Chapter

 1 2 |        svobodę! —~Alem so v ti jistni chvjilë przëboczeł, żebe
 2 7 |      drogę. Tej koń — a beł to jistni vjelbłąd vesokji — zaczął
 3 10|        wobrazëc. Ale jô beł ti jistni wudbë, co won i jem rzekł:~—
 4 18|     svjece mole takji, chdze v jistni godzenje vëchodzą na javje
 5 24|       v doł na nas.~To beł ten jistni. Tero jô go poznoł. I nje
 6 24| pochvaleł i rzekł:~— Jô jem ti jistni wudbë. Muszisz robjic, co
 7 24|   vjedno v gromadze. To je ten jistni, Kleriku. Nolepji veznjesz
 8 26|        guzikjem z przodku. Ten jistni trzimoł v ręce valni kosz.~
 9 35|     grzevę, żebe sę vjidzec ti jistni. Jak jô v mankolijach mjiłosnich
10 37|       pokolenjé je jak fala ti jistni rzekji, chterna jednim prądem