Chapter

 1 4 | wona sę do mje wobroceła od kominka, bo beła pravje przë klósk
 2 12|    Jô zdrzącë, jak wogjiń z kominka czervjenjił ji lica i złoceł
 3 13| vjezącô. A vjid czervjoni z kominka jakbe złotem ji woblevoł
 4 13|    vjid v jego chace bjił z kominka, cze ze spjevë i povjôstk
 5 29|   beł wumarłi Tej jô vzął z kominka pęczk smolnich drzózg im
 6 31|    wodezvało sę dzevczę wod kominka:~— Tec vjece, matko, że
 7 34|      pokąd jô tam ve vjidze kominka woczë i serce kormjił pjęknoscą
 8 34|  panna Klema podchodzeła do kominka, żebe novą drzozgę zatchnąc,
 9 34|     łunë, co v zemni dnje z kominka cepłem chopje. Z czeladni
10 41|   wognja, chterno chopało z kominka: Trąba na gromadze szczepóv,
11 41| dzivni krose rozeszedł sę z kominka po jizbje. V tim vjidze