Tom,  Rozdzial

 1   1,  6 |     się dokazującej drużynie, uśmiechał się tylko.~Wkrótce ucichło
 2   1,  11|  słońce, kwiatek się ku niemu uśmiechał. Na każdej gałęzi szczebiotał
 3   2,  13|    się i zazgrzytały. To znów uśmiechał się niby. Ręce mu drgały,
 4   2,  18| bartnik, nie zmieszany wcale, uśmiechał się tylko.~Zdawało się,
 5   2,  20|   obracał, okurzał, patrzał i uśmiechał się do nich. Ledwie że nie
 6   2,  21|     zapalono ją. Chwostek się uśmiechał. Biała pani nie mówiła nic,
 7   3,  22|      na swej dzidzie oparty i uśmiechał się. Słońce zapadało.~Wtem
 8   3,  23|     trzymał się z dala.~Stary uśmiechał się milcząc.~- Gdybym ja
 9   3,  24|     patrzał, milcząc się niby uśmiechał, a gdzie był myślami, o
10   3,  28|     tylko ukośnie spojrzawszy uśmiechał.~Jechali tak lasami przedzierając