Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library
Alphabetical    [«  »]
sw 150
swa 17
swe 15
swego 240
swej 85
swemu 28
swiadcza 15
Frequency    [«  »]
249 tylko
243 czlowiek
241 niego
240 swego
238 ja
238 jej
236 5

Katechizm Kosciola katolickiego

IntraText - Concordances

swego

    Czesc, Dzial, Rozdzial, Numer
1 Wstep, 0,0,1 | uczynić go uczestnikiem swego szczęśliwego życia. Dlatego 2 Wstep, 0,0,1 | Kościele. Czyni to przez swego Syna, którego posłał jako 3 I, 1,0,26 | poszukującemu ostatecznego sensu swego życia. Rozważymy więc najpierw 4 I, 1,1,27 | życiu Boga. Człowiek już od swego początku zapraszany jest 5 I, 1,1,30 | śmiertelny los; nosi świadectwo swego grzechu i dowód tego, że 6 I, 1,1,34 | swej pierwszej zasady, ani swego ostatecznego celu, ale uczestniczą 7 I, 1,1,46 | orędzia stworzeń i głosu swego sumienia, może osiągnąć 8 I, 1,2,50 | Objawienia Bożego1. Na mocy swego całkowicie wolnego postanowienia 9 I, 1,2,50 | pełni swój zamysł, posyłając swego umiłowanego Syna, naszego 10 I, 1,2,56 | zgromadzonych "według swych krajów i swego języka, według szczepów 11 I, 1,2,65 | 2:~Od kiedy Bóg dał nam swego Syna, który jest Jego jedynym 12 I, 1,2,65 | już całkowicie, dając nam swego Syna. Jeśli więc dzisiaj 13 I, 1,2,68 | sobie człowiek o sens i cel swego życia.~ 14 I, 1,2,73 | objawił się w pełni, posyłając swego Syna, w którym ustanowił 15 I, 1,2,79 | bez przerwy z Oblubienicą swego Syna ukochanego, a Duch 16 I, 1,2,128 | w pełni czasów w Osobie swego wcielonego Syna.~ 17 I, 1,3,145 | Abraham złożył w ofierze swego jedynego syna6.~ 18 I, 2,1,201 | Boga twojego, z całego swego serca, z całej duszy swojej, 19 I, 2,1,219 | umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał" (J 3, 20 I, 2,1,236 | On się objawia i udziela swego życia. Przez Ekonomię objawiła 21 I, 2,1,237 | Oczywiście, Bóg zostawił ślady swego trynitarnego bytu w swoim 22 I, 2,1,240 | Synem tylko w relacji do swego Ojca: "Nikt nie zna Syna, 23 I, 2,1,257 | sposób wolny udzielać chwały swego szczęśliwego życia. Taki 24 I, 2,1,260 | umiłowane mieszkanie i miejsce swego spoczynku. Obym tam nigdy 25 I, 2,1,269 | sercami i wydarzeniami według swego upodobania95. "Potężnie 26 I, 2,1,272 | uniżeniu i w zmartwychwstaniu swego Syna, przez które zwyciężył 27 I, 2,1,306 | jest niezależnym Władcą swego zamysłu. W jego realizacji 28 I, 2,1,308 | jeśli jest oddzielone od swego początku, ponieważ "stworzenie 29 I, 2,1,308 | bardziej nie może osiągnąć swego ostatecznego celu bez pomocy 30 I, 2,1,311 | wolne - muszą zdążać do swego ostatecznego przeznaczenia 31 I, 2,1,311 | jednak, szanując wolność swego stworzenia, i w sposób tajemniczy 32 I, 2,1,315 | mądrości, pierwszą zapowiedź swego "zamysłu życzliwości", którego 33 I, 2,1,336 | aniołów. "Każdy wierny ma u swego boku anioła jako opiekuna 34 I, 2,1,338 | nic, co nie zawdzięczałoby swego istnienia Bogu Stwórcy. 