Chapter

1 20|   vesokjimi chojnami. Letkô doka płenęła gorą i gladzeła
2 20|    sę i godoł:~— Żebe le ta doka sę chcałi rozińc! Bo z ludzi
3 24| czuł ti czężkoscë. Kurz jak doka płinął nad nobożnim ludem,
4 24|   robjiło v kaplicë a nocnô doka pobjegała gorë kalvarijskji,
5 25| lubji vanożec po lese. A ta doka deszczovô rzoze naszigo
6 33| jezora zchovałë sę za gęstą doką. Voda stanęła, jak v baliji,
7 33|  deszczu po vodze. Deszcz i doka na jezerze kładłë sę nom
8 33|    ma! Tak to milą deszcz i doka! Bełbem doł dzesątą. To
9 33|    nocë. Na szczescé spadła doka deszczovô na vodë, a vartorz