Sibila Eritrea

Jonieja Sibilë këndon e shkruen,
Era së n’Qiellshit me zjarm djeg dru e gurë
Shekullinë anë e pranë tue kërkuem,
Ujëtë ani diku bunon gjak posi gurrë
Shumë thahetë sa deti jet shterruem
Kur shekulli të digjetë pos urrë,
Rêshit si të dalë Krishti nalcuem
Idhunë fajëtorëtë poshtë me dvuem,
Shumë të mjerëtë keq atje pësojnë
Tu’ djegunë pa sosm’ spirt e mish e ashtë,
Vetë si banë keq e shokëtë mpsoinë
Sulfurë, pjegullë e plumb përziem bashkë,
Dborë e akullë për shtrat atyne shtioinë
Ende kurraj s’i lanë me dalë jashtë.
Jetë për jetë keq, plasm e çkushulluem
Fort, e Sinëzot e shêjtënish harruem,
Idhullë Muh’ e Surla jet e Kalvini
Luterrë mallëkon se bani hile:
Jetë ngjeshunë bollash e shapini
Ulkonja zemëratë jau ha me sillë,
Sikush ndoq ata ndë ferrë hini,
Se hangri nji të prende mish e të mengjillë,
E ju qi fenë latë e pa kutuem
Rrenëtë mbrapa merni tu’ i besuem,
Vini roe se ndë qish mund kini me votë,
Ani pendesë bani mbë këtë jetë
Tu’ kujtuem: vepëratë për të nkotë,
O nieri, qi bane janë shegjetë,
Rrenë e cmir e lakëmi, po lësho lotë