Chapter

 1 7 |       do svoji dusze:~— To je Golijat, jak won je wopjisani v
 2 7 | Straszka ?~— Njicht jinszi le Golijat! Pożdejże, njekaro, jak
 3 7 |  końskjich na drodze.~— Jadze Golijat na konju! — pomesloł jeiu
 4 7 |      i nje chcoł postąpjic. A Golijat go scignął i woczë na mje
 5 7 |    Njickem złego nje zrobjił. Golijat, co tu leżi, napełnjił naju
 6 7 |       kocimi nożkoma. Bo vej! Golijat tvój wożeł i v gromadze
 7 8 |      i rzekł:~— Łobską brozdę Golijat cë vëworoł, ale żevigo sę
 8 8 |        prava, pomsta i łzë. A Golijat, choc sę łiszczi, jak pon
 9 8 |       vëlekovała, chterną mje Golijat vëworoł.~Na to Marta:~—
10 9 |      dnju po woborze gonjił, —Golijat, com na njim dobeł, zvalivszë
11 26|  poznoł. To beł poprovdze nen Golijat, z chternim jô v pojedinkę