Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library
Alphabetical    [«  »]
narzucania 2
narzucic 1
narzucone 1
nas 510
nas180 1
nasi 1
nasienia 3
Frequency    [«  »]
554 które
520 kosciola
515 co
510 nas
508 jak
507 zycia
506 sposób

Katechizm Kosciola katolickiego

IntraText - Concordances

nas

1-500 | 501-510

    Czesc, Dzial, Rozdzial, Numer
1 I, 1,1,28 | On niedaleko od każdego z nas. Bo w Nim żyjemy, poruszamy 2 I, 1,1,30 | wielbieniu Ciebie. Stworzyłeś nas bowiem dla siebie i niespokojne 3 I, 1,2,65 | ostatecznych dniach przemówił do nas przez Syna" (Hbr 1, 1-2). 4 I, 1,2,117 | świętym powinny prowadzić nas do prawego postępowania. 5 I, 1,2,117 | Zostały zapisane "ku pouczeniu nas" (1 Kor 10, 11)90.~3. Sens 6 I, 1,2,117 | znaczeniu wiecznym; prowadzą nas (gr. anagoge) do naszej 7 I, 1,2,136 | nich. W ten sposób zapewnia nas, że ich pisma bezbłędnie 8 I, 1,3,156 | może ani sam się mylić, ani nas mylić". "Aby jednak posłuszeństwo 9 I, 1,3,163 | rzeczywistości, którymi, jak zapewnia nas nasza wiara, kiedyś będziemy 10 I, 1,3,164 | od tego, o czym zapewnia nas wiara. Doświadczenia zła, 11 I, 1,3,165 | wszystkim grzech, który nas łatwo zwodzi, winniśmy wytrwale 12 I, 1,3,166 | do Jezusa i ludzi skłania nas do mówienia innym o naszej 13 I, 1,3,167 | odpowiada Bogu i który uczy nas mówić: "Wierzę", "Wierzymy".~ 14 I, 1,3,171 | Kościół, nasza Matka, uczy nas języka wiary, by wprowadzać 15 I, 1,3,171 | języka wiary, by wprowadzać nas w rozumienie i życie wiary.~ 16 I, 1,3,184 | przedsmakiem poznania, które uczyni nas szczęśliwymi w przyszłym 17 I, 1,3,184 | wszystko się stało.~On to dla nas ludzi ~i dla naszego zbawienia~ 18 I, 1,3,184 | Ukrzyżowany również za nas ~pod Poncjuszem Piłatem~ 19 I, 2,1,203 | pozwolić, by inni mogli nas poznać, w jakiś sposób ujawnić 20 I, 2,1,208 | jeśli nasze serce oskarża nas, to przecież Bóg jest większy 21 I, 2,1,211 | swoje życie, by wyzwolić nas z grzechu, objawi, że On 22 I, 2,1,217 | Boży przyszedł i obdarzył nas zdolnością rozumu, abyśmy 23 I, 2,1,221 | Synem i Duchem Świętym, a nas przeznaczył do udziału w 24 I, 2,1,226 | mierze, w jakiej zbliża nas do Niego, a także na odrywanie 25 I, 2,1,226 | takiej mierze, w jakiej nas od Niego oddala29:~Mój Panie 26 I, 2,1,229 | 229 Wiara w Boga prowadzi nas do zwrócenia się do Niego 27 I, 2,1,257 | umiłowanym Synu, przeznaczając "nas dla siebie jako przybranych 28 I, 2,1,272 | przemożny ogrom mocy względem nas wierzących" (Ef 1,19).~ 29 I, 2,1,277 | swoją wszechmoc, odwracając nas od naszych grzechów i przez 30 I, 2,1,277 | przez łaskę utwierdzając nas na nowo w swojej przyjaźni " 31 I, 2,1,278 | uwierzyć, że Ojciec mógł nas stworzyć, Syn odkupić, a 32 I, 2,1,279 | skutek grzechu; by podnieść nas z tego grzechu, przyszedł 33 I, 2,1,283 | człowieka. Odkrycia te skłaniają nas do coraz głębszego podziwu 34 I, 2,1,294 | stworzony świat. Uczynić z nas "przybranych synów przez 35 I, 2,1,313 | nam najgorsze, jest dla nas najlepsze"153,~Juliana z 36 I, 2,1,314 | Jego Opatrzności dla nas często nie znane. Dopiero 37 I, 2,1,322 | 322 Chrystus zachęca nas do dziecięcego zawierzenia 38 I, 2,1,344 | siostrę - matkę ziemię,~Która nas żywi i chowa,~I rodzi różne 39 I, 2,1,349 | 349 Ósmy dzień. Dla nas jednak zajaśniał nowy dzień: 40 I, 2,1,350 | współdziałają we wszystkim, co dla nas dobre"205.~ 41 I, 2,1,359 | 211:~Święty Paweł poucza nas, że dwóch ludzi dało początek 42 I, 2,1,361 | kultur i ludów, zapewnia nas, że wszyscy ludzie rzeczywiście 43 I, 2,1,412 | większe dobra niż te, których nas pozbawiła zawiść demona" 44 I, 2,1,420 | niż te, których pozbawił nas grzech: "Gdzie... wzmógł 45 I, 2,2,423 | ciałem i zamieszkało wśród nas. I oglądaliśmy Jego chwałę, 46 I, 2,2,426 | który cierpiał i umarł za nas i który teraz, ponieważ 47 I, 2,2,456 | Nicejsko-Konstantynopolitańskim: "Dla nas ludzi i dla naszego zbawienia 48 I, 2,2,457 | Słowo stało się ciałem, aby nas zbawić i pojednać z Bogiem. 49 I, 2,2,457 | pojednać z Bogiem. Bóg "sam nas umiłował i posłał Syna swojego 50 I, 2,2,459 | stało się ciałem, by być dla nas wzorem świętości: "Weźcie 51 I, 2,2,460 | stało się ciałem, by uczynić nas "uczestnikami Boskiej natury" ( 52 I, 2,2,460 | człowiekiem, aby uczynić nas Bogiem"75. Unigenitus Dei 53 I, 2,2,460 | Syn Boży, chcąc uczynić nas uczestnikami swego Bóstwa, 54 I, 2,2,467 | czasach narodził się dla nas i dla naszego zbawienia 55 I, 2,2,469 | Ojcem i Duchem Świętym, zbaw nas!"89~ 56 I, 2,2,470 | się prawdziwie jednym z nas, we wszystkim do nas podobnym 57 I, 2,2,470 | jednym z nas, we wszystkim do nas podobnym oprócz grzechu92.~ 58 I, 2,2,478 | swojej męki poznał i umiłował nas wszystkich i każdego z osobna 59 I, 2,2,478 | oraz wydał się za każdego z nas: "Syn Boży... umiłował mnie 60 I, 2,2,478 | mnie" (Ga 2, 20). Umiłował nas wszystkich ludzkim sercem. 