Chapter

 1 4 |     rzekł, tak wona sę do mje wobroceła od kominka, bo beła pravje
 2 12|      mje vezdrzała, vjedno sę wobroceła plecoma. Tede jô vjedzoł,
 3 12|   żebe co rzec.~Na to wona sę wobroceła, podnjesła zotk do woczu
 4 15|    woczë mjała czervjoné, ale wobroceła sę, dała mje rękę i rzekła:~—
 5 20|    vjatru zastavji.~Tak ma sę wobroceła v pole i v nim stogu nalazła
 6 25|     lasami na Szemudę. Tej ma wobroceła v stronę pomorskji granjice
 7 31| postacejô z nad lasu vstała i wobroceła sę do naju licami. Na to
 8 38|       v Ridze?~Panna Slavjina wobroceła pomału na mje svoje szeroko
 9 41| vëvrocëc na rębë.~Starô Julka wobroceła sę do mje i rzekła:~— Chcałabem
10 41|   spusceł Czernjik woczë. Tej wobroceła sę do mje Julka i rzekła