Chapter
1 1 | dużimi lasami, przedovoł Remus svoje ksążkji i pjesnjikji
2 1 | mjoł v svoji ksążnjicë, Remus wobvozeł po vsach i mjastach
3 1 | kompanjija do Vejherova.~Vozeł Remus na svoji karze takji pjesnjikji,
4 1 | starich, njepomnąci, że bjedni Remus jim te pjesnje przënjosł
5 1 | checzach i po jarmarkach.~Remus beł jinszi mjarë. Nje proseł
6 1 | rek be sę litovoł...~Kjej Remus sę zjavjił na jarmark abo
7 1 | beło jego jedzenjé.~Pokąd Remus drzemoł na sanje, kara jego
8 1 | tego stołu wodpatrzeł znadz Remus z kratë, jaką trzimô Svjęti
9 1 | perzenë, tej v kjile pocerzi Remus sobje v lese zmestrovoł
10 1 | zmestrovoł novi.~Z kurami Remus vstojoł. A jak jimu beł
11 1 | kosztuje. A kjej vjidzoł, że Remus nje chce sę targovac, przëzdrzoł
12 1 | zopłatę wostavszë vjinjen.~Remus za takjim nje gonjił, le
13 1 | sę i napjic dobrze.~A że Remus voloł sę tacëc po stodołach,
14 1 | ruchnach, povjedzełë, że Remus je njespełna rozumu.~A bivszë
15 1 | rozumovji. Vjedzelë wonji, żie Remus mjoł wuzbrani talarë wu
16 1 | Ko jednak vjedzelë, że Remus njeje takji bjedni, jakuż
17 1 | woko be sę beło zdovało, że Remus v chvjilë ti płakac będze.~
18 1 | tile, njiż zveczajnje, kjej Remus sę wod smjechu trząsł. Tej
19 1 | straszeła:~— Pożdejle, przińdze Remus i veznje cę v mjech!~Vjem,
20 1 | Czorlińskjim" na karze.~Bo Remus zveczajnje chodzeł na przërodzonich
21 1 | Za wostatnim budinkjem Remus zebuvoł botë i ceskoł je
22 1 | To vszestko zvjastovoł Remus, kjej jego foliszovi vamps
23 1 | dopadła do Remusovich nóg. Ale Remus sę razu nje wobezdrzoł,
24 1 | njego lotalë.~— Szczescé, że Remus mô svoje botë na nogach —
25 1 | Fresza, jak sę doznała, że Remus sę nje bronji, dała mu poku
26 1 | nji bełë skvarkji. Gvesno Remus je sobje zachovot na wokroszenjé
27 1 | vszeskji mjało v żoce, naszedł Remus. Fresza, choc dlo psa sodmé
28 1 | tutkę przevrocëc na rębë. Remus vjidzącë, co sę dzeje, przëstąpjił
29 1 | Na to jô so wuvożoł, że Remus nji może bëc takji złi,
30 1 | przëstąpjił i sę pitoł:~— Remus! Povjedzce mje: Chdzeż to
31 1 | zaczarovanô krolevjonka?~Remus na takji słova wobezdrzoł
32 1 | vëtępjilë naszich przodkóv.~Tak Remus stojoł i zdrzoł na vodë
33 1 | nje vëtrzeszczoł, znadz Remus tu nje pjerszi roz bivoł.~
34 1 | szkołë v svjat, tej mje Remus vjedno przëbivoł na woczë,
35 1 | Tej ten bjedni, wobdzarti Remus, takji żorotni i njevjidzałi,
36 1 | sę polą!~Vjedzoł jem, że Remus nji mogł vëmovjic literë "
37 1 | to stojało wu mje pevno: Remus nje beł takjim, jak go ludze
38 1 | beło: — Cuż z Remusem?~— Remus nje żije! — wodrzeklë mje.~
39 1 | tego samigo, wu chternigo Remus za żëcô svoje pogrzebovi
40 1 | dachem i rzekł:~— Nje beł Remus jak jinszi ludze. Chto go
41 1 | co robjic. Czetoł jem, co Remus v njich napjisoł. a dusza
42 1 | zegar — rzekł szkolni — Remus mjoł v vjelgjim wuvożanju.
43 2 | povjedzoł:~— Vjęcij të, Remus, jim do voli njick nje rzeczesz!