61 I, 2,2,517 | Odkupienie przychodzi do nas przede wszystkim przez krew 62 I, 2,2,517 | stawszy się ubogim, ubogacił nas swoim ubóstwem177; w Jego 63 I, 2,2,517 | Zmartwychwstaniu, przez które nas usprawiedliwia181.~ 64 I, 2,2,519 | żył dla siebie, ale dla nas, od chwili Wcielenia "dla 65 I, 2,2,519 | od chwili Wcielenia "dla nas ludzi i dla naszego zbawienia" 66 I, 2,2,519 | przeżył i wycierpiał za nas raz na zawsze, jest ciągle 67 I, 2,2,520 | doskonałym"186, który zaprasza nas, abyśmy się stali Jego uczniami 68 I, 2,2,521 | i aby On przeżywał to w nas. "Przez Wcielenie swoje 69 I, 2,2,521 | przeżył w ludzkim ciele dla nas i jako nasz wzór:~Powinniśmy 70 I, 2,2,521 | ostatecznego wypełnienia w nas i w całym Kościele... Tymczasem 71 I, 2,2,521 | przedłużać swe misteria w nas i w całym swoim Kościele 72 I, 2,2,521 | tym misteriom pragnie w nas dokonać. W takim znaczeniu 73 I, 2,2,521 | Chrystus pragnie dopełnić w nas swoje misteria191.~ 74 I, 2,2,525 | Ponieważ narodziłeś się dla nas,~Małe Dzieciątko, wieczny 75 I, 2,2,526 | Narodzenia wypełnia się w nas, gdy Chrystus "kształtuje 76 I, 2,2,526 | Chrystus "kształtuje się" w nas (Ga 4, 19). Boże Narodzenie 77 I, 2,2,526 | ziemskiego ojca, obdarzył nas swoim Bóstwem206.~Misteria 78 I, 2,2,533 | milczenia. Niech się odrodzi w nas szacunek dla milczenia, 79 I, 2,2,533 | rodzinnego. Niech Nazaret nauczy nas, czym jest rodzina, jej 80 I, 2,2,540 | zwyciężył kusiciela dla nas: "Nie takiego bowiem mamy 81 I, 2,2,597 | krzyku ludu: "Krew Jego na nas i na dzieci nasze" (Mt 27, 82 I, 2,2,601 | samym Apostołom406.~"Bóg dla nas uczynił Go grzechem"~ 83 I, 2,2,602 | powodu grzechu409, "dla nas grzechem uczynił Tego, który 84 I, 2,2,603 | łączyła Go z Ojcem411, przyjął nas w naszym oddzieleniu od 85 I, 2,2,603 | nie oszczędził, ale Go za nas wszystkich wydał" (Rz 8, 86 I, 2,2,604 | ukazuje, że Jego zamysł wobec nas jest zamysłem życzliwej 87 I, 2,2,604 | umiłowaliśmy Boga, ale że On sam nas umiłował i posłał Syna swojego 88 I, 2,2,604 | to, że Chrystus umarł za nas, gdyśmy byli jeszcze grzesznikami" ( 89 I, 2,2,614 | swego Syna, aby pojednać nas ze sobą440. Jest ona równocześnie 90 I, 2,2,616 | ekspiacyjną i zadośćczyniącą. On nas wszystkich poznał i ukochał 91 I, 2,2,616 | Miłość Chrystusa przynagla nas, pomnych na to, że skoro 92 I, 2,2,620 | inicjatywy miłości Boga do nas, ponieważ "On sam nas umiłował 93 I, 2,2,620 | do nas, ponieważ "On sam nas umiłował i posłał Syna swojego 94 I, 2,2,628 | Przez chrzest zanurzający nas w śmierć zostaliśmy razem 95 I, 2,2,636 | i przez swoją śmierć dla nas zwyciężył śmierć i diabła, " 96 I, 2,2,638 | że Bóg spełnił wobec nas jako ich dzieci, wskrzesiwszy 97 I, 2,2,653 | że Bóg spełnił wobec nas... wskrzesiwszy Jezusa. 98 I, 2,2,654 | śmierć Chrystus wyzwala nas od grzechu; przez swoje 99 I, 2,2,661 | Jako nasza Głowa wyprzedził nas do niebieskiej Ojczyzny, 100 I, 2,2,666 | Głowa Kościoła, poprzedza nas w chwalebnym Królestwie 101 I, 2,2,670 | Już przyszedł zatem do nas kres wieków, już ustanowione 102 I, 2,2,673 | bliskie563, nawet jeśli nie do nas należy "znać czasy i chwile, 103 I, 2,3,683 | To On wychodzi naprzeciw nas i wzbudza w nas wiarę. Mocą 104 I, 2,3,683 | naprzeciw nas i wzbudza w nas wiarę. Mocą naszego chrztu, 105 I, 2,3,684 | Teraz Duch mieszka pośród nas i udziela nam jaśniejszego 106 I, 2,3,687 | objawia nam Słowo i czyni nas zdolnymi do przyjęcia Go 107 I, 2,3,688 | symbole Duch Święty prowadzi nas do komunii z Chrystusem;~- 108 I, 2,3,694 | źródła i która tryska w nas na życie wieczne14.~ 109 I, 2,3,698 | naznacza swą "pieczęcią" także nas (2 Kor 1, 22; Ef 1,13; 4, 110 I, 2,3,706 | oczekiwaniu na Odkupienie, które nas uczyni własnością Boga" ( 111 I, 2,3,729 | zamieszka z nami, nauczy nas wszystkiego i przypomni 112 I, 2,3,729 | zaświadczy o Nim. On doprowadzi nas do całej prawdy i uwielbi 113 I, 2,3,732 | niepodzielną Trójcę, ponieważ nas zbawiła91.~Duch Święty - 114 I, 2,3,735 | zdolność miłowania, jak On nas umiłował"93. Ta miłość ( 115 I, 2,3,736 | owoc. Ten, który zaszczepił nas na prawdziwym Krzewie winnym, 116 I, 2,3,736 | nam bramy nieba i czyni nas przybranymi dziećmi Bożymi. 117 I, 2,3,738 | Duch zamieszkuje w każdym z nas, to jednak ten jedyny i 118 I, 2,3,773 | Oblubieńca"168. Maryja wyprzedza nas wszystkich "na drodze do 119 I, 2,3,782 | miłości, tak jak umiłował nas sam Chrystus"179. Jest to " 120 I, 2,3,793 | 793 Chrystus jednoczy nas ze swoją Paschą: Wszystkie 121 I, 2,3,795 | tylko za to, że uczynił nas chrześcijanami, lecz samym 122 I, 2,3,802 | wydał samego siebie za nas, aby odkupić nas od wszelkiej 123 I, 2,3,802 | siebie za nas, aby odkupić nas od wszelkiej nieprawości 124 I, 2,3,820 | Tobie, aby i oni stanowili w Nas jedno, aby świat uwierzył, 125 I, 2,3,834 | Istotnie, od zstąpienia do nas Słowa, które stało się ciałem, 126 I, 2,3,846 | zbawienia, On, co staje się dla nas obecny w Ciele swoim, którym 127 I, 2,3,851 | miłość Chrystusa przynagla nas..." (2 Kor 5,14)313. Istotnie, 128 I, 2,3,950 | ponieważ każdy z nich jednoczy nas z Bogiem... Pojęcie to jest 129 I, 2,3,953 | sanctorum communio "nikt... z nas nie żyje dla siebie i nikt 130 I, 2,3,956 | nieustannie wstawiają się za nas u Ojca, ofiarując Mu zasługi, 131 I, 2,3,957 | między pielgrzymami prowadzi nas bliżej Chrystusa, tak obcowanie 132 I, 2,3,957 | obcowanie ze świętymi łączy nas z Chrystusem, z którego, 133 I, 2,3,966 | swoje modlitwy uwalniasz nas od śmierci491.