Chapter

 1 5 |       jistnje, starô droga, chterną dovni ludze przez brod jezdzilë.
 2 9 |             jistnje jak Gnjota, mój dovni tovarzesz v posanju. Tero
 3 9 |            To będą takji mankolije. Dovni ludze v takjim razu zavołelë
 4 14|              vjedno jesz stojisz na dovni zemji kaszubskji. Bo wona
 5 14|         rzekł:~— Tile nom wostało z dovni chvałë.~Mje, chternimu njicht
 6 22|     przëjąło... Wuvożej: To bëlë ti dovni Kaszubovje, co pod Svjętopełkjem
 7 22|            całi lud kaszubskji, ten dovni i ten dziseszi jidze z nami
 8 31|         prożno woko przeczetac chce dovni nadpjise. Po chvjilë wona
 9 33| rozestajnich drogach: Boczë, że nen dovni lud stolimóv go tam postavjił.
10 33|            Wusepoł je na vodach nen dovni norod stolimóv. Tec i ten
11 35|         godką: — tile nom zbjeglo z dovni chvałë.~Z vjelgjim dzevovanjim
12 37|        vëschłi rzekji, na chternich dovni mocni prądë vëpjisalë svoje