Chapter

 1 9 |       wumrzec. Ale jô vszeskji sełë vzął do gromadë i szedł
 2 9 |      chvała! Bogu chvała! —Vez sełë do gromadë, Remusku, i poj
 3 14|    rzekła krolevjonka. Nji mom selë, żebe z tobą gadac vjęcij,
 4 18|        vëdovoł sę dużi i pełen sełë. Mjesądz pravje jak dużô
 5 18|        v pasu, zebroł vszetkji sełë, podnjosł go i rżnął na
 6 25|      nji mom — vjidzisz — tile sełë i przez to jem z Bogjem
 7 38|      dzivni wogjiń, jakbe prąd sełë nje z tego svjata. Strzęsło
 8 40|      tich straszlivosci vjęcij selë njiże zdrovi njibe ludze.~
 9 41| przëznaję tobje, że ju nji mom sełë dąc na moji kanonje vjęcij
10 41|      tu zbłądzeł, le mocnjeszi sełë v tim procovałë.~Ku reszce
11 41|      Won ju wodpoczivoł, bo mu sełë wubivało.~Serce mje zaczęło