~...jest naszą 134 I, 2,3,977 | grzechów, ponieważ jednoczy nas z Chrystusem, który umarł 135 I, 2,3,981 | Chrystusem, którego łaska nas zbawiła510.~ 136 I, 2,3,985 | przebaczenia grzechów: jednoczy nas z Chrystusem, który umarł 137 I, 2,3,991 | ufnością chrześcijan; ta wiara nas ożywia"520:~Dlaczego twierdzą 138 I, 2,3,992 | godzinie próby:~Król świata... nas, którzy umieramy za Jego 139 I, 2,3,1002| prawdą, że Chrystus wskrzesi nas "w dniu ostatecznym", to 140 I, 2,3,1004| zaś i Pana wskrzesił, i nas również swą mocą wskrzesi 141 I, 2,3,1010| ziemią. Szukam Tego, który za nas umarł; pragnę Tego, który 142 I, 2,3,1010| pragnę Tego, który dla nas zmartwychwstał. I oto bliskie 143 I, 2,3,1014| 1014 Kościół zachęca nas do przygotowania się na 144 I, 2,3,1014| niespodziewanej śmierci wybaw nas, Panie": starożytna Litania 145 I, 2,3,1019| dobrowolnie przeszedł dla nas przez cierpienie śmierci 146 I, 2,3,1033| c-15). Nasz Pan ostrzega nas, że zostaniemy od Niego 147 I, 2,3,1037| przyjmij łaskawie ofiarę od nas, sług Twoich, i całego ludu 148 I, 2,3,1037| swoim pokojem, zachowaj nas od wiecznego potępienia 149 I, 2,3,1062| wierności Boga w stosunku do nas i o naszym zaufaniu do Niego.~ 150 I, 2,3,1065| Amen" miłości Ojca wobec nas; On przyjmuje i dopełnia 151 II, 0,3,1073| wielkiej miłości, jaką Bóg nas umiłował" (Ef 2, 4) w swoim 152 II, 1,1,1077| Jezusa Chrystusa; On napełnił nas wszelkim błogosławieństwem 153 II, 1,1,1077| Chrystusie. W Nim bowiem wybrał nas przed założeniem świata, 154 II, 1,1,1077| obliczem. Z miłości przeznaczył nas dla siebie jako przybranych 155 II, 1,1,1077| swej łaski, którą obdarzył nas w Umiłowanym" (Ef 1, 3-6).~ 156 II, 1,1,1082| swoim Słowie, które dla nas przyjęło ciało, umarło i 157 II, 1,1,1082| zmartwychwstało, napełnia nas swoimi błogosławieństwami 158 II, 1,1,1083| duchowe", którymi obdarza nas Ojciec. Z jednej strony 159 II, 1,1,1086| zmartwychwstaniem wyrwał nas z mocy Szatana i uwolnił 160 II, 1,1,1091| Zmartwychwstałego. Gdy spotyka On w nas odpowiedź wiary, którą wzbudził, 161 II, 1,1,1103| wszystko, co uczynił dla nas Chrystus. Odpowiednio do 162 II, 1,1,1110| jakimi pobłogosławił On nas w swoim Synu, by udzielić 163 II, 1,1,1130| uwidacznia to, co dokonuje się w nas przez mękę Chrystusa, a 164 II, 1,2,1165| niż słońce. Dlatego dla nas, którzy w Niego wierzymy, 165 II, 1,2,1181| Zbawiciela naszego, złożonego za nas na ołtarzu ofiarnym jako 166 II, 2,1,1216| pieczęcią - ponieważ strzeże nas i jest znakiem panowania 167 II, 2,1,1227| przez chrzest zanurzający nas w śmierć, zostaliśmy razem 168 II, 2,1,1235| jaką Chrystus nabył dla nas przez swój Krzyż.~ 169 II, 2,1,1267| 1267 Chrzest czyni nas członkami Ciała Chrystusa: " 170 II, 2,1,1269| ale do Tego, który za nas umarł i zmartwychwstał59. 171 II, 2,1,1274| pieczęcią, którą naznaczył nas Duch Święty "na dzień odkupienia" ( 172 II, 2,1,1283| liturgia Kościoła zachęca nas do ufności w miłosierdzie 173 II, 2,1,1296| Tym zaś, który umacnia nas wespół z wami w Chrystusie 174 II, 2,1,1296| wami w Chrystusie i który nas namaścił, jest Bóg. On też 175 II, 2,1,1296| Bóg. On też wycisnął na nas pieczęć i zostawił zadatek 176 II, 2,1,1297| Twojego Ducha Świętego) na nas i na ten olej, który jest 177 II, 2,1,1303| chrzcielnej: ~- zakorzenia nas głębiej w Bożym synostwie, 178 II, 2,1,1303| 15);~- ściślej jednoczy nas z Chrystusem;~- pomnaża 179 II, 2,1,1303| Chrystusem;~- pomnaża w nas dary Ducha Świętego;~- udoskonala 180 II, 2,1,1316| aby głębiej zakorzenić nas w synostwie Bożym, ściślej 181 II, 2,1,1316| więź z Kościołem, włączyć nas bardziej do jego posłania 182 II, 2,1,1331| Chrystusem, który czyni nas uczestnikami swojego Ciała 183 II, 2,1,1345| miejscu zebranie wszystkich nas, zarówno z miast jak i ze 184 II, 2,1,1345| miejsc i modlimy się za nas samych... oraz za wszystkich, 185 II, 2,1,1345| odpowiedział, wtedy tak zwani u nas diakoni rozdzielają obecnym 186 II, 2,1,1346| kultu"161. Zastawiony dla nas stół eucharystyczny jest 187 II, 2,1,1351| który stał się ubogi, aby nas ubogacić167:~Kogo stać na 188 II, 2,1,1354| ofiarę Jego Syna, który nas z Nim pojednał.~W modlitwie 189 II, 2,1,1355| Pokarm ów nazywa się u nas Eucharystią (Dziękczynieniem). 