Chapter

 1 2 |      słova, be cę ratovelë?~—Vejle, co tam panóv i ricerzi
 2 5 |    mje vezdrzala i rzekła:~— Vejle, to won cë jesz guz na głovje
 3 6 |    do solonich porceji.~— Bo vejle, Remus, to jô panu jiglen
 4 9 |     A wona movjiła do mje:~— Vejle, Remus! Dziso të spjisz
 5 10| wodpovjedzec na dva słova.~— Vejle! Mjichałova Marta to snożé
 6 12|  mosz strachu, to szkoda. Bo vejle, kjejbe cë tak provdzevigo
 7 15|      dzecka.~— Poj do dom!~— Vejle! Żebe nje stari tatk, chturen
 8 18| godka. Ale mje je strach. Bo vejle, kjejbe voda jęła wobracac
 9 19| chternim njicht nje mjeszkô. Vejle, te stopjenje szerokji na
10 20|      postrzegłszë go rzekł:~—Vejle. Remus! Nen stari jozc mô