44 2 | dorosłi człovjek, a nje małi Remus:~— Boczë — knopku, to je
45 4 | tej rzekł: ~— Veznjema cę, Remus, jak pudzema łovjic pod
46 4 | kleszcza, bo jidze le małi Remus. ~Tej won woprzestoł na
47 4 | jęzekjem, bo so mesloł, że jô, Remus, jem procem njego jak krovka:
48 5 | V~Jak Remus nalozł na zomkovjisku czorni
49 5 | so rzekl:~— Vësuszisz sę, Remus, na słuńcu.~Gora po procemnistronje
50 6 | VI~Jak Remus szukoł Straszka na pustkovju
51 6 | krąceła głovą i rzekła:~— Remus, wonji movją, że të mosz
52 6 | solonich porceji.~— Bo vejle, Remus, to jô panu jiglen v łożko
53 6 | Taką puszczovkę të so, Remus, zrobjisz też i z nji Golijata
54 6 | nje je varząchevką. Vez, Remus, i sę zastavji reminjem,
55 6 | Mjichoł do mje rzekł:~— Remus, vezle nogji za pas i bjej,
56 7 | pustkovjé vëpuscilë ~i jak Remus valczeł z Golijatem i na
57 7 | movjiła.~—Tero vez sę i vëlez, Remus, bo jich ju nji ma! ~Tak
58 8 | wod mrozovi smjercë ~i jak Remus sobje kupjił pjerszą ksążkę
59 8 | Nji ma jinszi radë. Të, Remus, mosz młodszé nogji. Bjegej
60 8 | rozumjeję.~— To je nasz parobk Remus, ale won mô kąsk skażom
61 8 | Marta:~— Bog cë zapłac, Remus! Jakji të jes wuvożni!~Morcin,
62 8 | svoję długą brodę i rzekł:~— Remus, ma jesz roz lepszi hańdel
63 9 | movjiła do mje:~— Vejle, Remus! Dziso të spjisz pod pjerzeną
64 9 | A të sę nje vstidzisz, Remus, v taką svjętą njedzelę
65 9 | Marcijanna sę dzevovała.~— Choba, Remus, nje zachorujesz, bo jesz
66 9 | tvarzë, że Marta sę pitała:~— Remus, je cë zle?~— Nje, Marto,
67 9 | knopa vlazło? Rzeczë że, Remus, co cë je?~— Njic mje nje
68 9 | mjeteloka abo grulkji? — Remus, knapsko bjedné, rzeczëże,
69 9 | głovę i povjodala:~—Jô vjem, Remus, co cę boli!~Kjej vjesz,
70 9 | męczisz, Marto!~— Bog z tobą, Remus! Krev bem serdeczną za cę
71 10| Dzivno be też beło, żebes të, Remus — vëbocz, ale jô movję jak
72 10| smutno v woczë i rzekła:~— Remus! Komor leci za vjidem, jaż
73 10| konjikji, dravujta!~Bo Remus vëzbeł wubetk i mjarę.~Ale
74 10| vjedzec mjała, że tu bjedni Remus ze svoją skażoną godką,
75 11| zaczęło mje do wucha gadac:~—Remus, czuł të! Jô cë żiczę dobrze.
76 11| kąsk i rzekł:~— Bog z tobą, Remus! Psë dziso v nocë wujodałë
77 11| povjedzoł cechim głosem:~— Remus! Złé mô przistęp do cebje,
78 12| robotë, le rzekła :~— Sadnji Remus! Tatk vnet przińdze.~Tak
79 12| rzekł:~— Vjitom cę do naju, Remus! Mało kjede cę tero vjidzę
80 12| żes të wodvożnigo ducha, Remus. Ale że të nji mosz strachu,
81 12| Nje mdzesz cignął jader, Remus, anji jinszi robjił robotë,
82 12| stojoł na kraju, jak bosi Remus i żdoł, be mje poznała i
83 13| movjiła:~— Nje rzeczë njick, Remus, bo mje be sę czężko zrobjiło.~
84 13| Mosz pevnje i provdę, Remus. Ale rzeczë som: Nacuż nom
85 14| klepała kosę za stodołą ~i jak Remus sę dovjedzoł wo robotach
86 14| mje rzekła:~— Wostanji, Remus, przë mje, bo mje straszno!~
87 14| povjedzała:~— Jidzë do gorë, Remus, bo won be rod chcoł z tobą
88 14| kuńczeł:~— Wudzirżë serce, Remus, i boczë sobje, co rzekła
89 14| Mjichoł rzekł:~— Boczë, Remus — są ludze takji, co bez
90 14| mje za rękov i rzekła:~— Remus, nje chadej vjęcij do pana
91 15| Jozva zaboczoną drogą i jak Remus sę woddzękovoł z pustkovjem. ~
92 15| spravach.~— Bo vjidzisz, Remus, kjej ludze woprzestelë
93 15| sę pitała:~— Chdziż të, Remus, bivoł?~Ale mje sę njechcało
94 15| tego nje minje! Czimuż be Remus mjoł nekac z pustkovjô?