190 II, 2,1,1356| Wynika to z tego, że jest dla nas wiążące polecenie Pana, 191 II, 2,1,1365| samo ciało, które wydał za nas na krzyżu, samą krew, 192 II, 2,1,1372| naukę, która pobudza nas do coraz pełniejszego uczestnictwa 193 II, 2,1,1372| swojej męce ofiarował się za nas, abyśmy stali się ciałem 194 II, 2,1,1373| Jezus, który poniósł za nas śmierć, co więcej - zmartwychwstał, 195 II, 2,1,1375| Chrystus, który został za nas ukrzyżowany. Kapłan reprezentujący 196 II, 2,1,1380| miłości, którą umiłował nas "do końca" (J 13,1), 197 II, 2,1,1380| tajemniczy sposób pośród nas jako Ten, który nas umiłował 198 II, 2,1,1380| pośród nas jako Ten, który nas umiłował i wydał za nas 199 II, 2,1,1380| nas umiłował i wydał za nas samego siebie193. Pozostaje 200 II, 2,1,1380| eucharystycznego. Jezus czeka na nas w tym sakramencie miłości. 201 II, 2,1,1382| który ofiarował się za nas.~ 202 II, 2,1,1384| 1384 Pan kieruje do nas usilne zaproszenie, abyśmy 203 II, 2,1,1385| chwili. Św. Paweł wzywa nas do rachunku sumienia: "Kto 204 II, 2,1,1393| 1393 Komunia chroni nas przed grzechem. Ciało Chrystusa, 205 II, 2,1,1393| przyjmujemy w Komunii, jest "za nas wydane"; Krew, którą pijemy, 206 II, 2,1,1393| Eucharystia nie może jednoczyć nas z Chrystusem, nie oczyszczając 207 II, 2,1,1393| Chrystusem, nie oczyszczając nas równocześnie z popełnionych 208 II, 2,1,1393| grzechów i nie zachowując nas od grzechów w przyszłości:~ 209 II, 2,1,1394| naszą miłość i uzdalnia nas dc uwolnienia się od nieuporządkowanych 210 II, 2,1,1394| Skoro Chrystus umarł za nas z miłości, to gdy wspominamy 211 II, 2,1,1394| którą Chrystus zechciał za nas umrzeć, mogli za łaską Ducha 212 II, 2,1,1394| traktować świat, jakby był dla nas ukrzyżowany, i byśmy sami 213 II, 2,1,1395| Eucharystia przez miłość, którą w nas rozpala, zachowuje nas od 214 II, 2,1,1395| w nas rozpala, zachowuje nas od przyszłych grzechów śmiertelnych. 215 II, 2,1,1397| Ciało i Krew Chrystusa za nas wydane, musimy dostrzegać 216 II, 2,1,1404| przez nią jest obecny pośród nas. Jednak ta Jego obecność 217 II, 2,1,1419| Najświętszej Ofierze utożsamia nas z Jego Sercem, podtrzymuje 218 II, 2,1,1419| wiecznego i już teraz jednoczy nas z Kościołem niebieskim, 219 II, 2,2,1425| siebie oszukujemy i nie ma w nas prawdy" (1 J I, 8). Sam 220 II, 2,2,1425| J I, 8). Sam Pan nauczył nas modlić się: "Przebacz nam 221 II, 2,2,1426| którego Pan nieustannie nas powołuje7.~ 222 II, 2,2,1428| miłość Boga, który pierwszy nas umiłował11.~ 223 II, 2,2,1431| odrazą do popełnionych przez nas złych czynów. Pokuta wewnętrzna 224 II, 2,2,1432| wracają do Niego: "Nawróć nas, Panie, do Ciebie wrócimy" ( 225 II, 2,2,1436| Chrystusa, która pojednała nas z Bogiem. Karmi ona i umacnia 226 II, 2,2,1436| środkiem zaradczym uwalniającym nas od grzechów powszednich 227 II, 2,2,1437| lub pobożności ożywia w nas ducha nawrócenia i pokuty 228 II, 2,2,1442| pojednania, które On nabył dla nas za cenę swojej Krwi. Wykonywanie 229 II, 2,2,1455| punktu widzenia, wyzwala nas i ułatwia nasze pojednanie 230 II, 2,2,1460| wszystko możemy w Tym, który nas umacnia" (Flp 4, 13). W 231 II, 2,2,1468| łaski Bożej i zjednoczeniu nas w przyjaźni z Bogiem"61. 232 II, 2,2,1469| 1469 Sakrament pokuty jedna nas z Kościołem. Grzech narusza 233 II, 2,2,1472| Grzech ciężki pozbawia nas komunii z Bogiem, a przez 234 II, 2,2,1504| Chrystus nadal "dotyka", aby nas uzdrowić.~ 235 II, 2,2,1505| teraz może ono upodabniać nas do Niego i jednoczyć nas 236 II, 2,2,1505| nas do Niego i jednoczyć nas z Jego zbawczą męką.~"Uzdrawiajcie 237 II, 2,2,1523| przy chrzcie wycisnęło na nas pieczęć nowego życia; namaszczenie 238 II, 2,2,1523| przy bierzmowaniu umocniło nas do życiowej walki. To ostatnie 239 II, 2,2,1523| ochroną, zabezpieczającą nas na ostatnią walkę przed 240 II, 2,3,1556| przekazany został do nas w sakrze biskupiej"32.~ 241 II, 2,3,1647| głoszenie Dobrej Nowiny, że Bóg nas kocha miłością trwałą i 242 II, 2,4,1689| zjednoczeniu. Śmierć nie oddziela nas od siebie, ponieważ wszyscy 243 III, 0,4,1694| uzdrawiając rany grzechu, odnawia nas w naszym myśleniu11; oświeca 244 III, 0,4,1694| naszym myśleniu11; oświeca nas i umacnia, byśmy żyli jak " 245 III, 1,1,1707| przez swoją mękę wyzwolił nas od Szatana i od grzechu. 246 III, 1,1,1707| Świętym. Jego łaska odnawia w nas to, co zniszczył grzech.~ 247 III, 1,1,1718| czynów ludzkich: Bóg powołuje nas do swojego własnego szczęścia. 