35 I, 2,1,351 | Aniołowie otaczają Chrystusa, swego Pana. Służą Mu w szczególny 36 I, 2,1,356 | do poznania i miłowania swego Stwórcy"206; jest on "jedynym 37 I, 2,1,358 | niego nie oszczędził nawet swego jedynego Syna. Bóg nie przestał 38 I, 2,1,364 | przez niego dosięgają one swego szczytu i wznoszą głos w 39 I, 2,1,367 | człowiek, począwszy od chwili swego stworzenia, jest skierowany 40 I, 2,1,398 | Bogu, przeciw wymaganiom swego stanu jako stworzenia, a 41 I, 2,1,401 | burzy należyty stosunek do swego celu ostatecznego, a także 42 I, 2,1,414 | przyłączyć człowieka do swego buntu przeciw Bogu.~ 43 I, 2,2 | Dobra Nowina: Bóg zesłał swego Syna~ 44 I, 2,2,422 | pełnia czasu, zesłał Bóg Syna swego, zrodzonego z niewiasty, 45 I, 2,2,422 | można było oczekiwać: zesłał swego "Syna umiłowanego" (Mk 1, 46 I, 2,2,442 | swoją, aby objawić Syna swego we mnie, bym Ewangelię o 47 I, 2,2,444 | Ojca, który określa Go jako swego "Syna umiłowanego"53. Sam 48 I, 2,2,458 | Boga ku nam, że zesłał Syna swego Jednorodzonego na świat, 49 I, 2,2,458 | umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał, aby 50 I, 2,2,460 | uczynić nas uczestnikami swego Bóstwa, przyjął naszą naturę, 51 I, 2,2,466 | uczynił swoim od chwili swego poczęcia. Na tej podstawie 52 I, 2,2,478 | 478 Jezus w czasie swego ziemskiego życia, swojej 53 I, 2,2,486 | Świętego113 od początku swego ziemskiego życia, chociaż 54 I, 2,2,488 | 488 "Zesłał Bóg Syna swego" (Ga 4, 4), lecz by "utworzyć 55 I, 2,2,488 | odwiecznie wybrał na Matkę swego Syna córkę Izraela, młodą 56 I, 2,2,489 | obietnicy Sara poczęła syna mimo swego podeszłego wieku122. Wbrew 57 I, 2,2,490 | przyzwolenie wiary na zapowiedź swego powołania, było konieczne, 58 I, 2,2,491 | została odkupiona od chwili swego poczęcia. Właśnie to wyraża 59 I, 2,2,491 | Dziewica od pierwszej chwili swego poczęcia, przez łaskę i 60 I, 2,2,492 | wznioślejszy ze względu na zasługi swego Syna"129. Bardziej niż wszystkie 61 I, 2,2,494 | całkowicie osobie i dziełu swego Syna, by dzięki łasce Bożej, 62 I, 2,2,495 | 135, już przed narodzeniem swego Syna jest ogłoszona przez 63 I, 2,2,503 | jest naturalnym Synem swego Ojca przez swoje Bóstwo, 64 I, 2,2,508 | 166; od pierwszej chwili swego poczęcia została całkowicie 65 I, 2,2,510 | była Dziewicą przy poczęciu swego Syna, Dziewicą jako brzemienna, 66 I, 2,2,521 | jedno z Nim. Jako członkom swego Ciała daje On nam udział 67 I, 2,2,529 | Izrael wychodzi na spotkanie swego Zbawcy (tradycja bizantyjska 68 I, 2,2,531 | 531 Przez większą część swego życia Jezus dzielił sytuację 69 I, 2,2,534 | pozwala tu dostrzec tajemnicę swego całkowitego poświęcenia 70 I, 2,2,536 | poddaje się całkowicie woli swego Ojca. Jezus z miłości przyjmuje 71 I, 2,2,536 | posiada w pełni od chwili swego poczęcia, przychodzi "spocząć" 72 I, 2,2,542 | Urzeczywistni przyjście swego Królestwa przede wszystkim 73 I, 2,2,548 | Tego, który pełni dzieła swego Ojca; świadczą one, że Jezus 74 I, 2,2,556 | ciało poniżone na podobne do swego chwalebnego ciała" (Flp 75 I, 2,2,558 | jeszcze wyraża pragnienie swego serca: "O gdybyś i ty poznało 76 I, 2,2,559 | sposób Jerozolima przyjmie swego Mesjasza? Jezus, który zawsze 77 I, 2,2,583 | sprawach Ojca340. W czasie swego życia ukrytego udawał się 78 I, 2,2,586 | którego ustanowił fundamentem swego przyszłego Kościoła352. 