95 15| pitoł vprost:~— No cuż, Remus, wostanjesz z nami? ~Jô
96 15| povjedzoł:~— Bjej z Bogjem, Remus! Co komu namjenjoné, to
97 15| rzekła:~— Jakô jô zabędlevô, Remus! Zabełam cë przëvjesëc szkaplerz
98 15| do wucha:~— Navrocë sę, Remus, nazod na pustkovjé! ~A
99 15| pustkovjé! ~A wona rzekła:~—Poj, Remus, do dom! Chtuż tam na svjece
100 16| XVI~Jak Remus sę vzął do hańdlarstva. ~ ~
101 16| krzikac:~—A! To të jesnen Remus parobk z Lipińskjich Pustk,
102 16| rękę na reminju i rzekł:~— Remus, przëboczeł të so, com cë
103 16| sodają. Nu, nje gorz sę, Remus, ale jô vjem vszetko. Wovcę
104 16| i czervjoną gębą. Ale të Remus —jô vjem — bełbes bezmała
105 16| żedu żëcé retovoł. Sadnji, Remus, bo bes żałovoł pozdnji,
106 16| woddzękovanju rzekł do mje Gaba:~— Remus! Wu vaju Kaszubóv je zveczoj
107 17| XVII~Remus jidze v svjat w gromadze ~
108 17| Chdziż to Bog cę provadzi, Remus?~— V svjat!~— Mje też! —
109 17| mje podoł, movjącë:~— Na, Remus, i sę napji! Ale jô wodezvoł:~—
110 17| mjoł krzivdë. Bog z tobą, Remus! Nje pjijesz gorzołkji.
111 17| barzo z moją bjałką! Ko të, Remus, nje jes żenjałi?~— Nje!
112 17| Tede rzekę cë: Bronji sę, Remus, rękoma i nogoma, bo nacuż
113 17| stroszô. Cze të jes bojąci, Remus?~— Nje! Jô sę nje boję.~—
114 18| XVIII~Jak Remus ve młinje na strachu dobeł. ~ ~
115 18| Trąba rzecze:~—Vjesz co Remus? Jidzma na noc do pjiłë.
116 18| wuchveceł za łokjec i rzekł:~— Remus, czo brace! Cemno też v
117 18| wodrzekł Trąba. — Boczë Remus: Muzika to je bronjô mocnjejszô
118 18| Vjidzec! rzekł żes të, Remus, wurosł na pustkovju za
119 18| Ku reszce rzekł:~— Poj Remus! Dosc ju vjidno Wuszekujmaso
120 18| norcik bezpjeczni. Pojle tu, Remus, z tvojim sposobem. Jeden
121 18| zaczął mje gadac do wucha:~— Remus! A może z tim napravjenjim
122 18| krolevjonkę przez głęboką vodę? ~— Remus! — wodrzekł Trąba — të jes
123 18| Nje gorzkej sę na mje Remus. Ale to cë rzekę: Cuż mje
124 18| wodecknął.~— Cuż? — rzekł jem.~— Remus, ta dużô żoga sę ruchô ! ~
125 18| Ale Trąba mje szarpoł.~— Remus, zdrzële, ta dużô żoga sę
126 18| nji mogł wustatkovac.~— Remus! Wodecknjiże, bo tu sę cos
127 18| nje rozeznoł, chturen je Remus a chturen Trąba. — Czo,
128 18| wod zemni vodë pjicô. Të, Remus, mosz jesz żołądk kavalerskji
129 18| tak godoł:~— Rzeczë mje, Remus, co to beło dzis v nocë?~—
130 18| Trąba rzekł:~— Nje smjij sę, Remus, bo jak jes go rżnął gorą
131 18| voł?~— Na wostrzegę tobje, Remus. A przëznac muszisz, żem
132 19| XIX~Jak Remus spjevoł na pjekjelnim litkupje. ~ ~
133 19| drabjina pjekjelnô?~— To je Remus! — rzekł Trąba — mój tovarzesz
134 19| vszetkji stronë i rzekł:~— Remus! Że też ti panovje lubją