248 III, 1,1,1720| 1721 Bóg bowiem stworzył nas, byśmy Go poznawali, służyli 249 III, 1,1,1720| do raju. Szczęście czyni nas "uczestnikami Boskiej natury" ( 250 III, 1,1,1722| Obiecane szczęście stawia nas wobec decydujących wyborów 251 III, 1,1,1722| wyborów moralnych. Zaprasza nas do oczyszczenia naszego 252 III, 1,1,1722| wszystko miłości Bożej. Uczy nas, że prawdziwe szczęście 253 III, 1,1,1725| 1726 Błogosławieństwa uczą nas o celu ostatecznym, do jakiego 254 III, 1,1,1725| ostatecznym, do jakiego powołuje nas Bóg. Jest nim: Królestwo 255 III, 1,1,1727| Błogosławieństwa stawiają nas wobec decydujących wyborów 256 III, 1,1,1727| oczyszczają nasze serce, by nas nauczyć miłować Boga nade 257 III, 1,1,1740| Ku wolności wyswobodził nas Chrystus" (Ga 5, 1). W Nim 258 III, 1,1,1740| w prawdzie, która czyni nas wolnymi37. Został nam dany 259 III, 1,1,1741| łaski Duch Święty wychowuje nas do wolności duchowej, by 260 III, 1,1,1741| wolności duchowej, by uczynić nas wolnymi współpracownikami 261 III, 1,1,1741| miłosierny Boże, oddal od nas łaskawie wszelkie przeciwności, 262 III, 1,1,1747| Ku wolności wyswobodził nas Chrystus" (Ga 5, 1).~ 263 III, 1,1,1777| ale go przewyższa; upomina nas, pozwala poznać odpowiedzialność 264 III, 1,1,1777| natury, jak i łaski, mówi do nas przez zasłonę, poucza nas 265 III, 1,1,1777| nas przez zasłonę, poucza nas i nami kieruje. Sumienie 266 III, 1,1,1780| jeśli nasze serce oskarża nas, to Bóg jest większy od 267 III, 1,1,1816| Hbr 10, 23). On "wylał na nas obficie (Ducha Świętego) 268 III, 1,1,1819| Chrystusa i Jego męki, zachowuje nas w nadziei, która "zawieść 269 III, 1,1,1819| Jezus poprzednik wszedł za nas" (Hbr 6,19-20). Jest ona 270 III, 1,1,1819| także zbroją, która chroni nas w walce zbawienia: "odziani 271 III, 1,1,1824| Chrystus umarł z miłości do nas, gdy byliśmy jeszcze "nieprzyjaciółmi" ( 272 III, 1,1,1824| nieprzyjaciółmi" (Rz 5,10). Pan prosi nas, byśmy jak On miłowali nawet 273 III, 1,1,1827| Tego, który "sam pierwszy nas umiłował" (1 J 4, 19):~Albo 274 III, 1,1,1827| niewolnicy; albo też zachęca nas nagroda - jesteśmy wtedy 275 III, 1,1,1831| doskonałości, które kształtuje w nas Duch Święty jako pierwociny 276 III, 1,1,1846| Jego miłosierdzia wymaga od nas uznania naszych win. "Jeśli 277 III, 1,1,1846| siebie oszukujemy i nie ma w nas prawdy. Jeżeli wyznajemy 278 III, 1,1,1846| odpuści je nam i oczyści nas z wszelkiej nieprawości" ( 279 III, 1,1,1849| przeciwstawia się miłości Boga do nas i odwraca od Niego nasze 280 III, 1,1,1855| śmiertelny, naruszając w nas zasadę życia, którą jest 281 III, 1,1,1862| pozostawiony bez skruchy usposabia nas stopniowo do popełnienia 282 III, 1,1,1862| Grzech powszedni nie czyni nas jednak przeciwnymi woli 283 III, 1,1,1873| śmiertelny. Niszczy on w nas miłość, bez której jest 284 III, 1,1,1874| miłość, której pozwala w nas trwać.~ 285 III, 1,2,1888| sprawiedliwości, do czego tylko ona nas uzdalnia. Jest natchnieniem 286 III, 1,3,1954| światłem poznania złożonym w nas przez Boga; przez nie poznajemy, 287 III, 1,3,1955| wieczne; nakazując, wzywa nas do wypełnienia powinności, 288 III, 1,3,1965| Kazania na Górze, by pouczyć nas, co należy czynić, i z sakramentów, 289 III, 1,3,1969| wzajemnie miłowali, tak jak On nas umiłował30.~ 290 III, 1,3,1970| 9-13). Katecheza ta uczy nas także rachunku sumienia 291 III, 1,3,1971| wolności32, ponieważ wyzwala nas od obrzędowych i prawnych 292 III, 1,3,1986| Świętego ma moc usprawiedliwić nas, to znaczy obmyć nas z naszych 293 III, 1,3,1986| usprawiedliwić nas, to znaczy obmyć nas z naszych grzechów i udzielić 294 III, 1,3,1991| sakrament wiary. Upodabnia nas ono do sprawiedliwości Boga, 295 III, 1,3,1991| sprawiedliwości Boga, który czyni nas wewnętrznie sprawiedliwymi 296 III, 1,3,1996| w życiu Boga; wprowadza nas w wewnętrzne życie Trójcy 297 III, 1,3,1998| przez który Bóg obdarza nas swoim życiem wlanym przez 298 III, 1,3,1998| otrzymana na chrzcie. Jest ona w nas źródłem dzieła uświęcenia52:~ 299 III, 1,3,1998| od Boga, który pojednał nas z sobą przez Chrystusa ( 300 III, 1,3,2000| przez miłość. Bóg dopełnia w nas to, co zapoczątkował, "bo 301 III, 1,3,2000| który działa. Wyprzedziło nas bowiem Jego miłosierdzie, 302 III, 1,3,2000| byli ożywiani; wyprzedza nas, abyśmy byli wzywani, podąża 303 III, 1,3,2000| okryci chwałą; wyprzedza nas, abyśmy żyli wedle pobożności, 304 III, 1,3,2002| Ducha, który usprawiedliwia nas i uświęca. Jednak łaska 305 III, 1,3,2002| nam udziela, by włączyć nas w swoje dzieło, uzdolnić 306 III, 1,3,2004| pewność, że łaska działa w nas i pobudza nas do coraz większej 307 III, 1,3,2004| łaska działa w nas i pobudza nas do coraz większej wiary 308 III, 1,3,2008| Przybrane synostwo, czyniąc nas przez łaskę uczestnikami 309 III, 1,3,2008| prawo miłości, które czyni nas "współdziedzicami" Chrystusa 310 III, 1,3,2010| Miłość Chrystusa jest w nas źródłem wszystkich naszych 311 III, 1,3,2010| Bogiem. Łaska, jednocząc nas z Chrystusem czynną miłością, 312 III, 1,3,2013| Trójcy Świętej. Bóg wzywa nas wszystkich do tego wewnętrznego 313 III, 1,3,2016| Duch Święty, jednocząc nas przez wiarę i chrzest z 314 III, 1,3,2016| Zmartwychwstaniem Chrystusa, czyni nas uczestnikami swojego życia.