Chapter

 1 1 |           kjejbe jimu, na litosc ludzką wostavjonimu, robjił chto
 2 2 |          won tak mogł gadac movą ludzką. Cuż be won nje nawopovjedzoł!
 3 8 |          mogł rozeznac postaceją ludzką, tej jem vołoł:~— Stój! -
 4 8 |   vënekoł z palacu przez wobmovę ludzką.~Tej jô so wudboł, że ję
 5 20|          znovu jaką novą krzivdę ludzką wobmeslą. A z tich, co tu
 6 32|        dobetku i pjesnją porenną ludzką...~Kjej jesma: ksądz, Trąba
 7 33| chternimi duch Bożi vjedze duszę ludzką do Dobrigo i do Provdë,
 8 35|          Podług moji wudbë duszą ludzką rządzą takji moce, chternim
 9 39|         naprovadzi na jaką chatę ludzką. Przërechlivszë kraczajóv,
10 40|         i timiż krosami malované ludzką ręką, jakjimi Pon Bog przëwoblekł
11 41|         njego naslę dzenną bjedę ludzką, chterna go zje.~— Hrabjo
12 42|    Wurosnje chleb, kjej na procę ludzką dobri Bog z njeba zesle