135 19| zaczął szarpac:~— Cuż cë je Remus?~Tej to vszetko zbladło
136 19| dżiżanga jakjich mało, to Remus, jego kamrot. Won mô takji
137 19| sobje:~— Pocuż të, głupi Remus, vlozł v takji tovarzestvo? ~
138 19| zavołoł:~— Tero grej, Trąbo, a Remus njech spjevô!~ Ale Trąba
139 19| Czernjik Nje vjedzoł jô że Remus spjevol będze?~— Ha, ha,
140 19| dzivnim smjechem i rzekł:~— Remus, ricerzu Słuńca, ma sę jesz
141 19| zrobjił wod tvoji klątvë! Remus, co v cebje vjachało? Zrazu
142 19| pjekła? A nen ze żołtą brodą? Remus, nje beł to ten Strach ze
143 20| XX~Remus i Trąba na Glonku ~i tańcującô
144 20| do wucha:~— Nji ma radë, Remus. Nje duńdzema. To Złi jadze
145 20| sebje strząsô, rzekł:~— Remus, żebe to ludze v casnich
146 20| zgodł i tak povjedzoł:~— Remus! Jô vjem, co cë v głovje.
147 20| postrzegłszë go rzekł:~—Vejle. Remus! Nen stari jozc mô naju
148 20| przetrzimają? Pokąd të, Remus, bet jes po vodę, wułożeł
149 20| szandara nje poznaje, że të ten Remus, chturen panu szablę złomoł
150 20| Trąbjiną, to rzeczę cë, Remus, że szczestlevszigo człovjeka
151 20| le sę dostac do njeba!~—Remus! — wodrzekł Trąba. Chto
152 20| wuderzoł wo brzegji.~— Czuł të, Remus — rzekł Trąba. jak to z
153 20| Juszkami. A jô cë sę przëznaję, Remus, tak jak lubję dobrich ludzi,
154 20| zdaje? Ale przisągłbem, Remus, że ta jedna kopjica sana
155 20| mje za rękov i movjił:~— Remus! Pojma ztąd precz, bo tu
156 20| żebe grac dalij. Vezma, Remus, nogji za pas pokji pora.~—
157 20| rozumjeją. Przezvjisko jego Remus, a tam na czołnje leżą jego
158 20| vësuszisz przë wognju. A të, Remus, jidz i zapolë nę kopjicę
159 20| robjilë... Të na mje patrzisz, Remus, pitającim wokjem. Muszoł
160 20| rozvjeselenjé serc ludzkjich, a Remus njedovno sę vëkluł na pustkovju
161 20| Zvadze ve mlinje, a tam Remus nocnigo Stracha zviczężeł
162 21| XXI~Remus i Trąba v gromadze z krolem
163 21| nje będzema sę znała. Të Remus, wostavji svoję karę wob
164 21| Zvadë.~— Dobri vjeczor, Remus! — rzekł won.— Ricerzu słuńca!
165 21| sobje:~— Leżołbes trupem, Remus, kjejbe cë to pudło beło
166 21| drucha wukjidło poł wucha Ha, Remus ceszë sę, że łeb całi, bom
167 22| XXII~Remus wuszedłszë wobjeżë szandaróv,
168 22| przezvjisko wu dziseszich ludzi?~— Remus!~— Ale jô vjem, że të jezdes
169 22| nje vjedzą...~— Pochadej Remus i nje szpalkuj z kobjetami
170 22| przëstąpjił i movjił.~— Remus, nji ma żartóv. Szandarzë
171 22| stanovjił i rzekł:~— Boczë Remus! Tam na levą rękę, jakjich
172 22| Trąba. — Rżnji svój mjech, Remus, na vjechrz i poj! Jô cę
173 22| wokoma mje, rzekł Trąba:~— Remus! Boczë, ma tam mjimo maszerovac
174 22| njijak wo cebje nje boję. Remus. Co to za marsz vojskovi!
