Tom,  Rozdzial

1   1,  7 |      czekać tylko śmierci i - końca.~
2   1,  9 |    żałobne powtarzały się bez końca. Dzień już był, gdy dano
3   1,  9 |     ze swym dworem dotrwał do końca, a gdy bracia zgliszcze
4   2,  14|     gawiedzi i te pytania bez końca.~Nazajutrz siwowłosa w wianku
5   2,  21|       to oczekiwanie dojadło, końca się dopominano. Sprzykrzyło
6   3,  22|       dla rychlejszego sprawy końca.~Stary obejrzał się dokoła
7   3,  22|      posłyszano z przeciwnego końca, zerwała się burza i odskoczyła
8   3,  26|  nawołując.~Pytaniom nie było końca, jak ujść potrafił i ocaleć.
9   3,  29| strzymał je we wszystkim i do końca. Nigdzie mu weselej nie