Chapter

1 1 |     stołk do stołu przë jedinim woknje. Njiskô to beła jizdebka,
2 13|        so zdzevjił:~— Tec tam v woknje svjeceł vjid!~— Moc Boskô! —
3 13|      mogę, nje beło vjidu v tim woknje. A vjedno, kjej jem przechodząci
4 17| povjodałë, że jak mucha szła po woknje, to panji beło jakbe tamrotovi
5 17|      mogła czuc marszu muchë po woknje, pon vëbudovoł nové skrzidło,
6 38|       szkleł ku pannje. Vjidë v woknje zrobjilë sę bladi i zemni.
7 42|        a mroz vëcinoł rozgji na woknje, tej jô przemiszloł, co
8 42|       sę gvołt. Na potrzaskanim woknje sedzała Trąbjinô i krziczała:~—