175 23| chiże z drogji na woborę.~— Remus! — rzekł. — Wutropjenjé
176 23| jôj i rzekł cecho:~— Na, Remus, cobes mje nje vëdoł, bo
177 23| chce jesc.~— Bog z tobą. Remus! — rzekł na to Leon. Bo
178 23| butelkę pjiva.~— Na, jédz Remus, cobes mjoł moc na strzimanjé
179 23| i vëcignął rękę:~— Reti Remus! Mje sę zdaje, że jô vëvołoł
180 23| trąceł mje Trąba łokcem.~— Remus! Tego jô vësztelovoł. Won
181 23| kanął kole mje i rzekł:~— Remus. Woboczisz, że mjedze wobraznjikami
182 23| wobraza Boskô. Vjidzisz, Remus, że bjałka je przicziną
183 24| Dobrze, że cę vjidzę, Remus! Żevi dusze mje potrzeba,
184 24| mje i rzekł:~ — Vjesz co, Remus? Poj ze mną! ~A kjej jem
185 24| drogę zos robjił vimovkji.~— Remus! Të jesz nje znajesz wobeczajóv
186 24| Njech cę Bog provadzi, Remus. Polubjił jem cebje jak
187 25| XXV~Jak Remus v gromadze z krolem jezora ~
188 25| krol jezora, rzekłszë:~— Remus! Te kalvanjskji przidkji
189 25| wostanjema wob noc! Wuvożej Remus: Takji mogjiłë nańdzesz
190 25| vëdoł krzik sovë, le të go, Remus, nje czuł tu mjedze mogjiłami?~
191 25| rzekŁ. Zrobjile dużi wogjiń, Remus, bo ma tu daleko wod ludzi.
192 25| Żeli cë sę chce spac, Remus, tej spji i nje zvożej na
193 25| sę przeżegnoł i rzekł:~— Remus. To nje beł pjes ze żodni
194 25| wodezvoł sę:~— Pokąd të społ, Remus, to jô sę rozezdrzoł po
195 25| Tu ma sę też rozińdzema Remus. Jezdem wu cebje v długu,
196 25| godoł:~— Pokąd nje spjisz. Remus, to możesz na mje słuchac.
197 25| fefka vëpoleła. Dej rękę, Remus, i spji dobrze. Mje njico
198 25| głosem wopovjodoł tak:~— Remus! Czemużes të mje, svojigo
199 25| povjodoł:~— Bog cë zapłac, Remus, za ten mjiłoserni wuczink
200 25| njesrogji. Żeli të meslisz, Remus, że sę wobeło na drapanju
201 25| reszce won vëjachoł z njim.~— Remus! Tvoję karę jô cë przëvjozł.
202 26| XXVI~Jak Remus po bjitvje ze szandarami ~
203 26| bjołi zębë i movjił:~— Ha, Remus! Vjitom cę ricerzu słuńca!
204 26| prava, tej natłucz jich Remus, kuli możesz.~Tak jem sę
205 27| wonji cę roz przëskrzenją, Remus, ale żebe to sę tak chutko
206 27| sedzę.~— Tak të nje gadej, Remus! — wodrzekł Czernjik i sodł
207 27| i povjodoł tak:~— Boczë, Remus: Na zemji panuje spravjedlivosc
208 27| svoje bjołi zębë i rzekł:~— Remus, të vëszedł jes z pustkovjô
209 27| sądovnjik wobvjinjenjé:~— Remus tu przed sądem krolevsko
210 27| wucekł za granjicę. Małi knop Remus płoszenjim konja stanovjił
211 27| konja jak bezducha. Knop Remus ranjoni v ti bjitvje vëstrzelenjim
212 27| Wob czas jego żëcô jednak Remus co le mało wu njego przesodivoł
213 27| Wosvobodzoni wod aresztu, Remus na novo zaczął svoje vistępné
214 27| naszich sądóv zakozané, Remus nje leno wopor stovjoł procem
215 27| Hazego mjedze bęborkji, Remus v svoji pomsce klasnął ręką
216 27| wurągovjisko pitac kozelë, cze jô, Remus, z tim virokjem jezdem kuńtant.
217 27| wobjimała i lamańtovała:~— Remus złoti! Knopje nolepszi!
