Chapter

 1 8 | potrzebovelë. Na naju pustkovjé won mało zazeroł, bo tam ludze so
 2 9 |            zachorujesz, bo jesz tak mało jak kot.~Na to rzekł Mjichoł:~—
 3 11|           beł dzeń roboci, przëszło mało: sami starszi ludze. Kjej
 4 12|           Vjitom cę do naju, Remus! Mało kjede cę tero vjidzę v chace.
 5 19|             dregji dżiżanga jakjich mało, to Remus, jego kamrot.
 6 23|     Vejherovem. Njebo jesz pobjegłé mało słuńca przepuszczało, kjej
 7 27|             żëcô jednak Remus co le mało wu njego przesodivoł i wodbjeroł
 8 31|           do mje i rzekło:~—Movjice mało, ale dzirżko i dobrze z
 9 34|            bo vjidząci, że wu njich mało rąk do robotë, z vdzęcznoscë
10 38|             służkovje na sąd brelë, mało, że cę nje wusmjerceł nen
11 41|         zastovjol. Tu też bełë wone mało zavjané.~Kjej jem tak spori
12 42|          beł nasz koscelni Kojtała. Mało chto znoł jego provdzevi