~ 315 III, 1,3,2019| przez chrzest. Upodabnia nas do sprawiedliwości Boga, 316 III, 1,3,2019| sprawiedliwości Boga, który czyni nas sprawiedliwymi. Jego celem 317 III, 1,3,2020| przybranymi synami. Wprowadza nas w wewnętrzne życie Trójcy 318 III, 1,3,2022| przez który Bóg obdarza nas swoim życiem wlanym przez 319 III, 1,3,2023| Łaska uświęcająca czyni nas "miłymi Bogu". Charyzmaty, 320 III, 1,3,2023| różnią się od stale obecnej w nas łaski habitualnej.~ 321 III, 1,3,2025| sprawiedliwością Bożą. Miłość jest w nas pierwszorzędnym źródłem 322 III, 1,3,2029| historii świętych, którzy nas poprzedzili, a którą liturgia 323 III, 1,3,2039| łaski chrztu, która włączyła nas do Kościoła i uczyniła członkami 324 III, 1,3,2039| przestaje dzień po dniu karmić nas słowem i Eucharystią Pana.~ 325 III, 1,3,2042| i pokuty, przygotowujące nas do uroczystości liturgicznych. 326 III, 1,3,2042| liturgicznych. Usposabiają nas one do zdobycia panowania 327 III, 1,3,2042| pokuty, które przygotowują nas do uroczystości liturgicznych; 328 III, 2,0,2069| Objawienia Bożego. Pouczają nas one zarazem o prawdziwym 329 III, 2,0,2073| przychodzi, by miłować w nas swojego Ojca i swoich braci, 330 III, 2,1,2082| jedynym" (Pwt 6, 4).~Bóg nas pierwszy umiłował. Miłość 331 III, 2,1,2087| przykazanie domaga się od nas umacniania naszej wiary, 332 III, 2,1,2094| Tak więc miłość skłania nas do sprawiedliwego oddawania 333 III, 2,1,2094| Cnota religijności uzdalnia nas do takiej postawy.~Adoracja~ 334 III, 2,1,2098| przyczynia się do połączenia nas świętą komunią z Bogiem, 335 III, 2,1,2131| ale dlatego, że prowadzą nas ku Bogu, który stał się 336 III, 2,1,2156| Ojca. Znak krzyża umacnia nas w chwilach pokus i trudności.~ 337 III, 2,2,2239| opuścić24.~Apostoł wzywa nas do modlitw i do dziękczynienia 338 III, 2,2,2306| by dobroć Boża uwolniła nas od odwiecznego zniewolenia 339 III, 2,2,2326| ognia i wojny zachowaj nas, Panie".~ 340 III, 2,2,2339| modlitwie. "Czystość integruje nas na nowo i prowadzi do jedności, 341 III, 2,2,2346| naśladować, ponieważ wybrał nas na swoich przyjaciół91 oddał 342 III, 2,2,2346| nam całkowicie i uczynił nas uczestnikami swojej Boskiej 343 III, 2,2,2360| nam miłosierdzie i ocalił nas". Wstała i ona i zaczęli 344 III, 2,2,2364| tym życiu, które jest dla nas przygotowane... Miłość do 345 III, 2,2,2406| który "będąc bogaty, dla nas stał się ubogim, aby nas 346 III, 2,2,2406| nas stał się ubogim, aby nas ubóstwem swoim ubogacić" ( 347 III, 2,2,2418| chrześcijańskie... prowadzi nas do głębszego rozumienia 348 III, 2,2,2448| Am 8, 6), lecz zachęca nas do rozpoznania swojej obecności 349 III, 2,2,2473| ziemi. Tego szukam, który za nas umarł. Tego pragnę, który 350 III, 2,2,2473| Tego pragnę, który dla nas zmartwychwstał. Bliskie 351 III, 2,2,2518| widzenia. Już dzisiaj uzdalnia nas ona do widzenia tak, jak 352 III, 2,2,2518| jako "bliźniego"; uzdalnia nas do uznania ciała ludzkiego - 353 III, 2,2,2534| Pożądanie zmysłowe skłania nas do pragnienia rzeczy przyjemnych, 354 III, 2,2,2534| rozumnej miary i skłaniają nas do niesłusznego pożądania 355 III, 2,2,2535| tego wszystkiego, co do nas nie należy. Pragnienie posiadania 356 III, 2,2,2545| ubóstwo Boga, gdy mówi: "Dla nas stał się ubogim" (2 Kor 357 IV, 1,0,2559| ludzkiej istoty; On pierwszy nas szuka i to On prosi, by 358 IV, 1,0,2559| z głębokości Boga, który nas pragnie. Modlitwa - czy 359 IV, 1,0,2563| wypływa z Ducha Świętego i z nas, jest skierowana całkowicie 360 IV, 1,1,2571| własnego Syna, lecz wyda Go za nas wszystkich12. Modlitwa odnawia 361 IV, 1,1,2581| górze Karmel24. Zachęcając nas do modlitwy, św. Jakub przypomina 362 IV, 1,1,2586| Psalmy nieustannie uczą nas modlitwy.~ 363 IV, 1,1,2597| słuchać, w jaki sposób uczy nas modlić się, by w końcu poznać, 364 IV, 1,1,2600| uczniów do Niego: Panie, naucz nas modlić się" (Łk 11, 1). 365 IV, 1,1,2603| zawiera to, czego On uczy nas w modlitwie do naszego Ojca, 366 IV, 1,1,2606| modli, już wówczas uczy nas modlitwy. Teologalną drogą 367 IV, 1,1,2606| jako wychowawca przyjmuje nas takimi, jacy jesteśmy, i 368 IV, 1,1,2606| jesteśmy, i stopniowo prowadzi nas do Ojca. Zwracając się do 369 IV, 1,1,2608| przystęp do Ojca. Może żądać od nas, abyśmy "szukali" i "pukali", 370 IV, 1,1,2609| Jego darów, tak samo uczy nas tej synowskiej śmiałości: " 371 IV, 1,1,2613| Nim w Ojcu, który miłuje nas w Jezusie do tego stopnia, 372 IV, 1,1,2613| tego stopnia, że mieszka w nas. W Nowym Przymierzu pewność, 373 IV, 1,1,2615| modlitwy Jezusa: "Modli się za nas jako nasz Kapłan; modli 374 IV, 1,1,2615| nasz Kapłan; modli się w nas, bo jest Głową Ciała, którym 375 IV, 1,1,2615| nasze głosy, a Jego głos w nas samych"73.~Modlitwa Maryi 376 IV, 1,1,2616| ponieważ On jest całkowicie dla nas.