218 27| kaszubskjigo! Dva lata, Remus, będze szumjoł las i słuńce
219 27| naszę krzivdę!... Ale boczë, Remus: Jô wo tobje nje zaboczę.
220 28| XXVIII~Remus v sodzë~ ~Tero jô beł wobsądzoni
221 29| rękę rzekł słabim zevem:~— Remus! Znajesz të mje?~Muszoł
222 29| jidze! Ale të wostanjesz, Remus, i naju pomscisz. Jak? To
223 29| bjoli...~... Podej mje vodë, Remus, i pożdej, jaż so kąsk wodpocznę,
224 29| nje wobchodzi.~Vjidzisz , Remus, jakji vjilczi norod mô
225 29| pogodzeł z meslą:~— Żiv të Remus z ti sodze nje vińdzesz,
226 30| głosno do sebje:~— Ju të Remus nje będzesz vjęcij chodzeł
227 30| svojimu gadac:~— Njc bój sę Remus! Długo cę tu v ti prizë
228 30| cebje vëpuszczą. Le të, Remus, boczë, żebes, kjej cë dadzą
229 30| mjetelokjem. Tak tede wuvożej, Remus, żebes sę nje doł zvędzëc
230 30| vszelkjich vistępcóv. Wuvożej Remus: Vińdzesz z prize, le podpjiszesz
231 30| stoji?~— Njick takjigo! Remus przëznaje, że so zle postą
232 30| głupich. Cuż cë to szkodzi Remus, kjej podpjiszesz kavałk
233 30| Ko doznovosz sę jednak, Remus, ricerzu słuńca i provdë,
234 30| wojc wumarł. Tero jô, Remus, cebje ju vjęcij nje uwoboczę,
235 31| XXXI~Jak Remus vëmaszerovoł ze sodze pruskji
236 31| Neumana Ale będzë pevnim, Remus, że wonji be nom ti pojigji
237 31| mje le, że może i tobje, Remus, nje przepuszczą. Cuż të
238 31| głovą :~— Wodpocznjike so, Remus, i nje poddej sę! Jesz cë
239 31| i rzekł:~— Postój kąsk, Remus, i zdrzë! Cze të tam pod
240 31| znani vszeskjim Kaszubom Remus. Boczta, dobri ludze: Som
241 31| las. Bo choc mój tovarzesz Remus ju dva raze v żëcu pokoroł
242 31| Zgoda! I Bog cë zaplac, Remus! — rzekł ksądz. Tero ma
243 31| ludzami. A mój przijacel Remus dopjeru movjił, że won vje
244 32| Njech będze tvoja provda, Remus! Jô tu stoję, jak krova
245 32| vołoł:~— Sprubujle szczescô, Remus! Ma tu z ksędzem jegomoscą
246 32| rzekła z prozbą v głosu:~— Remus! Wuzdrzalam vas vczora pjerszi
247 33| XXXIII~Jak Remus v gromadze z ksędzem Pavłem
248 33| ksądz. — Czes të ju wuvożoł, Remus, że te lukji z naszi jizbë
249 33| ksądz sę do mje wobroceł:~— Remus, jidzle do zvjercadła przë
250 33| zervoł milczenjé ksądz:~— Remus! Jako gburskji sin, com
251 33| vołu wupjec. Nakładzële, Remus, sporo nich drevjannich
252 33| ruchna z grzesznigo cała, a Remus mje wob ten czas v tich
253 33| wodgrzeje i nje będę rebą. Ej Remus, żebes të vjedzoł, co tvój
254 33| duchovnô sukjenka. Ale të, Remus, pożdejle, jak të płakac
255 33| że to babskji bojanjé. A Remus mô tam prożną durę, chdze
256 33| beło Jegomoscë i cebje, Remus, za żodni skarbë svjata
257 34| Krauzego arasztovelë. Jak Remus szedł ~ze Zobór bez woddzękovanjô. ~
258 34| nogę postavji, a mój druch Remus vje też. Czernjik! O, chdze
259 34| sodzë. Nje je to provda, Remus?~Za małą godzinkę ju belasma
260 34| mje Trąba i povjedzoł:~— Remus, na mój rozum të sę tero
261 34| sobje:~— Cuż sę z tobą, Remus, dzeje? —~Pocuż jô sę vroceł
262 34| vjarę.~Tak jô so wuvożoł, Remus, cobe to beło, żebe tich
263 34| Ten voz je rekvirovani!~Remus, rzeczëże mje, jakji to
264 35| XXXV~Jak Remus sę modlił v koscele Wolivskjim
265 35| mjoł jem rozmovę taką:~— Remus! — rzekł won. — Ko to rovnak
266 35| Kole Gód kanął Trąba zos.~— Remus, pojma ze szopką!~— Jô latos