79 I, 2,2,601 | Sam Jezus przedstawił sens swego życia i śmierci w świetle 80 I, 2,2,604 | 604 Wydając swego Syna za nasze grzechy, Bóg 81 I, 2,2,606 | Hbr 10, 5-10). Od chwili swego Wcielenia Syn Boży podejmuje 82 I, 2,2,609 | uprzedził dobrowolne ofiarowanie swego życia~ 83 I, 2,2,614 | ponieważ Ojciec wydaje swego Syna, aby pojednać nas ze 84 I, 2,2,616 | i ukochał w ofiarowaniu swego życia445. "Miłość Chrystusa 85 I, 2,2,633 | sprawiedliwych, które oczekiwały swego Wyzwoliciela na łonie Abrahama" 86 I, 2,2,648 | wskrzesił"511 Chrystusa, swego Syna, i przez to w doskonały 87 I, 2,2,649 | chodzi o Syna, to dokonuje On swego własnego zmartwychwstania 88 I, 2,3,683 | serc naszych Ducha Syna swego, który woła: Abba, Ojcze!" ( 89 I, 2,3,694 | Chrystusa ukrzyżowanego13 jak ze swego źródła i która tryska w 90 I, 2,3,699 | fundamentalnych elementów" swego nauczania36. Ten znak wszechmogącego 91 I, 2,3,713 | śmierć, może nam udzielać swego Ducha życia.~ 92 I, 2,3,715 | które Bóg mówi do serca swego ludu językiem obietnicy, 93 I, 2,3,739 | Chrystus udziela członkom swego Ciała Ducha Świętego i Uświęciciela ( 94 I, 2,3,742 | serc naszych Ducha Syna swego, który woła: <<Abba, Ojcze!>>" ( 95 I, 2,3,743 | wypełnienia czasu Bóg, posyłając swego Syna, posyła zawsze swego 96 I, 2,3,743 | swego Syna, posyła zawsze swego Ducha: Ich posłanie jest 97 I, 2,3,745 | 745 Syn Boży w czasie swego Wcielenia jest konsekrowany 98 I, 2,3,756 | oblubienica zdobna w klejnoty dla swego męża>> (Ap 21,1-2).~ 99 I, 2,3,768 | więc, wyposażony w dary swego Założyciela i wiernie zachowujący 100 I, 2,3,786 | Kościół "rozpoznaje obraz swego ubogiego i cierpiącego Założyciela" 101 I, 2,3,788 | końca czasów194 i posłał im swego Ducha195. Komunia z Jezusem 102 I, 2,3,788 | Udzielając bowiem Ducha swego, braci swoich, powołanych 103 I, 2,3,812 | oraz niezawodnym dowodem swego Boskiego posłania"231.~ 104 I, 2,3,813 | jest jeden ze względu na swego Założyciela: "Syn Wcielony, 105 I, 2,3,845 | całą ludzkość w Kościele swego Syna. Kościół jest miejscem, 106 I, 2,3,849 | katolickości oraz z nakazu swego Założyciela"310: "Idźcie 107 I, 2,3,859 | Jezus włącza Apostołów do swego posłania otrzymanego od 108 I, 2,3,882 | Biskup Rzymski z racji swego urzędu, mianowicie urzędu 109 I, 2,3,891 | Nieomylnością z tytułu swego urzędu cieszy się Biskup 110 I, 2,3,894 | przykładami, ale także mocą swego autorytetu i władzy świętej" 111 I, 2,3,907 | nawet obowiązek wyjawiania swego zdania świętym pasterzom 112 I, 2,3,953 | 27). "Miłość... nie szuka swego" (1 Kor 13, 5)471. Najmniejszy 113 I, 2,3,965 | 965 Po Wniebowstąpieniu swego Syna "modlitwami swymi wspierała 114 I, 2,3,966 | bardziej upodobniła się do Syna swego, Pana panujących oraz Zwycięzcy 115 I, 2,3,967 | do odkupieńczego dzieła swego Syna, do każdego natchnienia 116 I, 2,3,972 | Kościół czci jako Matkę swego Pana i jako swoją Matkę: ~ 117 I, 2,3,974 | 974 Po dopełnieniu swego ziemskiego życia Najświętsza 118 I, 2,3,989 | mocą mieszkającego w was swego Ducha (Rz 8, 11)518.~ 119 I, 2,3,1007| życie:~Pomnij... na Stwórcę swego w dniach swej młodości... 