Tom,  Rozdzial

 1   1,  7 |      przerwał stary - pojedźmy po dworach nie mówiąc nic, aby języka
 2   1,  7 |       rzekł Wisz - poślemy dwu po dworach, zagrodach, chatach, aby
 3   1,  10|          w lasach knieje... aż po dworach lud truchleje... dobry pan!
 4   2,  17|      Poszła więc wieść szeroko po dworach o tym, co się na zamku stało.~
 5   2,  21|         Groźby chodzą po polu, po dworach się gotują, po chatach zbierają...
 6   3,  22|       była, starszyzna już się po dworach i zagrodach zbierać, radzić
 7   3,  22|           ruszać z koła. Jedni po dworach pojechali nazad z niczym,
 8   3,  23|        miodem i piwem, pobrane po dworach, pod lasem całe trzody stały
 9   3,  26|       żagwiami biegała, budząc po dworach wesołą nowiną i co chwila
10   3,  30|      wojsk rozpuszczać zaczęto po dworach i chatach, odprawiać wojewodów
11   3,  30| rozstrzygnęły.~Gdy się kmiecie po dworach rozjechali, a Doman też