267 35| wudbë, że cebje za szkoda, Remus. A żeli sobje som radë nje
268 35| kuracejô be nji mjała skutku. Remus, povjem cë, żebem jô v nen
269 35| jak nodalij będzesz nekoł, Remus!— tak rzekł jem do svoji
270 35| a ku reszcc jô bjedni Remus zc skażoną godką: — tile
271 35| morskjich mje spjevoł:~— Dalij, Remus, dalij!~Na zberkach Kęp
272 35| rzec chcoł:~— Pochadej, Remus, z Bogjem!~V Pucku sedzoł
273 35| mje zaspjevoł:~— Dalij, Remus, dalij!~Jô słuchoł na ten
274 35| że to znaczi:~— Dalij, Remus, dalij!~Drogęm wobroł sobje
275 35| Przed nocą duńdzesz, Remus, do Żarnovca. Tam cë drogę
276 35| przemiszloł a ku reszce rzekł:~— Remus, kjej jes sobje ju tak wudboł,
277 36| XXXVI~Remus i Trąba v pjekle. ~Drogą
278 36| mô przëzerac? Woboczisz, Remus, że won mô procem nas njedobrze
279 36| drapac po głovje i rzekł:~— Remus! Jô tu nje vjidzę anji krziża,
280 36| strachu i pitoł sę mje:~— Remus! Jesz jakji szterë godzenë
281 36| varzilë? Nomjilij bem wucekł, Remus, żebem le vjedzoł, jak i
282 36| Wojca i Sena... Czuł të, Remus? — krziknął Trąba.~I mje
283 36| Dokąd ma tu też zaszła, Remus! Jak sę tu vëdostac? Żebesma
284 36| Trąba vëlecoł ze za stołu:~— Remus! Zamikej chiże dvjerze!
285 36| woprzestoł grac i vrzeszczoł:~— Remus, trzimej dvjerze i nje vpuszcz
286 36| njebogłose:~— Tero je po naju, Remus. Tero nas mają! ~Na to ten,
287 36| beło nolepji, żebesma nocą, Remus, ztąd krijamko karovała!~—
288 37| Vszetkjtmu vjinjen ten mój druch Remus. Vjedno jimu po głovje szemarzi
289 37| to zapłac! Mój tovarzesz Remus gvesno z chęcą po tim pałacu
290 37| mje grzesznimu! To cë tu, Remus, je mol, na chternim za
291 38| dvornjicë Sorbskjigo zomku. Remus sę doznaje, że mô ducha
292 38| vjesołi i rozprovjoł tak:~— Remus! tam dalij ku morzu to są
293 38| naszi jizdebkji som pon.~— Remus! — rzekł won. — Dziso pod
294 38| Bogu chvała, żes wożeł, Remus! Poznajesz të mje?~Ale mje
295 38| Jak nje pudzesz ze mną, Remus, to jidę som, chdze mje
296 38| duchem beł jô som, jô bjedni Remus, chturcn tero pchoł v pjosku
297 39| XXXIX~Remus vëzbivô karę na Łebskjich
298 39| kjeliszkóv, nabroł znovu ducha.~— Remus! — rzekł won — gvesno tu
299 39| zibotac pod nogoma.~— Czole, Remus! — rzekł Trąba i sę stanovjił,
300 39| vëchodzełë na vjechrz bąble.~— Remus! — rzekł won.— Tero ma wostała
301 39| przëlegac lodem do skorë.~— Remus — rzekł Trąba, dreżące wod
302 39| to kraj womon i czaróv! Remus, żeli ma tu żevi vińdzema,
303 39| karze i rzekł:~— Sadnji też, Remus! Pocuż sobje mosz nogji
304 39| wumęczenjô:~— Przeżegnejże to, Remus! A żeli to strzimje i nje
305 40| XL~Remus sę modli ve Zmartvichvstanjé
306 40| Nje vjem poprovdze, Remus, czemu mje sę tak czężko
307 40| zemji, tak przemovjił:~— Remus! Gvesno Bog dobri kozoł
308 40| panje! V tim momance doł mje Remus przërzeczenjé, że navroci
309 40| mjetelok i grulkę Trąbjinë, Remus. A żeli mje wob drogę do
310 40| z njedobrimi mocami. Ach Remus! Jak jô będę szczestlevi
311 40| vrzeszczoł:~— Poj chiże, Remus. Njevjidzoł të, że ten tam
312 41| Chtuż të provdzevje jezdes, Remus, i jakô cë namjenjonô procô?~
313 41| i rzekł:~— Jak vjidzisz, Remus, noszę kvjit pod wokjem,
314 41| żiczącë mje drogji z Bogjem:~— Remus! Straszno mje sę zrobjiło!
