Chapter

 1 6 |    drogę. Tej jô vjidzoł, że pokuńc ti drogji daleko przed nami,
 2 10| pojachelë. Bjołi dvor stojoł pokuńc vsë, a przed njim stanęłë
 3 20|      lasu.~Kjej jesma doszła pokuńc łąkji, Trąba sę stanovjił
 4 21|     i mocni z długjim nosem, pokuńc chternigo vjisała szklącô
 5 22|    Njepomuka. Stoji wona tam pokuńc mjasta, chdze sę trzë drogji
 6 22|    jak kosesko ale z krziżem pokuńc. Ale porządk i bez njich
 7 23|     a stenkę, co mu svjeceła pokuńc nosa, wobceroł so co chvjilę
 8 23|      gvjozda z njeba, spadłô pokuńc nosa. A jak zjodł poł mańdla
 9 32|   doznoł jem sę, co to beło:~Pokuńc gonku wodemkła sę przed
10 37|      i rzekł:~— Vjidzisz tam pokuńc tego rzędu starich wobrazóv
11 39|   tvoji karze! Po poł koła i pokuńc podpór wona ju zagrądzonô.