~ 377 IV, 1,1,2626| błogosławimy Go, ponieważ On nas pobłogosławił81), następnie 378 IV, 1,1,2626| zstępuje od Ojca (to On nas błogosławi)82.~ 379 IV, 1,1,2627| Wysławia wielkość Pana, który nas stworzył83, oraz wszechmoc 380 IV, 1,1,2627| Zbawiciela, który wyzwala nas od zła. Jest uniżeniem się 381 IV, 1,1,2627| ponad wszystko Boga napełnia nas pokorą oraz nadaje pewność 382 IV, 1,1,2630| modlitwę. Ufna pokora stawia nas w świetle komunii z Ojcem 383 IV, 1,1,2632| Jakub91 i Paweł zachęcają nas do modlitwy w każdej sytuacji92.~ 384 IV, 1,1,2633| która bardzo przybliża nas do modlitwy Jezusa. To On 385 IV, 1,1,2638| ich źródłem i celem: "Dla nas istnieje tylko jeden Bóg, 386 IV, 1,1,2641| wielkim udręczeniu wyprzedzili nas w drodze do Królestwa, śpiewają 387 IV, 1,2,2651| wiecznemu" (J 4, 14). To On uczy nas przyjmowania Go w samym 388 IV, 1,2,2651| źródła, w których oczekuje nas Chrystus, aby napoić nas 389 IV, 1,2,2651| nas Chrystus, aby napoić nas Duchem Świętym:~Słowo Boże~ 390 IV, 1,2,2656| Duch Święty, który uczy nas celebrować liturgię w oczekiwaniu 391 IV, 1,2,2656| powrót Chrystusa, wychowuje nas do modlitwy w nadziei. I 392 IV, 1,2,2656| modlitwa osobista wzmacniają w nas nadzieję. W zupełnie szczególny 393 IV, 1,2,2656| zróżnicowanemu językowi - uczą nas zakotwiczenia naszej nadziei 394 IV, 1,2,2657| odpowiedzieć miłością tak, jak On nas umiłował. Miłość jest tym 395 IV, 1,2,2663| której Duch Święty uczy nas modlić się do Boga, naszego 396 IV, 1,2,2664| celebracją liturgii, uczy nas modlitwy do Pana Jezusa. 397 IV, 1,2,2665| wzywać Go, wołać do Niego w nas. Tylko Jego imię zawiera 398 IV, 1,2,2669| uprzedzającą łaską wprowadza nas na drogę modlitwy. Skoro 399 IV, 1,2,2669| modlitwy. Skoro uczy On nas modlitwy, przypominając 400 IV, 1,2,2669| dlatego Kościół zachęca nas, abyśmy codziennie wzywali 401 IV, 1,2,2670| przybądź, zamieszkaj w nas, oczyść nas i zbaw nas, 402 IV, 1,2,2670| zamieszkaj w nas, oczyść nas i zbaw nas, o Ty, któryś 403 IV, 1,2,2670| w nas, oczyść nas i zbaw nas, o Ty, któryś jest Dobry! 404 IV, 1,2,2672| modlitwie Duch Święty jednoczy nas z Osobą Jedynego Syna w 405 IV, 1,2,2676| naszego przejścia przyjęła nas jako nasza Matka26, by poprowadzić 406 IV, 1,2,2676| Matka26, by poprowadzić nas do swego Syna Jezusa, do 407 IV, 1,2,2680| 12, 3). Kościół zachęca nas, byśmy wzywali Ducha Świętego 408 IV, 1,2,2682| Świadkowie, którzy poprzedzili nas w drodze do Królestwa29, 409 IV, 1,3,2696| nowego serca. Powinna ożywiać nas w każdej chwili. Tymczasem 410 IV, 1,3,2708| Bogiem, w przekonaniu, że On nas kocha"7.~Kontemplacja szuka 411 IV, 1,3,2710| wejść w obecność Tego, który nas oczekuje; zrzucenie wszelkich 412 IV, 1,3,2710| zwrócenie serca do kochającego nas Pana, aby oddać się Mu jako 413 IV, 1,3,2713| W niej Ojciec sprawia w nas "przez Ducha swego wzmocnienie 414 IV, 1,3,2714| oczy naszego serca; uczy nas widzieć wszystko w świetle 415 IV, 1,3,2716| zewnętrznego", Ojciec wypowiada do nas swoje Słowo, które przyjmuje 416 IV, 1,3,2724| wraz z Chrystusem pouczają nas, że modlitwa jest walką. 417 IV, 1,3,2725| musimy przeciwstawiać się - w nas samych i wokół nas - błędnym 418 IV, 1,3,2725| się - w nas samych i wokół nas - błędnym pojęciom o modlitwie. 419 IV, 1,3,2726| świata"; wsącza się ona w nas, jeśli nie jesteśmy czujni; 420 IV, 1,3,2734| Najpierw powinien zdziwić nas pewien fakt. Gdy chwalimy 421 IV, 1,3,2736| Jk 4, 4), Bóg nie może nas wysłuchać, gdyż chce naszego 422 IV, 1,3,2736| pożąda On ducha, którego w nas utwierdził>>?" (Jk 4, 5). 423 IV, 1,3,2736| Jk 4, 5). Nasz Bóg jest o nas "zazdrosny", co jest znakiem 424 IV, 1,3,2736| potwierdziło się w modlitwie. Tak nas przygotowuje do przyjęcia 425 IV, 1,3,2737| ekonomii zbawienia uczy nas, że wiara opiera się na 426 IV, 1,3,2738| oparta na modlitwie Ducha w nas i na wiernej miłości Ojca, 427 IV, 1,3,2739| jej wzorem, modli się w nas i z nami. Skoro serce Syna 428 IV, 1,3,2740| Jezus modli się również za nas, w naszym imieniu i dla 429 IV, 1,3,2741| natomiast prawem jest dla nas modlitwa nieustanna"27. 430 IV, 1,3,2744| Świętym, który coraz bardziej nas upodabnia do Jezusa Chrystusa; 431 IV, 1,3,2744| ludzi, miłość, jaką Jezus nas umiłował. "Wszystko da wam 432 IV, 1,3,2748| Arcykapłan, który modli się za nas, jest także Tym, który modli 433 IV, 1,3,2748| także Tym, który modli się w nas, i jest Bogiem, który nas 434 IV, 1,3,2748| nas, i jest Bogiem, który nas wysłuchuje.~ 435 IV, 1,3,2749| wewnątrz - modlitwę, jakiej On nas uczy: "Ojcze nasz!" Jego 436 IV, 1,3,2755| wysłuchiwani. Ewangelia wzywa nas do postawienia sobie pytania 437 IV, 2,0,2758| do Niego: <<Panie, naucz nas modlić się, jak i Jan nauczył 438 IV, 2,0,2758| naszym winowajcom;~i nie wódź nas na pokuszenie,~ale nas zbaw 439 IV, 2,0,2758| wódź nas na pokuszenie,~ale nas zbaw ode Złego.