Chapter

 1 3 |    smjeją sę ji woczë i gęba. Skorno zatrzęse głova, sto zvoneczkóv
 2 5 |   długji i czervjoni jęzek. A skorno sę doznoł, że na njego zdrzę,
 3 7 |   cebje po całim pustkovju. A skorno cę zchvecą, to żevigo cebje
 4 8 |   żdoł Mjichoł na lodze. Nen, skorno go wuzdrzoł, zavołoł:~—
 5 14|  będze Pustô Noc, a pojutrze, skorno słuńce zińdze, pojadzemë
 6 31| Francuzem dobędą, cze nje. Bo skorno dobelë, tej zatvardzilë
 7 34|      ksędza wod vołtorza. Ale skorno przejachelë ni mjeskji ludze,
 8 35|     całą tropjiło to mje. Ale skorno na Strumjanną smjegji spłinęłë
 9 37|  dzekji zvjerze cę wusmjerca, skorno nji mosz nanjich sposobu.
10 40|  Lipińskjich Pustkach.~Trąba, skorno czuł, że momë jisc jesz
11 42|    vëgvjizdivoł godzenë. Ten, skorno mje wuzdrzoł wod Trąbjinë