Chapter

 1 1 |    jimu poku i wuvożelë so za grzech, kjejbe jimu, na litosc
 2 3 |     tego sobje nje wuvożoł za grzech, żebe podpędzëc pod las
 3 4 |   najął cebje pon do pasenjô. Grzech mosz, żeli będzesz społ,
 4 19|       moc, ~rovno vożi Cnotę, Grzech ~i sę smjeje Smętka smjech, ~
 5 33|      druchu! Co provda to nje grzech! Pon Bog mje nje stvorzeł
 6 34|   tego na mój rozum njijak za grzech nji mają. Terojô też rozumjem,
 7 42|      wodpustach. Tę krzivdę i grzech, chturen sę ju stoł na njeszczescé,
 8 43| szczescé trvało nje będze, że grzech to szczescé rozbjije. Dlotego
 9 44|      tkac.~Komu duszę złomjił grzech, ~Prządk go vëporaji smjech. ~
10 45|  vłodzę nad naszim ludem. Mój grzech na modrich vodach Vdzidzkjich