~ 440 IV, 2,0,2762| Modlitwa Pańska nie tylko uczy nas prosić, ale także kształtuje 441 IV, 2,0,2763| Jezus swoimi słowami uczy nas tego nowego życia i poucza, 442 IV, 2,0,2764| do naszego Ojca nauczył nas i dał nam Pan Jezus. 443 IV, 2,0,2765| którego stają się one w nas "duchem i życiem" (J 6, 444 IV, 2,0,2767| modlitwie liturgicznej.~Pan uczy nas modlić się wspólnie za wszystkich 445 IV, 2,0,2772| swoich uczniów ("Panie, naucz nas modlić się": Łk 11, 1) Jezus 446 IV, 2,0,2776| całą pewnością", "Uczyń nas godnymi". Przed płonącym 447 IV, 2,0,2776| grzechów" (Hbr 1, 3), wprowadza nas przed oblicze Ojca: "Oto 448 IV, 2,0,2776| Jego Syna nie skłaniała nas do wznoszenia wołania: " 449 IV, 2,0,2777| Moc Ducha, która wprowadza nas w Modlitwę Pańską, jest 450 IV, 2,0,2780| wierzyć i że zamieszkuje w nas Jego Obecność.~ 451 IV, 2,0,2781| Ojca, ponieważ odrodził nas do swojego życia, przybierając 452 IV, 2,0,2781| swojego życia, przybierając nas za dzieci w swoim Jedynym 453 IV, 2,0,2781| Przez chrzest wszczepia nas w Ciało Chrystusa, a przez 454 IV, 2,0,2781| wylewa się na członki, czyni nas "namaszczonymi":~Rzeczywiście, 455 IV, 2,0,2781| Rzeczywiście, Bóg, który nas przeznaczył do przybranego 456 IV, 2,0,2781| przybranego synostwa, upodobnił nas do chwalebnego Ciała Chrystusa. 457 IV, 2,0,2782| jest On Ojcem Chrystusa; nas natomiast stworzył. Powiedz 458 IV, 2,0,2783| Ojca powinna rozwinąć w nas dwie podstawowe dyspozycje:~ 459 IV, 2,0,2784| Ojcze nasz: to imię budzi w nas zarazem miłość, zapał w 460 IV, 2,0,2791| którą przyjmujemy, wyzwala nas z niego. Zaimek "nasz" rozpoczynający 461 IV, 2,0,2792| do "naszego" Ojca otwiera nas na ogrom Jego miłości objawionej 462 IV, 2,0,2794| 2795 Symbol nieba odsyła nas do tajemnicy Przymierza, 463 IV, 2,0,2794| Przymierza grzech skazał nas na wygnanie43 a nawrócenie 464 IV, 2,0,2798| Modlitwa Pańska prowadzi nas do komunii z Ojcem i Jego 465 IV, 2,0,2798| Jezusem Chrystusem. Objawia nas jednocześnie nam samym49.~ 466 IV, 2,0,2799| Ojca powinna pobudzać w nas wolę upodobnienia się do 467 IV, 2,0,2802| 2803 Po postawieniu nas w obecności Boga, naszego 468 IV, 2,0,2802| bardziej teologalne, kierują nas do chwały Ojca, cztery kolejne, 469 IV, 2,0,2803| Pierwsza seria próśb prowadzi nas do Ojca, by być dla Niego: 470 IV, 2,0,2803| trzech próśb nie wymieniamy "nas", ale ogarnia nas "gorące 471 IV, 2,0,2803| wymieniamy "nas", ale ogarnia nas "gorące pragnienie", nawet " 472 IV, 2,0,2804| miłosierdzia. Wznosi się od nas i dotyczy nas już w tej 473 IV, 2,0,2804| Wznosi się od nas i dotyczy nas już w tej chwili, na tym 474 IV, 2,0,2804| odpuść nam... nie wódź nas... zbaw nas". Czwarta i 475 IV, 2,0,2804| nie wódź nas... zbaw nas". Czwarta i piąta prośba 476 IV, 2,0,2805| pierwsze prośby umacniają nas w wierze, napełniają nadzieją 477 IV, 2,0,2805| grzesznicy, musimy prosić za nas; to "my", posiadające wymiar 478 IV, 2,0,2805| wypełnia swój zamysł zbawienia nas i całego świata.~ 479 IV, 2,0,2806| dziękczynienie52. Jezus jednak nauczył nas tej prośby w formie wyrażającej 480 IV, 2,0,2806| święciło się Jego imię, włącza nas w urzeczywistnienie podjętego 481 IV, 2,0,2807| urzeczywistnia się jednak dla nas i w nas tylko wtedy, gdy 482 IV, 2,0,2807| urzeczywistnia się jednak dla nas i w nas tylko wtedy, gdy Jego imię 483 IV, 2,0,2807| imię jest uświęcane przez nas i w nas.~ 484 IV, 2,0,2807| uświęcane przez nas i w nas.~ 485 IV, 2,0,2812| naszym życiu Ojciec "powołuje nas do świętości" (1 Tes 4, 486 IV, 2,0,2812| Jezusie... który stał się dla nas uświęceniem" (1 Kor l, 30), 487 IV, 2,0,2812| Jego imię święciło się w nas i przez nas. Na tym więc 488 IV, 2,0,2812| święciło się w nas i przez nas. Na tym więc polega przynaglający 489 IV, 2,0,2812| modlitwy, by ta świętość w nas trwała64.~ 490 IV, 2,0,2813| imię Boże było uświęcone w nas przez nasze życie. Bo jeśli 491 IV, 2,0,2813| aby było ono uświęcone w nas, którzy jesteśmy w Nim, 492 IV, 2,0,2813| przykazanie, które zobowiązuje nas do modlitwy za wszystkich, 493 IV, 2,0,2813| Święć się imię Twoje "w nas", ponieważ prosimy, by święciło 494 IV, 2,0,2815| Eucharystii: jest pośród nas. Królestwo przyjdzie w chwale, 495 IV, 2,0,2816| modlitwa nie zobowiązywała nas do prośby o przyjście Królestwa, 496 IV, 2,0,2816| spontanicznie wydobywałoby się z nas to wołanie, bo z niecierpliwością 497 IV, 2,0,2821| wzajemnie miłowali, jak On nas umiłował" (J 13, 34)78.~ 498 IV, 2,0,2824| bardziej zobowiązuje to nas, będących stworzeniami i 499 IV, 2,0,2824| jak Jezus Chrystus uczy nas pokory, wskazując nam, że 500 IV, 2,0,2825| Hbr 10, 36). Jezus poucza nas, że do Królestwa niebieskiego


1-500 | 501-510

Best viewed with any browser at 800x600 or 768x1024 on Tablet PC
IntraText® (V89) - Some rights reserved by Èulogos SpA - 1996-2007. Content in this page is licensed under a Creative Commons License