Tom,  Rozdzial

 1   1,  9 |       wołając na pół pieśnią, pół słowem, pół płaczem:~- Stary Wisz
 2   2,  15|         Jeszcze my dziś do was ze słowem przychodzimy, może być rada,
 3   2,  15|           to, że go swym głosem i słowem łagodnym potrafi zjednać
 4   2,  20|       wreszcie co, to tak krótkim słowem, a tak mądrym, że pytać
 5   2,  21|           popatrzał chmurno.~- Ze słowem tu przyszedłem, nie z kamieniem -
 6   2,  21|       poszarpała gardło, z każdym słowem krew płynęła. Patrzał na
 7   3,  27|         mieszając do rozmowy, aby słowem jakim nieostrożnym boleści
 8   3,  29|    środkiem. Żaden z wojewodów ze słowem się nie wyrywał, gdy o kroków
 9   3,  29|      mówili inni, nie śpiesząc ze słowem. Gdy kołem obiegły głosy,
10   3,  30| pozdrawiając nikogo. Nikt też ich słowem ni ręką nie witał. Obejrzawszy
11   3,  30|      ludzi nie zaczepiani ręką ni słowem.~Piastun za nimi wyszedł