Chapter

 1 1 |  zbjerac gromada ludztva, co sę dzevovała jego wobleczenju i wurodze.
 2 5 |       Marta na mje zdrzała i sę dzevovała:~— Czimu të jész na stojączce? ~
 3 6 |          kjej na mje vezdrzała, dzevovała sę kożdą razą.~— Moc Boskô!
 4 6 |    vrzucilë poganje...~Marta sę dzevovała:~— Jak të to vjesz wukładac! ~
 5 7 |       jakbe, trzęsącë głovą, sę dzevovała.~— Cuż to? — Të małi Remusu,
 6 8 |       rozumjoł. Marta sę vjedno dzevovała, kjej jô ji pjesnją rogu
 7 9 |         vjeczerzë Marcijanna sę dzevovała.~— Choba, Remus, nje zachorujesz,
 8 9 |         na wolszce. Jaż Liza sę dzevovała i jęła mje chuchac na głovę.
 9 9 |      gębë vząc.~— Cud Boskji! — dzevovała sę Marcijanna. — Cuż v tego
10 43| pobjegac njebo, żesma woboje sę dzevovała, jak v woczach vjid dzenni