym celu. Jego 360 IV, 1,1,2602| dziękuje Mu i błogosławi Go za to, że ukrył tajemnice 361 IV, 1,1,2605| błagania do Tego, który mógł Go wybawić od śmierci, i został 362 IV, 1,1,2605| wiecznego dla wszystkich, którzy Go słuchają" (Hbr 5, 7-9).~ 363 IV, 1,1,2622| miejscu" (Dz 2, 1), oczekując Go, "trwali jednomyślnie na 364 IV, 1,1,2624| się Kościołowi, prowadzi go do całej Prawdy i inspiruje 365 IV, 1,1,2625| błogosławieństwie dar Boga i przyjęcie go przez człowieka przyzywają 366 IV, 1,1,2626| Chrystusa do Ojca (błogosławimy Go, ponieważ On nas pobłogosławił81), 367 IV, 1,1,2638| Bóg jest Bogiem. Wysławia Go dla Niego samego, oddaje 368 IV, 1,1,2638| czystych, które kochają Go w wierze, zanim ujrzą Go 369 IV, 1,1,2638| Go w wierze, zanim ujrzą Go w chwale. Przez nią Duch 370 IV, 1,1,2643| Jezus powiedział, wychowuje go również do życia modlitwy, 371 IV, 1,1,2648| wznosi się do Boga; wysławia Go dla Niego samego, oddaje 372 IV, 1,2,2651| On uczy nas przyjmowania Go w samym Źródle: w Chrystusie. 373 IV, 1,2,2658| w rękach Ojca; spotykamy Go w teraźniejszości, nie wczoraj 374 IV, 1,2,2665| powierza je nam i możemy go wzywać: "Jezus", "JHWH zbawia11. 375 IV, 1,2,2665| Jezus", oznacza wzywać Go, wołać do Niego w nas. Tylko 376 IV, 1,2,2665| przyjmuje Syna Bożego, który go umiłował i siebie samego 377 IV, 1,2,2673| niezachwianego podtrzymania go pod krzyżem Jej macierzyństwo 378 IV, 1,2,2673| Matka nasza, nie przysłania Go; Ona "wskazuje drogę" (Hodoghitria), 379 IV, 1,2,2682| Kontemplują oni Boga, wychwalają Go i nieustannie opiekują się 380 IV, 1,3,2709| silnym postanowieniem, aby Mu go później nie odbierać, niezależnie 381 IV, 1,3,2714| wewnętrznego poznania Pana", by Go coraz bardziej kochać i 382 IV, 1,3,2715| bezwarunkowym przyjęciem go przez sługę i miłującym 383 IV, 1,3,2732| nędzy, ponieważ prowadzi go ona do większej ufności 384 IV, 1,3,2735| czego nam potrzeba, zanim Go o to poprosimy19, lecz oczekuje 385 IV, 1,3,2736| natychmiast od Boga tego, o co Go prosisz; oznacza to, że 386 IV, 1,3,2744| wam Ojciec, o cokolwiek Go poprosicie w imię moje. 387 IV, 2,0,2779| a Jego Duch pozwala nam Go poznać. Tym, czego człowiek 388 IV, 2,0,2780| Wtedy właśnie poznajemy Go i uznajemy z ciągle nowym 389 IV, 2,0,2780| Boga jest to, że uznajemy Go za "Ojca", Boga prawdziwego. 390 IV, 2,0,2788| modlimy się do Ojca, adorujemy Go i wielbimy z Synem i Duchem 391 IV, 2,0,2792| wszystkich ludzi, którzy Go jeszcze nie znają, aby wszyscy 392 IV, 2,0,2797| Ojca", ponieważ objawił Go nam Syn Boży, który stal 393 IV, 2,0,2802| Boga, naszego Ojca, aby Go adorować, kochać i błogosławić, 394 IV, 2,0,2808| l, 26), "chwałą i czcią go uwieńczył" (Ps 8, 6), ale 395 IV, 2,0,2808| człowieka na obraz Tego, który go stworzył" (Kol 3, 10).~ 396 IV, 2,0,2809| całemu ludowi, wybawiając go od Egipcjan: okrywa się 397 IV, 2,0,2817| tym świecie, ale raczej go w nie angażuje. Od Pięćdziesiątnicy 398 IV, 2,0,2819| od Stwórcy, ale pobudza go, aby w tym świecie służyć 399 IV, 2,0,2828| wyraża również nasze uznanie Go za Ojca wszystkich ludzi 400 IV, 2,0,2833| jest rzeczą dobrą prosić Go o nie, składając Mu jednocześnie 401 IV, 2,0,2838| do naszego Ojca. Błagając Go, by święciło się Jego imię, 402 IV, 2,0,2838| się Jego imię, prosiliśmy Go, abyśmy byli coraz bardziej


Best viewed with any browser at 800x600 or 768x1024 on Tablet PC
IntraText® (V89) - Some rights reserved by Èulogos SpA - 1996-2007. Content in this page is licensed under a Creative Commons License