315 41| reszce Trąba i rzekł:~— Remus, tero mje ju pcvno jak amen
316 41| dvjerzami krąceł głovą:~— Remus, jô tu njick vjęcij nje
317 41| szepnął cecho:~— Nje czuł të, Remus?~Jô słuchoł, a jak milczenjé
318 41| jem sobje. — Co sę z tobą, Remus. dzeje? Jak nje vëbłądzisz
319 41| rzekło mje do wucha:~— Jidz, Remus, tvojim szlachem nazod,
320 41| znajomimu i rzekł:~— Cuż të, Remus, tak po nocë vanożisz? A
321 41| povjedzoł:~— Jidz z Bogjem, Remus! Abo kjej chcesz, to wostań
322 41| reminju i rzekł:~— Wostań, Remus, wu mje na ten straszni
323 42| sposobu? ~Na to szkolni:~— Remus mô vjęcij, njiże trzeba!~—
324 42| przë wuchu głos Trąbë:~— Remus! Czo!~Vezdrzoł jem, ale
325 42| zemji a duszą Boga.~— Boczë, Remus, coc rzekę!—wodezvało znovu
326 42| chturen rzekł:~— Strzeżë sę, Remus, bo ti bjałce zle z woczu
327 42| chternigo rodu jô, bjedni Remus, beł jem też.~Ale Trąbjinë
328 42| parafijanóv wodvjedzëc. Meszlę, Remus, że cë to nje będze przeką
329 42| Jô będę żdoł na cebje, Remus, bo vjidzę, że jezdes człovjek,
330 42| chvalic.~— Jô vjedno movję, Remus, że të jes stateczni człovjek.
331 42| głosno i rągoł:~— Vejtale, Remus! To të wob noc lezesz do
332 42| spjevka:~—To beł szpos! Remus roz~Do Trąbjinë v łożko
333 42| i rzekł:~— Bój sę Boga, Remus! Tvoje mjescé je lero wu
334 42| Trąbjinô i krziczała:~— Remus wogłupjoł i mje chce zabjic! ~
335 42| Trabjinô sę głosnji jisceła.~— Remus zaszedł v głovę i mję woknem
336 42| Patrzeł chvjilę, tej rzekł:~— Remus! Czo le! Czuł të, jak jô
337 42| wodrzekł, tak won znovu:~— Remus! Ko të jezdes rovnak człovjek
338 43| XLIII~Jak Remus wuzdrzoł na woczë wukozkę
339 43| woczoma, beło pitało:~— Remus! Cuż sę stało, że të jidzesz
340 44| Svjętojańską noc na Łisce ~stracilë Remus i Julka i jak tam dobeł
341 45| jim mjelë povjedzané, że Remus błądzi. A kjej jich chcelë
342 45| movjic:~— Pożdejle! Przińdze Remus i veznje vas v mjech! Le
343 45| rzekła wona do njich. — To je Remus, co jak va rosł tu na tim
344 45| stojałë daleko wod sebje.~ — Remus! — rzekła wona. — Z tich,
345 45| budzełë mje vołającë:~— Remus! Povjadej dalij!~ Ale jô
346 45| drogę vom povjem:~— Wusodł Remus na drugji dzeń po dobëcu
347 45| prosto na bavjącé sę dzecka. Remus, vjidzącë njebezpjek, zastavjił
348 45| Sakramańtóv. Nje minęła godzena a Remus nje żeł. Ale ledvje vëszedł
349 45| kvjotkami grobje z napjisem:~Remus, ricerz kaszubskji~— Ten
350 45| njepoznani za dnji żëcô, Remus.~ ~ ~
|