Chapter

1 29|  naszi svobodë, pevno bełbe zgjinął ze szablą v ręce, jak provdzevi
2 39|    jak dużô gburskô wobora, zgjinął won mje z woczu, jakbe go
3 39|   Ten tam, co v nim brzidze zgjinął, to nje beł żoden malorz.
4 39|   na tę straszlevą zibją.~— Zgjinął won mje, jakbe go zemja
5 39|    mje nen pjekjelni malorz zgjinął zdaje mje sę bëc vjększi
6 40|     a nen malorz przepodł i zgjinął, jak żid po cemnich nocach.~—
7 40|    po cemnich nocach.~— Nje zgjinął won ! — wodrzekł Trąba. —
8 43| chiże, że ledvje kanął a ju zgjinął za wostrovami.~A dzevczę
9 44|    kjej mój tovarzesz Trąba zgjinął smjercą:~— Ve Vileją Svjętigo