120 I, 2,3,1030| oczyszczeni, chociaż już pewni swego wiecznego zbawienia, przechodzą 121 I, 2,3,1033| śmierci. Każdy, kto nienawidzi swego brata, jest zabójcą, a wiecie, 122 I, 2,3,1034| dla tych, którzy do końca swego życia odrzucają wiarę i 123 I, 2,3,1039| czego zaniechał w czasie swego ziemskiego życia, łącznie 124 I, 2,3,1040| o jego nadejściu. Przez swego Syna Jezusa Chrystusa wypowie 125 I, 2,3,1042| przez niego zdążający do swego celu, w sposób doskonały 126 I, 2,3,1054| oczyszczeni, chociaż już pewni swego zbawienia wiecznego, przechodzą 127 II, 1,1,1089| Oblubienicę umiłowaną, która wzywa swego Pana i przez Niego oddaje 128 II, 1,1,1100| czerpią swe natchnienie i swego ducha prośby, modlitwy i 129 II, 1,1,1118| Chrystusa, który dokonuje w nim swego dzieła dzięki posłaniu Ducha 130 II, 1,1,1121| Kościoła, odpowiednio do swego stanu i pełnionych funkcji. 131 II, 1,1,1127| wysłuchuje modlitwy Kościoła swego Syna, który to Kościół w 132 II, 1,1,1130| Kościół celebruje misterium swego Pana, " przyjdzie", aby " 133 II, 1,1,1130| liturgia kieruje się do swego celu przez wzywanie Ducha 134 II, 1,1,1130| Kościół otrzymuje już zadatek swego dziedzictwa, uczestniczy 135 II, 1,2,1147| człowiek odczytywał w nim ślady swego Stwórcy19. Światło i ciemność, 136 II, 1,2,1148| wdzięczność człowieka dla swego Stwórcy.~ 137 II, 1,2,1163| wspomnieniu zbawcze dzieło swego Boskiego Oblubieńca przez 138 II, 1,2,1175| zakonnice przez charyzmat swego życia konsekrowanego57; 139 II, 2,0,1211| skierowane do niej jak do swego celu"2.~ 140 II, 2,1,1224| Ojciec ukazuje Jezusa jako swego "umiłowanego Syna" (Mt 3, 141 II, 2,1,1292| gwarantem i sługą jedności swego Kościoła oraz jego powszechności 142 II, 2,1,1304| chrześcijanina pieczęcią swego Ducha, przyoblekając go 143 II, 2,1,1323| niej na całe wieki, do swego przyjścia, utrwalić Ofiarę 144 II, 2,1,1337| Apostołom celebrować do swego powtórnego przyjścia. "Ustanowił 145 II, 2,1,1380| J 13,1), po dar ze swego życia. Istotnie, będąc obecny 146 II, 2,1,1397| Pana, a nie zauważasz nawet swego brata. Znieważasz ten stół, 147 II, 2,1,1397| wszystkich grzechów i zaprosił do swego stołu, a ty nawet wtedy 148 II, 2,2,1441| 7, 48). Ponadto, na mocy swego Boskiego autorytetu, Jezus 149 II, 2,2,1443| fakt, że Jezus zaprasza do swego stołu grzeszników, a nawet 150 II, 2,2,1447| wykonywał władzę otrzymaną od swego Pana. W pierwszych wiekach 151 II, 2,2,1493| sobie po starannym zbadaniu swego sumienia. Wyznawanie grzechów 152 II, 2,3,1544| to znaczy jedyną ofiarą swego Krzyża.~ 153 II, 2,3,1551| powierzył pasterzom ludu swego, jest prawdziwą służbą"24. 154 II, 2,3,1562| na świat40, uczestnikami swego uświęcenia i posłannictwa 155 II, 2,3,1562| prawomocny przekazali zadania swego urzędu w różnym stopniu 156 II, 2,3,1586| Ofiarą, nie bojąc się oddać swego życia za owce:~Ojcze, który 157 II, 2,3,1605| mężczyzna opuszcza ojca swego i matkę swoją i łączy się 158 II, 2,3,1612| przez wcielenie i oddanie swego życia zjednoczył się w pewien 159 II, 2,3,1637| konsekrowani do obowiązków swego stanu i godności"154.~Węzeł 160 II, 2,3,1646| wynika z wierności Boga wobec swego przymierza i z wierności 161 II, 2,3,1646| wierności Chrystusa wobec swego Kościoła. Przez sakrament 162 II, 2,3,1649| niej. I jeśli żona opuści swego męża, a wyjdzie za innego, 163 II, 2,3,1656| przez modlitwę i ofiarę ze swego życia.