Chapter

 1 17| Zełgołbe, chtobe movjił, żes të pjękni wurodë. A godka tvoja głupim
 2 31|        Smętkovicli.~Beł to dzeń pjękni, kjede jô roz karovoł v
 3 33|         smjesznigo sztołtu, jak pjękni wobrozk v skrzevjonim zvjercadle.~
 4 33|         pocorkji rożańca, jeden pjękni jak drugji. Kożdé reno wobudzeł
 5 40|          Ale jô, zamjast na ten pjękni kraj, vjedno patrzec muszę
 6 41|       Kjej jem tero spomnjoł wo pjękni łovjoczce z nadjezora Vdzidzkjigo,
 7 41|       vjidë bjiłë wod postaceji pjękni łovjoczkji, krolevjonkji
 8 42|       na wodpustach i rzekła:~— Pjękni są te małi mantolikji, ale
 9 42|        przechodzeł barzo dużi i pjękni mantolik z vëwobrażenjim
10 42|       grof, że sę tak smjejesz? Pjękni të gvesno na vezdrzenjé