~ 164 III, 1,1,1710| rozumem i wolą, od chwili swego poczęcia jest zwrócona do 165 III, 1,1,1729| jego, żeby Stworzyciela swego szukał z własnej ochoty 166 III, 1,1,1741| wolnymi współpracownikami swego dzieła w Kościele i w świecie:~ 167 III, 1,1,1742| jego, żeby Stworzyciela swego szukał z własnej ochoty 168 III, 1,1,1777| prawe. Właśnie przez sąd swego sumienia człowiek postrzega 169 III, 1,1,1778| wejścia w siebie:~Wróć do swego sumienia, jego pytaj!... 170 III, 1,1,1797| odpowiednie do formowania swego sumienia.~ 171 III, 1,1,1799| posłuszny pewnemu sądowi swego sumienia.~ 172 III, 1,1,1808| by iść za zachciankami swego serca" (Syr 5, 2)62. Umiarkowanie 173 III, 1,1,1824| się bezwstydu,~nie szuka swego,~nie unosi się gniewem,~ 174 III, 1,1,1847| jednak łaska mogła dokonać swego dzieła, musi ujawnić nasz 175 III, 1,1,1857| fałszywie, nie oszukuj, czcij swego ojca i matkę" (Mk 10, 19). 176 III, 1,2,1906| członków urzeczywistnienie swego powołania. W szczególności 177 III, 1,3,1977| człowieka, stworzonego na obraz swego Stwórcy, w mądrości i dobroci 178 III, 1,3,1996| w łasce Chrystusa, Głowy swego Ciała. Jako "przybrany syn" 179 III, 1,3,2015| przystrojonym jak oblubienica... dla swego męża" (Ap 21, 2).~W skrócie~ 180 III, 1,3,2050| twój, ~da tobie.~~~~Czcij swego ojca ~i swoją matkę.~~~~ 181 III, 1,3,2050| matkę.~~~~4. Czcij ojca swego ~i matkę swoją ~~~~~~Nie 182 III, 2,0,2051| sposób pozytywny: "Miłuj swego bliźniego, jak siebie samego!" ( 183 III, 2,0,2053| Każdy, kto się gniewa na swego brata, podlega sądowi" ( 184 III, 2,0,2054| Będziesz miłował Pana Boga swego całym swoim sercem, całą 185 III, 2,0,2054| niego: Będziesz miłował swego bliźniego jak siebie samego. 186 III, 2,0,2054| nakazie: Miłuj bliźniego swego jak siebie samego! Miłość 187 III, 2,0,2060| uprzedzającej miłości Boga do swego ludu:~Ponieważ człowiek, 188 III, 2,1 | BĘDZIESZ MIŁOWAŁ PANA BOGA SWEGO~CAŁYM SWOIM SERCEM,~CAŁĄ 189 III, 2,1,2082| Będziesz miłował Pana Boga swego całym swoim sercem, całą 190 III, 2,1,2083| Będziesz się bał Pana, Boga swego, będziesz Mu służył... Nie 191 III, 2,1,2118| wystawiał na próbę Pana, Boga swego" (Pwt 6,16). Takie wystawianie 192 III, 2,1,2132| Boga twojego, z całego swego serca, z całej duszy swojej, 193 III, 2,1,2149| Będziesz się bał Pana, Boga swego, będziesz Mu służył i na 194 III, 2,2 | drugi~"BĘDZIESZ MIŁOWAŁ SWEGO BLIŹNIEGO JAK ~SIEBIE SAMEGO"~ 195 III, 2,2,2195| Będziesz miłował Pana, Boga swego, całym swoim sercem, całą 196 III, 2,2,2195| jest to: Będziesz miłował swego bliźniego jak siebie samego. 197 III, 2,2,2195| nakazie: Miłuj bliźniego swego jak siebie samego! Miłość 198 III, 2,2,2214| łasce. "Z całego serca czcij swego ojca, a boleści rodzicielki 199 III, 2,2,2217| 3, 2-6)~Synu, wspomagaj swego ojca w starości,~nie zasmucaj 200 III, 2,2,2217| sił... ~Kto porzuca ojca swego, jest jak bluźnierca,~a 201 III, 2,2,2222| je poprawiać:~Kto miłuje swego syna, często używa na niego 202 III, 2,2,2243| ideologii swych odniesień i swego celu. Nie dopuszczając do 203 III, 2,2,2246| 2247 "Czcij ojca swego i matkę swoją" (Pwt 5,16; 204 III, 2,2 | Każdy, kto się gniewa na swego brata, podlega sądowi (Mt 205 III, 2,2,2257| odniesieniu do Stwórcy, jedynego swego celu. Sam Bóg jest Panem 206 III, 2,2,2258| stał się nieprzyjacielem swego bliźniego. Bóg osądza zbrodniczość 207 III, 2,2,2269| Już od pierwszej chwili swego istnienia istota ludzka 208 III, 2,2,2283| zgorszenia, staje się kusicielem swego bliźniego. Narusza cnotę 209 III, 2,2,2283| prawość; może doprowadzić swego brata do śmierci duchowej. 210 III, 2,2,2301| Każdy, kto się gniewa na swego brata, podlega sądowi" ( 211 III, 2,2,2334| Mężczyzna opuszcza ojca swego i matkę swoją i łączy się 212 III, 2,2,2348| stosownie do różnych stanów swego życia; jedni, przyrzekając 213 III, 2,2,2370| tylko w niej samej znajdować swego wymiaru i zrozumienia, lecz 214 III, 2,2,2373| umrzeć!" - wołała Rachela do swego męża Jakuba (Rdz 30, I).~ 215 III, 2,2,2377| rodziców i jako osoba od chwili swego poczęcia mająca również 216 III, 2,2,2387| rozpuście... że ktoś żyje z żoną swego ojca... W imię Pana naszego 217 III, 2,2,2413| chrześcijańskiemu panu traktować swego chrześcijańskiego niewolnika " 218 III, 2,2,2438| same zapewnić sobie środków swego rozwoju lub którym przeszkodziły 219 III, 2,2,2447| Kościoła, który od początku swego istnienia, mimo grzechów 220 III, 2,2,2477| sensie myśli, słowa i czyny swego bliźniego:~Każdy dobry chrześcijanin 221 III, 2,2,2493| prawa domaga się, by co do swego przedmiotu informacja była 222 III, 2,2,2543| jerozolimskiej, która ze swego niedostatku dała wszystko, 223 IV, 1,1,2565| człowiek pozostaje obrazem swego Stwórcy. Zachowuje pragnienie 224 IV, 1,1,2572| który odmawia wyjawienia swego imienia, ale błogosławi 225 IV, 1,1,2574| Izaaka i Jakuba" powołuje swego sługę Mojżesza, to dlatego 226 IV, 1,1,2592| który pragnie zbawienia swego ludu. Jest ona figurą modlitwy 227 IV, 1,1,2598| się modlić także według swego ludzkiego serca. Uczy się 228 IV, 1,1,2605| wołaniem i płaczem za dni ciała swego zanosił On gorące prośby 229 IV, 1,2,2676| Ponieważ daje nam Jezusa, swego Syna, Maryja jest Matką 230 IV, 1,2,2676| Matka26, by poprowadzić nas do swego Syna Jezusa, do raju.~ 231 IV, 1,2,2678| zamysłem Ojca, który posyła swego Syna dla zbawienia wszystkich 232 IV, 1,2,2682| ziemi. Wchodząc "do radości" swego Nauczyciela, zostali "postawieni 233 IV, 1,3,2713| sprawia w nas "przez Ducha swego wzmocnienie siły wewnętrznego 234 IV, 1,3,2714| mnie" - mówił do w czasach swego świętego proboszcza wieśniak 235 IV, 1,3,2728| gdy wystarczy powrócić do swego serca: roztargnienie wyjawia 236 IV, 2,0,2765| serc naszych Ducha Syna swego, który woła: Abba, Ojcze!" ( 237 IV, 2,0,2792| wszystkich, którym dał On swego umiłowanego Syna. Miłość 238 IV, 2,0,2809| sam Bóg, ale nie ujawnia swego imienia. Zaczyna je objawiać 239 IV, 2,0,2822| tajemnicę swej woli według swego postanowienia, które przedtem 240 IV, 2,0,2827| oczekują wszystkiego od swego Ojca. "On sprawia, że słońce


Best viewed with any browser at 800x600 or 768x1024 on Tablet PC
IntraText® (V89) - Some rights reserved by Èulogos SpA - 1996-2007. Content in this page is licensed under a Creative Commons License